What do you think?
Rate this book
Μεγαλώνοντας ένα αυτιστικό παιδί
Μετά από τρία χρόνια καθημερινής παρουσίας στο Facebook, με δεκάδες χιλιάδες φίλους, πάμπολλες συζητήσεις και πάνω από ένα εκατομμύριο σχόλια, η σελίδα «Η ζωή μου με τον Γιάννη» έγινε βιβλίο.
Μέσα στις σελίδες του ξεδιπλώνεται ανάγλυφη και χωρίς εξωραϊσμούς η πραγματική ιστορία της μητέρας του από τη μέρα που παίρνει στα χέρια της το χαρτί της διάγνωσης ότι ο Γιάννης είναι αυτιστικός: τη μέρα που ξεκίνησε έναν τραχύ, γενναίο και συχνά μοναχικό αγώνα σε αχαρτογράφητα μονοπάτια, με μοναδικό οδηγό την αγάπη και με όπλο τη θέλησή της να ζήσει μαζί του μια ζωή φυσιολογική, πηδώντας στην πορεία τα εμπόδια της τόσο διαφορετικής και τόσο απαιτητικής καθημερινότητάς της. Ένας μαραθώνιος ζωής που γίνεται δεκάδες μαραθώνιοι αγώνες 42 χιλιομέτρων για την αποδοχή του αυτισμού στην κοινωνία. Ένα βιβλίο που θα σε κάνει να δεις τη δική σου ζωή με άλλο μάτι — και να τη ζήσεις πιο δυνατά.
Βασισμένο στην σελίδα Η ζωή μου με τον Γιάννη
Μέσα στις σελίδες του ξεδιπλώνεται ανάγλυφη και χωρίς εξωραϊσμούς η πραγματική ιστορία της μητέρας του από τη μέρα που παίρνει στα χέρια της το χαρτί της διάγνωσης ότι ο Γιάννης είναι αυτιστικός: τη μέρα που ξεκίνησε έναν τραχύ, γενναίο και συχνά μοναχικό αγώνα σε αχαρτογράφητα μονοπάτια, με μοναδικό οδηγό την αγάπη και με όπλο τη θέλησή της να ζήσει μαζί του μια ζωή φυσιολογική, πηδώντας στην πορεία τα εμπόδια της τόσο διαφορετικής και τόσο απαιτητικής καθημερινότητάς της. Ένας μαραθώνιος ζωής που γίνεται δεκάδες μαραθώνιοι αγώνες 42 χιλιομέτρων για την αποδοχή του αυτισμού στην κοινωνία. Ένα βιβλίο που θα σε κάνει να δεις τη δική σου ζωή με άλλο μάτι — και να τη ζήσεις πιο δυνατά.
Βασισμένο στην σελίδα Η ζωή μου με τον Γιάννη
206 pages
Published May 1, 2020
45 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
June 5, 2020
"κάποια στιγμή μας είπαν να κάνουμε ένα ακουογραμμα μήπως ήταν κωφος και είχε όλα αυτά τα συμπτώματα και θυμάμαι τον πατέρα του Γιάννη να μου λέει <<μακάρι να είναι κωφος.. >>.. Τα παζάρια που είναι διατεθειμένος ο άνθρωπος να κάνει στην απελπισία του είναι πρωτοφανή. Σκέφτεσαι πράγματα που σε άλλη στιγμή ούτε που θα τα σκεφτόσουν αλλά σ εκείνες τις φοβερες στιγμές δεχεσαι να κατέβεις κατηγορία στη συμφωνία με το σύμπαν. Τον ίδιο μήνα που διαγνώστηκε ο Γιάννης με αυτισμό, διαγνώστηκε και η κόρη φίλης μου, με παιδική λευχαιμία. Θυμάμαι να παρακαλάω μέσα μου να αλλάξουμε διαγνωσεις. Ήθελα να πάρω τον καρκίνο και να δώσω τον αυτισμό. Ήθελα μια μάχη που να έχω τη δυνατότητα να την κερδίσω. Και με τον καρκίνο είχα ελπίδες. Αντίθετα με τον αυτισμό ένιωθα απελπιστικά αβοηθητη.. Μου φαινόταν μια μάχη χωρίς νίκη. "
Τον Γιάννη και τη μητέρα του τους,...
