What do you think?
Rate this book
The Last Great Mountain: The First Ascent of Kangchenjunga
The Last Great Mountain tells the story of the first ascent of Kangchenjunga the third highest but reputedly the hardest mountain in the world. It was an astonishing achievement for a British team led by Everest veteran Charles Evans. Drawing on interviews, diaries and unpublished accounts, Mick Conefrey begins his story in 1905 with the first, disastrous attempt on the mountain by a team led by Aleister Crowley, explores the three dramatic German expeditions of the the late 1920s and brings it all to a climax 50 years later with the first ascent by Joe Brown and George Band. The Last Great Mountain is the final instalment of Mick Conefrey’s acclaimed high altitude trilogy.
310 pages, Kindle Edition
First published April 29, 2020
57 people are currently reading
267 people want to read
About the author
Mick Conefrey
19 books47 followersMick Conefrey is the author of the award-winning Adventurer’s Handbook and How to Climb Mont Blanc in a Skirt. An internationally recognised filmmaker, he has produced several BBC documentaries on mountaineering and exploration, including The Race for Everest. He lives in north Oxford with his family.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 41 reviews
August 20, 2022
The only time this book surprised me was at the end when the author revealed that he had been to the mountain; it sounds more like someone struggling to imagine what Kangchenjunga is like rather than someone who has seen it. This book just doesn't have the passion or curiosity that history and nonfiction novels require. It feels more like something a publisher asked for, rather than a book that someone set out to write on their own.
Kangchenjunga is the world's third tallest mountain, and yet it was not successfully climbed for years after Mount Everest...that is a striking insight that should be front and center in the introduction, and yet the book is framed so poorly that I had to figure that out myself. It's a purely linear narrative that does not set anything up, so it comes across as dry and plodding.
Kangchenjunga is my favorite mountain and one that I would like to see before I die. And yet this book did not allow me to see it; it spent almost no time describing the mountain!
Kangchenjunga is the world's third tallest mountain, and yet it was not successfully climbed for years after Mount Everest...that is a striking insight that should be front and center in the introduction, and yet the book is framed so poorly that I had to figure that out myself. It's a purely linear narrative that does not set anything up, so it comes across as dry and plodding.
Kangchenjunga is my favorite mountain and one that I would like to see before I die. And yet this book did not allow me to see it; it spent almost no time describing the mountain!
July 24, 2021
Simply put, one of the most enjoyable mountaineering books I've read. Definitely 5 Stars.
March 27, 2021
I've been looking for a book on Kangchenjunga for a while, so I was really glad when this one came out. It didn't disappoint. Really interesting account of the attempts to climb this mountain.
August 19, 2022
When I read a book about the first ascent of a mountain, here's the questions I'm asking each time I read about a particular attempt:
1. Do they make it?
If the answer is no:
2. Do they survive?
3. How close did they come? "Should" they have made it?
4. What about this attempt is significant to the first successful attempt?
This book focuses on all the wrong things. Attempt accounts are quick to spoil #1 and #2. #3 is unclear. #4 receives almost no attention at all; you pick up some nuggets if you're paying close attention, but the text is full of dense and unnecessary detail, so you start to glaze. The plot plows forward in a straight chronological line, never stopping to teach me how one is actually supposed to summit the mountain or leaving an ounce of mystery around the people who tried. The cruel irony is that the epilogue's 15 minutes summarizing noteworthy Kanchenjunga events since the first summit is the most interesting part - proof that the author can give a lean summary of the important details and focus on what's interesting - only to plunge immediately back into the dense epilogue of climbers.
Here's my theory about the author's books about the first summits of the three highest mountains (Everest 1953, Ghosts of K2, The Last Great Mountain): they're all written exactly the same: dry, linear, and unframed.
It's not a hot take to say the same author approached the same topic in the same style on similar mountains. My point is I think I enjoyed the book (Everest), tolerated the book (K2), or disliked the book (Kanchenjunga) based solely on the merits of the stories themselves. The previous attempts on Everest are full of intrigue: Mallory and Irvine are the greatest mystery in mountaineering. The north vs south route is an interesting debate that was framed by national politics. The 1952 expedition came so close with the Sherpa who returned in 1953. The first 1953 summit party may have made it if not for a series of mishaps.
