Inspiracja

Oskar Blajer #1

by Adrian Bednarek

Kiedy miłość jest inspiracją dla zbrodni.

Pisanie opowiadań kryminalnych jest dla 23-letniego Oskara formą terapii pomagającą zapomnieć mu o dramacie z przeszłości. W poszukiwaniu inspiracji młody mężczyzna udaje się na pogrzeb brutalnie zamordowanej nastolatki. Tam poznaje Luizę, piękną dziewczynę z wyższych sfer, która wkrótce odmieni jego życie.

Tymczasem pojawiają się doniesienia o kolejnych ofiarach seryjnego mordercy, ochrzczonego przez dziennikarzy mianem Łowcy Nimfetek. Oskar, zbliżając się do Luizy, odkrywa zaskakujące poszlaki, łączące ludzi z jej otoczenia z serią makabrycznych morderstw. To rozpętuje lawinę zdarzeń, których finału nikt nie jest w stanie przewidzieć.

Genres: Audiobook

510 pages, Paperback

First published January 1, 2020

About the author

Adrian Bednarek to urodzony w 1984 r. w Częstochowie, absolwent Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Autor od wielu lat fascynuje się tematyką kryminalną, w tym postaciami seryjnych morderców i II wojną światową. Jest także fanem żużlu i właścicielem firmy handlowej. "Pamiętnik diabła" to jego debiut literacki.

Reviews

[Aellirenn Czyta · Rating 5 out of 5]

Czornyj polecał, więc jakby nie było wyjścia, trzeba było przeczytać. A w zasadzie odsłuchać, bo tę formę wybrałam i nie żałuję. Lektor pierwsza klasa.

Natomiast jeśli chodzi o książkę... No dobra. Nie wygłupiajmy się. W budowaniu napięcia to ja jestem cienizna, więc powiem od razu - to było mocne! Mocne i piekielnie dobre! Bednarek buduje napięcie odwrotnie proporcjonalnie do mnie, więc naprawdę trudno rozluźnić mięśnie, nie zaciskać szczęki i po prostu się zrelaksować przy lekturze. Tym bardziej że historia jest niecodzienna. Niełatwo jeszcze zaskoczyć czytelnika aż tak, ale jak to mówią: można? Można.

Wiecie, że w opisywaniu fabuły jestem tak samo dobra jak w wyżej wymienionym napięciu, dlatego jak zwykle odpuszczę. Nie odpuszczę sobie jednak małego ostrzeżenia - jeśli zło w czystej postaci Cię przeraża, nie czytaj tego, choć pewnie będziesz żałować. Jeśli jednak lubisz książki w stylu Czornyja, to nawet się nie zastanawiaj - bierz i czytaj!

[ElaF · Rating 3 out of 5]

Audiobook
3.5

[aggieczyta · Rating 5 out of 5]

„Inspiracja” @adrian_bednarek_autor Jest to moja druga książka tego autora i na pewno nie ostatnia, oj na pewno. Nie potrzebowałam dużo, aby się o tym przekonać. Historia porywa już od pierwszych stron, a ciekawość w czytelniku rozbudza się już na początku. Wiemy, że w życiu Oskara wydarzyło się coś – nie wiemy jednak dokładnie, co – co sprawia, że jego życie diametralnie się zmieniło. W mieście, w którym mieszka pojawiają się doniesienia o seryjnym mordercy. W tym momencie warto powiedzieć, że Oskar pisze opowiadania kryminalne, które mają być formą terapii ze względu na wydarzenia z przeszłości. Oczywiście grasujący morderca wzbudza zainteresowanie w Oskarze… A poznana przez niego młoda i piękna Luiza sprawi, że jego świat się zmieni. Jak bardzo? O tym musicie się już przekonać sami. Ja natomiast mogę powiedzieć, że Adrian Bednarek zapewnił nam niezłą dawkę emocji, nie brakuje też brutalnych scen i zwrotów akcji – które są już chyba znakiem rozpoznawczym tego autora. Mogę jeszcze dodać, że w pewnym momencie byłam niemal pewna tego, w jaki sposób zakończy się opowieść, ale wystarczyło przeczytać kilka kolejnych kartek, aby zwątpić we własną teorię, a w ostateczności czytać końcówkę z szeroko otwartymi oczami nie wierząc w to, co się widzi!
I to się nazywa dobry thriller psychologiczny. Nie, przepraszam. To się nazywa mistrzostwo.
Śmiało i bez wahania mogę to napisać publicznie: znalazłam swojego ulubionego polskiego autora thrillerów.

