What do you think?
Rate this book
Η πενθερά
«Τι διαφορά έχει η πενθερά από την πεθερά»;
«Καμία!»
«Τότε προς τι αυτό το παραπανίσιο νι;»
«Δεν ξέρω. Κατά μία εκδοχή, η λέξη προέρχεται από τη σύνθεση των όρων πένθος και έρως και υποδηλώνει τον θάνατο του έρωτα».
«Μεγαλειώδες! Πενθερά: ο θάνατος του έρωτα!»
Δύο ηλικιωμένες γυναίκες δέχονται δολοφονική επίθεση την ίδια μέρα και ώρα, σε δύο διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας. Άγνωστες μεταξύ τους, τις ενώνει ένα αόρατο νήμα: είναι πεθερές που αντιπαθούν τις νύφες τους.
Η Αγορίτσα, μια σκληρή Μανιάτισσα από το Οίτυλο, βλέπει τα όνειρά της να γκρεμίζονται όταν ο γιος της, ο δικηγόρος Σαράντος Πιερόγιαννης, παντρεύεται με μια χειρουργό, αφοσιωμένη στην καριέρα της.
Η Μόσχω, μια καλοκάγαθη Πόντια από την Καλαμαριά, ζει κάτω από την ίδια στέγη με τον μοναχογιό της, τον οδηγό νταλίκας Ηρακλή Τερκενλεκίδη, και την καλλονή σύζυγό του.
Δύο πεθερές, που κάποιοι τις θέλουν νεκρές. Δύο νύφες, που εύχονται να είχαν ορφανούς συζύγους. Δύο γιοι, που συνθλίβονται στις συμπληγάδες της μητρικής αγάπης και του έρωτα. Οικογενειακές συνωμοσίες και μιαρά μυστικά. Άγραφοι νόμοι κι αγδίκιωτα αισθήματα. Κι ένας γρίφος-φωτιά: η πεθερά σκότωσε τον έρωτα ή ο έρωτας την πεθερά;
Ένα κοινωνικό-αστυνομικό μυθιστόρημα που επιχειρεί να ρίξει φως σε ένα διαχρονικό στερεότυπο της ελληνικής κοινωνίας: υπάρχουν πεθερές-αράχνες ή πρόκειται για ένα άλλοθι των ζευγαριών που δεν καταφέρνουν να κατακτήσουν το «για πάντα»;
«Καμία!»
«Τότε προς τι αυτό το παραπανίσιο νι;»
«Δεν ξέρω. Κατά μία εκδοχή, η λέξη προέρχεται από τη σύνθεση των όρων πένθος και έρως και υποδηλώνει τον θάνατο του έρωτα».
«Μεγαλειώδες! Πενθερά: ο θάνατος του έρωτα!»
Δύο ηλικιωμένες γυναίκες δέχονται δολοφονική επίθεση την ίδια μέρα και ώρα, σε δύο διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας. Άγνωστες μεταξύ τους, τις ενώνει ένα αόρατο νήμα: είναι πεθερές που αντιπαθούν τις νύφες τους.
Η Αγορίτσα, μια σκληρή Μανιάτισσα από το Οίτυλο, βλέπει τα όνειρά της να γκρεμίζονται όταν ο γιος της, ο δικηγόρος Σαράντος Πιερόγιαννης, παντρεύεται με μια χειρουργό, αφοσιωμένη στην καριέρα της.
Η Μόσχω, μια καλοκάγαθη Πόντια από την Καλαμαριά, ζει κάτω από την ίδια στέγη με τον μοναχογιό της, τον οδηγό νταλίκας Ηρακλή Τερκενλεκίδη, και την καλλονή σύζυγό του.
Δύο πεθερές, που κάποιοι τις θέλουν νεκρές. Δύο νύφες, που εύχονται να είχαν ορφανούς συζύγους. Δύο γιοι, που συνθλίβονται στις συμπληγάδες της μητρικής αγάπης και του έρωτα. Οικογενειακές συνωμοσίες και μιαρά μυστικά. Άγραφοι νόμοι κι αγδίκιωτα αισθήματα. Κι ένας γρίφος-φωτιά: η πεθερά σκότωσε τον έρωτα ή ο έρωτας την πεθερά;
Ένα κοινωνικό-αστυνομικό μυθιστόρημα που επιχειρεί να ρίξει φως σε ένα διαχρονικό στερεότυπο της ελληνικής κοινωνίας: υπάρχουν πεθερές-αράχνες ή πρόκειται για ένα άλλοθι των ζευγαριών που δεν καταφέρνουν να κατακτήσουν το «για πάντα»;
312 pages, Paperback
First published May 28, 2020
87 people want to read
About the author
Μαρία Παναγοπούλου
17 books76 followersΗ ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Το πραγματικό της επίθετο είναι Παναγοηλιοπούλου, αλλά σε ηλικία 19 ετών, όταν ξεκίνησε να εργάζεται ως ρεπόρτερ στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, αναγκάστηκε να το περικόψει αφού ήταν γλωσσοδέτης για τους παραγωγούς των εκπομπών. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει εργαστεί στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, σε περιοδικά και εφημερίδες, αλλά και στον χώρο των δημοσίων σχέσεων και της επικοινωνίας. Πρόσφατα ολοκλήρωσε ένα πρόγραμμα Εφαρμοσμένης Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και τώρα φοιτά στο πρόγραμμα Θετικής Ψυχολογίας.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 42 reviews
July 12, 2020
Ωχ Θεέ μου... είπα να διαβάσω κάτι χαλαρό για καλοκαίρι. Δεν ξέρω από που να το πιάσω. Το βιβλιο η συγγραφέας δεν αποφάσισε τι θέλει να ειναι: ηθογραφία, αστυνομικό, ρομάντζο; Ξεκινά με δυο αφηγηματικές γραμμές (Θεσσαλονίκη, Μάνη) και στην πορεία η πρώτη απλά ξεχνιέται κι επικεντρώνεται στη δεύτερη. Άτομα και σχέσεις προκύπτουν από το πουθενά, κίνητρα αντιρεαλιστικά (σόρι, δε μπορούν όλοι να γράψουν αστυνομικά), οι ήρωες ξεστομίζουν ατάκες κατευθείαν από άρλεκιν, τύπου «δεν μπόρεσα να αντισταθώ, ο πόθος μου είχε πυρπολήσει τα λαγονια» και άλλα παρόμοια, ειναι εντελώς καρικατούρες (πχ η Θεσσαλονικιά νύφη ειναι κοκέτα, φοράει φανταχτερές γόβες και μιλάει σαν το Βουτσα στη νυχτα γάμου) κι εγώ απορώ: αυτός ο Ψυχογιός δεν εχει έναν επιμελητή να διαβάσει το κείμενο πριν το εκδόσει; Να καθοδηγήσει τους συγγραφείς, να τους το επιστρέψει βρε παιδι μου για βελτίωση; Τα βγάζει για δημόσιες σχέσεις; Ειναι τελευταία φορά που διαβάζω κάτι από τον συγκεκριμένο εκδοτικό, νομίζω απλά κοροϊδεύουν.
June 3, 2020
Πολύ ενδιαφέρον και ευκολοδιαβαστο. Αλλά νομίζω παρατραβηγμένο και στους χαρακτήρες και στην πλοκή. Αν η ιστορία τοποθετείτο στην δεκαετία του 80 , μπορεί να φαινόταν πιο «πιθανό» ! Αλλά στο 2020 η πενθερα έχει γεννηθεί κι έχει μεγαλώσει σ έναν σύγχρονο κόσμο και δε μπορεί να υιοθετεί τέτοιες συμπεριφορές. Και στο κομμάτι μανιάτικα ήθη και παραδόσεις υπάρχουν πολλές ανακριβειες. Ιδιαίτερα η «συγκρια» δεν έχει ιστορική βάση. Ίσως συνέβη σε ελάχιστες οικογένειες αλλά ουδέποτε υιοθετήθηκε από τη μανιάτικη παράδοση ως έθιμο. Θα ήταν μάλιστα και αιτία βεντέτας από την οικογένεια της νύφης αν τολμούσε ο σύζυγος να την εξευτελίσει κατ αυτόν τον τρόπο.
June 3, 2020
Ένα από τα θέματα που πάντα θα αποτελούν "καυτό" αντικείμενο συζήτησης, ιδίως ανάμεσα σε γυναίκες, δεν είναι άλλο από τη σχέση πεθεράς-νύφης, που φήμες την θέλουν να βρίσκεται πάντοτε στην κόψη του ξυραφιού, ακόμα και τις φορές εκείνες που αρχικά όλα φαίνεται να έχουν ξεκινήσει με τους καλύτερους οιωνούς. Μια ατέρμονη κόντρα που τροφοδοτείται τόσο από τις φήμες και τα δήθεν σχόλια, όσο και από την ίδια την πραγματικότητα. Γιατί εκεί που η μητρική αγάπη έρχεται σε σύγκρουση με την ερωτική, με καμία απ' τις δύο πλευρές να μην είναι πρόθυμη, όχι να υποχωρήσει, αλλά να αναγνωρίσει, να παραδεχθεί και να αποδεχθεί την διαφορετικότητα ανάμεσα στις δύο αυτές αγάπες, με την κάθε μία να έχει το μερίδιο που της αναλογεί, με κατανόηση και σεβασμό, εκεί είναι που ξεκινάει η κόλαση.
Η Μαρία Παναγοπούλου, έπειτα από την έκδοση δύο μυθιστορημάτων της στις εκδόσεις Ωκεανός, μετακόμισε φέτος σε νέα εκδοτική στέγη, αυτή των εκδόσεων Ψυχογιός, παρουσιάζοντάς μας ένα νέο μυθιστόρημα που μπορεί να είναι και αυτό εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα, όπως και τα προηγούμενά της έργα, αλλά συγκριτικά με εκείνα, το συγκεκριμένο, φαντάζει πολύ περισσότερο βγαλμένο μέσα από τη ζωή, ίσως γιατί, παρά την όποιες ακρότητές του στιγμές στιγμές, είναι αυτό με την υπόθεση και την αλήθεια του οποίου μπορεί να ταυτιστεί η μεγαλύτερη μερίδα γυναικών εκεί έξω. Γυναικών που τα αγόρια τους έπεσαν στα δίχτυα της λάθος γυναίκας και γυναικών που είχαν την ατυχία να αποκτήσουν μια πεθερά-αράχνη που τους ρουφάει τη ζωή. Όμως, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, έτσι και σε αυτή την περίπτωση, τα πράγματα δεν είναι μόνο άσπρα ή μαύρα. Ανάμεσά τους, δεκάδες άλλα χρώματα, αρκεί να έχουμε την ικανότητα να τα διακρίνουμε.
Έτσι κι εδώ, δυο ιστορίες όμοιες μα και τόσο διαφορετικές. Δυο ιστορίες που αν και εξελίσσονται σε δύο εντελώς διαφορετικές γωνιές της Ελλάδας, πορεύονται σε παράλληλους δρόμους, με την κάθε μία να κρύβει τα δικά της μυστικά και με κανέναν να μην είναι το απόλυτο θύμα ή ο απόλυτος θύτης. Κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές, όπως και κάθε άνθρωπος και ως εκ τούτου, κάθε ιστορία έχει δύο όψεις ή ακόμα και περισσότερες, καμιά φορά. Αυτή που θέλουν οι άλλοι να δούμε, αυτή που θέλουμε εμείς να δούμε -ή ακόμα και αυτή που πρέπει να δούμε, ή και που επιλέγουμε να δούμε, επειδή αρνιόμαστε πεισματικά να κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα, ίσως γιατί μέσα της να δούμε και πράγματα που δεν είμαστε έτοιμοι ν' αποδεχθούμε, πως δεν θα μας αρέσουν, που θ' αποτελούν κομμάτια της δικιάς μας αλήθειας που πασχίζουμε να κρύψουμε.
Δύο πεθερές που γίνονται θύματα επιθέσεων. Η μία στον Πόντο, η άλλη στη Μάνη, και όλοι να αναρωτιούνται ποιος μπορεί να ήθελε να τις βγάλει απ' τη μέση. Αυτό, ίσως να μην είναι δύσκολο να το απαντήσει κανείς, το γιατί, όμως, είναι μια άλλη υπόθεση, πολύ πιο πολύπλευρη και λιγότερο επιφανειακή απ' όσο πιθανότατα να θαρρεί κανείς. Και κάπως έτσι, έχουμε μια ιστορία με έντονα αστυνομικά στοιχεία, αλλά που ο πυρήνας της είναι καθαρά κοινωνικός, με μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση που ακολουθεί μια αφηγηματική ροή που ο χαρακτήρας και το ύφος της έχουν ιδιαίτερα έντονα δημοσιογραφικά στοιχεία, πράγμα που δεν μας εκπλήσσει ιδιαίτερα, λόγω της επαγγελματικής ιδιότητας της συγγραφέως, που σαφέστατα την έχει επηρεάσει στον τρόπο γραφής της και την ιστορία της, στην προκειμένη περίπτωση, πολύ θετικά.
Έχω κάποιες μικρές ενστάσεις, όσον αφορά ορισμένα ζητήματα, αλλά δεδομένου πως δεν είναι ξεκάθαρο το χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαδραματίζεται η ιστορία μας, επιλέγω να μην τις αναφέρω, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν μάλλον ατυχές. Συνοψίζοντας, λοιπόν, "Η πενθερά" είναι ένα βιβλίο που παρά τα ζητήματα που θίγει, που δεν τα λες ιδιαιτέρως... "ελαφρά", είναι στο σύνολό του ένα ευχάριστο ανάγνωσμα με έντονο ρυθμό, γρήγορες εξελίξεις και ανατροπές που βοηθούν στο να διατηρηθεί αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Πάνω απ' όλα, όμως, είναι ένα βιβλίο αρκετά ειλικρινές και τίμιο, όσον αφορά την σχέσης νύφης-πεθεράς. Μια σχέση που ίσως να έπρεπε να ζυγίζουμε περισσότερο, όχι τόσο προσωπικά, μα με μεγαλύτερη αντικειμενικότητα και διάθεση γι' αλήθεια.