And yet, I picked up the framing of that story easily because I'd previously read a lot about Everest. The same is true of K2.
Another possible explanation is that this writing style has steadily worn me down. I'm not eagerly devouring any mountaineering nonfiction like I did 3 years ago. I have standards now. I even read fiction.
I'm not giving the author a pass for this book because "Kanchenjunga is boring". Maybe Everest and K2 have more intrigue, but maybe it was just my previous context and higher tolerance that allowed me to digest the good aspects of those books. Kanchenjunga seems to have similar intrigue: deaths, multiple possible routes, a reconnaissance party trying to summit before the following year's expedition reaps what they've sowed. It lacks mystery, controversy, and "so close" moments, but I think the elements of a great book are here. Either the same material needs better framing or the book should have focused on all meaningful Kanchenjunga events, not just the first summit.
Finally: this is a pretty good audiobook narrator. But the audio has outtakes in it. I'm not kidding. He'll read a sentence, pause, and read it again. If you pay attention you realize the first time he messed up a word, or the second time he uses a different word or emphasis. It gives it an unprofessional feel.
I think it's safe to say this is the end of my journey with Mick Conefrey's books. I respect his effort gathering exhaustive historical research around all three mountains.
1. Everest 1953 had first-summit detail I appreciated and have not found anywhere else. I enjoyed reading it, but without having previously read Everest books I don't think it works. Into Thin Air probably suffices- John Krakauer knows how to take a break from storytelling to teach you history, geography, and mountaineering.
2. Ghosts of K2 took the historical detail I previously got in snippets from other books telling different stories (modern disasters, someone going for multiple 8000m peaks) and centralized it. I felt I could actually follow the overall progress made up the mountain by different attempts, fueled by stories about Dudley Wolfe, Art Gilkey, and others. The linear, dry style completely tanked the last third of the book, but I otherwise liked it.
3. I appreciate that The Last Great Mountain is about a peak I've only seen mentioned in "multiple 8000m book" snippets. But I don't feel like I got what I came for.
1. Do they make it?
If the answer is no:
2. Do they survive?
3. How close did they come? "Should" they have made it?
4. What about this attempt is significant to the first successful attempt?
This book focuses on all the wrong things. Attempt accounts are quick to spoil #1 and #2. #3 is unclear. #4 receives almost no attention at all; you pick up some nuggets if you're paying close attention, but the text is full of dense and unnecessary detail, so you start to glaze. The plot plows forward in a straight chronological line, never stopping to teach me how one is actually supposed to summit the mountain or leaving an ounce of mystery around the people who tried. The cruel irony is that the epilogue's 15 minutes summarizing noteworthy Kanchenjunga events since the first summit is the most interesting part - proof that the author can give a lean summary of the important details and focus on what's interesting - only to plunge immediately back into the dense epilogue of climbers.
Here's my theory about the author's books about the first summits of the three highest mountains (Everest 1953, Ghosts of K2, The Last Great Mountain): they're all written exactly the same: dry, linear, and unframed.
It's not a hot take to say the same author approached the same topic in the same style on similar mountains. My point is I think I enjoyed the book (Everest), tolerated the book (K2), or disliked the book (Kanchenjunga) based solely on the merits of the stories themselves. The previous attempts on Everest are full of intrigue: Mallory and Irvine are the greatest mystery in mountaineering. The north vs south route is an interesting debate that was framed by national politics. The 1952 expedition came so close with the Sherpa who returned in 1953. The first 1953 summit party may have made it if not for a series of mishaps.
And yet, I picked up the framing of that story easily because I'd previously read a lot about Everest. The same is true of K2.
Another possible explanation is that this writing style has steadily worn me down. I'm not eagerly devouring any mountaineering nonfiction like I did 3 years ago. I have standards now. I even read fiction.
I'm not giving the author a pass for this book because "Kanchenjunga is boring". Maybe Everest and K2 have more intrigue, but maybe it was just my previous context and higher tolerance that allowed me to digest the good aspects of those books. Kanchenjunga seems to have similar intrigue: deaths, multiple possible routes, a reconnaissance party trying to summit before the following year's expedition reaps what they've sowed. It lacks mystery, controversy, and "so close" moments, but I think the elements of a great book are here. Either the same material needs better framing or the book should have focused on all meaningful Kanchenjunga events, not just the first summit.