[mads · Rating 2 out of 5]

czytałam to dwa tygodnie i mam dość, nie sięgnę po kolejne części. sprawa ciekawa, ale główny bohater o b r z y d l i w y. autor chyba przesadził z fantazjami. tylko filip kosior pozwolił mi to dokończyć.

[DajaF · Rating 4 out of 5]

3,75⭐️

[Pola · Rating 1 out of 5]

Czytając opis książki powieść ta wydała mi się na tyle interesująca, że postanowiłam ją zakupić, niestety po przeczytaniu jej zawiodłam się. Psychika głównego bohatera i jego fascynacje miały duży potencjał, ale autor opisał to w taki sposób, że Oskar wyszedł, jako wariat, które dodatkowo nie panuje nad swoimi emocjami i nie działa racjonalnie. Moim zdaniem nie najlepsze połączenie. Od początku zraziła mnie nieomylność głównego bohatera, czytając książkę czułam, że bohater ma perfekcyjny (w jego mniemaniu i wszechświata) plan i wszystko idzie, tak jak on zechce, zero ślepych uliczek, znaków zapytania prowadzących do nikąd. Oskar założył, że ta osoba jest mordercą i tak ma być. Nieomylny bohater? To już na pierwszy rzut oka nie wygląda najlepiej i mnie jako czytelniczkę znudziło. Myślałam, że czytając tą książkę będę próbowała rozwikłać zagadkę, biorąc pod uwagę różne wątki, w istocie musiałam oglądać nieomylny tok rozumowania Oskara. Nie polecam.

[AmeliaKills (Iga Ś.) · Rating 1 out of 5]

Miałam dać dwie gwiazdki, ponieważ jakiś pomysł na fabułę był, tylko wykonanie kulało. Niestety zorientowałam się, że dwie gwiazdki = "it was ok", and it was not ok.

Mogłabym pisać godzinami, jak karykaturalnie zła jest to książka - od nieznośnego głównego bohatera, Oskarka (sic!), będącego niespełnionym pisarzem-psychopatą z klanu Le Stuleyage, który nie tylko cierpi na nadmiar złych pomysłów (może dlatego, że myśli główką, a nie głową), ale i momentami prawie kaleczy się swoim byciem edgy, przez teksty z najgłębszych zakamarków dupy (chciałabym żartować, ale w potencjalnie napięciogennej scenie pan złoczyńca jest opisany jako przypominający Toadiego z Gumisiów, a porywana bohaterka "nie poczuła między nogami penisa, ale coś twardszego uderzyło ją w głowę" - no ja pierdolę), aż po wspominanie o piersiach przy opisywaniu każdej bohaterki (martwej, żywej, umierającej, whatever - w ogóle miłość głównego bohatera to po prostu cycki, uda, blond włosy i turkusowe oczy, nic więcej; zadziwiająco wiele też w tym dziele wspomnień o smarkach). Głównym grzechem tej przydługiej książki są jednak dla mnie kluczowe dla fabuły rozmowy i monologi. UWAGA, SPOILERY.

Ja rozumiem, że przedłużanie rozmowy z mordercą jest klasycznym elementem kryminałów. Niech sobie typ pogada, wyjaśni swoje motywy, odkryje przed czytelnikiem sekrety, da czas na przybycie ratunku. ALE TO NASTĘPUJE W TEJ KSIĄŻCE DWA RAZY - ponownie, nie żartuję, mamy tu całe strony wypełnione monologami, w których panowie oprawcy przedstawiają motywy stojące za ich postępowaniem.
Sadystyczny morderca przez "what feels like eternity" siedzi sobie przy zmasakrowanych zwłokach, trzyma w dłoni pistolet wycelowany w Oskarka i przedstawia mu całą analizę swojego przypadku. Ze szczegółami wyjaśnia, co, jak, dlaczego, ma doskonały wgląd w swój patologiczny stan psychiczny oraz czynniki z dzieciństwa, które tak i siak na niego wpłynęły. Jego ziomo, seryjny gwałciciel, pięknym, literackim językiem bez żadnych powtórzeń snuje historię o poznaniu mordercy i fascynacji jego "laleczką" - notabene wygłasza ją po wielokrotnym gwałcie będącym spełnieniem jego snów, miętosząc ciało pokrzywdzonej i czekając chyba, aż ktoś go w końcu znajdzie w jego zapyziałej chałupie, bardzo to mądre i wiarygodne - i również ma głęboki wgląd do własnych emocji i motywacji. Normalnie trafił się nam ewenement na skalę światową - wybitny (auto-, hehe) psychoterapeuta po technikum mechanicznym, Ed Kemper made in Polska powiatowa. Właśnie tacy są sprawcy tego typu przestępstw, właśnie tak się zachowują, zwłaszcza bezpośrednio po nich. Litości.
Gwoli ścisłości - totalnie nienaturalne monologi (i dialogi) to nie tylko domena złodupców, cizia Oskarka też spowiada się ze swoich mniej lub bardziej traumatycznych przeżyć fundując nam łopatologiczny monolog, a o narracji i logice Oskiego szkoda nawet gadać.

