Wanneer Dop door de molenaar in dienst wordt genomen als molenknecht, kan ze haar geluk niet op. Maar haar blijdschap is van korte duur, want wanneer de dorpelingen één voor één ziek worden, wordt Dop beschuldigd van het vergiftigen van de inwoners!
Dit is het begin van een raadselachtige zoektocht waarin Dop haar onschuld moet bewijzen en ontdekt wie ze kan vertrouwen en wie niet…
Want wat heeft de burgemeester voor plannen met het dorp? En waarom is Leo, de zoon van de molenaar, geen knecht geworden? En waarom is Dop eigenlijk hoofdverdachte? Komt het door haar verleden?
Allereerst wil ik het hebben over hoe het boek er uit ziet, het is weer een plaatje! De voorkant, achterkant en rug hebben mooie illustraties die delen van het verhaal vertellen. Ook de schutbladen zijn voorzien van bijpassende illustraties. Elk hoofdstuk begint met een tekening van een molen. Sommige boeken hebben een plattegrond, maar Dop heeft een doorsnede van een molen. Later in het verhaal komt dat goed van pas.
Dop wordt neergezet als een heel stoer meisje met een mysterieus verleden. Ze woont nu in de molen, maar eerst woonde ze in het dorp. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe meer je te weten komt over het verleden van Dop. Ik vond dit een hele goede opbouw hebben.
Omdat Dop elke dag het meel naar de bakkers in het dorp brengt, verdenken de dorpelingen haar. Vanwege het feit dat niet alleen de rijke maar ook de arme mensen ziek worden, moet er wel iets met het meel aan de hand zijn! Dop gaat op onderzoek, in het dorp en in de molen. Want wie vergiftigt nou het hele dorp?
Ook dit boek van Jonne Kramer heb ik weer in één keer uitgelezen. Ik werd helemaal het verhaal ingezogen en moest en zou weten wat er precies is gebeurd. Dop leek mij een heel leuk personage dat ik misschien zelfs wel als vriendin wil hebben! Het verhaal is zo goed opgebouwd dat de spanning steeds groter wordt. Langzaamaan wordt het mysterie opgelost. Je doet dit samen met Dop. In haar zoektocht moet ze keuzes maken: wie kan ik vertrouwen?
Dit boek is een must-read voor elk kind van 9 jaar en ouder dat houdt van avontuur en mysterie! Ik denk dat ik het komend schooljaar ook ga voorlezen in de klas. Kijken wie er nog meer van dit avontuur zal gaan houden.
Wat kan Jonne Kramer toch vanzelfsprekend en sfeervol schrijven. Binnen een paar pagina's heb je de sfeer van de molen, het ezeltje en de betrouwbare molenaar te pakken - en zie je het hardwerkende, maar dromerige meisje voor je dat zo graag molenaarsknecht wilde worden.
Dop is van goede afkomst, maar bleek als kind al de neiging te hebben Robin Hood te willen zijn: ze vindt, een beetje tegen de tijdsgeest in, dat rijk en arm het best samen goed kunnen hebben. Haar oplossing bestaat uit het wegpakken van zilveren lepels die niet gemist worden en die aan anderen uit te delen. Inmiddels is ze knecht bij de molenaar en brengt ze het gemalen graan naar de bakkers in het dorp - alles beter dan thuis zitten niksen.
Als de dorpelingen een voor een ernstig ziek worden, duurt het niet lang voordat de bakkers als boosdoeners worden aangewezen: iedereen eet immers van hun brood. De verdenking verschuift langzaam naar Dop - dat rare meisje van de molen.
Dop is vastbesloten aan te tonen dat ze de schuldige niet is (en dat is fijn voor een boek voor 9-plussers: je verdenkt haar geen moment), maar bovendien uit te zoeken wie dan wel de schuldige is. Ze onderzoekt de aardappels van de groenteboer en gebruikt een boek over giftige planten uit haar ouderlijk huis - en maakt zichzelf hiermee bij de dorpelingen alleen maar verdachter.
Op het moment dat een paar dorpelingen het heft in eigen hand willen nemen, moet Dop zich vermommen, verstoppen en ontsnappen. Ze mocht al niet meer in de molen komen, maar daar moet het geheim van een vergiftiging toch te vinden zijn. Als je wel eens in een werkende molen bent geweest, weet je dat er allerlei verschillende ruimtes zijn vol beweging en gevaar - Dop gaat tot het gaatje voor bewijs. Maar daarbij zou ze het best eens bij het verkeerde eind kunnen hebben.
Een opnieuw heerlijk leesbaar boek van Jonne Kramer dat je een warm gevoel geeft: je hebt zin om de krentenbollen te proeven, je hand door het gemalen graan te halen en net als Dop een boeket veldbloemen te plukken. Het zit uiteindelijk anders dan Dop denkt, maar zelfs die teleurstelling vliegt ze met haar optimistische natuur aan: zodat ze met hulp van de juiste persoon van de molen weer een veilige plek kan maken waar iedereen welkom is om een krentenbol te komen eten.
Gelezen: Dop (9+) 🌕🌕 🌕🌕🌗 Het toffe debuut (Het Raadsel van de Zee) is reden genoeg om @jonnekramer haar tweede boek ‘Dop’ te lezen. De prachtige cover is reden genoeg om ‘Dop’ te lezen. Omdat het bij @uitgeverijbillybones is uitgegeven is reden genoeg om ‘Dop’ te lezen. Er zijn dus redenen genoeg om ‘Dop’ te lezen.