Finally: this is a pretty good audiobook narrator. But the audio has outtakes in it. I'm not kidding. He'll read a sentence, pause, and read it again. If you pay attention you realize the first time he messed up a word, or the second time he uses a different word or emphasis. It gives it an unprofessional feel.
I think it's safe to say this is the end of my journey with Mick Conefrey's books. I respect his effort gathering exhaustive historical research around all three mountains.
1. Everest 1953 had first-summit detail I appreciated and have not found anywhere else. I enjoyed reading it, but without having previously read Everest books I don't think it works. Into Thin Air probably suffices- John Krakauer knows how to take a break from storytelling to teach you history, geography, and mountaineering.
2. Ghosts of K2 took the historical detail I previously got in snippets from other books telling different stories (modern disasters, someone going for multiple 8000m peaks) and centralized it. I felt I could actually follow the overall progress made up the mountain by different attempts, fueled by stories about Dudley Wolfe, Art Gilkey, and others. The linear, dry style completely tanked the last third of the book, but I otherwise liked it.
3. I appreciate that The Last Great Mountain is about a peak I've only seen mentioned in "multiple 8000m book" snippets. But I don't feel like I got what I came for.
July 5, 2021
Bardzo fajna książka. To była moja pierwsza pozycja o górach. Nie daję piątki, bo nie jest to jakaś książka mojego życia, od której nie mogłabym się oderwać. Jednak jest to lektura godna uwagi. Najbardziej przeżywałam wyprawę, która została opisana jako ostatnia.
July 7, 2020
A very well researched and enjoyable read.
I thoroughly enjoyed this book which I would strongly recommend for anyone with a love for the Great Outdoors and climbing in general. It covers not only the first attempts on the mountain but a full account of the expedition and team who climbed it for the first time together with subsequent attempts and triumphs.
I thoroughly enjoyed this book which I would strongly recommend for anyone with a love for the Great Outdoors and climbing in general. It covers not only the first attempts on the mountain but a full account of the expedition and team who climbed it for the first time together with subsequent attempts and triumphs.
March 23, 2021
Really great read. I spent all my time just not understanding why so many people would risk so much for so little reward. There are deaths everywhere. In every crag and gully there are frozen corpses of failed mountaineers. Really intelligent read that gives the historic context as well as the daring do.
January 25, 2024
Kanczendzonga to drugi najwyższy szczyt w Himalajach i trzeci (po Evereście i K2) najwyższy szczyt na Ziemi. Ten piękny ośmiotysięcznik leży na granicy Indii i Nepalu i do 1955 roku pozostawał niezdobyty. Książka „Ostatni taki szczyt” opowiada historię podboju Pięciu Skarbnic Wielkiego Śniegu (tak brzmi w tłumaczenie nazwy Kanczendzonga), jednej z najtrudniejszych do zdobycia gór.
Byłam dość mocno zdziwiona, że pierwszą wyprawą mająca na celu zdobycie szczytu Kanczendzongi, kierował Aleister Crowley. Kojarzyłam człowieka, ale już bardziej z jego późniejszych narkotyczno-erotyczno-okultystycznych praktyk, niż z alpinizmu. Wyprawa z 1905 roku nie zakończyła się jednak sukcesem. Dopiero pół wieku później, 25 maja 1955 roku na szczycie po raz pierwszy stanęli George Band i Joe Brown, a dzień później kolejni himalaiści - Norman Hardie i Tony Streather. Było to wspaniałe osiągnięcie brytyjskiego alpinizmu.
Polscy wspinacze również mogą pochwalić się sukcesami na tej górze, w styczniu 1986 roku pierwsze wejście zimowe na Kanczendzongę zrobili Jerzy Kukuczka i Krzysztof Wielicki. Niestety, góra ta zabrała nam również dumę kobiecego alpinizmu – w 1992 roku zaginęła na niej Wanda Rutkiewicz.