Tak nawiasem mówiąc - byłam mocno zdziwiona, że pan autor jest ode mnie starszy. Cieszę się jednak, że przeczytałam e-booka, bo szkoda na te męczące, pisane często pretensjonalnym językiem, gówniarskie fantazje drzew.

[MadBookWorm · Rating 3 out of 5]

Po chłodnej analizie ta książka nie miała szans mi się spodobać nie ma wartkiej akcji, nie ma też zwyrodnialca na najwyższym poziomie (ten z książki to taki średniaczek) jednak o dziwo „Inspiracja” mnie umiarkowanie zaciekawiła jednak do czasu. Zarys fabuły był obiecujący natomiast wykonanie wyszło takie lekko młodzieżowe sporo seksu (tak drewnianego, że czuć było żywicę), perwersji i przemocy jednak w takim wydaniu wczesnego licealisty.
Oskarek główny bohater momentami zachowuje się jak nastolatek po alkoholu na imprezie czyli włącza mu się tryb nieśmiertelności to w tej swojej ciapowatości jest raczej pozytywny. Jednak za dużo było jego przemyśleń, to by było nawet znośne gdyby jego myśli nie były takie infantylne.
W powieści naturalnie są wątki obyczajowe, których jest wręcz sporo, ale wyjątkowo nie przeszkadzały mi zbytnio, może to przez to, że nie były to jakieś egzystencjalne rozterki, a bardziej jakieś przyziemne pierdoły. 
Słabo wypadły dla mnie opisane sceny erotyczne, trochę mi to przypominało sytuacje gdyby ktoś próbował Panoramę Racławicka namalować myszką w paincie niby plan i pomysł był, ale finalnie to wyszło kwadratowo. 
Jedną z gorszych rzeczy jakie w powieści może zaserwować mi autor to ujawnienie kim jest morderca i tutaj niestety tak się stało, taki zabieg zawsze jakoś odziera mi powieść z aury tajemniczości i już zupełnie inaczej ją postrzegam.
Jak większość czytelników lubię twisty, bo twisty są fajne, są miłe, są ciekawe, są intrygujące, są zaskakujące takie właśnie są jednak wtedy gdy są logiczne a nie oderwane od czapy.
Książka zdecydowanie spodoba się młodszemu czytelnikowi i komuś kto zaczyna przygodę z kryminałem, a czy spodoba się wytrawnym czytelnikom nie wiem przecież wszystkich ich nie znam (a tak poważnie to myślę z braku laku można przeczytać, ale nie jest to żaden „must read”).

[Anka_wie_ · Rating 3 out of 5]

Jak na kryminał strasznie dużo tu bardzo dokładnych scen erotycznych ale poza tym było ok.

[Maciej Kajka · Rating 2 out of 5]

Troche irytujacy glowny bohater, ktory nagle zna sie na wszystkim. Ciekawy twist na koncu.

[Justus228 · Rating 5 out of 5]