" γνωρισα", μαζι με χιλιάδες άλλους ανθρώπους που ακολουθούμε τη σελίδα " η ζωή μου με το Γιάννη ". Εκεί, τις περισσότερες φορές βλέπω έναν χαμογελαστό νεαρό που περιμένει με ανυπομονησία να μπει στο σχολικό του λεωφορείο που θα τον πάει στο ειδικό του σχολείο. Βλέπω έναν νεαρό που κολυμπά χειμώνα, καλοκαίρι αντικριστά με τη μητέρα του. Που μέσα στην περίοδο της καραντινας με τις τόσες απαγορεύσεις, τον σκέφτηκα όταν άκουσα ότι απαγορεύουν το κολύμπι. Σκέφτηκα και τώρα το θα κάνει αυτό το παιδί χωρίς τη ρουτίνα του? Ο Γιάννης έχει αυτισμό και στο βιβλίο αυτό που έχει γράψει η μητέρα του θα διαβάσεις γιαυτό. Μη περιμένεις όμως ένα δραματικό βιβλίο γεμάτο απελπισία και πόνο. Βλέπεις, η μητέρα του είναι μια πολύ δυναμική γυναίκα, ακτιβίστρια, που δίνει τη μάχη της για τον αυτισμό. Έχει τα χόμπι της, τρέχει σε μαραθώνιους σε όλο τον κόσμο, δίνει ομιλίες, της αρέσει η όπερα.. Με λίγα λόγια, η αναπηρία του παιδιού της δεν έχει καθορίσει και την ίδια της την πρωσοπικοτητα. Αυτό για μένα είναι το πιο δύσκολο και αξιοθαύμαστο στοιχείο όχι μόνο σε μια μητέρα ενός ΑΜΕΑ, αλλά οποιουδήποτε παιδιού. Θεωρώ ότι η στιγμή που διάβασα αυτό το βιβλίο ήταν η πιο κατάλληλη. Όλος ο κόσμος "βράζει ", ξεχυνεται στους δρόμους ενάντια στο ρατσισμό. Σε κάνει να σκέφτεσαι, τι είναι ο ρατσισμός? Πως προκύπτει? Για μένα, ο ρατσισμός είναι ο φόβος απέναντι σε κάτι άγνωστο. Και γιατί άγνωστο? Γιατί δεν εχεις μπει στη διαδικασία να μορφωθεις, να ψαξεις, να ΖΗΣΕΙΣ τι είναι αυτό που δεν ξέρεις. Γιαυτον ακριβώς το λόγο αυτό είναι ένα ΠΟΛΎ σημαντικό βιβλίο. Ο αυτισμός είναι δίπλα μας, απλά πολλοί άνθρωποι δεν τον αναγνωρίζουν, δεν καταλαβαίνουν γιατί ο νεαρός δίπλα τους δε στέκεται ακίνητος στιγμή, ή συνεχώς βγάζει ένα μουγκρητό, ή θέλει οπωσδήποτε να πατήσει στο τετράγωνο του πεζοδρομίου που στέκεσαι εσύ. Κι αυτό σε θυμώνει, κοιτάς με απορία και ενόχληση.
Όμως υπάρχουν και οι άνθρωποι σαν τη μητέρα του Γιάννη, που μοιράζονται τις εμπειρίες τους που για μας είναι πολύτιμη γνώση, που πολεμούν για κάτι καλύτερο για τα παιδιά τους κόντρα σε μια κοινωνία αδιάφορη, που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο γιατί το πιστεύουν ότι το μπορούν. Αυτό για μένα είναι το αντίδοτο στο ρατσισμό. Ας διαβάσουμε, ας ενημερωθούμε, ας αφουγκραστουμε, ας μη φοβηθούμε άλλο το διαφορετικό.
Τον Γιάννη και τη μητέρα του τους,...