De molen in het dorp vind Dop fantastisch. Hoe awesome is het dan ook dat ze de nieuwe molenaarsknecht mag worden. Maar dan worden de bewoners van het dorp ziek en Dop zou dat gedaan hebben. Dop zou de bron zijn van het kwaad. Het is niet de eerste keer dat het dorp zich tegen haar keert. Maar is zij echt degene met het zwarte hart?
Dop zit meteen in m’n hart en natuurlijk weet ik meteen dat zij het niet heeft gedaan. Ik zie dat niet als een spoiler. Maar wie dan wel? En dat blijft heel lang mijn vraag. Tot op de ontknoping had ik het niet kunnen bedenken en dat maakt het heel fijn om te lezen. Bij elke verdachte denk je “JA! Nee toch niet… TOCH WEL! Nee..” En dat is natuurlijk wat je wilt!
Het verhaal is dus spannend maar ook hartverwarmend. Het zit vol met mysterie, vol met verdachten en vooral bomvol jaloezie. Ook de setting van een molen heb ik nog niet eerder gelezen maar spreekt enorm tot mijn verbeelding. Op momenten voelt het alsof ik daar ben samen met Dop.
Nog even over de ontknoping. Hoe dichterbij dat komt hoe levendiger het voor m’n ogen wordt. Elk woord wordt een beeld op mijn netvlies. Ik denk terug aan mijn jeugd. Aan ‘De Legende van de Bokkerijders’. Dop moet een serie worden!
Hoewel ik Het raadsel van de zee leuk vond om te lezen, vond ik dit boek nog leuker! Mogelijk omdat er geen magie in zit ;-)
Vlot geschreven en dus vlot gelezen. Leuk en boeiend verhaal voor kinderen (en voor mij), erg mooi omslag en vooral weer eens een fijne jeugddetective. Mooi hoe o.a. het thema arm en rijk er in verwerkt is, maar niet de boventoon voert. Gelukkig zijn er nog kinderen die voor iedereen iets goeds willen doen. Fijn gelezen!
Toen ik aan dit boek wilde beginnen, wilde ik even kijken hoeveel pagina's het boek had. Ik kwam uit bij de pagina met een stukje van uitgever Bibi waar in de eerste paar regels stond of ik gedacht had dat... het gedaan had. Dat was even een domper, de ontknoping al weten zonder ook maar een letter gelezen te hebben.
Verder, mega leuke setting, een molen en vergiftiging. Heel origineel verhaal. Als dit boek 15 jaar geleden uit was gekomen, was dit een van mijn lievelingsboeken geweest!
Pfoe wat spanned, ik wilde sneller lezen dan mijn ogen konden bijhouden. Ik houd van de schrijfstijl van Jonne Kramer, vriendelijk, beeldend, mysterieus en uniek. Dit is een aanrader voor kinderen vanaf een jaar of 8,9 - echt gaaf ook om meer over molens te leren. Op de Vrije School is dit er echt eentje voor de derde klas!
Mooie kaft, mooi onderwerp en ook best een spannend verhaal. Maar in de details vond ik het boek een beetje slordig. Nergens wordt gezegd wanneer dit verhaal zich afspeelt, maar een meisje zou haar werkgever in die tijd nooit met 'je' hebben aangesproken. Wat ook opviel: alle personages praatten min of meer op de zelfde manier. In de dialogen had veel meer diepte kunnen zitten als elk karakter wat meer eigens had gehad qua woordkeuze of spreekstijl. Ik verwacht bij deze jonge schrijfster nog wel ontwikkeling en sluit niet uit dat er in de toekomst een paar erg goede werken van haar hand zullen verschijnen.
Dit was mijn eerste boek van Jonne Kramer en ik ben er erg over te spreken! Mooie thema's als verraad, mysterie, vooroordelen en dat tegen een wat ouderwetse setting: een dorp, een molen, hechte gemeenschap. Maar daarnaast ook heel passend bij thema's als planten en eten.
Ondanks de 204 bladzijden, staan er weinig woorden op elke bladzijde, waardoor je er snel doorheen kunt wanneer je het voorleest. Je wilt achter het mysterie komen, dus je leest toch wel door. Chronologisch verhaal en duidelijke karakters. Een mooie kennismaking met Jonne waarvan ik zeker nog meer wil zien en lezen!
Leuk hoofdpersonage, maar het verhaal miste soms wat diepgang. Ik had ook een spannendere ontknoping verwacht. De kaft geeft het idee dat het meer mysterie of een Sleepy Hollow-achtige sfeer heeft en dat maakt dit boek niet waar. Stukje marketing/vormgeving dat niet helemaal past bij het boek in mijn mening en daardoor het verhaal ook wat omlaag haalt voor mij.
Ik heb hem gisteravond uit gelezen echt een super goed boek echt een aanrader !
Kleine samenvatting Dop werkt als molenaars knecht en bezorgt het meel bij de dorp bewoners maar op een dag worden alle dorp bewoners ziek en ze geven dop de schuld . En ook dop zoekt natuurlijk uit wie het dan wel gedaan heeft .