"Inspiracja" zdecydowanie zagościła w najlepszych książkach przeczytanych przeze mnie w tym roku. Nie wiem nawet czy nie jedna z lepszych , które w ogóle przeczytałam w życiu. Pierwsza część z serii o Oskarze Blajerze zrobiła mi z mózgu sieczkę i do tej pory nie mogę przestać o niej myśleć...
Oskar to młody chłopak, który inspirację do pisania opowiadań kryminalnych czerpie z prawdziwych wydarzeń. Jest to dla niego forma terapii po traumatycznych przejściach jakie miały miejsce w jego życiu. Parę lat temu na jego oczach została zamordowana jego matka przez mężczyznę zwanego Kobrą. Został on złapany i osadzony w więzieniu ale niestety żal i smutek wciąż towarzyszą chłopakowi w codziennym życiu. Gdy w mieście dochodzi do brutalnego morderstwa pierwszej nastolatki, Oskar udaje się na jej pogrzeb z myślą o zebraniu informacji do nowego opowiadania. Tam poznaję znajomą zamordowanej - Luizę, która od razu wpada mu w oko. W miarę czasu, jak ich znajomość coraz bardziej się pogłębia, chłopak odkrywa coś, co może mieć kluczowe znaczenie w złapaniu mordercy nastolatek.
"Inspiracja" jest moim pierwszym spotkaniem z twórczością autora. Pomimo tego, że na półce mam jeszcze Córeczki, ale jakoś nigdy nie mam czasu się za nie zabrać i bardzo tego żałuje. Gdy tylko znajdę chwilę to na pewno po nią sięgnę! Jeśli i tam będzie tyle emocji co tutaj, to zdecydowanie autor trafi do moich ulubionych.
Inspiracja zaskakuje, szokuje i powoduje kaca książkowego! Naprawdę! Brutalne zbrodnie, dosadne opisy morderstw, wartka akcja i świetnie zarysowani bohaterowie. Już w połowie książki dowiadujemy się kto stoi za morderstwami, ale na tym historia się nie kończy - co było dla mnie ogromnym zaskoczeniem! A to jak później potoczyła się cała akcja, to naprawdę był majstersztyk. Z każdą stroną chce się poznać prawdę, a autor tak skutecznie wprowadza zamęt, że do końca nie da się nic przewidzieć. Gdy już myślimy, że coś wiemy - to za chwilę nasza teoria staję się błędna, co jest dla mnie ogromnym plusem w kryminałach. Zakończenie normalnie wbija w fotel i tak jak wspomniałam wyżej - robi papkę z m��zgu :) niech Was nie odpycha objętość książki, bo ją się tak szybko i przyjemnie czyta, że nawet nie zauważycie kiedy będziecie już na końcu ostatniego rozdziału. Niezmiernie się cieszę, że autor postanowił napisać jeszcze dwie części, które możliwe, że pojawią się jeszcze w tym roku :) ja czekam już z niecierpliwością a Wam polecam lekturę "Inspiracji". Gwarantuję Wam masę emocji i wrażeń, a historia będzie trzymać Was w napięciu od samego początku do końca!
Za egzemplarz dziękuje wydawnictwu Novae Res a autorowi za wspaniałą książkę, z którą świetnie spędziłam czas!

[Jaśminowa Książka · Rating 4 out of 5]

„Nie był zły, to okazja budziła w nim bestię”

Co sądzicie o posiadaniu tajemnic przed drugą połówką? Uważacie, że to normalne czy że nie powinno się mieć tajemnic przed partnerem_ką? Co byście zrobili, gdyby druga połówka coś przed Wami ukrywała?

Oskar Blajer to 23-letni mężczyzna, który w ramach terapii pisze opowiadania na serwisie Wattpad. Aby jego teksty były autentyczne, chodzi na pogrzeby. Na jednym z nich spotyka Luizę, która od razu wpada mu w oko.

Do „Inspiracji” Adriana Bednarka podchodziłam dwukrotnie. Za pierwszym razem skuszona lektorem (Filip Kosior), sięgnęłam po audiobooka, ale to chyba nie był odpowiedni czas i po kilkunastu minutach przerwałam. Potem dzięki uprzejmości @wydawnictwo_novaeres, mogłam sięgnąć po książkę. Tym razem wsiąkłam na dobre.

Historia Oskara i Luizy, chociaż momentami przypominała rasowy erotyk, wciągnęła mnie od pierwszych stron. Sceny erotyczne, choć częste, nie raziły w oczy, a nawet podgrzewały atmosferę. Napisane były z wyczuciem. Jednak ostrzegam, że jeżeli ktoś nie lubi takich scen, to będzie tych scen dużo.

Kolejnym elementem, który (o dziwo) mnie kupił, był sposób narracji. Dlaczego piszę „o dziwo"? Bo ja nie przepadam za narracją pierwszoosobową. A tutaj w większości znajdziemy właśnie taki sposób prowadzenia historii. I to mnie kupiło. Dzięki temu mogłam wejść w umysł Oskara i poznawać go dokładnie, a cała perspektywa była o wiele ciekawsza i bardziej wyrazista.