" γνωρισα", μαζι με χιλιάδες άλλους ανθρώπους που ακολουθούμε τη σελίδα " η ζωή μου με το Γιάννη ". Εκεί, τις περισσότερες φορές βλέπω έναν χαμογελαστό νεαρό που περιμένει με ανυπομονησία να μπει στο σχολικό του λεωφορείο που θα τον πάει στο ειδικό του σχολείο. Βλέπω έναν νεαρό που κολυμπά χειμώνα, καλοκαίρι αντικριστά με τη μητέρα του. Που μέσα στην περίοδο της καραντινας με τις τόσες απαγορεύσεις, τον σκέφτηκα όταν άκουσα ότι απαγορεύουν το κολύμπι. Σκέφτηκα και τώρα το θα κάνει αυτό το παιδί χωρίς τη ρουτίνα του? Ο Γιάννης έχει αυτισμό και στο βιβλίο αυτό που έχει γράψει η μητέρα του θα διαβάσεις γιαυτό. Μη περιμένεις όμως ένα δραματικό βιβλίο γεμάτο απελπισία και πόνο. Βλέπεις, η μητέρα του είναι μια πολύ δυναμική γυναίκα, ακτιβίστρια, που δίνει τη μάχη της για τον αυτισμό. Έχει τα χόμπι της, τρέχει σε μαραθώνιους σε όλο τον κόσμο, δίνει ομιλίες, της αρέσει η όπερα.. Με λίγα λόγια, η αναπηρία του παιδιού της δεν έχει καθορίσει και την ίδια της την πρωσοπικοτητα. Αυτό για μένα είναι το πιο δύσκολο και αξιοθαύμαστο στοιχείο όχι μόνο σε μια μητέρα ενός ΑΜΕΑ, αλλά οποιουδήποτε παιδιού. Θεωρώ ότι η στιγμή που διάβασα αυτό το βιβλίο ήταν η πιο κατάλληλη. Όλος ο κόσμος "βράζει ", ξεχυνεται στους δρόμους ενάντια στο ρατσισμό. Σε κάνει να σκέφτεσαι, τι είναι ο ρατσισμός? Πως προκύπτει? Για μένα, ο ρατσισμός είναι ο φόβος απέναντι σε κάτι άγνωστο. Και γιατί άγνωστο? Γιατί δεν εχεις μπει στη διαδικασία να μορφωθεις, να ψαξεις, να ΖΗΣΕΙΣ τι είναι αυτό που δεν ξέρεις. Γιαυτον ακριβώς το λόγο αυτό είναι ένα ΠΟΛΎ σημαντικό βιβλίο. Ο αυτισμός είναι δίπλα μας, απλά πολλοί άνθρωποι δεν τον αναγνωρίζουν, δεν καταλαβαίνουν γιατί ο νεαρός δίπλα τους δε στέκεται ακίνητος στιγμή, ή συνεχώς βγάζει ένα μουγκρητό, ή θέλει οπωσδήποτε να πατήσει στο τετράγωνο του πεζοδρομίου που στέκεσαι εσύ. Κι αυτό σε θυμώνει, κοιτάς με απορία και ενόχληση.
Όμως υπάρχουν και οι άνθρωποι σαν τη μητέρα του Γιάννη, που μοιράζονται τις εμπειρίες τους που για μας είναι πολύτιμη γνώση, που πολεμούν για κάτι καλύτερο για τα παιδιά τους κόντρα σε μια κοινωνία αδιάφορη, που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο γιατί το πιστεύουν ότι το μπορούν. Αυτό για μένα είναι το αντίδοτο στο ρατσισμό. Ας διαβάσουμε, ας ενημερωθούμε, ας αφουγκραστουμε, ας μη φοβηθούμε άλλο το διαφορετικό.
September 18, 2020
Respect…
Όσο πικρόχολο κι αν είμαι, ξέρω πως υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που πρέπει να τους σέβομαι… μόνο και μόνο γιατί παλεύουν και δεν μιζεριάζουν… γιατί όταν έρχεται η «αναποδιά» πάνω τους, πέφτουν, ανασκουμπώνονται και πάνε μπροστά…
Και παλεύουν, συνήθως μόνοι ή με λίγους φίλους, κλαίνε, γελάνε αλλά πολεμάνε…
Ποιο είμαι εγώ που θα κρίνω αυτό το βιβλίο;
Ο τίτλος τα λέει όλα…
«Μεγαλώνοντας ένα αυτιστικό παιδί…», προφανώς δεν είναι εύκολο, προφανώς είναι γροθιά στο στομάχι. Προφανώς πρέπει να μάθουμε, να αναγνωρίζουμε, να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα και να βγάζουμε ενίοτε τον σκασμό… και πρέπει και η Πολιτεία να μάθει επιτέλους πως ένα σύγχρονο κράτος δεν φαίνεται από τα πόσα κονδύλια άρπαξαν οι ημέτεροι αλλά από το πως συμπεριφέρεται στα λιγότερα «τυχερά» της μέλη και στους ανθρώπους – φροντιστές τους…
Και να ρε φίλε, εσύ που σπουδάζεις ειδική αγωγή, να σπουδάζεις γιατί θέλεις να προσφέρεις και όχι γιατί αυτή τη στιγμή ανεβαίνεις στον πίνακα των αναπληρωτών. Αν δεν έχεις τη διάθεση και τα guts, άστο για τους άλλους που τα έχουν…
Να το διαβάσετε, για να μάθετε… για να κατανοήσετε… για να γίνετε καλύτεροι άνθρωποι…
Respect!