Η Μαρία Παναγοπούλου, έπειτα από την έκδοση δύο μυθιστορημάτων της στις εκδόσεις Ωκεανός, μετακόμισε φέτος σε νέα εκδοτική στέγη, αυτή των εκδόσεων Ψυχογιός, παρουσιάζοντάς μας ένα νέο μυθιστόρημα που μπορεί να είναι και αυτό εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα, όπως και τα προηγούμενά της έργα, αλλά συγκριτικά με εκείνα, το συγκεκριμένο, φαντάζει πολύ περισσότερο βγαλμένο μέσα από τη ζωή, ίσως γιατί, παρά την όποιες ακρότητές του στιγμές στιγμές, είναι αυτό με την υπόθεση και την αλήθεια του οποίου μπορεί να ταυτιστεί η μεγαλύτερη μερίδα γυναικών εκεί έξω. Γυναικών που τα αγόρια τους έπεσαν στα δίχτυα της λάθος γυναίκας και γυναικών που είχαν την ατυχία να αποκτήσουν μια πεθερά-αράχνη που τους ρουφάει τη ζωή. Όμως, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, έτσι και σε αυτή την περίπτωση, τα πράγματα δεν είναι μόνο άσπρα ή μαύρα. Ανάμεσά τους, δεκάδες άλλα χρώματα, αρκεί να έχουμε την ικανότητα να τα διακρίνουμε.
Έτσι κι εδώ, δυο ιστορίες όμοιες μα και τόσο διαφορετικές. Δυο ιστορίες που αν και εξελίσσονται σε δύο εντελώς διαφορετικές γωνιές της Ελλάδας, πορεύονται σε παράλληλους δρόμους, με την κάθε μία να κρύβει τα δικά της μυστικά και με κανέναν να μην είναι το απόλυτο θύμα ή ο απόλυτος θύτης. Κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές, όπως και κάθε άνθρωπος και ως εκ τούτου, κάθε ιστορία έχει δύο όψεις ή ακόμα και περισσότερες, καμιά φορά. Αυτή που θέλουν οι άλλοι να δούμε, αυτή που θέλουμε εμείς να δούμε -ή ακόμα και αυτή που πρέπει να δούμε, ή και που επιλέγουμε να δούμε, επειδή αρνιόμαστε πεισματικά να κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα, ίσως γιατί μέσα της να δούμε και πράγματα που δεν είμαστε έτοιμοι ν' αποδεχθούμε, πως δεν θα μας αρέσουν, που θ' αποτελούν κομμάτια της δικιάς μας αλήθειας που πασχίζουμε να κρύψουμε.
Δύο πεθερές που γίνονται θύματα επιθέσεων. Η μία στον Πόντο, η άλλη στη Μάνη, και όλοι να αναρωτιούνται ποιος μπορεί να ήθελε να τις βγάλει απ' τη μέση. Αυτό, ίσως να μην είναι δύσκολο να το απαντήσει κανείς, το γιατί, όμως, είναι μια άλλη υπόθεση, πολύ πιο πολύπλευρη και λιγότερο επιφανειακή απ' όσο πιθανότατα να θαρρεί κανείς. Και κάπως έτσι, έχουμε μια ιστορία με έντονα αστυνομικά στοιχεία, αλλά που ο πυρήνας της είναι καθαρά κοινωνικός, με μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση που ακολουθεί μια αφηγηματική ροή που ο χαρακτήρας και το ύφος της έχουν ιδιαίτερα έντονα δημοσιογραφικά στοιχεία, πράγμα που δεν μας εκπλήσσει ιδιαίτερα, λόγω της επαγγελματικής ιδιότητας της συγγραφέως, που σαφέστατα την έχει επηρεάσει στον τρόπο γραφής της και την ιστορία της, στην προκειμένη περίπτωση, πολύ θετικά.
Έχω κάποιες μικρές ενστάσεις, όσον αφορά ορισμένα ζητήματα, αλλά δεδομένου πως δεν είναι ξεκάθαρο το χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαδραματίζεται η ιστορία μας, επιλέγω να μην τις αναφέρω, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν μάλλον ατυχές. Συνοψίζοντας, λοιπόν, "Η πενθερά" είναι ένα βιβλίο που παρά τα ζητήματα που θίγει, που δεν τα λες ιδιαιτέρως... "ελαφρά", είναι στο σύνολό του ένα ευχάριστο ανάγνωσμα με έντονο ρυθμό, γρήγορες εξελίξεις και ανατροπές που βοηθούν στο να διατηρηθεί αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Πάνω απ' όλα, όμως, είναι ένα βιβλίο αρκετά ειλικρινές και τίμιο, όσον αφορά την σχέσης νύφης-πεθεράς. Μια σχέση που ίσως να έπρεπε να ζυγίζουμε περισσότερο, όχι τόσο προσωπικά, μα με μεγαλύτερη αντικειμενικότητα και διάθεση γι' αλήθεια.
June 13, 2020
" Η Πενθερα"
"Πενθερα: ο θάνατος του έρωτα!
τόσους έρωτας έχει πενθήσει η ανθρωπότητα εξαιτίας μιας πεθεράς και άλλους τόσους θρηνεί και θα θρηνήσει, εις τους αιώνες των αιώνων.."
Το νέο βιβλίο της Κας Παναγόπουλου διαπραγματεύται το πιο δύσκολο κομμάτι των ανθρώπων σχέσεών. Την σχέση πεθεράς και νύφης.
Με δραματικό μα άλλοτε και με χιουμοριστικό τρόπο εμβαθύνει στον πυρήνα αυτής της σχέσης, βγάζοντας στην επιφάνεια κρυμμένες αλήθειες. Από την άλλη σε βάζει στη διαδικασία να σκεφτείς την άλλη πλευρά αυτής της σχέσης που την βλέπεις σαν απλός παρατηρητής και κρίνεις χωρίς να έχεις άποψη.!
Το μυθιστόρημα αυτό έχει κοινωνικές προεκτάσεις που ενισχύεται με μια χροιά αστυνομικής λογοτεχνίας.
Το ενδιαφέρον σε όλη την ιστορία είναι ότι η συγγραφέας εκτός της ιστορίας που μας παραθέτει μας κάνει γνωστά και ιστορικά στοιχεία τόσο των ηθών και των εθίμων των περιοχών όπου διαδραματίζεται το μυθιστόρημα, και από την άλλη μας ξεναγεί στα όμορφα τοπία της Μάνης που στους περισσότερους δεν είναι γνωστά.
Όλοι έχουμε εμπειρίες με μια πεθερά, είτε δική μας είτε από γνωστούς και φίλους.
Ίσως σε κάποια σημεία το βιβλίο να φαίνεται υπερβολικό, όμως στην πραγματικότητα θα έλεγα ότι είναι σκληρό, και κάποιες φορές επώδυνο αν σκεφτούμε πίσω από τις λέξεις, και φέρουμε αυτά τα γεγονότα που συμβαίνουν στο βιβλίο στο σήμερα και στις εμπειρίες της ζωής.
Τα συναισθήματα που γεννιούνται κατά την ανάγνωση είναι ποικίλα.
Χαρά, κάποιες φορές γελάς, άλλες φορές θυμώνεις και αναστατώνεσαι αρνητικά με τα ήθη και τα έθιμα των εποχών και των περιοχών που διαδραματίζεται η ιστορία.
Κι άλλες πάλι φορές προβληματίζεσαι για το πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος, όταν αγανακτεί ή όταν ψάχνει να εκδικηθεί για όλα αυτά που μπορεί να έχει περάσει στη ζωή του.
Το ότι δεν αναφέρεται η χρονική περίοδος κατά την οποία έχουν διαδραματιστεί τα γεγονότα, σε βάζει σε σκέψεις για το σημερα και το παρελθόν. Για το πόσο θα τα δύο χρονικά σημεία μπορούν να συναντηθούν σε καταστάσεις και εθιμοτυπίες.
Ένα συγκεκριμένο έθιμο που αναφέρεται στο βιβλίο, η συγκρια με έκανε να αναρωτηθώ για κάποια γεγονότα και τις αντιδράσεις μας σε αυτά από ανθρώπους άλλων χωρών, που όταν ακούμε για αυτά εμείς οι ίδιοι εξοργίζομαστε νομίζοντας ότι δεν θα γινόταν ποτέ στη δική μας χώρα.
Ομολογώ ότι το συγκεκριμένο έθιμο δεν το γνώριζα ότι υπάρχει και στη Ελλάδα αλλά το ήξερα ως έθιμο άλλων χωρών και θρησκειών.
Το να αντιλαμβάνεσαι ότι κάπου κάποτε ή ακόμα και σήμερα μπορεί να συμβαίνει σε κάνουν να αναθεωρείς για για τους ανθρώπους, και τον τρόπο που σκέφτονται για να μη χάσουν αυτά που πήραν από τους γονείς τους και τα κράτησαν ως φυλαχτό χωρίς να βάζουν τη λογική πάνω από την εθυμολογια των εποχών, σπέρνοντας εγκλήματα στο πέρασμα τους.
Υπήρχαν στιγμές στο βιβλίο που έσπαγαν το σκληρό κομμάτι του κάνοντας σε να γελάς και να κάνεις εικόνες τις στιγμές και τους διαλόγους.
Φαίνεται ότι η συγγραφέας γνωρίζει ή έκανε έρευνα σχετικά με χρήση της μανιάτικης διαλέκτου και από την άλλη για την διάλεκτο της Θεσσαλονίκης αποτυπώνοντας στο βιβλίο άρτια.
Η γραφή είναι πολυεπίπεδη και πολύ διαφορετική από τα προηγούμενα δύο βιβλία της.
Ενώ στα άλλα βιβλία της είναι πιο απλή και εύκολοδιαβαστη, εδώ υπάρχουν στιγμές που κόβει σαν λεπίδι.
Σκληρη όταν πρέπει, αγαπησιαρικη όταν χρειάζεται και λεπίδι στα σκληρά και δύσκολα συναισθήματα.
📌 Όμως κατά τη δική μου άποψη η αστυνομική χροιά επισκίασε σε πολλά σημεία το υπόλοιπο κομμάτι της ιστορίας.
Αν και είναι ένα κομμάτι που συνδέει την κοινωνική προέκταση που θέλει να περάσει η συγγραφέας στη σχέση πεθεράς και νύφης και στους άλλους παράγοντες που τα περικλείουν.
Έχοντας διαβάσει και άλλα βιβλία της ίδια συγγραφέας, είναι εμφανές ότι έχει μία τάση να μπερδεύει πολλές κατηγορίες λογοτεχνίας στα βιβλία της έχει την μαεστρία στο "πάντρεμα" αυτό.
Όμως σε αυτή την περίπτωση θα ήθελα λιγότερη αστυνομική χροιά γιατί κατά τη δική μου άποψη επισκίαζε το κοινωνικό κομμάτι που μιλάει για τη σχέση νύφης και πεθεράς.
Στο βιβλίο υπάρχουν πάρα πολλές ανατροπές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό, δημιουργώντας το αίσθημα της αγωνίας για το τι θα γίνει παρακάτω.
Ο ίδιος ο αναγνώστης αμφιταλαντεύεται για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, ποιος λέει ψέματα και ποιος αλήθειες;
Δεν ξέρεις ποιον ήρωα να αγαπήσεις περισσότερο και ποιον λιγότερο.
Σου αφήνει την αίσθηση ότι όλοι είναι θύτες και όλοι θύματα.
Και έρχεται το τέλος.
Λυτρωτικό, γεμάτο ελπίδα, αγάπη, και μία ανατροπή που αλλάζει όλα όσα ήξερες.
Κλείνοντας το βιβλίο, φέρνω πάλι τους ήρωες στο μυαλό μου και μπαίνω στη θέση τους.
Ως άνθρωπος με συναίσθημα και μερικές φορές με σκληρή κρίση αντιλαμβάνομαι ότι όταν διαβάζουμε γεγονότα είτε στα βιβλία είτε στην ίδια τη ζωή, ( Αν και τα βιβλία είναι η ζωή η ίδια) πρέπει να μπορώ να βλέπω καθαρότερα κάποιες καταστάσεις και να μην βγάζω αυθαίρετα συμπεράσματα πριν ακούσω και τις δύο όψεις του "εγκλήματος".
Άλλωστε τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Η Πενθερα μπορεί να είναι η αρχή για τη συντριβή του έρωτα, αλλά το θάνατο του τον προκαλούν οι ερωτευμένοι.!!
Πάθη, έρωτες, ίντριγκες, πισώπλατα μαχαιρώματα, δηλητηριασμένες ψυχές, πόνο και στάχτες συναισθημάτων σε μία Πενθερα που υμνεί και θρήνει τον έρωτα.!!
"Πενθερα: ο θάνατος του έρωτα!
τόσους έρωτας έχει πενθήσει η ανθρωπότητα εξαιτίας μιας πεθεράς και άλλους τόσους θρηνεί και θα θρηνήσει, εις τους αιώνες των αιώνων.."
Το νέο βιβλίο της Κας Παναγόπουλου διαπραγματεύται το πιο δύσκολο κομμάτι των ανθρώπων σχέσεών. Την σχέση πεθεράς και νύφης.
Με δραματικό μα άλλοτε και με χιουμοριστικό τρόπο εμβαθύνει στον πυρήνα αυτής της σχέσης, βγάζοντας στην επιφάνεια κρυμμένες αλήθειες. Από την άλλη σε βάζει στη διαδικασία να σκεφτείς την άλλη πλευρά αυτής της σχέσης που την βλέπεις σαν απλός παρατηρητής και κρίνεις χωρίς να έχεις άποψη.!
Το μυθιστόρημα αυτό έχει κοινωνικές προεκτάσεις που ενισχύεται με μια χροιά αστυνομικής λογοτεχνίας.