Adrian Bednarek na 500 stronach zbudował niesamowitą, autentyczną historię, która momentami obrzydza. Jest to mroczna opowieść o ludzkich błędach, słabościach, żądzach i skrzywieniach. Opowieść, którą można traktować jak przestrogę.

Niesamowicie podobał mi się także sposób, w jaki odkrywamy kolejne elementy układanki. Śledztwo jest spójne, ma ręce i nogi, a wnioski Oskara nie wydają się wyssane z palca. Obserwacje głównego bohatera oraz jego sposób radzenia sobie ze wszystkimi rewelacjami są autentyczne. W taki sposób mógłby zareagować każdy z nas.

Dodatkowym, świetnym elementem jest przeszłość Oskara. Jest ona idealnie wpięta a fabułę, a odkrycie jej przed nami nie jest sztuczne.

Sposób zakończenia historii jest taki, jaki powinien być. Nie przypuszczałam, że wszystko się potoczy w taki sposób, jednak jestem całkowicie ukontentowania. Każde słowo, zachowanie, wyjaśnienie zasługuje na brawa.

Reasumując, książka Adriana Bednarka to niesamowicie mroczna opowieść, która wciąga w swój świat od początku i maltretuje nas. Jest to historia, która przeraża i sprawia, że nocą oglądamy się za siebie.

[Julia Zawadzka · Rating 3 out of 5]

Oskar jest młodym, początkującym pisarzem, który próbując poradzić sobie ze swoją traumą, szuka inspiracji do opowiadań na Wattpadzie, w prawdziwym życiu. Przy jednej ze spraw poznaje Luizę i od razu zaczyna łączyć ich silna więź. W tym samym czasie w mieście grasuje seryjny zabójca, który poluje na młodego dziewczyny. Nieświadomy Oskar zaczyna łączyć elementy układanki i szuka rozwiązania sprawy.

Zastanawiam się, dlaczego moje wrażenia są tak nisko oceniane, w porównaniu z innymi. Czy czegoś nie zrozumiałam w "Inspiracji"? Kiedy czytam w innych opiniach, że książka zapiera dech w piersiach i od początku do końca czytelnik czuje napięcie, to nie jestem przekonana, czy czytaliśmy tę samą książkę. Owszem, zdaję sobie sprawę, że Pan Bednarek potrafi zbudować napięcie, ponieważ to nie jest moja pierwsza książka, którą przeczytałam od tego autora. Nie próbuję tutaj wpłynąć na jego ambicję i wmówić, że nie zna się na pisaniu, bo to jest ostatnia rzecz, do której mogłabym się przyczepić.
Po prostu zabrakło mi tutaj tych chwil grozy, w których, jako czytelnik, mogłabym się zestresować. "Inspiracja" nie wpływała za bardzo na moje emocje. Zdecydowanie, jak na mój gust zbyt mało zawróciła mi w głowie.

Mimo wszystko, nie daję jej tylko jednej gwiazdki i nie skazuję jej na potępienie. Były chwile, które bardzo mnie wciągały i nic nie mogło oderwać mojej uwagi od książki, wtedy autor bardzo mnie zaciekawił. Szkoda tylko, że kiedy te chwile się kończyły, przychodziło uczucie nudy. Musiałam ominąć kilka słabych opisów, które niewiele wnosiły do historii, żeby dać radę skończyć te prawie czterysta stron.

Rozwinięcie historii i poznanie seryjnego mordercy nie zachwyciło mnie tak jak zakończenie, w którym autor postawił pod znakiem zapytania swoje człowieczeństwo. Czasami myślę, że jest nadczłowiekiem i wtedy przypomina mi się, dlaczego uwielbiam jego twórczość. Końcówka historii Oskara to właśnie jedna z niewielu chwil, która mnie porwała. Pan Bednarek potrafi zaskoczyć czytelnika i zasiać uczucie zszokowana. W tym przypadku najbardziej podobała mi się końcówka historii Oskara, która trochę uratowała moje zdanie na temat tego tytułu.
Niestety, mówiąc szczerze, gdybym nie znalazła innych pozycji tego autora, to ta raczej by mnie do tego nie zachęciła.

[Jola (czytanienaplatanie) · Rating 5 out of 5]

Czym inspirował się Adrian Bednarek tworząc tą powieść? Jestem tego niezmiernie ciekawa, bo kolejny raz uwiódł mnie i zszokował jednocześnie historią świeżą i nieoczywistą z serią brutalnych zbrodni i rewelacyjnie wykreowanymi bohaterami.