Όσο πικρόχολο κι αν είμαι, ξέρω πως υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που πρέπει να τους σέβομαι… μόνο και μόνο γιατί παλεύουν και δεν μιζεριάζουν… γιατί όταν έρχεται η «αναποδιά» πάνω τους, πέφτουν, ανασκουμπώνονται και πάνε μπροστά…
Και παλεύουν, συνήθως μόνοι ή με λίγους φίλους, κλαίνε, γελάνε αλλά πολεμάνε…
Ποιο είμαι εγώ που θα κρίνω αυτό το βιβλίο;
Ο τίτλος τα λέει όλα…
«Μεγαλώνοντας ένα αυτιστικό παιδί…», προφανώς δεν είναι εύκολο, προφανώς είναι γροθιά στο στομάχι. Προφανώς πρέπει να μάθουμε, να αναγνωρίζουμε, να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα και να βγάζουμε ενίοτε τον σκασμό… και πρέπει και η Πολιτεία να μάθει επιτέλους πως ένα σύγχρονο κράτος δεν φαίνεται από τα πόσα κονδύλια άρπαξαν οι ημέτεροι αλλά από το πως συμπεριφέρεται στα λιγότερα «τυχερά» της μέλη και στους ανθρώπους – φροντιστές τους…
Και να ρε φίλε, εσύ που σπουδάζεις ειδική αγωγή, να σπουδάζεις γιατί θέλεις να προσφέρεις και όχι γιατί αυτή τη στιγμή ανεβαίνεις στον πίνακα των αναπληρωτών. Αν δεν έχεις τη διάθεση και τα guts, άστο για τους άλλους που τα έχουν…
Να το διαβάσετε, για να μάθετε… για να κατανοήσετε… για να γίνετε καλύτεροι άνθρωποι…
Respect!
September 29, 2020
Αν και έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να μη βαθμολογώ βιβλία με αυτοβιογραφικό θέμα γιατί αισθάνομαι ότι βαθμολογώ τη ζωή κάποιου, εδώ θα κάνω μια εξαίρεση. Όσοι ξέρετε την Άδα Σταματάτου και τη σελίδα της Η ζωή μου με τον Γιάννη μπορείτε να καταλάβετε γιατί.
October 16, 2020
Εμένα αυτό το βιβλίο με έκανε λιγο καλύτερο άνθρωπο.
February 20, 2024
Γνωρίζω ότι κυκλοφορούν μυθιστορήματα (λίγα, αλλά υπάρχουν) που κάνουν προσπάθεια να δείξουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια παιδιών με αυτισμό. Το συγκεκριμένο βιβλίο διαφέρει επειδή είναι καταγραφή γεγονότων και συναισθημάτων από μια μητέρα. Ως γονιός, παρότι προσπάθησα, δεν μπόρεσα να ταυτιστώ με την Άδα, δεν έχω τα βιώματα που χρειάζονται. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να ενημερωθώ, όπως είναι εξάλλου και ο σκοπός του βιβλίου.
Η Άδα μιλά για τα γεγονότα που αποτέλεσαν ορόσημο στη ζωή τη δική της και του γιου της, για την κόρη της, για τους φόβους της και για τον τρόπο που έχει βρει να εκτονώνει κάποια από την ένταση που νιώθει όλη μέρα. Μας αναφέρει και (λίγες) μεθόδους που βοήθησαν τον Γιάννη να επιτύχει κάποιους από τους αναπτυξιακούς στόχους του, γράφει όμως και για στόχους που κατακτήθηκαν και ξαναχάθηκαν. Φυσικά μιλά και για την ανεπάρκεια της στήριξης από το Κράτος, όπως και για την δυσκολία να βρεθεί μια δομή που θα μπορέσει να βοηθήσει τα άτομα με αυτισμό να εξελιχθούν, να μάθουν κάποια από όσα πρέπει να ξέρουν για να επιβιώσουν. Και φυσικά, πάνω από όλα και κρυμμένη πίσω από κάθε λέξη του κειμένου, είναι η απόλυτη αγάπη της προς τον γιο της και ο απόλυτος τρόμος για το μέλλον του.
