Апошняя кніга пана А.

by Alhierd Bacharevič, Альгерд Бахарэвіч

«Я зайздрошчу дзецям. Ім дазволена верыць у казкі, а нам не. Больш за ўсё на свеце дарослыя любяць казкі, але людзям сорамна ў гэтым прызнацца», — кажа герой новай кнігі Бахарэвіча. Каб сплаціць доўг крэдытору, пісьменнік-даўжнік піша казкі — і цэлы месяц кожны вечар чытае іх бессаромным дарослым. З кожным днём казачны свет апавядальніка робіцца ўсё больш рэальным, а рэальнасць, у якой адбываецца дзея, пачынае ўсё больш ператварацца ў казку — так што ўрэшце мяжа між фантазіяй і явай канчаткова сціраецца.

Бахарэвіч у «Апошняй кнізе пана А.» зноў расчыняе дзверы ў свой мастацкі свет: так падманліва знаёмы нам з навакольнай штодзённасці і так дзівосна нерэальны, трывожны, чароўны і страшны.

500 pages, Hardcover

First published January 1, 2020

About the author

Alhierd Baharevič is a Belarusian writer and translator. For his first book Практычны дапаможнік па руйнаваньні гарадоў (A practical tool for the destruction of cities) he received the Hlinjany Wjales, the independent book prize in Belarus. He is a winner of Belarusian literary prizes and participant of many international literary festivals. Bacharevic moved to Germany in 2007. In 2013 he returned to Minsk, where he lives now.

Cyrillic profile

Reviews

[Oleksandr Zholud · Rating 4 out of 5]

This is a collection of mystic tales within a larger tale. The English title is “The Last Book of Mr. A.”. The author is one of the most famous modern Belarussian writers, two of his books, this one and Dogs of Europe were judged ‘extremist’ by the Belarussian court and he now lives in exile.

The book starts with the author/narrator discussing the meaning of death with a publisher’s son (six years old or so). As readers soon discover, the author took a $10’000 loan from that publisher to buy a village house, dreaming about living there with his future wife and kids. However, his luck turned sour, and in a year he had neither family nor money to repay his debt. And the publisher suggests that he will cancel the debt if the author each evening for a month will tell a tale to the publisher's family (the publisher, his constantly vaping wife, their son, and two servants – a maid and a guard/driver).

The stories are formally titled tales, but they are much closer to horror / mystic stories like the ones by Edgar Allan Poe and many others. For example, in one of them, a couple that rents a flat finds there a chest. Within the chest there is another and within it yet another with a glass mausoleum, where a minuscule human figure lays. Soon they find that another couple has a bag with other small figures and the instruction in an unknown language…

The overall story that ‘surrounds’ these tales isn’t ordinary either – while it mentions Minsk (capital of Belarus), it constantly repeats phrases like ‘glory to our just rulers, who don’t slay us anymore for a whispered word, glory to our island, the happiest of places’. At the same time there is news that the ocean drew this or that piece of the island and that there is a ‘tiny plague’ – the book was finished and published after the current dictator of Belarus stole the elections and arrested protesters and the world was engulfed by COVID-19 pandemics. So, the setting of a closed house among the plague with the guests telling tales turns into a modern The Decameron.

Definitely an interesting read. While the tales aren’t extraordinary they are good yarns and the overall setting is interesting (even if I’m unsure how in-check were accolades to the author after each tale).

[Jenny Sparrow · Rating 4 out of 5]

Фантасмагоричная книга. Книга-сказка и книга сказок. Писатель пишет 30 историй со вкусом магического реализма в оплату своего долга.
Истории разные, все волшебные и необычные, но в которых нет-нет да и проглянет наша современная реальность, особенно остро это ощущается сейчас, после августа'20: режимы и диктаторы, флаг, пропитанный кровью, 1937 год, пандемия и "намордники", "бунт" из-за чумки и так далее. Написана книга в 2019-2020 и подписана в печать в мае 2020, но местами читается как пророчество.
Кроме того, по ходу романа оказывается, что "реальность" писателя и его слушателей оказывается не менее магична и потихоньку сама всё больше скатывается в фантасмагорию. Здесь есть МКАД и улица Октябрьская, но есть при этом и Справедливый Лад, которому надо возносить хвалу за то, что он уже не убивает за слова и мысли, и суровый Милосердный Бог, и живём мы в Беларуси, но на некоем Острове посреди моря...
Если бы книга была не на беларуском, а на, скажем, английском, она бы явно стала известна, круто написано, особенно мне понравились сказки. Однако центральная линия создавала немного тягостное тревожное ощущение, поэтому 4 балла.

[Hanna · Rating 5 out of 5]

Захапляльная рэфлексія, у тым ліку самарэфлексія ад Бахарэвіча як Аўтара. Выдатна.

[Olga Bubich · Rating 5 out of 5]

Магический, необъяснимый до дрожи резонанс с реальностью Беларуси. Роман великолепный идеями, слогом и изнанкой, которой он выкручивает сам себя к последней странице. Лучший у Альгерда, не устающего удивлять своих поклонников!