A wiecie co jest najlepsze? To pierwsza część cyklu. Autor udowodnił wielokrotnie, że znakomitych pomysłów mu nie brakuje, liczę więc na wiele kolejnych pełnych zbrodni i sadystycznych psychopatów tomów z Oskarem Blajerem.

Kim jest główny bohater? To młody mężczyzna, który powrotu do równowagi i w pewnym sensie odkupienia po przebytej traumie, szuka w pisaniu opowiadań inspirując się rzeczywiście popełnionymi zbrodniami. Ma to dla niego znaczenie terapeutyczne, aczkolwiek, co zresztą zrozumiałe, jego wizyta na pogrzebie zamordowanej młodej dziewczyny, nie zostaje dobrze odebrana. Nie każdy rozumie jego dziwną fascynację zbrodnią. Poznaje tu jednak piękną Luizę, w której zakochuje się bez pamięci i z wzajemnością. Od tego momentu jego życie totalnie się zmienia i zaczyna pędzić jak pozbawiony hamulców wagonik zjeżdżający z zawrotną prędkością wprost na betonowy mur. I więcej z fabuły nie zdradzę, bo szkoda byłoby pozbawić Was przyjemności z czytania.

Mogę jednak zapewnić, że czeka Was lektura, od której nie oderwiecie się do ostatnich stron. Wybory bohatera nie zawsze zgodne z prawem, często dyktowane sercem, niejednokrotnie Was zszokują, a zakończenie zwali Was z nóg dając jednocześnie przedsmak tego, czego możemy oczekiwać w kolejnej części.

To kolejna świetna powieść autora, która gwarantuje wiele mocnych wrażeń.

[Ola Adamska · Rating 4 out of 5]

Oskar Blajer to młody (23-letni chłopak), który pisze opowiadania kryminalne i jest to dla niego swoista forma terapii, która pomaga mu uporać się z traumą, tak głęboką, że odcisnęła się na całym jego życiu, i każde jego koleje posunięcie w wielu przypadkach ma z nią związek. Główny bohater w poszukiwaniu inspiracji chodzi na pogrzeby ofiar morderstw i właśnie w takiej sytuacji go poznajemy - a pogrzeb dotyczy morderstwa (brutalnego) nastolatki. I tak oto Oskar poznaje Luizę, koleżankę zamordowanej, która ma mu dać informacje o zamordowanej - ale czy na tym się skończy ta znajomość?
Otóż nie, każde z nich wejdzie do życia drugiego. I to co zacznie między nimi kiełkować, będzie fascynujące i nieoczekiwane, ale morderstwa młodych dziewczyn nie ustają - "Łowca Nimfetek" dalej szaleje w ich małym mieście i Oskar nie może o tym zapomnieć - ciągle drąży tą sprawę i szuka informacji.
Co się wydarzy?
Jakie fakty wyjdą na jaw?
Co okaże się prawą, a co kłamstwem?
Czy wydarzenia z przeszłości okażą się aż tak znamienne w skutkach w czasie teraźniejszym?
Styl autora jest bardzo plastyczny i potrafi on opisać bardzo skutecznie wszelaką brutalność i sprawić, że wszystko zobaczymy przed oczami. Ten thriller nie jest dla czytelników o słabych nerwach, nie lubiących brutalności i skrzywionych psychicznie bohaterów, których tu jest bardzo wielu, a w sumie to wszyscy!
Było kilka wydarzeń które sprawiły, że uznałam je za bardzo nieprawdopodobne, ale nie przeszkodziły mi one w odbiorze całej pozycji i cieszenia się nią. Czekam na kolejny tom!

[Książkolandia · Rating 5 out of 5]