Θα έπρεπε αυτό το βιβλίο να έχει μεγαλύτερη προβολή, είναι μάθημα ζωής. Όχι για τη δύναμη που (αναγκάστηκε να) έχει η Άδα και η κάθε Άδα, αλλά επειδή είναι ένα ακόμη χαστούκι για την ανεπάρκεια της κοινωνίας μας, μια ακόμη απόδειξη ότι δεν είναι όλοι οι πολίτες ίσοι... Τουλάχιστον εμείς σε πρώτη φάση και σαν πρώτο βήμα, ας μάθουμε στα παιδιά μας να αποδέχονται τη διαφορετικότητα αφού αυτό είναι που μπορούμε εύκολα να κάνουμε.
https://thematofylakes.gr
https://kiallovivlio.blogspot.com/
Η Άδα μιλά για τα γεγονότα που αποτέλεσαν ορόσημο στη ζωή τη δική της και του γιου της, για την κόρη της, για τους φόβους της και για τον τρόπο που έχει βρει να εκτονώνει κάποια από την ένταση που νιώθει όλη μέρα. Μας αναφέρει και (λίγες) μεθόδους που βοήθησαν τον Γιάννη να επιτύχει κάποιους από τους αναπτυξιακούς στόχους του, γράφει όμως και για στόχους που κατακτήθηκαν και ξαναχάθηκαν. Φυσικά μιλά και για την ανεπάρκεια της στήριξης από το Κράτος, όπως και για την δυσκολία να βρεθεί μια δομή που θα μπορέσει να βοηθήσει τα άτομα με αυτισμό να εξελιχθούν, να μάθουν κάποια από όσα πρέπει να ξέρουν για να επιβιώσουν. Και φυσικά, πάνω από όλα και κρυμμένη πίσω από κάθε λέξη του κειμένου, είναι η απόλυτη αγάπη της προς τον γιο της και ο απόλυτος τρόμος για το μέλλον του.
Θα έπρεπε αυτό το βιβλίο να έχει μεγαλύτερη προβολή, είναι μάθημα ζωής. Όχι για τη δύναμη που (αναγκάστηκε να) έχει η Άδα και η κάθε Άδα, αλλά επειδή είναι ένα ακόμη χαστούκι για την ανεπάρκεια της κοινωνίας μας, μια ακόμη απόδειξη ότι δεν είναι όλοι οι πολίτες ίσοι... Τουλάχιστον εμείς σε πρώτη φάση και σαν πρώτο βήμα, ας μάθουμε στα παιδιά μας να αποδέχονται τη διαφορετικότητα αφού αυτό είναι που μπορούμε εύκολα να κάνουμε.
https://thematofylakes.gr
https://kiallovivlio.blogspot.com/
March 31, 2021
Ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω από πέρυσι. Είχα ακούσει για τη σελίδα «Η ζωή μου με το Γιάννη» στο facebook από την αδερφή μου κι όταν την ακολούθησα κάθισα κι είδα τις δημοσιεύσεις από την αρχή δημιουργίας της σελίδας. Οπότε πραγματικά ανυπομονούσα να διαβάσω το βιβλίο της κυρίας Άδας. Και πραγματικά, το να μαθαίνεις για τον αυτισμό από μία μητέρα που το ζει καθημερινά και είναι διατεθειμένη να δείξει στον κόσμο όλες τις εκφάνσεις του, είναι πολύ βοηθητικό. Αξίζει να διαβαστεί και είναι ένα βιβλίο που δεν μπορεί να κριθεί-οπότε η βαθμολογία είναι άνευ σημασίας.
June 30, 2020
Το βιβλίο “Μεγαλώνοντας ένα αυτιστικό παιδί” δε σου δείχνει αποκλειστικά και μόνο στιγμιότυπα μιας οικογένειας με ένα αυτιστικό μέλος. Μιλάει σε δεύτερο επίπεδο για την γενικευμένη διαφορετικότητα, είτε αυτή σχετίζεται με την αναπηρία, είτε με τη σεξουαλικότητα ή τον φυλετικό ρατσισμό ή την ψυχική ασθένεια. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί όμως η διαφορετικότητα κάποιων ακόμη δυστυχώς δεν έχει γίνει κοινωνικά αποδεκτή. Κι αυτό είναι το πρόβλημα. Κι εκεί γεννιέται ο ρατσισμός. Δε μπορεί να αποδέχεσαι δυο φορές το διαφορετικό και να το απορρίπτεις πέντε. Ή εξοικειώνεσαι ��ε την ιδέα πως όλοι ζούμε σε μια κοινωνία με τις ιδιαιτερότητες και τις παραξενιές μας ή παραμένεις σε άρνηση και γκρινιάζεις που οι άλλοι δεν είναι περισσότερο όπως εσύ. Βεβαίως υπάρχουν κι αυτοί οι άνθρωποι που είναι κάπου στη μέση αλλά το πάνε καλά: Έχουν καταλάβει τι παίζει με την κάθε λογής διαφορετικότητα και κοιτάνε να μάθουν περισσότερα, με ανοιχτή καρδιά και καθαρό μυαλό. Νομίζω σ’ αυτούς κυρίως απευθύνεται η συγγραφέας του βιβλίου, η μητέρα του Γιάννη.
