از مباحث حلقه اول روشن شد که معرفت، صنع خداست و وظیفه بندگان این است که پس از اعطای معرفت از جانب خدا، آن را بپذیرند و تسلیم آن شوند؛ آنگاه به پشتوانه آن معرفت و این تسلیم، اقدام به بندگی نمایند. اما نحوه بندگی خدای متعال صرفاً از طریق حجت های او معرفی می گردد. از این رو پس از شناخت خدا، شناخت پیامبر (ص) و امامان معصوم (علیهم السلام) اهمیت بسیار زیادی می یابد؛ تا آنجا که گوهر دینداری و تنها راه بندگی خدا را معرفت آن بزرگواران تشکیل می دهد. در این حلقه به تحلیل این مسئله مهم می پردازیم.