Afscheid: gedicht uit de tijd van het virus

by Cees Nooteboom

De nieuwe dichtbundel van Cees Nooteboom, Afscheid, begon in een tuin, wat er beschreven werd waren mediterrane planten, maar wat er tevoorschijn kwam waren gedachten over de oorlog, beelden uit een ver verleden dat nooit is verdwenen. En daarna nam het gedicht nogmaals een wending toen een geheimzinnig virus ineens de wereld beheerste en het leven veranderde.
Afscheid is een indrukwekkende bundel, die ervan getuigt dat de dichter Cees Nooteboom in de loop der jaren alleen maar beter is geworden.

Genres: Poetry

52 pages, Hardcover

First published June 11, 2020

About the author

Cees Nooteboom (born Cornelis Johannes Jacobus Maria Nooteboom) was a Dutch author. He has won the Prijs der Nederlandse Letteren, the P.C. Hooft Award, the Pegasus Prize, the Ferdinand Bordewijk Prijs for Rituelen, the Austrian State Prize for European Literature and the Constantijn Huygens Prize, and has frequently been mentioned as a candidate for the Nobel Prize in literature.

His works include Rituelen (Rituals, 1980); Een lied van schijn en wezen (A Song of Truth and Semblance, 1981); Berlijnse notities (Berlin Notes, 1990); Het volgende verhaal (The Following Story, 1991); Allerzielen (All Souls' Day, 1998) and Paradijs verloren (Paradise Lost, 2004). (Het volgende verhaal won him the Aristeion Prize in 1993.) In 2005 he published "De slapende goden | Sueños y otras mentiras", with lithographs by Jürgen Partenheimer.

Reviews

[Ellis ♥ · Rating 3 out of 5]

Dal libro:

"Il dolore ha una sola dimensione
in cui tutto è nascosto, uno sguardo
mai scordato, pena ed estasi, istanti
di amore e di amicizia, una biglia
variopinta che rotola lenta
fino al bordo dello spazio giochi
dove niente si conserva, tutto
quello che è stato una vita. Cosa volevi
conservare? Il suono di una voce,
il ricordo di una spalla, di una
mano, il colore dei suoi occhi, l’odore
di un corpo, per sempre,
svanito?"

[eliss · Rating 4 out of 5]

D'ispirazione

[Seregnani · Rating 3 out of 5]

Sento la musica ma non le parole,
movimento di danza, senza lì nessuno.
Poesia, ma senza un lettore.
Tempo, ma senza i numeri.

Quanti enigmi si possono sopportare?
L'amico morto senza poter più parlare,
l'altro amico che sull'ultimo letto
tracciava con le mani un cerchio,
e voleva dire viaggio.

Era un addio, e io l'ho compreso,
dovevo viaggiare ancora e più lontano,
cerchi sul mondo
fino a tornare da lui,
o lui da me, una promessa vana.


3 ⭐️

[GONZA · Rating 3 out of 5]

Non conoscevo il Nooteboom poeta, mi é piaciuto, ma mi piace piú il descrittore di luoghi lontani e il viaggiatore inarrestabile.

[Maud · Rating 4 out of 5]

"hoeveel levens gaan er in een leven?
hoe vaak is hetzelfde hoofd iemand anders?"

[Andrea Muraro · Rating 5 out of 5]

"Volevi vivere, no? E allora volevi / solo l'oro, l'azzurro / del cielo, l'amore, il sole? / Niente qui è gratis, raccogli / il morire in tutte le sue forme, / il dolore, l'urlo, il malefico / abbraccio, il bacio del tradimento / calcolato."

E' difficile trovare raccolte poetiche contemporanee che siano così chiare nell'intento, e che questo intento trovi una così perfetta corrispondenza tra i contenuti e il titolo, come la tradizione novecentesca insegna.
La voce di Cees Nooteboom è quella del lettore che cerca risposte e che ha bisogno di trovare la sua solidità nel mondo. Per farlo, è necessario attraversare le inevitabili difficoltà della vita, che, e questo è importante, non vanno nascoste quanto invece ben dichiarate. C'è bisogno di silenzio per comprendere pienamente il nostro ruolo nel mondo; c'è bisogno della memoria per capire come non siamo una monade ma uno dei tanti punti di un insieme vivo e vegeto; c'è bisogno della parola per chiarire i pensieri, che non vanno lasciati liberi ma fissati come quadri nel salotto della vita. "Addio" più che un abbandono definitivo trasmette il desiderio di una ricerca, che non porti però ad un allontanamento, quanto piuttosto ad un riavvicinamento con una diversa consapevolezza. Più che altro Nooteboom ci invita a ricostruirci e a salutare quella parte frivola e faceta di noi che piano piano ci affoga nella banalità.