Read
December 11, 2021Για ένα τελείως διαφορετικό βιβλίο θα σου μιλήσω αυτή τη φορά.Δεν είναι μυθιστόρημα, είναι πραγματικότητα.Η πραγματικότητα όπως τη ζει η συγγραφέας μεγαλώνοντας ένα αυτιστικό παιδί.
Οχι , διαβάζοντας αυτό το βιβλίο,δεν θα καταλάβουμε πως είναι, δεν θα βρεθούμε στη θέση της, απλά διαβάζοντας αυτό το βιβλίο θα κάνουμε ένα βήμα για να έρθουμε λίγο πιο κοντά,μόνο ένα μικρό βήμα.
Την Άδα Σταματάτου, τη γνώρισα από τη σελίδα της στο facebook και μαζί της γνώρισα και τον Γιάννη της. Ήξερα πως του αρέσει το κολύμπι,το ποδήλατο,έκανε άκρη άκρη ευλαβικά το γύρω της πισινας, περιμένει με ανυπομονησία το σχολικό,του είναι αναγκαία η ρουτίνα του,είναι όμορφος, περιποιημένος,γυμνασμένος και αυτιστικός.
Το βιβλίο περιλαμβάνει απλές καθημερινες καταστασεις, που αποκτουν αλλη διασταση οταν εχεις να κανεις με ενα αυτιστικο παιδι . Η επιλογη των ρουχων , ο εορτασμος των γενεθλιων και της αποκριας, η επιλογη σχολειου, οι αδερφικες σχεσεις, η κατακτηση της ομιλιας και η αποκτηση ενος φιλου ειναι καθημερινές μάχες από τις οποίες δεν βγαινεις πάντα κερδισμένος.
Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσουμε όλοι, και μετά να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τον αυτισμό και να "αγκαλιασουμε" το αυτιστικό παιδί που μένει στην πολυκατοικία μας, στην γειτονιά μας,που συναντάμε στο πάρκο που πηγαίνει στο ίδιο σχολείο με το παιδί μας.
Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσεις για να σταματήσεις την κλαψα και την μιζέρια. Να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου, να ζήσεις με δύναμη ό,τι έχει να σου δώσει.
Δεν πιστεύω πως υπάρχει άνθρωπος που θα διαβάσει αυτό το βιβλίο και δεν θα συγκινηθεί, έστω και λίγο.Κι απο την αλλη δεν υπαρχει ανθρωπος που διαβαζοντας το δε θα θαυμασει αυτη τη γυναικα , για την δυναμη της σε αυτον τον αγωνα, την αληθεια της που μας φανερωνει αλλα και την αγαπη της που δειχνει στο παιδι της.
Θα μπορούσα να γίνω πολυ μελοδραματική μιλώντας γι' αυτό το βιβλίο αλλα δεν θα το κάνω γιατί δεν είναι εκει η ουσία,άλλωστε ουτε η ίδια το επιζητάει. Η Αδα μιλάει σκληρά, ωμά,αλλά αληθινά, δεν εξωραΐζει καταστάσεις, πάντα με αγάπη προς το σπλάχνο της.Με αυτήν την μητρική ,άνευ όρων, απόλυτη αγάπη που αγγίζει τον Θεό.
Δεν θελει να προκαλεσει συγκινησεις, θελει να ενημερωσει ,να προβληματισει και να αφυπνίσει.
Ζεις στο 2021,δεν έχεις πλέον δικαιολογία, διάβασε για τον αυτισμό, ενημερώσου, σεβάσου και αποδέξου το διαφορετικό.
Έχω σημειώσει πολλά κομματια που θα ήθελα να παραθέσω σαν κλείσιμο αλλά δεν θα το κάνω τελικά, γιατί όλο το βιβλίο έχει πολλά να μας διδάξει. Μου άρεσαν πολυ οι φωτογραφίες που υπάρχουν ανάμεσα στα κεφάλαια καθώς και στο τέλος αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω αυτήν την καταπληκτική φωτογραφία που κοσμεί το οπισθόφυλλο.
Τίποτε άλλο, μόνο σεβασμός!
Οχι , διαβάζοντας αυτό το βιβλίο,δεν θα καταλάβουμε πως είναι, δεν θα βρεθούμε στη θέση της, απλά διαβάζοντας αυτό το βιβλίο θα κάνουμε ένα βήμα για να έρθουμε λίγο πιο κοντά,μόνο ένα μικρό βήμα.