Wprawdzie mamy już kolejny rok, ale z powodu zamieszania związanego ze Świętami i Nowym Rokiem nie umieściłam recenzji ostatniej przeczytanej w 2021 książki. A jest to książka nie byle jaka. "Inspiracja" jest pierwszym tomem cyklu o Oskarze Blajerze.
Oskar to młody chłopak, zmagający się z traumą spowodowaną tragedią, jaka wydarzyła się w jego rodzinie. Radzi sobie z nią w dość nietypowy sposób. Pisze bloga z opowiadaniami kryminalnymi, często opartymi na prawdziwych wydarzeniach. Gdy w mieście zostaje zamordowana młoda dziewczyna, chłopak mając nadzieję że zainspiruje się jej historią idzie na pogrzeb. Zupełnie nieoczekiwanie poznaje tam dziewczynę w której się zakochuje. Dziewczyna odwzajemnia uczucie i Oskar dość szybko staje się niemal członkiem rodziny. Tymczasem w mieście zaczynają ginąć kolejne młode dziewczyny, których zmasakrowane ciała, ucharakteryzowane na lalki, odkrywane są mniej więcej raz w tygodniu. Oskar jest świetnym obserwatorem i ma swoją teorię, więc zaczyna prowadzić własne śledztwo. Książka niezwykle zaskakująca, mroczna i tajemnicza, niejednokrotnie zaskakująca zwrotami akcji. Kolejne części to dla mnie absolutny "must read".

[Artur Łęczycki · Rating 5 out of 5]

Wciąga, naprawdę wciąga. Ale co się dziwić, zestawienie niemal narkotykowe: morderstwa, seks, młodość i szaleństwo oraz akcja i napięcie. Co trzeba więcej ? Chyba nic. Dlatego zdecydowanie polecam serię z Oskarem Blajerem. Realne do bólu i nie wydumane superbohaterowo - co kotki lubią najbardziej. Mam nadzieję, że kolejne części będą tak samo dobre, bo zdecydowanie zmierzam do kolejnego tomiszcza. Na szczęście czyta się bardzo szybko :)

[Gosia Szynaka · Rating 3 out of 5]

niby wszystko fajnie, ale szczerze mówiąc nie byłam przygotowana na pewne sceny opisywane w tej książce. Zrobienie z głównego bohatera mężczyznę mającego grubą obsesje na punkcie dziewczyny nie podpadło mi do gustu. Autor nawet w pewnych momentach opisywał chłopaka jak niemogącego pohamować się chłopczyka. Do tego książka głównie polega na tym że główny bohater wszystko wie, ale szuka dowodów i szczerze mówiąc wole jeśli sama w pewien sposób domyśle się kto jest mordercą.

[Milosnikksiazkowy · Rating 5 out of 5]

Autor, którego zawsze odkładam na 'póżniej' tak samo jak i książka, której nie chciałam czytać za spowodowany wokół niej szum.

Kwintesencja lektury.
Maj zaczęty wyśmienicie - żal jedynie, że tak późno sięgnęłam po tę książkę 🙈

[Anna Janowiecka · Rating 2 out of 5]

Niestety tylko 2 gwiazdki...a dlaczego a dlatego, że czytając o losach Oskara miałam wrażenie, że czytam o Jakubie Sobańskim...książki o tym samym praktycznie. Zaczynam tracić chęci do czytania A.Bednarka

[Amelia Płatek · Rating 4 out of 5]

To było naprawę niezle! Zapowiadało się tak sobie, a później…. Wow! A to zakończenie.. Luiza… matko kochana! Było super!

A no i audiobooka czyta Filip Kosior.. wiec sami rozumiecie 😁❤️


Na pewno sięgnę po kolejne części i inne książki autora.

[Magda · Rating 4 out of 5]

Momentami miałam wrażenie jakbym czytała jakąś satyrę i to dla młodzieży... nie zrozumcie mnie źle, bo książka bardzo mi się podobała i na pewno sięgnę po kolejne części, ale czułam jakby pod tą warstwą brutalnego kryminału, kryło się coś więcej 🧐

[Marta Kraszewska (Rudym spojrzeniem) · Rating 4 out of 5]

Mroczna, zaskakująca, wchodząca w ciemne zakamarki psychiki spaczonej. Brudna i przerażająca. Bardzo dobra!

[Ania (literackie_serce) · Rating 4 out of 5]

Interesująca książka! Świetny główny bohater. Początkowo "Inspiracja" nie wydawała się taka... mroczna. Wciągnęła mnie, trochę przeraziła i na pewno chcę poznać dalsze losy Oskara 🤫

[klucz_dosukcesu · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️

[Aleksandra (aalexbook) · Rating 4 out of 5]

3.75

[Natalia zaczytany_szubik · Rating 3 out of 5]

3.5

[AniaPova · Rating 4 out of 5]

Dobrze napisany kryminał, wartka akcja, ciekawa historia. Zakończenie wręcz zmuszające do sięgnięcia po tom 2 i zobaczenia, w którym kierunku podąży główny bohater.
Była to moja pierwsza książka tego autora, ale z pewnością nie ostatnia.