Το ενδιαφέρον σε όλη την ιστορία είναι ότι η συγγραφέας εκτός της ιστορίας που μας παραθέτει μας κάνει γνωστά και ιστορικά στοιχεία τόσο των ηθών και των εθίμων των περιοχών όπου διαδραματίζεται το μυθιστόρημα, και από την άλλη μας ξεναγεί στα όμορφα τοπία της Μάνης που στους περισσότερους δεν είναι γνωστά.
Όλοι έχουμε εμπειρίες με μια πεθερά, είτε δική μας είτε από γνωστούς και φίλους.
Ίσως σε κάποια σημεία το βιβλίο να φαίνεται υπερβολικό, όμως στην πραγματικότητα θα έλεγα ότι είναι σκληρό, και κάποιες φορές επώδυνο αν σκεφτούμε πίσω από τις λέξεις, και φέρουμε αυτά τα γεγονότα που συμβαίνουν στο βιβλίο στο σήμερα και στις εμπειρίες της ζωής.
Τα συναισθήματα που γεννιούνται κατά την ανάγνωση είναι ποικίλα.
Χαρά, κάποιες φορές γελάς, άλλες φορές θυμώνεις και αναστατώνεσαι αρνητικά με τα ήθη και τα έθιμα των εποχών και των περιοχών που διαδραματίζεται η ιστορία.
Κι άλλες πάλι φορές προβληματίζεσαι για το πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος, όταν αγανακτεί ή όταν ψάχνει να εκδικηθεί για όλα αυτά που μπορεί να έχει περάσει στη ζωή του.
Το ότι δεν αναφέρεται η χρονική περίοδος κατά την οποία έχουν διαδραματιστεί τα γεγονότα, σε βάζει σε σκέψεις για το σημερα και το παρελθόν. Για το πόσο θα τα δύο χρονικά σημεία μπορούν να συναντηθούν σε καταστάσεις και εθιμοτυπίες.
Ένα συγκεκριμένο έθιμο που αναφέρεται στο βιβλίο, η συγκρια με έκανε να αναρωτηθώ για κάποια γεγονότα και τις αντιδράσεις μας σε αυτά από ανθρώπους άλλων χωρών, που όταν ακούμε για αυτά εμείς οι ίδιοι εξοργίζομαστε νομίζοντας ότι δεν θα γινόταν ποτέ στη δική μας χώρα.
Ομολογώ ότι το συγκεκριμένο έθιμο δεν το γνώριζα ότι υπάρχει και στη Ελλάδα αλλά το ήξερα ως έθιμο άλλων χωρών και θρησκειών.
Το να αντιλαμβάνεσαι ότι κάπου κάποτε ή ακόμα και σήμερα μπορεί να συμβαίνει σε κάνουν να αναθεωρείς για για τους ανθρώπους, και τον τρόπο που σκέφτονται για να μη χάσουν αυτά που πήραν από τους γονείς τους και τα κράτησαν ως φυλαχτό χωρίς να βάζουν τη λογική πάνω από την εθυμολογια των εποχών, σπέρνοντας εγκλήματα στο πέρασμα τους.
Υπήρχαν στιγμές στο βιβλίο που έσπαγαν το σκληρό κομμάτι του κάνοντας σε να γελάς και να κάνεις εικόνες τις στιγμές και τους διαλόγους.
Φαίνεται ότι η συγγραφέας γνωρίζει ή έκανε έρευνα σχετικά με χρήση της μανιάτικης διαλέκτου και από την άλλη για την διάλεκτο της Θεσσαλονίκης αποτυπώνοντας στο βιβλίο άρτια.
Η γραφή είναι πολυεπίπεδη και πολύ διαφορετική από τα προηγούμενα δύο βιβλία της.
Ενώ στα άλλα βιβλία της είναι πιο απλή και εύκολοδιαβαστη, εδώ υπάρχουν στιγμές που κόβει σαν λεπίδι.
Σκληρη όταν πρέπει, αγαπησιαρικη όταν χρειάζεται και λεπίδι στα σκληρά και δύσκολα συναισθήματα.
📌 Όμως κατά τη δική μου άποψη η αστυνομική χροιά επισκίασε σε πολλά σημεία το υπόλοιπο κομμάτι της ιστορίας.
Αν και είναι ένα κομμάτι που συνδέει την κοινωνική προέκταση που θέλει να περάσει η συγγραφέας στη σχέση πεθεράς και νύφης και στους άλλους παράγοντες που τα περικλείουν.
Έχοντας διαβάσει και άλλα βιβλία της ίδια συγγραφέας, είναι εμφανές ότι έχει μία τάση να μπερδεύει πολλές κατηγορίες λογοτεχνίας στα βιβλία της έχει την μαεστρία στο "πάντρεμα" αυτό.
Όμως σε αυτή την περίπτωση θα ήθελα λιγότερη αστυνομική χροιά γιατί κατά τη δική μου άποψη επισκίαζε το κοινωνικό κομμάτι που μιλάει για τη σχέση νύφης και πεθεράς.
Στο βιβλίο υπάρχουν πάρα πολλές ανατροπές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό, δημιουργώντας το αίσθημα της αγωνίας για το τι θα γίνει παρακάτω.
Ο ίδιος ο αναγνώστης αμφιταλαντεύεται για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, ποιος λέει ψέματα και ποιος αλήθειες;
Δεν ξέρεις ποιον ήρωα να αγαπήσεις περισσότερο και ποιον λιγότερο.
Σου αφήνει την αίσθηση ότι όλοι είναι θύτες και όλοι θύματα.
Και έρχεται το τέλος.
Λυτρωτικό, γεμάτο ελπίδα, αγάπη, και μία ανατροπή που αλλάζει όλα όσα ήξερες.
Κλείνοντας το βιβλίο, φέρνω πάλι τους ήρωες στο μυαλό μου και μπαίνω στη θέση τους.
Ως άνθρωπος με συναίσθημα και μερικές φορές με σκληρή κρίση αντιλαμβάνομαι ότι όταν διαβάζουμε γεγονότα είτε στα βιβλία είτε στην ίδια τη ζωή, ( Αν και τα βιβλία είναι η ζωή η ίδια) πρέπει να μπορώ να βλέπω καθαρότερα κάποιες καταστάσεις και να μην βγάζω αυθαίρετα συμπεράσματα πριν ακούσω και τις δύο όψεις του "εγκλήματος".
Άλλωστε τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Η Πενθερα μπορεί να είναι η αρχή για τη συντριβή του έρωτα, αλλά το θάνατο του τον προκαλούν οι ερωτευμένοι.!!
Πάθη, έρωτες, ίντριγκες, πισώπλατα μαχαιρώματα, δηλητηριασμένες ψυχές, πόνο και στάχτες συναισθημάτων σε μία Πενθερα που υμνεί και θρήνει τον έρωτα.!!
March 30, 2021
Άλλο περίμενα διαβάζοντας την περίληψη, για κάποιο λόγο νόμιζα ότι θα ήταν πιο πολύ κοινωνικού περιεχομένου, ότι θα επικεντρωθεί πιο πολύ στη σχέση μεταξύ νύφης και πεθεράς. Υπήρχε φυσικά αυτό το κομμάτι, όμως οι καταστάσεις που αντιμετώπισαν οι νύφες ήταν αρκετά πιο τραβηγμένες από ότι θα μπορούσα να δεχτώ ως συνηθισμένο, με συνέπεια να μην πειστώ. Γενικά μου είναι δύσκολο να φανταστώ άντρες που βρίσκονται στη φάση δημιουργίας οικογένειας, που έχουν την ανεξαρτησία τους και ζουν χρόνια με τη σύντροφό τους, να επηρεάζονται τόσο από τη μητέρα τους και να της επιτρέπουν (ηθελημένα ή αθέλητα) να κατευθύνει τη ζωή τους. Μπορεί πάλι να υπάρχουν τέτοια άτομα και εγώ απλά να είμαι τυχερή, τι να πω...
Σε γενικές γραμμές διαβάζεται εύκολα και γρήγορα το βιβλίο, είναι καλογραμμένο και η πλοκή κυλάει στρωτά, ενώ και οι χαρακτήρες είναι έντονοι.
Σε γενικές γραμμές διαβάζεται εύκολα και γρήγορα το βιβλίο, είναι καλογραμμένο και η πλοκή κυλάει στρωτά, ενώ και οι χαρακτήρες είναι έντονοι.
April 6, 2021
Η πενεθερα μου εκοψε την ανασα και με κρατησε σε εγρηγορση.Ενα βιβλιο με εντονο το κοινωνικο στοιχειο που καταριπτει βασικα στερεοτυπα μπλεκεται με την αστυνομικη περιπετεια!Το αποτελεσμα απλά συγκλονιστικοτ για αλλη μια φορα η κυρια Παναγοπουλου μου κρατησε αμειωτο το ενδιαφερον..Δηλωνω θαυμαστρια απλα της πενας της!!
July 6, 2020
Γρήγορo, μοντέρνο, απολαυστικό. Όλοι οι ήρωες ξεπρόβαλλαν στην οθόνη του μυαλού μου τρισδιάστατοι και ένιωσα λες και βλέπω ταινία. Στην αρχή μου φάνηκαν λίγο κλισέ οι δύο πρώτες πεθερές σαν στερεότυπα συμπεριφορών αλλά όταν μπήκε στο σενάριο η Πάτι, τότε για μένα ξεκίνησε το αναγνωστικό πάρτυ. Γιούχουχουυυυυυυυυυυ...........πέρασα τέλεια παρακολουθώντας το τι και πως. Το μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίου είναι γραμμένο σε διαλόγους αλλά η συγγραφέας ξέρει να γράφει διαλόγους ανάλογα με το ποιος μιλά και πότε. Τα δε πεζά κομμάτια έχουν δυνατές όμορφες περιγραφές ιδίως όταν περιγράφει ερωτικές περιπτύξεις και ερωτικά συναισθήματα μα και σκέψεις. Σεναριακά ήταν ευφυές που δεν ανέμειξε καθόλου την αστυνομία γιατί με αυτόν τον τρόπο το βιβλίο δεν έγινε αστυνομικό κάτι που ίσως αφαιρούσε από τη δύναμη της φωνής της συγγραφέως. Ναι έχω ένα θέμα με τη φωνή του συγγραφέα. Σαν τους σκύλους που σε πλησιάζουν για να σε μυρίσουν έτσι και εγώ ψάχνω να εντοπίσω τη φωνή του συγγραφέα σε κάθε ανάγνωσμα. Και αυτή η φωνή σε αυτό το βιβλίο μου άρεσε. Είναι η ίδια από την αρχή έως το τέλος του βιβλίου γεμάτη πάθος για γραφή. Ένιωσα τον ενθουσιασμό αυτής της φωνής που δημιούργησε αυτό το βιβλίο και ήταν κάτι που έκανε την ανάγνωσή του ακόμα πιο απολαυστική. Το δε τέλος που με βρήκε με δάκρυα στα μάτια και έναν κόμπο στο λαιμό δεν το περίμενα.
July 2, 2020
Πενθερα λοιπον!!
Απόλαυσα το τρόπο γραφής, γέλασα πολύ σε αρκετα σημεία, λατρεψα τις ντοπιολαλιες!!
Λιγο τραβηγμένο ισως ως ιστορία οσον αφορά το αστυνομικό κομμάτι αλλά δε με ένοιαξε και τόσο μιας και το διάβασα πάρα, μα πάρα πολύ ευχάριστα!!
Απόλαυσα το τρόπο γραφής, γέλασα πολύ σε αρκετα σημεία, λατρεψα τις ντοπιολαλιες!!
Λιγο τραβηγμένο ισως ως ιστορία οσον αφορά το αστυνομικό κομμάτι αλλά δε με ένοιαξε και τόσο μιας και το διάβασα πάρα, μα πάρα πολύ ευχάριστα!!
July 27, 2020
https://vivlionerga.blogspot.com/2020...
Μια περίεργη αίσθηση. Μια έντονη περιέργεια αλλά και πολλές και δυνατές ανατροπές βίωσα μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της Μαρίας Παναγοπούλου " Η Πενθερά " που κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Συνήθως τα βιβλία έχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις για να αφήσουν το στίγμα τους. Είναι είτε Κοινωνικό το στίγμα, είτε αισθηματικό, είτε αστυνομικό, είτε χιουμοριστικό, είτε δραματικό. Η Συγγραφέας όμως σε αυτό το βιβλίο κατόρθωσε πραγματικά να τα συνδυάσει όλα αυτά με το ιδανικό μέτρο αλλά κυρίως την ιδανική διαχείριση της εναλλαγής ανάμεσα σε όλα αυτά τα στοιχεία και να τα κλείσει οικεία μέσα στην ιστορία της. Συγχρόνως κατόρθωσε να εναλλάσσει το δράμα με την σάτιρα και την δράση με την αντίδραση για να μας αποδείξει πως σε μια σχέση πεθεράς και ζευγαριού με ενδιάμεσο καταλύτη τον έρωτα, νικητής είναι πάντα ένας αστάθμητος παράγοντας που αλλάζει μορφή ανάλογα με την περίσταση. Άλλοτε το ερωτικό πάθος, άλλοτε το μίσος και η εκδίκηση. Άλλες φορές η κατανόηση και η συνθηκολόγηση και άλλες ο προσωρινός ελιγμός. Οι ήρωες άλλες φορές υποχωρούν και άλλες ανασυντάσσονται με περίεργες συμμαχίες. Αυτό που τους καθοδηγεί όμως είναι οι βίαιες παρορμήσεις τους ,που δημιουργούν ένα περίεργο και αλλόκοτο συνονθύλευμα που προκαλεί άλλες φορές διαδοχικά το γέλιο και άλλες φορές διαδοχικά το δάκρυ.