7/10
Byłam dość mocno zdziwiona, że pierwszą wyprawą mająca na celu zdobycie szczytu Kanczendzongi, kierował Aleister Crowley. Kojarzyłam człowieka, ale już bardziej z jego późniejszych narkotyczno-erotyczno-okultystycznych praktyk, niż z alpinizmu. Wyprawa z 1905 roku nie zakończyła się jednak sukcesem. Dopiero pół wieku później, 25 maja 1955 roku na szczycie po raz pierwszy stanęli George Band i Joe Brown, a dzień później kolejni himalaiści - Norman Hardie i Tony Streather. Było to wspaniałe osiągnięcie brytyjskiego alpinizmu.
Polscy wspinacze również mogą pochwalić się sukcesami na tej górze, w styczniu 1986 roku pierwsze wejście zimowe na Kanczendzongę zrobili Jerzy Kukuczka i Krzysztof Wielicki. Niestety, góra ta zabrała nam również dumę kobiecego alpinizmu – w 1992 roku zaginęła na niej Wanda Rutkiewicz.
7/10
January 20, 2021
Pretty readable but quite a few typos. I'm such a typo spotter these days!
December 21, 2022
Fatalnie przedstawiona historia.. Dla przykładu, co maja powieści erotyczne do wyprawy?
June 7, 2021
Kanczendzonga to jeden z najniebezpieczniejszych szczytów górskich i trzeci co do wysokości szczyt Ziemi. Położony jest w Himalajach na granicy Indii i Nepalu. Dzięki swojej niedostępności i trudności jego zdobycia jest to zdecydowanie jeden z mniej popularnych szczytów.
Książka Micka Confrey’a pokazuje nam jak od roku 1905 zaledwie cztery wyprawy zdecydowały się na zdobywanie tego szczytu. Życie straciło przy tym dziewięć osób. Jednak nie od dziś wiadomo, że to, co najmniej dostępne kusi najbardziej. Dlatego piąta z kolei ekspedycja zdecydowała się spróbować po raz kolejny w roku 1955 zdobyć Kanczendzongę. Mimo wielu przeciwności, niekorzystnych warunków oraz śmierci jednego z Szerpów udało się stanąć na wierzchołku dwóm dwuosobowym zespołom, co zdecydowanie było nie lada wyczynem.
W pozycji tej krok po kroku dowiadujemy się jak wyglądały wszystkie ekspedycje, aż do tej, która zakończyła się sukcesem. Możemy sobie porównać i zagłębić się, w jaki sposób działała każda z tych grup, czy uczyli się na błędach poprzedników, a dodać należy, że dysponowano wtedy tylko nielicznymi i subiektywnymi zapiskami oraz pamiętnikami uczestników, czy też kierowników tych wypraw, co niewątpliwie utrudniało wszelką analizę.
Autor jednak nie kończy swojej pozycji od razu po zdobyciu szczytu. Opowiada i ukazuje również dalszą historię. Jakie było zainteresowanie mediów, co działo się później, jak podeszły do tego kolejne ekspedycje (kolejna zdecydowała się wyruszyć na Kanczendzongę dopiero po 18 latach).
Możemy również poznać dalsze losy wszystkich członków wcześniejszych ekspedycji, co w moim odczuciu również było bardzo ciekawe. Wielu z nich zajęło się zupełnie czymś innym, ale wspinaczka nadal zajmowała ważne miejsce w ich sercach i życiu.
Dla mnie ta pozycja to konkretna opowieść podparta wieloma źródłami. Uważam, że autor włożył naprawdę ogrom pracy, aby przedstawić całą historię w jak najbardziej rzetelny sposób. Była to niewątpliwie piękna wędrówka razem z himalaistami na sam szczyt Kanczendzongi i niezapomniana przygoda.
Bardzo dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji.
Książka Micka Confrey’a pokazuje nam jak od roku 1905 zaledwie cztery wyprawy zdecydowały się na zdobywanie tego szczytu. Życie straciło przy tym dziewięć osób. Jednak nie od dziś wiadomo, że to, co najmniej dostępne kusi najbardziej. Dlatego piąta z kolei ekspedycja zdecydowała się spróbować po raz kolejny w roku 1955 zdobyć Kanczendzongę. Mimo wielu przeciwności, niekorzystnych warunków oraz śmierci jednego z Szerpów udało się stanąć na wierzchołku dwóm dwuosobowym zespołom, co zdecydowanie było nie lada wyczynem.
