พล็อตรวมของ <จันทร์กระจ่างกลางเงาเมฆ> สนุก มีจังหวะที่ทำให้คิดว่า โหเธอเว่อออออมาก (คำชม) พื้นหลังตัวละครเป็นการย้อนไปมาของเวลา การย้อนครั้งแรกทำให้เราตื่นเต้นมาก ผสมกับคดีแนวทั้งรักทั้งแค้นของครอบครัวแบบเข้มข้น รวมบรรดาลูกหลานที่ถูกเลี้ยง/ปล่อยทิ้งปล่อยขว้างมาก่อคดีสะเทือนขวัญ เป็นนิยายที่ดำเนินเรื่องสนุก ขุ่นอารมณ์เราให้มัว สงสัยอยากติดตามเพื่อต่อจิ๊กซอว์ร่วมกับตัวเอก นักเขียน <ถานเจี่ยว> ช่างฟิต <อูอวี้>
ดองเล่มนี้มานานมากๆ แต่นิยายหลายเล่มต้องรอเวลาอ่านที่เหมาะสมถึงค่อยหยิบมาอ่านนะ แหะๆ เล่มนี้อ่านครั้งแรกวางก่อนยังไม่อยากอ่าน ผ่านมาตอนนี้หยิบมาอีกครั้งพบว่าเนื้อเรื่องเร้าอารมณ์ให้อยากติดตามอ่านจนจบได้ ตื่นเต้นผสมกับมันมีอะไรไม่รู้เต็มไปหมดแต่เราดันติดเบ็ดอยากรู้เลยอ่านต่อ ปกติวิธีเขียนสำหรับบุคคลที่หนึ่งไปมาจะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ที่เคยอ่านมาจะมีคนหนึ่งเล่าสนุกอีกคนไม่สนุกตลอด แต่รอบนี้ทั้งอูอวี้กับถานเจี่ยวเล่าสนุกทั้งคู่เลย ชอบนะ
ตอนแรกคิดว่าจะ sci-fi ไหมนะ พูดถึงฟิสิกส์ควอนตัมด้วย แต่เรายังคิดว่ามันแฟนตาซีอยู่เพราะอภินิหารในเรื่องเยอะทีเดียว กับบางจุดเหมือนใช้คำยากอธิบายแต่ความจริงก็พอจะเดาได้จากบางจุดตามเนื้อเรื่องอยู่แล้ว ด้วยความเล่นกับเวลา เหตุการณ์ที่เกิดเลยบังคับให้มันเผยไต๋ออกมาเอง แต่หนังสือยังทิ้งปมสุดท้ายให้เราตามกันอยู่นะ
ุ้
รู้สึกว่าถึงตัวเอกจะไม่ใช่ตำรวจหรือฟอเรนสิกหรือทำงานจิตวิทยา แต่ profiling ก็ยังตามติดมาเป็นเงาตามตัวของถานเจี่ยวนะ เพราะเขียนนิยายสืบสวนออนไลน์ด้วยแหละ ดูเธอชอบวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นในใจตลอด (แบบพระเอกเรื่องอื่นๆของนักเขียน) แถมนักเขียนไซไฟเพื่อนสนิทวัยมหาลัยมาด้วยอีกคน เรียกว่าถึงไม่มีฟอเรนสิกก็เหมือนมีอยู่ดี มันก็เป็นนิยาย ถ้าไม่คิดมากก็โอเค
มันจะมีจุดติดนิดหนึ่ง จะเรียกว่าเล็กก็ได้ เพราะถึงยังไงเราก็อ่านจบเล่มได้แปลว่าไม่กระทบจนต้องเลิกอ่าน แต่จะเรียกใหญ่ก็ได้เพราะเราลดดาวลงเพราะเรื่องนี้เลย คือ นิสัยนางเอกค่อนข้างพิลึก ตอนแรกคิดว่าขำๆ หลังๆ ขำไม่ออก เห็นเธอชอบพูดว่าตัวเองรักษาหน้า หน้าไม่หนา หรือเป็นกุลสตรีขนาดนี้ however, การกระทำสวนทางความคิดสุด ไม่รู้อะไรดลใจทำให้เธอจัดตัวเองไปอยู่ประเภทนั้นนะ (55555)
ไม่ได้มีปัญหาถ้าใครจะเป็นแบบนั้น แต่นางเอกแปลกหลายอย่าง การพูดโพล่งออกไปถึงวิธีการตายอูเมี่ยวกับแม่ของอูอวี้ดูปากพล่อยสุดๆ (เธอรู้จักเขาแค่ 15 วัน สำรวมนิดนึง) การกระทำกับพระเอกช่วงแรกปกตินะ หลังๆดูเพี้ยน เดี๋ยวดีเดี๋ยวงอน บางครั้งหุนหันแปลกๆ (พระเอกมีทรอม่าเรื่องน้องโดนฆาตกรรมแม่ตายไม่ดีอยู่ นางเอกดันแง่งอนอารมณ์สวิงตลอดเวลา งง) ตามเนื้อเรื่องคือพระเอกชอบกับนางเอกนั่นแหละบวกกับพัวพันกันเรื่องเรือ แค่มองว่าการแสดงความรักของเธอดูผิดจังหวะบ่อยๆ (คิดว่ามาจากการจงใจสร้างเลิฟไลน์ด้วยแหละ) แต่อ่านให้ตลกก็ได้อยู่นะ แบบแหน่ะ จูบทำไมใช้มือปิดปากก็ได้นะเธอ (นางเอกก็รู้ด้วยนะว่าใช้มือก็ได้ โว้ยแม่กุลสตรีคนนี้5555) อนึ่ง ฉากที่นางเอกน่ารักก็มีแค่หลังๆแปลกเกิ๊น
จากพารากราฟบนเลยคิดว่านางเอกเขาอ๊องเวลามั้ยนะ(?)เลยทำตัวแปลกๆ คนที่ขึ้นเรือบางคนจะมีนิสัยแปลกไปหลังลงเรือหนิ นางเอกนี่นับไหม(???) 555555 ไม่รู้ หรือเป็นความรักลึกซึ้ง(มาก)บางอย่างของคู่นี้เลยเป็นแรงขับจากก้นบึ้งจิตใจให้แสดงออกแบบนั้น(!?) หรือทั้งหมดทั้งมวลที่พูดไปอาจจะเป็นลักษณะนิสัยที่นักเขียนตั้งใจให้เป็นก็ได้ (ถ้าเพราะแบบนี้แปลว่าเราแค่ไม่ถูกจริตเฉยๆ) ไม่ทราบได้ต้องอ่านเล่มสองต่อแล้ว