Η Μαρία Παναγοπούλου με κεντρικό άξονα την σχέση Πεθεράς νύφης αλλά και το ξεδίπλωμα της θηλυκής υπόστασης. ανάμεσα στην μητρότητα και στην συζυγική σχέση. Γιατί ο ρόλος της γυναίκας είναι πολλαπλός. Είναι και ερωμένη και σύζυγος και μητέρα και πεθερά. Οι ρόλοι αλλάζουν και ταυτόχρονα αλλάζει και η οπτική της συμπεριφοράς τους. Με αυτό το κριτήριο λοιπόν και γνώμονα την αλλαγή ρόλων και συναισθημάτων βιώνουμε ένα σατιρικό δράμα με προεκτάσεις που παίρνουν διαστάσεις ανυπολόγιστα ανατρεπτικές. Που δοκιμάζουν τις προθέσεις των πρωταγωνιστών βγάζοντας από μέσα τους πρωτόγνωρα ένστικτα.
Δυο ιστορίες εξελίσσονται παράλληλα σε δυο διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Η μια στην Μάνη και η άλλη στην Βόρεια Ελλάδα. Η Μανιάτισσα Πεθερά και η Πόντια Πεθερά δοκιμάζουν και προκαλούν εντάσεις και τραγελαφικές καταστάσεις στην ζωή δυο αντίστοιχ��ν ζευγαριών. Τονίζοντας τοπικές νοοτροπίες και χρόνιες αγκυλώσεις επάνω σε σχέσεις που διαχρονικά δοκιμάζονται. Με ένα διαρκές δίλημμα που το προδιαγράφει και ο ίδιος ο τίτλος. Μπορεί να σκοτώσει μια Πεθερά τον έρωτα ή θα προλάβει ο Έρωτας να σκοτώσει την Πεθερά; Όταν οι δυο πεθερές θα δεχτούν επίθεση και θα βρεθούν στο νοσοκομείο σε σοβαρή κατάσταση το ερώτημα θα δοκιμαστεί, θα αμφιταλαντευτεί και θα αποκαλύψει μια σειρά αντικρουόμενων σχεδίων που αποτελούν στην ουσία έναν δούρειο ίππο που είναι σχεδιασμένος να τιμωρήσει αλλά στην ουσία να αποκαλύψει.
Αστείο και ταυτόχρονα τραγικό. Ακραίο αλλά παράλληλα αληθινό. Μέσα από το χιούμορ και τις σκληρές λεκτικές αντιπαραθέσεις βγαίνουν πηγαία όλες οι στρεβλώσεις μιας εποχής που έχει μείνει κολλημένη στο παρελθόν, άλλα ταυτόχρονα μεταφέρει συμπλέγματα αιώνια στο παρόν. Και ένα ντόμινο παρεμβάσεων αλλά και σπασμωδικών κινήσεων οδηγεί σε μια κατάσταση που μοιάζει σουρεαλιστική παρωδία που αγγίζει ή φτάνει την τραγικότητα. Θα νικήσουν τα στερεότυπα ή η συγχώρεση και ο έρωτας; Ο θυμός και η εκδίκηση ή η αγάπη που υπάρχει και δεν χάνεται κάτω από τις όποιες συνθήκες δημιουργούν οι σκέψεις και οι πράξεις των ανθρώπων; Θα καταφέρουν οι ήρωες να ξεφύγουν από την δύνη των παρορμητικών αποφάσεων τους;
Η αφήγηση σπάει σε πολλαπλά σημεία μεταφέρει την εξιστόρηση των γεγονότων σε διάφορες οπτικές γωνίες. Η αλλαγή του αφηγητή δίνει στα γεγονότα άλλη διάσταση. Αυτή που παραπλανεί και αλλοιώνει την σκέψη των ηρώων και αυτή που πραγματικά είναι η αλήθεια των γεγονότων. Η Συγγραφέας υφαίνει ένα σκηνικό μυστηρίου με εμφανή στόχο να τονίσει την λεπτή διαχωριστική γραμμή που υπάρχει στην υποτιθέμενη ανώδυνη παρεμβατικότητα ανθρώπου σε άνθρωπο. Όλοι οι ήρωες της κρύβουν την δική τους αλήθεια την σκοτεινή ή την φωτεινή. Την εσκεμμένη ή την τυχαία παρέμβαση τους στα γεγονότα. Γιατί κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται. Είτε γιατί το θέλει είτε γιατί κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορεί να πέσει θύμα του θυμού ή της παρανόησης του.
Βρήκα την ιδέα της πλοκής και της εξέλιξης εξαιρετική. Είναι ένα βιβλίο που μπορεί να καλύψει πολλά και διαφορετικά γούστα. Καλύπτει πολλά είδη το έγραψα και παραπάνω με την σωστή ποσότητα και το σωστό μέτρο. Ο λόγος είναι και αυτός πολύ καλός. Χρησιμοποιεί τοπικές διαλέκτους και τοπικά ιδιώματα που δίνουν ατμόσφαιρα και σε βάζουν εσωτερικά στην ιστορία. Οι ανατροπές είναι πολλές και διαδοχικές. Μέχρι την τελευταία σελίδα δεν μπορείς να καταλάβεις ούτε τον τρόπο, ούτε τον σκοπό, ούτε τις πραγματικές διαστάσεις των εξελίξεων. Μπλέκεις τα θύματα με τους θύτες. Αποκαλύπτεις αθώα θύματα αλλά και εν γένει θύτες. Που άλλοτε ισορροπούν στις αδυναμίες τους και άλλοτε ξεπερνούν τα όρια τους μπαίνοντας σε νέους μπελάδες, αλλάζοντας την ροή των γεγονότων.
Μπλέκει τον χρόνο στον οποίο εξελίσσεται η υπόθεση γιατί στην ουσία στερεότυπα, έθιμα και νοοτροπίες δεν αλλάζουν εύκολα και διογκώνονται ακόμα περισσότερο σε μυαλά που θέλουν να ορίζουν καταστάσεις και συνθήκες. Βάζει σε αντιπαράθεση τους γυναικείους και τους αντρικούς χαρακτήρες δείχνοντας στην ουσία εκείνα τα σημαντικά χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν τα δυο φύλλα. Τους άντρες τους καθορίζει η μητρική αγάπη και ο έρωτας. Βλέπουν τα πράγματα πιο εκλογικευμένα πιο προσγειωμένα αλλά και πιο χαλαρά.Τις γυναίκες τις χαράζει η μητρότητα, ο έρωτας, αλλά και άλλα συναισθήματα πιο εξειδικευμένα που αλλάζουν μορφή μπροστά σε πιο περίπλοκες σκέψεις.
Μέσα από κάθε κατάσταση. Μέσα από κάθε ανατροπή και μέσα από κάθε εναλλαγή ρόλων η συγγραφέας καταφέρνει να προβληματίσει και να ορίσει ένα δικό της μοναδικό πλαίσιο που απογυμνώνει πολλές σχέσεις σκεπασμένες σε λάθος βάσεις και σε λάθος συναισθήματα. Μπορεί μια δυνατή σχέση , βασισμένη σε σωστές και γερές βάσεις να χαλάσει από εξωγενείς παράγοντες; Μπορεί και δεν μπορεί είναι η απάντηση μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Ανάλογα με τον τρόπο που θα αναγνώσετε τα μηνύματα του και θα αποδεχτείτε τις αλήθειες του.
Ένα δροσερό βιβλίο με δραματική εξέλιξη. Ένα βιβλίο με ανατρεπτική πλοκή και διάχυτο το μυστήριο. Ένα βιβλίο που φανερώνει σε κάθε σημείο του μια νέα έκπληξη. Απλά αναζητήστε το ειδικά τώρα στις Καλοκαιρινές σας διακοπές.
Μια περίεργη αίσθηση. Μια έντονη περιέργεια αλλά και πολλές και δυνατές ανατροπές βίωσα μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της Μαρίας Παναγοπούλου " Η Πενθερά " που κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Συνήθως τα βιβλία έχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις για να αφήσουν το στίγμα τους. Είναι είτε Κοινωνικό το στίγμα, είτε αισθηματικό, είτε αστυνομικό, είτε χιουμοριστικό, είτε δραματικό. Η Συγγραφέας όμως σε αυτό το βιβλίο κατόρθωσε πραγματικά να τα συνδυάσει όλα αυτά με το ιδανικό μέτρο αλλά κυρίως την ιδανική διαχείριση της εναλλαγής ανάμεσα σε όλα αυτά τα στοιχεία και να τα κλείσει οικεία μέσα στην ιστορία της. Συγχρόνως κατόρθωσε να εναλλάσσει το δράμα με την σάτιρα και την δράση με την αντίδραση για να μας αποδείξει πως σε μια σχέση πεθεράς και ζευγαριού με ενδιάμεσο καταλύτη τον έρωτα, νικητής είναι πάντα ένας αστάθμητος παράγοντας που αλλάζει μορφή ανάλογα με την περίσταση. Άλλοτε το ερωτικό πάθος, άλλοτε το μίσος και η εκδίκηση. Άλλες φορές η κατανόηση και η συνθηκολόγηση και άλλες ο προσωρινός ελιγμός. Οι ήρωες άλλες φορές υποχωρούν και άλλες ανασυντάσσονται με περίεργες συμμαχίες. Αυτό που τους καθοδηγεί όμως είναι οι βίαιες παρορμήσεις τους ,που δημιουργούν ένα περίεργο και αλλόκοτο συνονθύλευμα που προκαλεί άλλες φορές διαδοχικά το γέλιο και άλλες φορές διαδοχικά το δάκρυ.
Η Μαρία Παναγοπούλου με κεντρικό άξονα την σχέση Πεθεράς νύφης αλλά και το ξεδίπλωμα της θηλυκής υπόστασης. ανάμεσα στην μητρότητα και στην συζυγική σχέση. Γιατί ο ρόλος της γυναίκας είναι πολλαπλός. Είναι και ερωμένη και σύζυγος και μητέρα και πεθερά. Οι ρόλοι αλλάζουν και ταυτόχρονα αλλάζει και η οπτική της συμπεριφοράς τους. Με αυτό το κριτήριο λοιπόν και γνώμονα την αλλαγή ρόλων και συναισθημάτων βιώνουμε ένα σατιρικό δράμα με προεκτάσεις που παίρνουν διαστάσεις ανυπολόγιστα ανατρεπτικές. Που δοκιμάζουν τις προθέσεις των πρωταγωνιστών βγάζοντας από μέσα τους πρωτόγνωρα ένστικτα.
Δυο ιστορίες εξελίσσονται παράλληλα σε δυο διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Η μια στην Μάνη και η άλλη στην Βόρεια Ελλάδα. Η Μανιάτισσα Πεθερά και η Πόντια Πεθερά δοκιμάζουν και προκαλούν εντάσεις και τραγελαφικές καταστάσεις στην ζωή δυο αντίστοιχ��ν ζευγαριών. Τονίζοντας τοπικές νοοτροπίες και χρόνιες αγκυλώσεις επάνω σε σχέσεις που διαχρονικά δοκιμάζονται. Με ένα διαρκές δίλημμα που το προδιαγράφει και ο ίδιος ο τίτλος. Μπορεί να σκοτώσει μια Πεθερά τον έρωτα ή θα προλάβει ο Έρωτας να σκοτώσει την Πεθερά; Όταν οι δυο πεθερές θα δεχτούν επίθεση και θα βρεθούν στο νοσοκομείο σε σοβαρή κατάσταση το ερώτημα θα δοκιμαστεί, θα αμφιταλαντευτεί και θα αποκαλύψει μια σειρά αντικρουόμενων σχεδίων που αποτελούν στην ουσία έναν δούρειο ίππο που είναι σχεδιασμένος να τιμωρήσει αλλά στην ουσία να αποκαλύψει.
Αστείο και ταυτόχρονα τραγικό. Ακραίο αλλά παράλληλα αληθινό. Μέσα από το χιούμορ και τις σκληρές λεκτικές αντιπαραθέσεις βγαίνουν πηγαία όλες οι στρεβλώσεις μιας εποχής που έχει μείνει κολλημένη στο παρελθόν, άλλα ταυτόχρονα μεταφέρει συμπλέγματα αιώνια στο παρόν. Και ένα ντόμινο παρεμβάσεων αλλά και σπασμωδικών κινήσεων οδηγεί σε μια κατάσταση που μοιάζει σουρεαλιστική παρωδία που αγγίζει ή φτάνει την τραγικότητα. Θα νικήσουν τα στερεότυπα ή η συγχώρεση και ο έρωτας; Ο θυμός και η εκδίκηση ή η αγάπη που υπάρχει και δεν χάνεται κάτω από τις όποιες συνθήκες δημιουργούν οι σκέψεις και οι πράξεις των ανθρώπων; Θα καταφέρουν οι ήρωες να ξεφύγουν από την δύνη των παρορμητικών αποφάσεων τους;
Η αφήγηση σπάει σε πολλαπλά σημεία μεταφέρει την εξιστόρηση των γεγονότων σε διάφορες οπτικές γωνίες. Η αλλαγή του αφηγητή δίνει στα γεγονότα άλλη διάσταση. Αυτή που παραπλανεί και αλλοιώνει την σκέψη των ηρώων και αυτή που πραγματικά είναι η αλήθεια των γεγονότων. Η Συγγραφέας υφαίνει ένα σκηνικό μυστηρίου με εμφανή στόχο να τονίσει την λεπτή διαχωριστική γραμμή που υπάρχει στην υποτιθέμενη ανώδυνη παρεμβατικότητα ανθρώπου σε άνθρωπο. Όλοι οι ήρωες της κρύβουν την δική τους αλήθεια την σκοτεινή ή την φωτεινή. Την εσκεμμένη ή την τυχαία παρέμβαση τους στα γεγονότα. Γιατί κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται. Είτε γιατί το θέλει είτε γιατί κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορεί να πέσει θύμα του θυμού ή της παρανόησης του.