W pozycji tej krok po kroku dowiadujemy się jak wyglądały wszystkie ekspedycje, aż do tej, która zakończyła się sukcesem. Możemy sobie porównać i zagłębić się, w jaki sposób działała każda z tych grup, czy uczyli się na błędach poprzedników, a dodać należy, że dysponowano wtedy tylko nielicznymi i subiektywnymi zapiskami oraz pamiętnikami uczestników, czy też kierowników tych wypraw, co niewątpliwie utrudniało wszelką analizę.
Autor jednak nie kończy swojej pozycji od razu po zdobyciu szczytu. Opowiada i ukazuje również dalszą historię. Jakie było zainteresowanie mediów, co działo się później, jak podeszły do tego kolejne ekspedycje (kolejna zdecydowała się wyruszyć na Kanczendzongę dopiero po 18 latach).
Możemy również poznać dalsze losy wszystkich członków wcześniejszych ekspedycji, co w moim odczuciu również było bardzo ciekawe. Wielu z nich zajęło się zupełnie czymś innym, ale wspinaczka nadal zajmowała ważne miejsce w ich sercach i życiu.
Dla mnie ta pozycja to konkretna opowieść podparta wieloma źródłami. Uważam, że autor włożył naprawdę ogrom pracy, aby przedstawić całą historię w jak najbardziej rzetelny sposób. Była to niewątpliwie piękna wędrówka razem z himalaistami na sam szczyt Kanczendzongi i niezapomniana przygoda.
Bardzo dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji.
December 1, 2022
Bardzo dobrze słuchało mi się tej książki – jest zajmująca, logicznie poukładana i przepełniona ciekawymi faktami, które nie wywołują znużenia, tylko rzeczywiście wzbudzają zainteresowanie.
Perspektywa autora przypomina spojrzenie bardziej faktograficzne niż przepełnione głęboką fascynacją, tak charakterystyczną dla miłośników himalaizmu, ale nie jest to zarzut – widocznie Mick Conefrey taki miał właśnie plan na tę publikację. Ja dałam się temu wciągnąć i dzięki "Ostatniemu takiemu szczytowi" poznałam wiele interesujących faktów z historii wypraw na Kanczendzongę. Myślę, że osoby zainteresowane tematem nie będą zawiedzione. Uprzedzam jednak, że mimo iż Polacy mają na swoim koncie pierwsze wejście na ów ośmiotysięcznik zimą - pojawia się o tym jedynie krótka wzmianka, bowiem całość skupia się na paru nieudanych oraz pierwszej udanej ekspedycji na Kanczendzongę. Znów: to nie jest zarzut, ale warto o tym wiedzieć przed lekturą, na wypadek gdyby ktoś liczył na więcej informacji o polskim udziale w tej pięknej, acz bolesnej historii.
Perspektywa autora przypomina spojrzenie bardziej faktograficzne niż przepełnione głęboką fascynacją, tak charakterystyczną dla miłośników himalaizmu, ale nie jest to zarzut – widocznie Mick Conefrey taki miał właśnie plan na tę publikację. Ja dałam się temu wciągnąć i dzięki "Ostatniemu takiemu szczytowi" poznałam wiele interesujących faktów z historii wypraw na Kanczendzongę. Myślę, że osoby zainteresowane tematem nie będą zawiedzione. Uprzedzam jednak, że mimo iż Polacy mają na swoim koncie pierwsze wejście na ów ośmiotysięcznik zimą - pojawia się o tym jedynie krótka wzmianka, bowiem całość skupia się na paru nieudanych oraz pierwszej udanej ekspedycji na Kanczendzongę. Znów: to nie jest zarzut, ale warto o tym wiedzieć przed lekturą, na wypadek gdyby ktoś liczył na więcej informacji o polskim udziale w tej pięknej, acz bolesnej historii.
December 9, 2022
La literatura de montaña tiene en general un problema: Hay una cantidad finita de combinaciones con la que referirte a picos nevados, a valles y a glaciares. Son por lo tanto las historias de quienes las caminan quienes les dan valor.