[Czytalski · Rating 4 out of 5]

Młoda dziewczyna zostaje brutalnie zamordowana. Oskar, szukając inspiracji do pisania opowiadań kryminalnych, udaje się na jej pogrzeb. Tam poznaje Luizę, nastolatkę z wyższych sfer, która mocno wpłynie na jego życie. Im dłużej się z nią zadaje tym więcej wskazuje, że jest ona powiązana z seryjnym morderca nazwanym przez prasę Łowcą Nimfetek.

Moje pierwsze zetknięcie z twórczością Adriana Bednarka miało miejsce przy jego poprzedniej powieści "Córeczki". Nowa książka to początek cyklu, którego bohaterem jest Oskar Blajer, dwudziestotrzyletni autor opowiadań kryminalnych. W raczej nietypowych okolicznościach poznaje Luizę, dziewczynę, która zaważy na całym jego życiu. Choć i bez niej było ono już wystarczająco skomplikowane.

Twórczość tego pisarza jest przeznaczona zdecydowanie dla czytelników o mocnych nerwach. Szczegółowo opisane brutalne zbrodnie i metody postępowania mordercy połączone są z postaciami, których odchylenia psychiczne są poza wszelkimi racjonalnymi ograniczeniami. Nawet osobne te elementy potrafią mocno zapaść w pamięć, a co dopiero razem. Tak więc sięgając po książki tego autora, trzeba mieć na uwadze, że kolejne strony zawiodą nas w coraz ciemniejsze aspekty umysłów bohaterów. A po drodze jeszcze czeka nas sporo zaskoczeń, bo choć pewne wnioski podejrzenia są wyjaśnione w miarę szybko, to okazuje się, że to tylko pół prawdy, a może nawet ćwierć. Bednarek serwuje nam również ciekawe rozwiązania fabularne odnośnie "modus operandi" Łowcy Nimfetek, co ostatnio w kryminałach jest rzadkością. Zakończenie zaś każe zaraz zabrać się za kontynuację, która jest - na szczęście - tuż za rogiem.

Jest tylko jeden minus - książka jest za długa. Było parę scen - głównie opisowych - gdzie akcja "siadała", a ilość szczegółów była nadmiarowa. Rzuciło mi się to już w oczy we wspomnianych wcześniej "Córeczkach", a teraz część książki poznałem w formie audio i tam jest to szczególnie zauważalne.

[BookNaPółce · Rating 4 out of 5]

Po „Inspirację” sięgnęłam w audiobooku. Kuszący opis, a do tego lektor Filip Kosior dało mi mega dobre połączenie. I nie zawiodłam się na tej historii. Było ciekawie, wciągająco, czasami mocno i brutalnie, ale mimo wszystko fajnie i przyjemnie się tej książki słuchało.
W „Inspiracji” głównym bohaterem jest Oskar. Jego matka zginęła z rąk seryjnego mordercy, a on w ramach terapii postanowił zacząć pisać. Pisać oczywiście kryminalne opowiadania na Wattpadzie. Kiedy na pogrzebie zamordowanej nastolatki poznaje Luizę, jego życie diametralnie się zmienia. W jaki sposób? Co się stało? Tego oczywiście nie zdradzę.
Główna fabuła krąży wokół Oskara, jego przeszłości, jego miłości do Luizy i typa, którego policja okrzyknęła Łowcą Nimfetek. W książce nie zabrakło spokojniejszych, wręcz bardzo luźnych scen, które są takim przerywnikiem, mającym za zadanie uspokoić emocje. Taką mocniejszą częścią jest niewątpliwie ta druga strona historii, pewna obsesja (która ciągle się pogłębia i narasta), połączona z grasującym seryjnym mordercą. Niektóre sceny są przepełnione brutalnością. Autor nie owija w bawełnę, prezentując nam wszystko na surowo, bez zbędnego łagodzenia tego, co się dzieje. W tym wszystkim ciekawe jest też to, jak działa i zmienia się sam Oskar. Im większy natłok danych zdarzeń i emocji, tym mocniej się to na nim odbija.
Jak dla mnie „Inspiracja” to naprawdę bardzo dobra książka, która potrafi trzymać czytelnika w napięciu i nieco nim zakręcić. Sama końcówka jest bardzo zaskakująca i daje fajne, intrygujące przejście do drugiego tomu.