Βρήκα την ιδέα της πλοκής και της εξέλιξης εξαιρετική. Είναι ένα βιβλίο που μπορεί να καλύψει πολλά και διαφορετικά γούστα. Καλύπτει πολλά είδη το έγραψα και παραπάνω με την σωστή ποσότητα και το σωστό μέτρο. Ο λόγος είναι και αυτός πολύ καλός. Χρησιμοποιεί τοπικές διαλέκτους και τοπικά ιδιώματα που δίνουν ατμόσφαιρα και σε βάζουν εσωτερικά στην ιστορία. Οι ανατροπές είναι πολλές και διαδοχικές. Μέχρι την τελευταία σελίδα δεν μπορείς να καταλάβεις ούτε τον τρόπο, ούτε τον σκοπό, ούτε τις πραγματικές διαστάσεις των εξελίξεων. Μπλέκεις τα θύματα με τους θύτες. Αποκαλύπτεις αθώα θύματα αλλά και εν γένει θύτες. Που άλλοτε ισορροπούν στις αδυναμίες τους και άλλοτε ξεπερνούν τα όρια τους μπαίνοντας σε νέους μπελάδες, αλλάζοντας την ροή των γεγονότων.
Μπλέκει τον χρόνο στον οποίο εξελίσσεται η υπόθεση γιατί στην ουσία στερεότυπα, έθιμα και νοοτροπίες δεν αλλάζουν εύκολα και διογκώνονται ακόμα περισσότερο σε μυαλά που θέλουν να ορίζουν καταστάσεις και συνθήκες. Βάζει σε αντιπαράθεση τους γυναικείους και τους αντρικούς χαρακτήρες δείχνοντας στην ουσία εκείνα τα σημαντικά χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν τα δυο φύλλα. Τους άντρες τους καθορίζει η μητρική αγάπη και ο έρωτας. Βλέπουν τα πράγματα πιο εκλογικευμένα πιο προσγειωμένα αλλά και πιο χαλαρά.Τις γυναίκες τις χαράζει η μητρότητα, ο έρωτας, αλλά και άλλα συναισθήματα πιο εξειδικευμένα που αλλάζουν μορφή μπροστά σε πιο περίπλοκες σκέψεις.
Μέσα από κάθε κατάσταση. Μέσα από κάθε ανατροπή και μέσα από κάθε εναλλαγή ρόλων η συγγραφέας καταφέρνει να προβληματίσει και να ορίσει ένα δικό της μοναδικό πλαίσιο που απογυμνώνει πολλές σχέσεις σκεπασμένες σε λάθος βάσεις και σε λάθος συναισθήματα. Μπορεί μια δυνατή σχέση , βασισμένη σε σωστές και γερές βάσεις να χαλάσει από εξωγενείς παράγοντες; Μπορεί και δεν μπορεί είναι η απάντηση μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Ανάλογα με τον τρόπο που θα αναγνώσετε τα μηνύματα του και θα αποδεχτείτε τις αλήθειες του.
Ένα δροσερό βιβλίο με δραματική εξέλιξη. Ένα βιβλίο με ανατρεπτική πλοκή και διάχυτο το μυστήριο. Ένα βιβλίο που φανερώνει σε κάθε σημείο του μια νέα έκπληξη. Απλά αναζητήστε το ειδικά τώρα στις Καλοκαιρινές σας διακοπές.
June 13, 2020
<<Η ΠΕΝΘΕΡΆ>>
Διαβάζοντας το τίτλο του μυθιστορηματος αυτού , μου γεννήθηκαν πολλές σκέψεις με αποτέλεσμα να αναζητήσω την περίληψη του για να προσεγγίσω ετυμολογικά την λέξη πενθερά . Πρώτη φορά έβλεπα αυτή τη λέξη . Είναι , λοιπόν , η πεθερά ο θάνατος του έρωτα ;
Ένα βιβλίο που πραγματεύεται ένα δυνατό και τόσο υπαρκτό θέμα που απασχολεί για χρόνια την κοινωνία και ρυθμίζει και απόρυθμίζει τις ενδοοικογενειακές σχέσεις . Η νύφη και η πεθερά σε πρώτο πλάνο στο νέο μυθιστόρημα της Παναγοπουλου . Δυο ιστοριες σε παράλληλο χρόνο , στη Μανη και στη Καλαμάρια με κεντρικές φιγούρες την Μανιάτισσα Αγοριτσα και την Ποντια Μοσχω . Δυο γυναίκες ολότελα διαφορετικές με κεντρο βαρους την αγάπη για τους γιούς τους . Γίνονται απόπειρες δολοφονίες σε βάρος τους . Άραγε, ποιος θέλει να τις βγάλει από τη μέση ; Οι νύφες τους ή μια δημοσιογράφος η οποία σχετίζεται με έναν περιεργο τρόπο στην ιστορία ;
Η Παναγοπουλου στο τρίτο της μυθιστόρημα , καταπιάνεται με ένα θέμα κοινωνικό δίνοντας του αστυνομική και χιουμοριστική διάθεση . Ξεκινώντας την αναγνωση του , γελάς με κάποιες ατάκες της πεθεράς προς τις νύφες . Ιστοριες καθημερινής τρέλας με μοτίβο τη κόντρα των δυο γυναικών που αγαπάνε το γιο κι άντρα τους αντίστοιχα , που ζωντανεύουν παραστατικά στα μάτια σου με τη εκφραστική πενα της συγγραφέως . Στην πορεία όταν γίνονται οι δυο απόπειρες δολοφονίας κατά των γυναικών το βιβλίο αποκτά αστυνομικο παλμό και ψάχνεις να βρεις ποιο το κίνητρο και ποιος ο θύτης . Σε αυτό το σημείο καλά κρυμμένα μυστικά έρχονται στο φως και σοκάρουν τους κεντρικούς ήρωες . Αναδεικνύονται πολλά και επίκαιρα κοινωνικά ζητήματα καθώς και ψυχολογικές προσεγγίσεις των εμπλεκομένων ηρώων . Η συγγραφέας έκανε έρευνα ετών για να δέσει τις ιστοριες , να παρουσιάσει ήθη και έθιμα της Μανης και του Πόντου κι κυρίως να θίξει ένα ζήτημα που ταλανίζει χρόνια τώρα . Τις σχέσεις νύφης και πεθεράς . Σε πολλά σημεία το χιούμορ αποφορτίζει δύσκολες στιγμές . Ομολογώ πως η λύση του μυστηρίου με ξάφνιασε . Είναι πολυπρόσωπο και πολυδιάστατο μυθιστόρημα για τις ενδοοικογενειακές σχέσεις όλων των ειδών .
Ήμουν βέβαιη έχοντας διαβάσει τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως πως το αποτέλεσμα θα είναι άρτιο και προσεγμένο . Πραγματικά δε διαψεύστηκα . Η γραφή είναι παραστατική και γεμάτη ζωντανους διαλόγους δίνει πνοή στο κείμενο . Στην ηθογραφηση των προσώπων είναι διεισδυτική η μάτια της και σίγουρα καταλαβαίνεις πως δούλεψε πολύ το νέο της πονημα .
Καλοταξιδο να είναι αυτό το μυθιστόρημα . Είμαι βέβαιη πως θα αγγίξει τις γυναίκες όλων των ηλικιών είτε έχουν ζήσει οι ίδιες τέτοιες κόντρες είτε όχι. Αυτό είναι που το κάνει απολαυστικό . Η αλήθεια του
Βαθμολογία :9+/10
Διαβάζοντας το τίτλο του μυθιστορηματος αυτού , μου γεννήθηκαν πολλές σκέψεις με αποτέλεσμα να αναζητήσω την περίληψη του για να προσεγγίσω ετυμολογικά την λέξη πενθερά . Πρώτη φορά έβλεπα αυτή τη λέξη . Είναι , λοιπόν , η πεθερά ο θάνατος του έρωτα ;
Ένα βιβλίο που πραγματεύεται ένα δυνατό και τόσο υπαρκτό θέμα που απασχολεί για χρόνια την κοινωνία και ρυθμίζει και απόρυθμίζει τις ενδοοικογενειακές σχέσεις . Η νύφη και η πεθερά σε πρώτο πλάνο στο νέο μυθιστόρημα της Παναγοπουλου . Δυο ιστοριες σε παράλληλο χρόνο , στη Μανη και στη Καλαμάρια με κεντρικές φιγούρες την Μανιάτισσα Αγοριτσα και την Ποντια Μοσχω . Δυο γυναίκες ολότελα διαφορετικές με κεντρο βαρους την αγάπη για τους γιούς τους . Γίνονται απόπειρες δολοφονίες σε βάρος τους . Άραγε, ποιος θέλει να τις βγάλει από τη μέση ; Οι νύφες τους ή μια δημοσιογράφος η οποία σχετίζεται με έναν περιεργο τρόπο στην ιστορία ;
Η Παναγοπουλου στο τρίτο της μυθιστόρημα , καταπιάνεται με ένα θέμα κοινωνικό δίνοντας του αστυνομική και χιουμοριστική διάθεση . Ξεκινώντας την αναγνωση του , γελάς με κάποιες ατάκες της πεθεράς προς τις νύφες . Ιστοριες καθημερινής τρέλας με μοτίβο τη κόντρα των δυο γυναικών που αγαπάνε το γιο κι άντρα τους αντίστοιχα , που ζωντανεύουν παραστατικά στα μάτια σου με τη εκφραστική πενα της συγγραφέως . Στην πορεία όταν γίνονται οι δυο απόπειρες δολοφονίας κατά των γυναικών το βιβλίο αποκτά αστυνομικο παλμό και ψάχνεις να βρεις ποιο το κίνητρο και ποιος ο θύτης . Σε αυτό το σημείο καλά κρυμμένα μυστικά έρχονται στο φως και σοκάρουν τους κεντρικούς ήρωες . Αναδεικνύονται πολλά και επίκαιρα κοινωνικά ζητήματα καθώς και ψυχολογικές προσεγγίσεις των εμπλεκομένων ηρώων . Η συγγραφέας έκανε έρευνα ετών για να δέσει τις ιστοριες , να παρουσιάσει ήθη και έθιμα της Μανης και του Πόντου κι κυρίως να θίξει ένα ζήτημα που ταλανίζει χρόνια τώρα . Τις σχέσεις νύφης και πεθεράς . Σε πολλά σημεία το χιούμορ αποφορτίζει δύσκολες στιγμές . Ομολογώ πως η λύση του μυστηρίου με ξάφνιασε . Είναι πολυπρόσωπο και πολυδιάστατο μυθιστόρημα για τις ενδοοικογενειακές σχέσεις όλων των ειδών .
Ήμουν βέβαιη έχοντας διαβάσει τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως πως το αποτέλεσμα θα είναι άρτιο και προσεγμένο . Πραγματικά δε διαψεύστηκα . Η γραφή είναι παραστατική και γεμάτη ζωντανους διαλόγους δίνει πνοή στο κείμενο . Στην ηθογραφηση των προσώπων είναι διεισδυτική η μάτια της και σίγουρα καταλαβαίνεις πως δούλεψε πολύ το νέο της πονημα .
Καλοταξιδο να είναι αυτό το μυθιστόρημα . Είμαι βέβαιη πως θα αγγίξει τις γυναίκες όλων των ηλικιών είτε έχουν ζήσει οι ίδιες τέτοιες κόντρες είτε όχι. Αυτό είναι που το κάνει απολαυστικό . Η αλήθεια του
Βαθμολογία :9+/10
March 30, 2025
3,5🌟 Μου φάνηκε λιγο υπερβολικό και δεν με έπεισε σε αρκετά σημεία. Παρόλα αυτά διαβάζεται γρήγορα, δεν το βαριέσαι αλλά ίσως εγώ να μην ταίριαξα με αυτό το βιβλίο της Μαρίας.
Η κεντρική ιδέα του βιβλιου είναι οι πεθερές που δεν ικανοποιηθηκαν με την επιλογή του γιου τους να τους φέρει νύφη διαφορετική από εκείνη που επιθυμούσαν. Οι πεθερές μόνιμα στην γκρίνια, οι νύφες όσο μπορούν υποχωρητικες για τον σύζυγο, εν τέλει κανείς δεν είναι ευτυχισμένος.
Μπορεί να υπάρχουν αρκετές παρόμοιες περιπτώσεις αλλά εάν δεν σπάσουν τα αυγά οι άντρες ας μην κάνουν το επόμενο βήμα για ένα γάμο.
Η κεντρική ιδέα του βιβλιου είναι οι πεθερές που δεν ικανοποιηθηκαν με την επιλογή του γιου τους να τους φέρει νύφη διαφορετική από εκείνη που επιθυμούσαν. Οι πεθερές μόνιμα στην γκρίνια, οι νύφες όσο μπορούν υποχωρητικες για τον σύζυγο, εν τέλει κανείς δεν είναι ευτυχισμένος.
Μπορεί να υπάρχουν αρκετές παρόμοιες περιπτώσεις αλλά εάν δεν σπάσουν τα αυγά οι άντρες ας μην κάνουν το επόμενο βήμα για ένα γάμο.
February 17, 2021
Το απολαυσα μεχρι την τελευταια του σελιδα . Θα εβαζα 4 αστερακια αν τοποθετουνταν η ιστορια λιγο πιο πισω χρονικα . Εν ετη 2021 δυσκολο να βρεις τετοιες ακραιες ιδεες και συμπεριφορες .
June 7, 2020
https://dominicamat.blogspot.com/2020...