El Kanchenjunga es la tercera montaña más alta del mundo y sin embargo se conquistó después del Everest y el K2. Durante mucho tiempo se consideró imposible y fue el escenario de numerosos fracasos. Mick Conefrey hace un excelente trabajo a la hora de narrar todos estos intentos y lo hace porque consigue llevarte por la historia del alpinismo en el Himalaya, cuando quienes llegaban a conquistar las montañas más altas de la tierra habían entrenado en los Alpes y se encontraban con que eso no tenía nada que ver. Hubo que inventar mucho, hubo que desarrollar técnicas, equipo, y hubo que admitir la derrota en innumerables ocasiones.
Este libro es la historia de todos esos fracasos y de una victoria. Y no puedes dejar de leerlo porque la fascinación que se siente al admirar el Himalaya se puede sentir en cada palabra de estas páginas.
El Kanchenjunga es la tercera montaña más alta del mundo y sin embargo se conquistó después del Everest y el K2. Durante mucho tiempo se consideró imposible y fue el escenario de numerosos fracasos. Mick Conefrey hace un excelente trabajo a la hora de narrar todos estos intentos y lo hace porque consigue llevarte por la historia del alpinismo en el Himalaya, cuando quienes llegaban a conquistar las montañas más altas de la tierra habían entrenado en los Alpes y se encontraban con que eso no tenía nada que ver. Hubo que inventar mucho, hubo que desarrollar técnicas, equipo, y hubo que admitir la derrota en innumerables ocasiones.
Este libro es la historia de todos esos fracasos y de una victoria. Y no puedes dejar de leerlo porque la fascinación que se siente al admirar el Himalaya se puede sentir en cada palabra de estas páginas.
July 6, 2024
Książka skupia się na wyprawach na Kanczendzongę - jak się okazało w późniejszych wyprawach najbardziej wymagająca z himalajskich 8-tysięczników. Najpierw wyprawa w 1905, prowadzona przez okultystę Aleister'a Crowley'a. Marny to był przywódca, beztroski i nieodpowiedzialny, ale wtedy to tylko "szaleńcy" porywali się na takie wyczyny. Ciekawe, bo wtedy nie było Szerpów do pomocy, a pomagający Lepczowie pili, okradali wspinaczy z żywności, i nie mieli nawet butów - tylko obwiązywali stopy płótnem.
W 1922 odbyła się wyprawa niemiecka Paul'a Bauer'a, a w
1930 wyprawę Gunther'a pokonała choroba wysokościowa, o której jeszcze wtedy wiedza była niewielka. Wspomniane są też inne szczyty, wtedy nie zdobyte - do 1940 roku na Nanga parbat zginęło ponad 25 osób, a szczyt pozostawał niezdobyty.
Czasem byli już na 7900 mnp i musieli zawrócić..
W końcu w 1955 roku Kanczendzongę zdobyła brytyjska wyprawa kierowana przez Charles'a Evans'a. Lata 50-te to złoty wiek alpinizmu, które traktowane były w kategoriach osiągnięć narodowych. Zdobycie tej ostatniej z 3 najwyższych gór świata zakończyło tę epokę. W 1986 Jerzy Kukuczka i Krzysztof Wielicki pokonali Kanczendzongę zimą. U stóp tej góry zginęła Wanda Rutkowska. Polecam!
W 1922 odbyła się wyprawa niemiecka Paul'a Bauer'a, a w
1930 wyprawę Gunther'a pokonała choroba wysokościowa, o której jeszcze wtedy wiedza była niewielka. Wspomniane są też inne szczyty, wtedy nie zdobyte - do 1940 roku na Nanga parbat zginęło ponad 25 osób, a szczyt pozostawał niezdobyty.
Czasem byli już na 7900 mnp i musieli zawrócić..
W końcu w 1955 roku Kanczendzongę zdobyła brytyjska wyprawa kierowana przez Charles'a Evans'a. Lata 50-te to złoty wiek alpinizmu, które traktowane były w kategoriach osiągnięć narodowych. Zdobycie tej ostatniej z 3 najwyższych gór świata zakończyło tę epokę. W 1986 Jerzy Kukuczka i Krzysztof Wielicki pokonali Kanczendzongę zimą. U stóp tej góry zginęła Wanda Rutkowska. Polecam!