[That_felix · Rating 3 out of 5]

“Nooteboom hat immer wieder darauf hingewiesen, dass er sich zuerst als Lyriker versteht.” - Thomas Steinfeld, SZ, 2021

Oh, das sind aber große Worte.

Favourite aus dem Buch:

Wie viele Leben passen in ein Leben?
Wie oft ist derselbe Kopf jemand anders
Schiebt der Mörder den Liebhaber beiseite
oder erfindet er andere Rätsel?

Märchen hatte er erfunden, zu allen
Köpfen sich ein Leben erdacht, wenn sie ihn
nicht sahen, hat er sie betrachtet. Soprane sangen
in der Ferne, während er sie beäugte.

Die Köpfe, die er gemacht hatte, die
ihn nicht kennen wollten, Fremdlinge,
Schicksalsgefährten eines anderen Daseins,
mit denen er nichts teilen wollte

außer Angst.

[Tiziano Brignoli · Rating 3 out of 5]

Una raccolta che forse non ho saputo apprezzare appieno. Solo pochissime poesie mi hanno veramente “parlato”. Tuttavia, per comprendere meglio il senso e lo spirito della raccolta, io consiglio di leggere prima la postfazione, e poi approcciarsi alle poesie, che secondo me si leggeranno con spirito e comprensione maggiore.

[Mel · Rating 4 out of 5]

Riflessioni su un mondo percepito come sull'orlo del baratro, versi allusivi e immaginativi, una poesia che incalza e affonda, dolorosa e spietata, a suon di metafore concettuali e simulacri di storia antica e moderna.

[Buddho · Rating 2 out of 5]

Zal ongetwijfeld een mooi boekje zijn. Maar dit gaat ver boven mijn kunde, ik snapte er niet echt veel van. Misschien later eens opnieuw bekijken als ik wat meer heb geleerd over poëzie.

[Elisa Tinella · Rating 3 out of 5]

Q

[veer]

“vreemdelingen, lotgenoten uit een ander bestaan met wie hij niets wilde delen behalve de angst”

[Giulia]

“[..] tante strade ho percorso, sempre in cerca di qualcosa che doveva trovarsi più lontano, che quando infine scorgevo svaniva come un miraggio o appariva come poesia.”

[PB · Rating 4 out of 5]

😥

[Chris · Rating 4 out of 5]

Na Leonard Nolens moet ik helaas ook Cees Nooteboom postuum gaan eren door zijn oeuvre te herlezen. Nooteboom is de auteur die voor mij persoonlijk de deur opende naar de wereldliteratuur en die me de wereld deed rondreizen vanuit mijn leeszetel. Bijgevolg neemt zijn werk een groot volume van mijn huisbibliotheek in beslag en belooft het een jarenlang eerbetoon te worden.

Toch begon ik met een flinterdunne, recente dichtbundel die ik in coronatijden al zo meesterlijk sterk en beklijvend vond. En uiteraard koos ik het ook omwille van de titel. De gedichten, verdeeld over drie cyclussen, voelen als een poging om veel- zo niet allesomvattend een leven in een 'Nootedop' te vangen.

Ik stuitte op zowel autobiografische als intertekstuele lijnen die elkaar leken te inspireren en te versterken. Ook vormelijk toonden de gedichten een meesterhand die in alle sereniteit en soberheid heel dicht die allesomvattende wijsheid weet te benaderen. Met de hoofden van beeldend kunstenaar en vriend van Nooteboom Max Neumann bij de hand werd het dan ook een pakkende eerste herleeservaring. 4,5*

[Hemel · Rating 3 out of 5]

"te zwaar voor elke weegschaal"

[Karine · Rating 4 out of 5]

Driemaal gelezen, tijd genomen voor wat opzoekwerk en zo werden 4 sterren met overtuiging 5 sterren.