Εδώ καί πολλά χρόνια τoν όρο ''πεθερά'' τον ακολουθούν πολλά επίθετα,διόλου κολακευτικά μπορώ να πώ,τα οποία προσδίδουν στην λέξη μία κατά κόρον αρνητική σημασία. Γι'αυτόν άλλωστε τον λόγο,έχουνε γραφτεί βιβλία,έχουν γυριστεί κινηματογραφικές ταινίες καί τηλεοπτικές σειρές που τις ''υμνούν'' τοποθετώντας τες κυρίως στον ρόλο του θύτη. Για να είμαι ειλικρινής,πάντα είχα την απορία γιατί δεν ακούμε να κακοχαρακτηρίζουν τους πεθερούς καί στο στόχαστρο να μπαίνουν μόνο οι πεθερές. Ίσως γιατί έχουμε να κάνουμε με γυναίκες που ανταγωνίζονται για μία θέση στην καρδιά ενός άνδρα. Συγγνώμη,αλλά το θεωρώ γελοίο. Δεν μπορεί να συγκριθεί η αγάπη μίας μάνας προς το παιδί της καί το αντίστροφο,με την αγάπη ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Πρέπει να υπάρχει σεβασμός απέναντι καί στα δύο είδη σχέσης καί όχι αντιπαραθέσεις,
Η συγγραφέας κυρία Μαρία Παναγοπούλου επανέρχεται δυναμικά με το νέο της μυθιστόρημα,με τίτλο ''Η πενθερά'',που συνδυάζει το αισθηματικό-κοινωνικό κομμάτι με το αστυνομικό. Ένα βιβλίο που στο πρώτο άκουσμα του τίτλου παραξενεύτηκα καί ήμουν κάπως επιφυλακτική καί περίεργη την ίδια στιγμή,για το τι μπορεί να εσωκλείει μέσα στον τίτλο του. ''Μήπως η λέξη πενθερά προέρχεται από την ένωση των όρων πένθος και έρως και υποδηλώνει τον θάνατο του έρωτα;'' αναγράφεται στις πρώτες σελίδες του βιβλίου κι αμέσως παίρνει ο αναγνώστης μία γεύση του τι θα συναντήσει μέσα στην ιστορία του.
Συμφωνώ πως υπάρχει μεγάλο ποσοστό πεθερών που κάνουν τον βίο αβίωτο στις νύφες -κυρίως- αλλά καί στους γαμπρούς τους,χωρίς να υπάρχει κάποια προφανής εξήγηση. Υπάρχουν,βέβαια,κι εκείνες που βλέπουν καί συμπεριφέρονται στους συντρόφους των παιδιών τους σαν να είναι κι εκείνοι/ες παιδιά τους. Για μένα η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση.
Όσον αφορά αυτό που λένε ότι οι πεθερές πολλές φορές ευθύνονται για την άσχημη κατάληξη ενός γάμου,πάλι θα προτιμήσω να ακολουθήσω την μέση οδό. Θεωρώ ότι μεγάλο μερίδιο ευθύνης το φέρουμε κι εμείς οι ίδιοι/ες. Εμείς επιτρέπουμε στους τρίτους,όποιοι/ες κι αν είναι αυτοί/ες,να εισχωρήσουν,να επηρεάσουν καί να καταστρέψουν την σχέση μας. Εμείς απλόχερα τους έχουμε δώσει αυτό το δικαίωμα. Εάν δεν θέλουμε να μας συμβεί κάτι ανάλογο,θα πρέπει εξ αρχής να κάνουμε σαφή στους άλλους/ες τα όριά μας καί το μέχρι που τους/τις αφήνουμε να παρέμβουν. Κακά τα ψέματα,αν μία σχέση δεν έχει γερά θεμέλια εξ αρχής,είναι πολύ εύκολο να φθαρεί. Ούτε τα παιδιά,ούτε η σεξουαλική έλξη,ούτε τα κοινά χρόνια πορείας μπορούν να κρατήσουν ζωντανό έναν γάμο καί το ενδιαφέρον ανάμεσα στο ανδρόγυνο,αν δεν υπάρχει πραγματική αγάπη.
Η ιστορία του βιβλίου θα μπορούσε να βασίζεται σε αληθινά γεγονότα μίας παλαιότερης εποχής. Περιέχει όλα εκείνα τα συστατικά που συναντούσαμε περίπου τριάντα χρόνια πίσω,στην επαρχία. Τότε που οι παλαιές πεθερές δεν είχαν σκοπό να συμβιβαστούν με την νέα εποχή καί να αποτινάξουν από πάνω τους πεποιθήσεις καί ήθη που σήμερα,πλέον,δεν τα συναντάμε. Πάνω εκεί στηρίζεται η συγγραφέας καί τις σκιαγραφεί με το ανάλογο καί ταιριαστό τρόπο. Φαίνεται αυτό άλλωστε καί από την χρήση των τοπικών ιδιωματισμών στην γλώσσα των δύο πεθερών,καθώς καί εθίμων των τόπων τους,που προδίδουν την καταγωγή τους.
Το βιβλίο,όπως προανέφερα,έχει μέσα στις σελίδες του ένα αισθηματικό κομμάτι,το οποίο εστιάζει στο θέμα των προσωπικών σχέσεων των ζευγαριών,ένα κοινωνικό κομμάτι,το οποίο φυσικά αφορά την θέση της πεθεράς καί την σχέση της με την νύφη της καί μερικά ψήγματα αστυνομικής λογοτεχνίας που σχετίζονται με το ποιος/α ήθελε να βλάψει τις δύο πεθερές.
Ο λόγος της συγγραφέως σε άλλα σημεία είναι κωμικός καί σε άλλα ωμός,σκληρός καί καυστικός όσο πρέπει. Τα κεφάλαια είναι μικρά καί μεστά. Το λεξιλόγιο άφθονο καί οι εικόνες πολλές καί γλαφυρές. Κάθε φορά προσαρμόζεται στον χαρακτήρα,ο οποίος αφηγείται τα γεγονότα καί αποκαλύπτει ταυτόχρονα σκέψεις κι ένοχα μυστικά του. Κύρια χαρακτηριστικά του βιβλίου είναι η γρήγορη ροή των γεγονότων,οι ανατροπές που καταφέρνουν να διατηρήσουν αμείωτο το ενδιάφερον καί την προσοχή του αναγνώστη από την αρχή έως καί το τέλος.
Διαβάζοντας το βιβλίο,αυτόματα σκέφτηκα ότι οι σχέσεις επιβάλλουν να είμαστε αντικειμενικοί καί να βάζουμε στην άκρη τον εγωϊσμό μας. Πρέπει να βρούμε καί να διατηρούμε τις ισορροπίες,χωρίς κόντρες,ή,ίντριγκες. Αλλιώς,στο τέλος όλοι/ες θα βγούν χαμένοι/ες. Εγώ σας προτρέπω να το αναζητήσετε το βιβλίο. Εμένα μου κράτησε πολύ καλή παρέα.
Καλές σας αναγνώσεις!
Εδώ καί πολλά χρόνια τoν όρο ''πεθερά'' τον ακολουθούν πολλά επίθετα,διόλου κολακευτικά μπορώ να πώ,τα οποία προσδίδουν στην λέξη μία κατά κόρον αρνητική σημασία. Γι'αυτόν άλλωστε τον λόγο,έχουνε γραφτεί βιβλία,έχουν γυριστεί κινηματογραφικές ταινίες καί τηλεοπτικές σειρές που τις ''υμνούν'' τοποθετώντας τες κυρίως στον ρόλο του θύτη. Για να είμαι ειλικρινής,πάντα είχα την απορία γιατί δεν ακούμε να κακοχαρακτηρίζουν τους πεθερούς καί στο στόχαστρο να μπαίνουν μόνο οι πεθερές. Ίσως γιατί έχουμε να κάνουμε με γυναίκες που ανταγωνίζονται για μία θέση στην καρδιά ενός άνδρα. Συγγνώμη,αλλά το θεωρώ γελοίο. Δεν μπορεί να συγκριθεί η αγάπη μίας μάνας προς το παιδί της καί το αντίστροφο,με την αγάπη ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Πρέπει να υπάρχει σεβασμός απέναντι καί στα δύο είδη σχέσης καί όχι αντιπαραθέσεις,
Η συγγραφέας κυρία Μαρία Παναγοπούλου επανέρχεται δυναμικά με το νέο της μυθιστόρημα,με τίτλο ''Η πενθερά'',που συνδυάζει το αισθηματικό-κοινωνικό κομμάτι με το αστυνομικό. Ένα βιβλίο που στο πρώτο άκουσμα του τίτλου παραξενεύτηκα καί ήμουν κάπως επιφυλακτική καί περίεργη την ίδια στιγμή,για το τι μπορεί να εσωκλείει μέσα στον τίτλο του. ''Μήπως η λέξη πενθερά προέρχεται από την ένωση των όρων πένθος και έρως και υποδηλώνει τον θάνατο του έρωτα;'' αναγράφεται στις πρώτες σελίδες του βιβλίου κι αμέσως παίρνει ο αναγνώστης μία γεύση του τι θα συναντήσει μέσα στην ιστορία του.
Συμφωνώ πως υπάρχει μεγάλο ποσοστό πεθερών που κάνουν τον βίο αβίωτο στις νύφες -κυρίως- αλλά καί στους γαμπρούς τους,χωρίς να υπάρχει κάποια προφανής εξήγηση. Υπάρχουν,βέβαια,κι εκείνες που βλέπουν καί συμπεριφέρονται στους συντρόφους των παιδιών τους σαν να είναι κι εκείνοι/ες παιδιά τους. Για μένα η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση.
Όσον αφορά αυτό που λένε ότι οι πεθερές πολλές φορές ευθύνονται για την άσχημη κατάληξη ενός γάμου,πάλι θα προτιμήσω να ακολουθήσω την μέση οδό. Θεωρώ ότι μεγάλο μερίδιο ευθύνης το φέρουμε κι εμείς οι ίδιοι/ες. Εμείς επιτρέπουμε στους τρίτους,όποιοι/ες κι αν είναι αυτοί/ες,να εισχωρήσουν,να επηρεάσουν καί να καταστρέψουν την σχέση μας. Εμείς απλόχερα τους έχουμε δώσει αυτό το δικαίωμα. Εάν δεν θέλουμε να μας συμβεί κάτι ανάλογο,θα πρέπει εξ αρχής να κάνουμε σαφή στους άλλους/ες τα όριά μας καί το μέχρι που τους/τις αφήνουμε να παρέμβουν. Κακά τα ψέματα,αν μία σχέση δεν έχει γερά θεμέλια εξ αρχής,είναι πολύ εύκολο να φθαρεί. Ούτε τα παιδιά,ούτε η σεξουαλική έλξη,ούτε τα κοινά χρόνια πορείας μπορούν να κρατήσουν ζωντανό έναν γάμο καί το ενδιαφέρον ανάμεσα στο ανδρόγυνο,αν δεν υπάρχει πραγματική αγάπη.
Η ιστορία του βιβλίου θα μπορούσε να βασίζεται σε αληθινά γεγονότα μίας παλαιότερης εποχής. Περιέχει όλα εκείνα τα συστατικά που συναντούσαμε περίπου τριάντα χρόνια πίσω,στην επαρχία. Τότε που οι παλαιές πεθερές δεν είχαν σκοπό να συμβιβαστούν με την νέα εποχή καί να αποτινάξουν από πάνω τους πεποιθήσεις καί ήθη που σήμερα,πλέον,δεν τα συναντάμε. Πάνω εκεί στηρίζεται η συγγραφέας καί τις σκιαγραφεί με το ανάλογο καί ταιριαστό τρόπο. Φαίνεται αυτό άλλωστε καί από την χρήση των τοπικών ιδιωματισμών στην γλώσσα των δύο πεθερών,καθώς καί εθίμων των τόπων τους,που προδίδουν την καταγωγή τους.
Το βιβλίο,όπως προανέφερα,έχει μέσα στις σελίδες του ένα αισθηματικό κομμάτι,το οποίο εστιάζει στο θέμα των προσωπικών σχέσεων των ζευγαριών,ένα κοινωνικό κομμάτι,το οποίο φυσικά αφορά την θέση της πεθεράς καί την σχέση της με την νύφη της καί μερικά ψήγματα αστυνομικής λογοτεχνίας που σχετίζονται με το ποιος/α ήθελε να βλάψει τις δύο πεθερές.
Ο λόγος της συγγραφέως σε άλλα σημεία είναι κωμικός καί σε άλλα ωμός,σκληρός καί καυστικός όσο πρέπει. Τα κεφάλαια είναι μικρά καί μεστά. Το λεξιλόγιο άφθονο καί οι εικόνες πολλές καί γλαφυρές. Κάθε φορά προσαρμόζεται στον χαρακτήρα,ο οποίος αφηγείται τα γεγονότα καί αποκαλύπτει ταυτόχρονα σκέψεις κι ένοχα μυστικά του. Κύρια χαρακτηριστικά του βιβλίου είναι η γρήγορη ροή των γεγονότων,οι ανατροπές που καταφέρνουν να διατηρήσουν αμείωτο το ενδιάφερον καί την προσοχή του αναγνώστη από την αρχή έως καί το τέλος.
Διαβάζοντας το βιβλίο,αυτόματα σκέφτηκα ότι οι σχέσεις επιβάλλουν να είμαστε αντικειμενικοί καί να βάζουμε στην άκρη τον εγωϊσμό μας. Πρέπει να βρούμε καί να διατηρούμε τις ισορροπίες,χωρίς κόντρες,ή,ίντριγκες. Αλλιώς,στο τέλος όλοι/ες θα βγούν χαμένοι/ες. Εγώ σας προτρέπω να το αναζητήσετε το βιβλίο. Εμένα μου κράτησε πολύ καλή παρέα.
Καλές σας αναγνώσεις!