Την Άδα Σταματάτου, τη γνώρισα από τη σελίδα της στο facebook και μαζί της γνώρισα και τον Γιάννη της. Ήξερα πως του αρέσει το κολύμπι,το ποδήλατο,έκανε άκρη άκρη ευλαβικά το γύρω της πισινας, περιμένει με ανυπομονησία το σχολικό,του είναι αναγκαία η ρουτίνα του,είναι όμορφος, περιποιημένος,γυμνασμένος και αυτιστικός.
Το βιβλίο περιλαμβάνει απλές καθημερινες καταστασεις, που αποκτουν αλλη διασταση οταν εχεις να κανεις με ενα αυτιστικο παιδι . Η επιλογη των ρουχων , ο εορτασμος των γενεθλιων και της αποκριας, η επιλογη σχολειου, οι αδερφικες σχεσεις, η κατακτηση της ομιλιας και η αποκτηση ενος φιλου ειναι καθημερινές μάχες από τις οποίες δεν βγαινεις πάντα κερδισμένος.
Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσουμε όλοι, και μετά να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τον αυτισμό και να "αγκαλιασουμε" το αυτιστικό παιδί που μένει στην πολυκατοικία μας, στην γειτονιά μας,που συναντάμε στο πάρκο που πηγαίνει στο ίδιο σχολείο με το παιδί μας.
Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσεις για να σταματήσεις την κλαψα και την μιζέρια. Να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου, να ζήσεις με δύναμη ό,τι έχει να σου δώσει.
Δεν πιστεύω πως υπάρχει άνθρωπος που θα διαβάσει αυτό το βιβλίο και δεν θα συγκινηθεί, έστω και λίγο.Κι απο την αλλη δεν υπαρχει ανθρωπος που διαβαζοντας το δε θα θαυμασει αυτη τη γυναικα , για την δυναμη της σε αυτον τον αγωνα, την αληθεια της που μας φανερωνει αλλα και την αγαπη της που δειχνει στο παιδι της.
Θα μπορούσα να γίνω πολυ μελοδραματική μιλώντας γι' αυτό το βιβλίο αλλα δεν θα το κάνω γιατί δεν είναι εκει η ουσία,άλλωστε ουτε η ίδια το επιζητάει. Η Αδα μιλάει σκληρά, ωμά,αλλά αληθινά, δεν εξωραΐζει καταστάσεις, πάντα με αγάπη προς το σπλάχνο της.Με αυτήν την μητρική ,άνευ όρων, απόλυτη αγάπη που αγγίζει τον Θεό.
Δεν θελει να προκαλεσει συγκινησεις, θελει να ενημερωσει ,να προβληματισει και να αφυπνίσει.
Ζεις στο 2021,δεν έχεις πλέον δικαιολογία, διάβασε για τον αυτισμό, ενημερώσου, σεβάσου και αποδέξου το διαφορετικό.
Έχω σημειώσει πολλά κομματια που θα ήθελα να παραθέσω σαν κλείσιμο αλλά δεν θα το κάνω τελικά, γιατί όλο το βιβλίο έχει πολλά να μας διδάξει. Μου άρεσαν πολυ οι φωτογραφίες που υπάρχουν ανάμεσα στα κεφάλαια καθώς και στο τέλος αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω αυτήν την καταπληκτική φωτογραφία που κοσμεί το οπισθόφυλλο.
Τίποτε άλλο, μόνο σεβασμός!
January 10, 2021
Δε χρειάζεται να πω πολλά για το συγκεκριμένο βιβλίο, εκτός από το ότι είναι μια γροθιά στο στομάχι και μία σφαλιάρα στα μούτρα, οι οποίες σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις το αληθινό πρόσωπο του αυτισμού, σε κάθε πλαίσιό του. Συγκλονιστικό από την αρχή ως το τέλος, απαραίτητο ανάγνωσμα για ΟΛΟΥΣ. Ακόμη και αν δε σας ενδιαφέρει το συγκεκριμένο θέμα (που κακώς, γιατί θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει όλους) είναι ένα βιβλίο δύναμης, που διδάσκει πως δεν πρέπει να τα παρατάς σε καμία δυσκολία και πως πρέπει να βρίσκεις τη δύναμη να παλέψεις με κάθε θηρίο. Δε θα την έχεις πάντα, αλλά όπως θα πέσεις, έτσι και θα σηκωθείς.
Εξαιρετικό.
Εξαιρετικό.
