In 2008 liften twee vrouwen van Milaan naar Jeruzalem. Ze dragen bruidsjurken – het is een kunstperformance. Pippa Bacca en Silvia Moro willen de wereld tonen dat wie instapt bij een onbekende iets goeds ontvangt, als een geschenk. Hun boodschap is er een van vrede. Drie weken na hun vertrek uit Milaan verdwijnt Pippa Bacca. Niet veel later wordt haar lichaam teruggevonden in de bosjes van Ballıkayalar bij Istanbul; ze is verkracht en vermoord door een liftgever.
Waren de "bruiden' naïef, hadden ze domme pech of hoorde het gevaar bij hun kunstwerk? In Bermdans in bruidsjurk zoekt Sarah Venema uit wat deze kunstenaressen meemaakten voordat het misging. Kan een vrouw vandaag de dag de wereld rondreizen, liftend, alleen of in een bruidsjurk? En waarom liften de zussen van Pippa Bacca nog steeds, alsof er niets is gebeurd?
De 33-jarige Italiaanse kunstenares Giuseppina Pasqualino wilde aantonen dat je vreemden kunt vertrouwen door —in een bruidsjurk— liftend van Milaan naar Jeruzalem te liften. Ze werd bruut verkracht en vermoord onderweg.
De Nederlandse journaliste Sarah Venema stuitte online op dit verhaal toen ze zelf eens wilde liften. Ze kon het verhaal niet loslaten en besloot de reis van de “Pippa,” zoals Giuseppina bekend stond, te reconstrueren. En hoe: aan de hand van de foto's video's en geluidsfragmenten die Pippa en haar meeliftende kunstenares Silvia onderweg verzamelden, de teksten die ze schreven voor hun weblog, de e-mails die ze stuurden aan vrienden en kennissen, de herinneringen van personen die ze tijdens hun reis ontmoetten, en de gesprekken die de auteur voerde met Pippa's reisgenote Silvia.
Als iemand die zelf veel heeft gelift (onder andere zo goed als dezelfde route als Pippa en Silvia, zijnde als man) heb ik dit boek met veel interesse gelezen. Mijn inziens een mooie inkijk in de aantrekkelijkheid en schoonheid van het liften, het blinde vertrouwen, als — klaarblijkelijk — ook de gevaren die daar mee gepaard gaan, zeker als vrouw alleen. Bijzonder om te lezen dat de zussen van de vermoorde Pippa gewoon zijn blijven liften.
Twee Italiaanse kunstenaressen reizen in bruidsjurk liftend van Italië naar Jerusalem. Het is een performance kunstwerk van Pippa en Silvia. Onderweg, in Turkije, raken ze gescheiden. Pippa gaat alleen verder. Een paar dagen later wordt ze verkracht en vermoord gevonden. Ze wilde aantonen dat de mens inherent goed is. Helaas niet allemaal dus. In het boek volgt Sarah haar route. Ze spreekt met dezelfde mensen, zelfs de liftgevers, en reconstrueerde zo Pippa’s laatste reis. Haar verhaal is min of meer een papieren documentaire waarbij ze kijkt hoe en of dit trieste einde voorkomen had kunnen worden en waarom het ging zoals het ging. Ondertussen leer ik veel van performance kunstwerken. Niet dat ik het nu beter kan waarderen, maar toch heb ik er nu wat meer inzicht in. Al met al een beklemmend verhaal van een naive jonge vrouw.