February 11, 2023
Να και μια έκπληξη από Ελληνίδα συγγραφέα.....δεν την περίμενα....γρηγορη πλοκή ωραια γραφή αν και είχα καταλάβει τι είχε γίνει με κράτησε ως την τελευταία σελίδα....θα ηθελα απλά ένα πιο δίκαιο τέλος για να είναι πιο ρεαλιστικό αλλά μν τα θέλουμε όλα δικά μας.....🤣
June 8, 2020
Ένα διαφορετικό βιβλιο που το διάβασα χάρη στην αδελδή μου, αφού εγώ δεν θα επέλεγα να αγοράσω και να δαβασω γιατί είχα σχηματισει λάθος εικόνα γι αυτό. Το θέμα πεθερά δεν με αφορα και θεωρούσα πως μπορεί να το προσεγγίσει κάποιος με δύο τρόπους. Είτε χιουμοριστικά, είτε δραματικά, τρόποι που δεν με γοητεύουν ιδιαίτερα. Τωρα που διάβασα την Πενθερά ξερω ότι υπάρχει και τρίτος τρόπος. Ο τρόπος της Παναγοπούλου. Χιούμορ, ειρωνία, αγωνία, ανατροπή ανακατεμένα όχι σαν αχταρμάς αλλά με μία συγγραφική προσέγγιση που ή σου αρέσει πολύ ή δεν σου αρέσει καθόλου. εμένα μου άρεσε. Πολύ. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η συγγραφέας δεν πατάει πάνω σε γνωστές συνταγές και δημιουργεί ένα διαφορετικό βιβλιο, μια φρέσκια πρόταση που μένει να δούμε αν θα γίνει αποδεκτή από το κοινό που προτιμάει πάντα τα πιο οικεία (λίγο Χέμινγουει, λίγο Καμί, λίγο Σκανδιναβούς ή πολύ από Μαντά)
June 11, 2020
Πολύ ωραίο βιβλίο. Δεν είναι από αυτά που σου μένουν αξέχαστα αλλά σου χαρίζει μερικές πολύ όμορφες ώρες ή μέρες. Βρήκα πολύ εμπνευσμένα τον τίτλο και το θεμα και ακόμη πιο πολύ τον τρόπο προσέγγισης και την αστυνομική διάσταση που δίνει η συγγραφέας. Ένα πανέξυπνο βιβλιο! Το στοιχείο που με εντυπωσίασε είναι η ποιότητα της γραφής σε ένα θέμα που δεν περιμένεις κάτι τέτοιο. Για πεθερές και νυφες γράφτηκε, οι προσδοκίες σου είναι πιο χαμηλές. Λάθος. Τα έχει όλα στο φουλ.
June 2, 2020
Δημοσιεύτηκε στις 21/5/20
100%
Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με αστυνομική πλοκή, που επιχειρεί να ρίξει φως σε ένα διαχρονικό στερεότυπο της Ελληνικής κοινωνίας: υπάρχουν πεθερές-αράχνες ή πρόκειται για ένα άλλοθι των ζευγαριών που δεν καταφέρνουν να κατακτήσουν το «για πάντα»;
Η Mαρία Παναγοπούλου με εκφραστική ευχέρεια που σου δημιουργεί την αίσθηση ότι «ακούς» και «βλέπεις» την ιστορία που διαβάζεις, καταφέρνει να σε παρασύρει στην επόμενη σελίδα με κομμένη την ανάσα.
Ήρωες ανθρώπινοι, εμπνευσμένοι από υπαρκτά πρόσωπα, που ίσως να σας θυμίσουν την πεθερά σας, τον άντρα σας, την νύφη σας, την κόρη ή τον γιο σας, ίσως και τον ίδιο σας τον εαυτό. Συνεχείς και καθηλωτικές οι ανατροπές του βιβλίου, δεν γίνονται απλώς για να εξυπηρετήσουν την πλοκή και να «εκβιάσουν» την αγωνία του αναγνώστη, αλλά πηγάζουν από δράσεις που προκαλούν ακραίες αντιδράσεις. Κανένας από τους πρωταγωνιστές δεν είναι καλός ή κακός χωρίς αιτία, τα λάθη και τα πάθη τους έχουν εξήγηση, είτε συμφωνείς με αυτήν είτε όχι.
Προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε και ανυπομονώ να μοιραστείτε μαζί μου τα δικά σας συμπεράσματα, αφού το μόνο βέβαιο είναι πως «Η Πενθερά» δεν είναι ένα έργο που το διαβάζεις και το ξεχνάς. Δίνει μπόλικη τροφή για σκέψεις και κουβέντα, προβληματισμό και αυτοκριτική, χιούμορ και σάτιρα, γύρω από ένα θέμα που μάλλον δεν θα πάψει ποτέ να απασχολεί την Ελληνική κοινωνία.
September 6, 2020
Ωραία πλοκή ,αν και λίγο παρατραβηγμένη σε κάποια σημεία! Διαβάζεται ευχάριστα !
June 2, 2020
Ο λόγος της συγγραφέως είναι το ατού του βιβλίου. Η ιστορία ενδιφέρουσα, προσεγγίζει ένα πολύ κοινό και λίγο κίτρινο-ροζ θέμα με τρόπο πρωτότυπο. Μια πεθερά από τον Πόντο και μία από τη Μάνη γίνονται στόχος επιθέσεων. Το βιβλιο κινείται γύρω από το ερωτημα ποιός ήθελε να σκοτώσει αυτές τις δύο γυναικες και γιατί. Με άλλοθι αυτό βλέπουμε τις σχεσεις των πεθερων με τις νυφες τους αλλα μαθαινουμε και πολύ ενδιαφεροντα πραγματα για τις συνηθειες που επικραουσαν καποτε στην ομορφη κα άγρια Μανη. Με σύζυγο Μανιάτη εγώ περίμενα ότι θα ταυτιστω με τη Σαββινα τη νύφη της μανιάτισσας, αλλά ταυτίστηκα με την σύζυγο του Θεσσαλονικιού, την Ήρα. Η δική της πεθερά ζει στο ίδιο σπίτι με το ζευγάρι και τους μεγαλώνει το παιδί. Το έζω ζήσει το έργο και ξερω καλα πόσο ζημιά μπορει να κάνει στον έρωτα. Μου άρεσαν οι ανατροπές της ιστορίας που δεν μπορούσα να τις φ��νταστώ και πανηγυρισα με το τέλος της. Ενα βιβλιο που κυκλοφόρησε τη σωστή εποχή μετά την καραντίνα και μέσα στο καλοκαίρι και διαβαζεται ευχαριστα χωρίς να είναι ελαφρύ.
June 3, 2020
Σπάνια έχω δει βιβλίο με τόση συνέπεια ανάμεσα στο οπισθόφυλλο και στο περιεχόμενο. Αν σας αρέσει η περιγραφή του, διαβάστε το άφοβα και θα το αγαπήσετε. Αν δεν σας κεντρίζει το ενδιαφέρον η περιγραφή, τότε μάλλον δεν θα ευχαριστηθείτε το βιβλίο. Δύο πεθερές, που κάποιοι τις θέλουν νεκρές. Δύο νύφες, που εύχονται να είχαν ορφανούς συζύγους. Δύο γιοι, που συνθλίβονται στις συμπληγάδες της μητρικής αγάπης και του έρωτα.Οικογενειακές συνωμοσίες και μιαρά μυστικά. Άγραφοι νόμοι κι αγδίκιωτα αισθήματα. Κι ένας γρίφος-φωτιά: η πεθερά σκότωσε τον έρωτα ή ο έρωτας την πεθερά;
Απολαυστικός ο τρόπος γραφής με αμεσότητα και ψήγματα λυρισμού τόσα όσα επιτρεπει η ίδια η ιστορία και άκρως ενδιαφέρουσα η πλοκή. Εντονα κοινωνικά μηνυματα που όμως είναι καλά ενταγμενα στο θεμα και δεν κουραζουν και πολύ ενδιαφέρουσα ηθογραφική απόδοση της Μανιάτισσας και της Πόντιας πεθεράς. Θα ήθελα λίγη παραπάνω έμφαση στους άντρες ήρωες που περνούν σε δεύτερη μοίρα ως προς τα συναισθήματά τους και μας παρουσιάζονται κυρίως ως προς τις πράξεις τους. Μεγάλο συν του βιβλίου η χρήση της τοπικής ορολογίας και η περιγραφή κάποιων άγραφων νόμων και προλήψεων.
Απολαυστικός ο τρόπος γραφής με αμεσότητα και ψήγματα λυρισμού τόσα όσα επιτρεπει η ίδια η ιστορία και άκρως ενδιαφέρουσα η πλοκή. Εντονα κοινωνικά μηνυματα που όμως είναι καλά ενταγμενα στο θεμα και δεν κουραζουν και πολύ ενδιαφέρουσα ηθογραφική απόδοση της Μανιάτισσας και της Πόντιας πεθεράς. Θα ήθελα λίγη παραπάνω έμφαση στους άντρες ήρωες που περνούν σε δεύτερη μοίρα ως προς τα συναισθήματά τους και μας παρουσιάζονται κυρίως ως προς τις πράξεις τους. Μεγάλο συν του βιβλίου η χρήση της τοπικής ορολογίας και η περιγραφή κάποιων άγραφων νόμων και προλήψεων.
June 1, 2020
Μεγάλη έκπληξη. Αγοράστηκε για να το προσφέρω σε μία φίλη που είδε τον γάμο της να αναβάλεται λόγω κορωνοϊού και σχολίασε μεταξύ σοβαρού κι αστείου ότι ο κορωνοϊός είναι δημιιουργημένος από τη μέλλουσα πεθερά της. Το διάβασα από περιέργεια. Υπέροχη γραφή. Δεν εχω ξαναδιαβασει την κα Παναγοπουλου. Τα 5 αστερια είναι για την ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη ιστορία. Είμαι κατά το ήμισυ Πόντια με πρώην πεθερά από τη Μάνη και ένιωσα σαν να άκουγα ιστορίες της γιαγιάς μου και του πρωην μπελά της ζωης μου.
June 4, 2020
Έχει σημασία τι ζητάς από ένα βιβλιο. Αν ζητάς να ταξιδέψεις (με το συγκεκριμένο στη μαγευτική Μάνη και στην Καλαμαριά που περιγράφεται τόσο όμορφα που θέλω να παω), αν ζητάς να γελάσεις (χιούμορ με μια ελαφριά δόση ειρωνίας που με ενθουσίασε), αν ζητάς να βιώσεις αγωνία και έξαψη περιέργειας (ούτε που τις φαντάαστηκα τις ανατροπές), αν ζητάς να συγκινηθείς (η ανάπηρη που ζει μόνη με τα βιβλία της με τσάκισε), να εξοργιστείς (τη μανιάτισσα πεθερά ούτε να τη δω στα μάτια μου) και τελικά να περάσεις όμορφα κάποιες ώρες και να δραπετεύσεις, τότε αυτό το βιβλίο είναι αυτό που χρειάζεσαι! Το περίμενα πιο απλοϊκό εξαιτίας του θέματος και μου άρεσε που με διέψευσε. Τώρα για τους αναγνώστες που ζητάνε άλλα πράγματα, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί μπαίνουν στη διαδικασία και διαβάζουν τέτοια βιβλία.
June 16, 2020
Αυτό το βιβλίο το πήρα παρακινημένη από τον τίτλο και το εξώφυλλο αλλά άξιζε και με το παραπάνω. Η ευρηματική υπόθεση του και η υπέροχη γραφή με έκαναν να το απολαύσω. Εχει χιούμος σε πολλά σημεία αλλά και έντονα κοινωνικά μηνύματα. Επίσης έχει πλοκή που παραπέμπει σε αστυνομική περιπετεια. Εξαιρετικό.
June 10, 2020
Ένα ξεχωριστό βιβλίο. Είχα μεγάλη ανάγκη από κάτι που δεν θα έφερνε δάκρυα στα μάτια μου και δεν θα μου δημιουργούσε ψυχική φόρτιση. Αρχικά πίστεψα ότι η Πενθερά ήταν ένα χιομοριστικό μυθιστόρημα με μια συμμορία που σκοτώνει πεθερές και το αγόρασα γιατί το βρήκα πολύ έξυπνο και πολύ αστείο. Στην πορεία όμως, το βιβλίο μου προέκυψε υπερπαραγωγη. Εχει σίγουρα χιούμορ, όμως δεν είναι αυτό το κυρίαρχο στοιχείο του. Εχει και δράση και αγωνία και έκπληξη και μια στο καρφί και μια στο πέταλο για τις νύφες και τις πεθερές. Αυτό όμως που βασικά έχει είναι μια πολύ ιδιαίτερη γραφή που καταφέρνει να σε καρατήσει αιχμάλωτο μέχρι την τελευταία σελίδα. Είναι ένα ξεχωριστό βιβλιο που δεν ανήκει σε καμία από τις πεπατημένες κατηγορίες και αυτό κάνει τη διαφορά.
October 12, 2020
Πολύ ωραία πλοκη, ευχαριστω. Ήθελε πιστευω αλλες 100 σελιδουλες. :-)
August 15, 2021
Φιλότιμη προσπάθεια για την συγγραφή μιας πρωτότυπης ιστορίας βασισμένης στην γνωστή διαμάχη νύφης-πεθεράς. Και παρόλο που οι βασικοί χαρακτήρες είναι μετρημένοι στα δάχτυλα, βρέθηκα πολλές φορές μπερδεμένη για το ποιος είναι ποιος και ποιανού την ιστορία διαβάζω. Επιπλέον οι διάλογοι των πρωταγωνιστών είναι για γέλια (ειδικά των ερωτευμένων μεταξύ τους). Η λύση του «μυστηρίου» είναι απογοητευτική και αναμενόμενη. Αν είσαι λάτρης της ξένης λογοτεχνίας το συγκεκριμένο θα σε απογοητεύσει.
Χωρίς ουσία, χωρίς ροή, χωρίς ταυτότητα και άνευρους χαρακτήρες που δεν αγγίζουν τον αναγνώστη.
Χωρίς ουσία, χωρίς ροή, χωρίς ταυτότητα και άνευρους χαρακτήρες που δεν αγγίζουν τον αναγνώστη.