August 4, 2021
Αυτισμός. Αναπηρίες. Διαφορετικότητα. Λίγες από τις λέξεις που αποτελούν ταμπού σε μια "ευρωπαϊκή" χώρα ακόμη και σήμερα, τον 21ο αιώνα. Πολλοί άνθρωποι με ρωτάνε πόσο δύσκολο είναι να ασχολείσαι με την ειδική αγωγή, πολύ θα πω εγώ, κάθε μέρα μαθαίνεις κάτι καινούριο, αγαπάς περισσότερο το διαφορετικό και σέβεσαι απεριόριστα αυτούς τους γονείς. Η Άννα, ένα δικό μου "παιδί", με πήρε κάποτε από το χέρι και ταξιδέψαμε στον δικό της κόσμο, τον αγνό, τον καθαρό, το διαφορετικό αλλά τόσο όμορφο!! Η μητέρα της Άννας μου έδειξε πώς παλεύουν οι άνθρωποι που αγαπούν τα παιδιά τους πραγματικά και πως στοχεύουν να τα στηρίξουν με κάθε κόστος(όχι μόνο οικονομικό) ώστε να ξεπεράσουν τα εμπόδια που γεννά ο αυτισμός(και άλλες τόσες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά, διαγνωσμένα και μη) αλλά και τα εμπόδια που γεννά η κοινωνία με όλες τις ελλείψεις της
Η Άδα Σταματάτου είναι μία από εκείνες τις μητέρες που δεν είχε άλλη επιλογή. Γέννησε ένα διαφορετικό μωρό και όφειλε να δώσει τη δική της μάχη. Γεννήθηκε μαχήτρια και έκανε και κάνει αυτό που ήξερε... κοιτάει κατάματα τον εχθρό και παλεύει ώστε να βγουν νικητές!!
Η Άδα επέλεξε να παρουσιάσει τη ζωή της με τον Γιάννη πρώτα στο ίντερνετ και ύστερα σε αυτό το βιβλίο ώστε να μάθουν επιτέλους οι άνθρωποι τι σημαίνει Αυτισμός.
Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο, σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, χωρισμένο σε κεφάλαια με τις διάφορες στιγμές της κοινής τους ζωής, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν και τον σημαντικό ρόλο του αθλητισμού σε όλο αυτό.
Αν θέλεις να γνωρίσεις με τα μάτια μιας μητέρας τον κόσμο του αυτισμού τότε πρέπει να διαβάσεις αυτό το βιβλίο.
Προς όλες τις Άδες αυτού του κόσμου, σας ευχαριστώ και συγγνώμη που είμαστε ακόμη τόσο απαίδευτοι. Εύχομαι όλοι μαζί να καταφέρουμε να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο.
Η Άδα Σταματάτου είναι μία από εκείνες τις μητέρες που δεν είχε άλλη επιλογή. Γέννησε ένα διαφορετικό μωρό και όφειλε να δώσει τη δική της μάχη. Γεννήθηκε μαχήτρια και έκανε και κάνει αυτό που ήξερε... κοιτάει κατάματα τον εχθρό και παλεύει ώστε να βγουν νικητές!!
Η Άδα επέλεξε να παρουσιάσει τη ζωή της με τον Γιάννη πρώτα στο ίντερνετ και ύστερα σε αυτό το βιβλίο ώστε να μάθουν επιτέλους οι άνθρωποι τι σημαίνει Αυτισμός.
Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο, σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, χωρισμένο σε κεφάλαια με τις διάφορες στιγμές της κοινής τους ζωής, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν και τον σημαντικό ρόλο του αθλητισμού σε όλο αυτό.
Αν θέλεις να γνωρίσεις με τα μάτια μιας μητέρας τον κόσμο του αυτισμού τότε πρέπει να διαβάσεις αυτό το βιβλίο.
Προς όλες τις Άδες αυτού του κόσμου, σας ευχαριστώ και συγγνώμη που είμαστε ακόμη τόσο απαίδευτοι. Εύχομαι όλοι μαζί να καταφέρουμε να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο.
November 29, 2020
Μια κατάθεση ψυχής από την κ. Άβα Σταματάτου. Ένα βιβλίο που παρουσιάζει την πραγματικότητα σχετικά με το τι είναι αυτισμός. Μια προσωπική εμπειρία σημαντικής προσφοράς στον χώρο της ειδικής αγωγής. Όποιος ενδιαφερεται να ενημερωθεί για τον αυτισμό, ας διαβάσει το βιβλίο αυτό, ειδικός ή μη!
October 18, 2020
Μια πραγματικότητα που πρέπει να ακουστεί.. Μια πραγματικότητα που υπάρχει παντού δίπλα μας.. Είναι καιρός να την μάθουν κι αυτοί που δεν έτυχε να τη ζήσουν..
Displaying 1 - 12 of 12 reviews