[Maša · Rating 5 out of 5]

Сучасная класіка, спадзяюся яе будуць вывучаць у школах. Некалькі разоў проста зачыняла з словам 'ваў' і патрэбай часу адпрацэсіць. Дзякуй, спадар Альгерд

[Polina Zenevich · Rating 5 out of 5]

Кніга мне вызначана спадабалася. Купіла я яе проста таму, што мне хочацца больш чытаць па-беларуску беларускіх аўтараў. А пра Бахарэвіча я чула. І была ўпэўнена, што вось, купіла таўшчэзны том філосафа, сардэчна запрашаем у свет тлену і самарэфексіі. Але не, я апынулася ў цудоўным свеце казак, гісторый і неадназначнага сюжэту. Мяне не пакідала лёгкае адчуванне гідлівасці ў некаторыя моманты - але ўпэўнена, што так і задумана. Кожны вечар было прыемна адкрыць кнігу, прачытаць пару частак і з нецярпеннем чакаць наступнага вечара.
Вельмі цікава зараз пачытаць і іншыя творы - і адчуць кантраст

[I · Rating 4 out of 5]

Сборник 30 маленьких сказок, обёрнутых в главную, 31-ю сказку. Книга про смерть, на пальцах. Книга-конструктор или книга-конструкция, которая проступает не сразу, но чем больше нащупываешь "архитектуру", тем большее получаешь удовольствие. Книга-рекурсия, в которой можно прочитать и собственные мысли о читаемом, а сказочный рефрен, перемещаясь из сказок в реальность, делает и её сказкой. Книга, в которой сказки, написанные в сказке, иногда слишком похожи на нашу реальность. Очень круто.

[Volha Dziamidava · Rating 5 out of 5]

Выдатная кніга! Спадабаліся сюжэты апавяданняў, якія расказвае пан А., агульная канцоўка, шыкоўная беларуская мова, разважанні пра пісьменнікаў і літаратуру.

[Kate Summers · Rating 5 out of 5]

Ну чаму ж гэтай кнігі няма на ангельскай – можа, калі-небудзь будзе? Так хочацца параіць яе каму-небудзь, каму беларускую вучыць яшчэ доўга. Сам Бахарэвіч кажа, што за гэты ўзровень пісьменства яму не сорамна, прытым што першыя свае дзесяць кніжак цалкам перапісаў бы. І хоць на момант выдання працягваў лічыць Сабак сваім лепшым дасягненнем, падкрэслівае, што кароткія аповеды зусім не лёгка пісаць, а наадварот, цяжэй за раманы на 900 старонак

Пан А. – гэта пан Аўтар, як было шмат дзе заяўлена, але пан Альгерд, вядома ж, ёсць у ім, асабліва, мабыць, чуллівасць да рэакцыі чытача і вечнае корпанне ў сабе. Бачым, наколькі ўвогуле ўсім героям гісторыі-рамкі істотна жыць у свеце сваіх інтрыг, зайздрасці там, няўпэўненасці і іншых складаных эмоцый, нават калі на вуліцы пандэмія і рэвалюцыя. А героі гэтыя, падаецца – пяць (ці колькі там) альтэр-эга саміх паноў А. (аўтара і Альгерда), уласная рэакцыя на свае ж аповеды

Месца літаратурных вечароў – дом на выспе, а выспа – Беларусь, беларуская культура. Гэта не мае дадумкі, зноў жа, гэта Бахарэвіч так тлумачыць і не ў першы раз гэты вобраз выкарыстоўвае. Казаў, што адзін з выдаўцоў паставіў за ўмову даць у новай кнізе нейкую надзею – таму тут амаль без трасянкі (і адзін другасны герой пытаецца: «Чаму вы ўсе так дзіўна размаўляеце?»), а фінал такі, што нібыта застаюцца на выспе годныя людзі, якія б шансы ў гэтай выспы ні былі

[Ivan Bachcin · Rating 5 out of 5]

Шыкоўна ідуць як казкі на ноч, я нават ня ведаў што мне не хапала казак на ноч.
І, так, я зрабіў _гэта_, але на жаль не дапамагло, я дагэтуль тут=/

[Аляксей Івашкевіч · Rating 5 out of 5]

бомба

[Ruby Black · Rating 5 out of 5]

Мне не спадабаўся фінал, але большасьць гісторый вельмі спадабаліся, цудоўная кніга.

[Dimitrii Ivanov · Rating 4 out of 5]

Раман з мноствам меншых гісторый ўнутры. Пару сюжэтных паваротаў нагадваюць аповесць Булычова і «Дзікае паляванне», але ў выніку ўсё згортваецца ў тэкст.

[Maksupilami · Rating 5 out of 5]

Интересная история. Я ьы сказал что концовку можно было бы немного изменить. Сделать ее более неожиданной что ли.