May 4, 2021
Ξεκινάει διστακτικά με την εκτεταμένη χρήση της μανιάτικης γλώσσας να σε κάνει να πιστεύεις πως η συγγραφέας ήθελε να γράψει λεξικό. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που γίνεται η διπλή απόπειρα φόνου, τότε αρχίζουν να ξετυλίγονται οι χαρακτήρες και οι ιστορίες τους και το μυθιστόρημα γίνεται συναρπαστικό. Σε κρατάει με κομμένη την ανάσα. Επίσης μια μικρή λεπτομέρεια: μου άρεσε πολύ το όνομα της μιας πρωταγωνίστριας Οιάνθη. Δεν το είχα ξανακούσει. Προτείνω να το διαβάσετε; NAI
February 8, 2021
Επιτέλους ένα βιβλιο που δεν είναι "γροθιά στο στομάχι" και προφανέστατα δεν γράφτηκε για να στείλει η συγγραφέας σώνει και ντε κοινωνικά μηνύματα. Μια πολύ έξυπνη ιστορία που διαβάζεται με αμείωτο ενδιαφέρον και έχει δοθεί με μια γραφή που με ξάφνιασε. Η πλοκή είναι κατά τη γνωμη μου το δυνατό σημείο του βιβλιου, οι συνεχείς ανατροπές και σίγουρα το τέλος του. Μου άρεσε πολύ.
September 15, 2022
Πεθερά. Οδυνηρή λέξη, ε; Κάτι σαν ζεματιστή πατάτα στα χέρια ή σαν καυτό βραστό αυγό κάτω από την μασχάλη. Όταν την ακούτε, θυμάστε την πεθερούλα σας και λίγοοο στραβώνετε τα μούτρα σας και μόνο στη θύμησή της; Μπααα! Η δική σας πεθερά, όπως και η δική μου, είναι μια χρυσή γυναίκα, μια αγία, δεύτερη μάνα. Δεν είναι από εκείνες τις ύπουλες, που δρουν υπόγεια, που στάζουν αργά αλλά μεθοδικά το φαρμάκι τους για να δηλητηριάσουν την σχέση σας με τον κανακάρη τους. Και τότε ως προς τι η προσθήκη του «ν» στη λέξη πε(ν)θερά;
«Μήπως η λέξη πενθερά προέρχεται από την ένωση των όρων πένθος και έρως και υποδηλώνει τον θάνατο του έρωτα;»
❓Η σκιά της πεθεράς μπορεί να καταπλακώσει την αγάπη, τον έρωτα, το πάθος;
❓Έχει λοιπόν η πεθερά τη δύναμη και τα μέσα για να σκοτώσει τον έρωτα;
Δυο πεθερές δέχονται ταυτόχρονα δολοφονική επίθεση ακριβώς την ίδια μέρα και ώρα, αλλά βρίσκονται σε διαφορετικές πόλεις της χώρας. Στη Μάνη η μία, στην Θεσσαλονίκη η άλλη. Κοινό τους στοιχείο όμως είναι πως και οι δυο δεν τα πάνε καλά με τις νύφες τους.
Η Μανιάτισσα πεθερά, η Αγορίτσα, που μια ζωή είχε μάθει να κάνει κουμάντο στις ζωές όλων, γίνεται έξαλλη όταν ο γιος της αποφασίζει να παντρευτεί μια γυναίκα χωρίς την συγκατάθεσή της και που μάλιστα δεν πληρούσε τα κριτήριά της. Βλέπεις η νύφη δεν ήταν μια απλή νοικοκυρούλα που θα κατέβαζε το κεφάλι στις προσταγές του άντρα και της πεθεράς της και θα έσπερνε μια ντουζίνα κουτσούβελα, αλλά μια καταξιωμένη χειρούργος και η απόκτηση ενός παιδιού δεν ήταν στα άμεσα σχέδιά της.
Η χήρα Πόντια πεθερά, η Μόσχω, είναι καλοκάγαθη και ζει κάτω από την ίδια στέγη με τον μοναχογιό της Ηρακλή, την καλλονή νύφη της Ήρα και την εγγονή της. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα σε αυτό; Από την πλευρά της Μόσχως σίγουρα όχι. Από την πλευρά της νύφης της σίγουρα ναι.
❓Ποιος οργάνωσε τις δολοφονικές επιθέσεις και γιατί;
❓Ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα;
Μια δημοσιογράφος ξεκινά έρευνα για να λύσει το μυστήριο των υποθέσεων. Οι νύφες βάσει στοιχείων είναι οι πρώτες ύποπτες ή μήπως όχι; Αγάπη και μίσος θα κονταροχτυπηθούν, μυστικά και ψέματα θα αναδυθούν στην επιφάνεια και η αλήθεια θα λάμψει δικαιώνοντας κάποιους και καταδικάζοντας κάποιους άλλους.
«Η πενθερά» είναι ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα με κοινωνικά στοιχεία, με έξυπνη και πρωτότυπη πλοκή, αγωνία, μυστήριο, εκπλήξεις και ανατροπές. Ο τρόπος που πλέκονται οι δυο ιστορίες είναι πολύ όμορφα δοσμένος με μεγάλες δόσεις χιούμορ και με ένα φινάλε άκρως απρόσμενο και ανατρεπτικό. Τελικά, υπάρχουν πεθερές – αράχνες ή πρόκειται για ένα άλλοθι των ζευγαριών που δεν καταφέρνουν να κατακτήσουν το «για πάντα»; 8 / 10
✒️«Ο βραχνάς της πεθεράς, όμως, δεν αντιμετωπίζεται με τίποτα, πλανιέται αδιάκοπα γύρω σου, όπως ο θάνατος στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.» (σελίδα 99)
✒️«Ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που δεν αφήνει τις φωνές των άλλων να καλύψουν τη φωνή της ψυχής του.» (σελίδα 122)
«Μήπως η λέξη πενθερά προέρχεται από την ένωση των όρων πένθος και έρως και υποδηλώνει τον θάνατο του έρωτα;»
❓Η σκιά της πεθεράς μπορεί να καταπλακώσει την αγάπη, τον έρωτα, το πάθος;
❓Έχει λοιπόν η πεθερά τη δύναμη και τα μέσα για να σκοτώσει τον έρωτα;
Δυο πεθερές δέχονται ταυτόχρονα δολοφονική επίθεση ακριβώς την ίδια μέρα και ώρα, αλλά βρίσκονται σε διαφορετικές πόλεις της χώρας. Στη Μάνη η μία, στην Θεσσαλονίκη η άλλη. Κοινό τους στοιχείο όμως είναι πως και οι δυο δεν τα πάνε καλά με τις νύφες τους.
Η Μανιάτισσα πεθερά, η Αγορίτσα, που μια ζωή είχε μάθει να κάνει κουμάντο στις ζωές όλων, γίνεται έξαλλη όταν ο γιος της αποφασίζει να παντρευτεί μια γυναίκα χωρίς την συγκατάθεσή της και που μάλιστα δεν πληρούσε τα κριτήριά της. Βλέπεις η νύφη δεν ήταν μια απλή νοικοκυρούλα που θα κατέβαζε το κεφάλι στις προσταγές του άντρα και της πεθεράς της και θα έσπερνε μια ντουζίνα κουτσούβελα, αλλά μια καταξιωμένη χειρούργος και η απόκτηση ενός παιδιού δεν ήταν στα άμεσα σχέδιά της.
Η χήρα Πόντια πεθερά, η Μόσχω, είναι καλοκάγαθη και ζει κάτω από την ίδια στέγη με τον μοναχογιό της Ηρακλή, την καλλονή νύφη της Ήρα και την εγγονή της. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα σε αυτό; Από την πλευρά της Μόσχως σίγουρα όχι. Από την πλευρά της νύφης της σίγουρα ναι.
❓Ποιος οργάνωσε τις δολοφονικές επιθέσεις και γιατί;
❓Ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα;
Μια δημοσιογράφος ξεκινά έρευνα για να λύσει το μυστήριο των υποθέσεων. Οι νύφες βάσει στοιχείων είναι οι πρώτες ύποπτες ή μήπως όχι; Αγάπη και μίσος θα κονταροχτυπηθούν, μυστικά και ψέματα θα αναδυθούν στην επιφάνεια και η αλήθεια θα λάμψει δικαιώνοντας κάποιους και καταδικάζοντας κάποιους άλλους.
«Η πενθερά» είναι ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα με κοινωνικά στοιχεία, με έξυπνη και πρωτότυπη πλοκή, αγωνία, μυστήριο, εκπλήξεις και ανατροπές. Ο τρόπος που πλέκονται οι δυο ιστορίες είναι πολύ όμορφα δοσμένος με μεγάλες δόσεις χιούμορ και με ένα φινάλε άκρως απρόσμενο και ανατρεπτικό. Τελικά, υπάρχουν πεθερές – αράχνες ή πρόκειται για ένα άλλοθι των ζευγαριών που δεν καταφέρνουν να κατακτήσουν το «για πάντα»; 8 / 10
✒️«Ο βραχνάς της πεθεράς, όμως, δεν αντιμετωπίζεται με τίποτα, πλανιέται αδιάκοπα γύρω σου, όπως ο θάνατος στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.» (σελίδα 99)
✒️«Ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που δεν αφήνει τις φωνές των άλλων να καλύψουν τη φωνή της ψυχής του.» (σελίδα 122)
March 12, 2021
ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!!! Λίτσα Κοντογιάννη
Η κυρία Παναγοπούλου καταπιάνεται αυτή τη φορά με ένα θέμα που πολλοί θα θεωρούσαν «καυτή πατάτα». Μα αναφερόμαστε φυσικά στην σχέση πεθεράς και νύφης. Για πολλούς θεωρείται ως μια σχέση που τη χαρακτηρίζει η ατέρμονη κόντρα. Αν και ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς, καταλήγει σε πολύ άσχημες κι ατέλειωτες εχθροπραξίες. Η αγάπη της μάνας ανταγωνίζεται τον έρωτα του ζευγαριού, δύο ειδών αγάπες και δύο οπτικές που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους, αλλά καμία από τις δύο πλευρές να μην το παραδέχεται και καμία να μην λέει να κάνει πίσω.
Μια σχέση τοξική μερικές φορές.
Ένα μυθιστόρημα εξαιρετικό, από κάθε πλευρά, κοινωνικό με έντονα στοιχεία από το αστυνομικό είδος, που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Δύο παράλληλες ιστορίες που διαδραματίζονται σε δύο γεωγραφικά αντίθετα μέρη της Ελλάδας. Πώς να συνδέονται άραγε αυτές οι αντίθετες ιστορίες μεταξύ τους; Η συγγραφέας μας μέσα από συνεχείς εναλλαγές και ανατροπές με αρκετές δόσεις δράματος, χιούμορ και σαρκασμού το κατορθώνει.
Μπορεί να σκοτώσει άραγε η πεθερά τον Έρωτα, ή θα την προλάβει ο Έρωτας;
Οι ρόλοι στην αφήγηση εναλλάσσονται, το ίδιο και ο αφηγητής. Δυστυχώς διαπιστώνουμε πως αν και η αφήγηση λαμβάνει χώρα στο σήμερα κάποια στερεότυπα και κάποιες κοινωνικές δομές δεν έχουν αλλάξει και πολύ.
Μια γραφή ολοζώντανη, όπου ο αναγνώστης συμβιώνει μαζί με τους ήρωες πολλά πράγματα. Οι χαρακτήρες της ιστορίες είναι άψογα ψυχογραφημένοι. Διαπιστώνουμε πως η κυρία Παναγοπούλου έκανε μια εξαιρετική και εκτενή έρευνα. Δίνει άφθονη τροφή για προβληματισμό και σκέψη.
Η συμβουλή μας: Διαβάστε το, μην διστάσετε να συζητήσετε για αυτό και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Μην ξεχνάτε όμως ποτέ, πως ο κανόνας έχει πάντα τις εξαιρέσεις του.
Η κυρία Παναγοπούλου καταπιάνεται αυτή τη φορά με ένα θέμα που πολλοί θα θεωρούσαν «καυτή πατάτα». Μα αναφερόμαστε φυσικά στην σχέση πεθεράς και νύφης. Για πολλούς θεωρείται ως μια σχέση που τη χαρακτηρίζει η ατέρμονη κόντρα. Αν και ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς, καταλήγει σε πολύ άσχημες κι ατέλειωτες εχθροπραξίες. Η αγάπη της μάνας ανταγωνίζεται τον έρωτα του ζευγαριού, δύο ειδών αγάπες και δύο οπτικές που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες μεταξύ τους, αλλά καμία από τις δύο πλευρές να μην το παραδέχεται και καμία να μην λέει να κάνει πίσω.
Μια σχέση τοξική μερικές φορές.
Ένα μυθιστόρημα εξαιρετικό, από κάθε πλευρά, κοινωνικό με έντονα στοιχεία από το αστυνομικό είδος, που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.
Δύο παράλληλες ιστορίες που διαδραματίζονται σε δύο γεωγραφικά αντίθετα μέρη της Ελλάδας. Πώς να συνδέονται άραγε αυτές οι αντίθετες ιστορίες μεταξύ τους; Η συγγραφέας μας μέσα από συνεχείς εναλλαγές και ανατροπές με αρκετές δόσεις δράματος, χιούμορ και σαρκασμού το κατορθώνει.
Μπορεί να σκοτώσει άραγε η πεθερά τον Έρωτα, ή θα την προλάβει ο Έρωτας;
Οι ρόλοι στην αφήγηση εναλλάσσονται, το ίδιο και ο αφηγητής. Δυστυχώς διαπιστώνουμε πως αν και η αφήγηση λαμβάνει χώρα στο σήμερα κάποια στερεότυπα και κάποιες κοινωνικές δομές δεν έχουν αλλάξει και πολύ.
Μια γραφή ολοζώντανη, όπου ο αναγνώστης συμβιώνει μαζί με τους ήρωες πολλά πράγματα. Οι χαρακτήρες της ιστορίες είναι άψογα ψυχογραφημένοι. Διαπιστώνουμε πως η κυρία Παναγοπούλου έκανε μια εξαιρετική και εκτενή έρευνα. Δίνει άφθονη τροφή για προβληματισμό και σκέψη.
Η συμβουλή μας: Διαβάστε το, μην διστάσετε να συζητήσετε για αυτό και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Μην ξεχνάτε όμως ποτέ, πως ο κανόνας έχει πάντα τις εξαιρέσεις του.
Displaying 1 - 30 of 42 reviews