Torunn hefur tekið við rekstrinum á Útfararstofu Neshovs og heldur áfram að leggja lúið býlið undir sig. Eins og til að fullkomna það verk ákveður hún að taka upp eftirnafnið Neshov en þá bresta veikburða böndin milli hennar og móður hennar. Þegar von er á fjölskyldu Erlends frá Kaupmannahöfn færir gamli vonbiðillinn Kai Roger Torunni tvo grísi handa börnunum að leika sér við, hann skilur ekki að hún hefur endanlega gefist upp á svínarækt. Eini ljósi punkturinn er afleysingapresturinn Frank sem er svo ansi myndarlegur, bæði í hempu og hjólagalla … Með Dótturinni lýkur Anne B. Ragde sagnabálkinum ofurvinsæla um Neshov-fólkið sem hófst með Berlínaröspunum. Þetta er bók um konu sem alla ævi hefur verið á flótta en þorir loks að taka ábyrgð og standa með sjálfri sér.
Oh, allt búið! How am I supposed to live without the Neshov family (Sing it Michael Bolton style). Ég byrjaði margoft á fyrstu bókinni en svo allt í einu fattaði ég hvernig sagan var uppbyggð og hámlas allar sex bækurnar. Takk fyrir! Næst er að finna þættina.
Snilld eins og allar hinar bækurnar. Leið yfir að vera búin með þessa fjölskyldusögu. Mögnuð saga, mikið af tilfinningum og mat. Reiknaði ekki með þessum endi sem var.... en alveg sátt við hann.
Þessi sjötta bók um Neshov fólkið er fremur hæg — jafnvel hægari en hinar — og það er ekki mjög margt sem raunverulega gerist. En mér hefur í raun alltaf líkað við hægaganginn í seríunni því höfundur leyfir sér að taka nægan tíma í hversdaginn og við fáum einfaldlega að fylgjast með sögupersónum takast á við lífið á allan sinn hátt — bæði þegar stóratburðir gerast en einnig þegar lítið er að gerast. Ég held reyndar að mér hefði fundist þessi bók óþarflega hæg ef ekki fyrir þá staðreynd að hún er að binda alla enda. Við skiljum við alla á þann að alla vega ég er sátt.
Mín vegna hefðu Berlínaraspir Önnu B. Ragde mátt enda sem þríleikur en las allar 5 fyrst ég var byrjuð. Ágætlega skrifuð og fínasta framvinda en það sem ég er glöð að nú er þetta loks búið.
Well written & all that but thank god Anna B. Ragde has finally put an end to a series that was originally meant to be a trilogy.
ég límdist alveg ofaní þessa bók og las hana á stuttum tíma. Persónurnar í þessum bókum eru ógleymanlegar og sumir atburðirnir svo ljóslifandi að þeir fylgja manni. Ég á eftir að melta endinn, hefði viljað hafa hann aðeins greinarbetri.