January 25, 2025
Świetnie napisany zbiór faktów, anegdot i fragmentów osobistych dzienników. Historia zdobywania Kanczendzongi, w której nie pominięto również tych nieudanych czy tragicznych prób, skomponowane niczym najlepsze powieści. Autor po mistrzowsku nakreśla tło historyczne, obyczajowe i kulturowe każdej z prób zdobycia szczytu, dzieląc się z czytelnikami również zdobytą wiedzą co do poszczególnych członków wypraw. Bardzo podobało mi się zakończenie- autor poświęcił cały rozdział na opowieść o tym, jak ta (tzn. na Kanczendzongę) oraz inne wyprawy wysokogórskie wpłynęły na losy bohaterów oraz jak dalej potoczyło się ich życie. Czytałam i słuchałam jej z zapartym tchem, zdecydowanie ciężko oderwać się od lektur.
May 21, 2022
Excellent story for adventure lovers!
The book provides an excellent historical approach to Kangchengjunga ascents. Conefrey’s account about the earlier expeditons (between the end of s.19 and before WWII) is outstanding, and contains a great description of the principal characters involved in the early attempts. And of course the story of the first British ascent is outstanding. The description of Evans, Joe Brown, George Band and all the other members of the expedition -sherpas included- worth the readin even if you are not a climber. I missed an extension until at least the 70’s with the same amount of detail, but I love it anyway!
The book provides an excellent historical approach to Kangchengjunga ascents. Conefrey’s account about the earlier expeditons (between the end of s.19 and before WWII) is outstanding, and contains a great description of the principal characters involved in the early attempts. And of course the story of the first British ascent is outstanding. The description of Evans, Joe Brown, George Band and all the other members of the expedition -sherpas included- worth the readin even if you are not a climber. I missed an extension until at least the 70’s with the same amount of detail, but I love it anyway!
February 18, 2025
This was a struggle for me to finish personally. The first failed attempt is a wildly entertaining story and the rest of the book feels like you need a very specific interest in mountaineering to enjoy. I could have used more maps or photos spaced throughout the story because I had great difficulty picturing the terrain in my mind. That might be a failing on my part, but it still made it a bit of a chore for me to make it to the end.
October 4, 2021
Everything one could ever hope to know about Kangchenjunga, 3rd highest and one of the least accessible of the 8000 m peaks .
Well written, intensely researched and a perfect antidote for anyone who loves Alpine climbing novels but has had their fill of Everest and K2 etc.
Takes it Expedition by Expedition so you can come and go as you please from one to the other.
Well written, intensely researched and a perfect antidote for anyone who loves Alpine climbing novels but has had their fill of Everest and K2 etc.
Takes it Expedition by Expedition so you can come and go as you please from one to the other.
July 19, 2024
Very well written and well explained. I liked how, along with the experience of summiting Kanchenjunga, the author has also shared details of other mountains and ascends in the middle, very subtly. It's an interesting read, very simple, and to the point without heavy jargons or complications. Must read mountaineering book, gives you immense knowledge of the mountaineering growth across decades.
January 31, 2025
I had a hard time paying attention with this audio book as it has so much extra information that was not necessary to tell the story. I skipped ahead a few times due to the boredom. It has some good reviews from others but it wasn’t until about chapter 9 or 10 that I could enjoy the book more. I enjoy adventure books on anything to do with outdoors but this was not one of them.
January 2, 2026
Mick Conefrey's skills at narrative and filmmaking in high altitudes shine through in this book about Kangchenjunga's ascent - and history of ascents. Learning that Aleister Crowley was a mountaineer in addition to his occultism was particularly fascinating, as well as the failed German expeditions. Well-written, cinematic, and with an eye for personalities, Conefrey's work is excellent
May 29, 2025
Fatalna książka. Na początku zapowiadała się ciekawie jednak im dalej tym nudniejsza. Są rozdziały, które nie mają nic wspólnego z głównym tematem książki. Wiele przeskipowałam w audiobooku i niestety DNF w 70%.
Read
March 22, 2022Awesome account of the first ascent of the big 3
April 11, 2022
O kurde ale to było interesujące doświadczenie. Na pewno w przyszłości będę częściej sięgać po literaturę tego typu.
May 26, 2022
Good read...
May 31, 2022
The third in the trilogy of the great Himalayan ascents of the 1950s after Everest and K2 - well written account including all the previous unsuccessful attempts.
Displaying 1 - 30 of 41 reviews