உமர் கய்யாம் பாடல்கள்

by Omar Khayyám

இக் கவிஞரது உண்மைப் பெயர் கியாதுடீன் அபுல்பாத் உமார். கி.பி. 11-ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் நிஷபூர் என்ற நகரத்தில் இவர் பிறந்தார். இவர் தமது பெயரோடு கய்யாம் என்பதையும் தாமேசேர்த்துக் கொண்டார். ‘கய்யாம்’ என்பதற்குக் ‘கூடாரம் செய்பவன்’ என்று பொருள். இத் தொழில் இவரது தந்தைக்கு இருந்தது போலும்.இவர் பள்ளிக்கூடத்தில் வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, இவரது பள்ளித் தோழர்களாய் இருவர் இருந்தனர். இவர்கள்தங்களுக்குள் ஓர் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டனர். தம்முள் யாரேனும் ஒருவர் உன்னத பதவியை அடைந்து, பணக்காரரானால் அவர் மற்றவருக்கு உதவி செய்து,அவரைப் பதவியில் உயர்த்த வேண்டும் என்பதுதான் அந்த ஒப்பந்தம். வியக்கத்தக்க முறையில் இந்த ஒப்பந்தம் நிறைவேறியது.

49 pages, Kindle Edition

First published November 1, 1945

About the author

Arabic:عمر الخيام Persian:عمر خیام
Kurdish: عومەر خەییام


Omar Khayyám was a Persian polymath, mathematician, philosopher, astronomer, physician, and poet. He wrote treatises on mechanics, geography, and music. His significance as a philosopher and teacher, and his few remaining philosophical works, have not received the same attention as his scientific and poetic writings. Zamakhshari referred to him as “the philosopher of the world”. Many sources have testified that he taught for decades the philosophy of Ibn Sina in Nishapur where Khayyám was born buried and where his mausoleum remains today a masterpiece of Iranian architecture visited by many people every year.

Outside Iran and Persian speaking countries, Khayyám has had impact on literature and societies through translation and works of scholars. The greatest such impact among several others was in English-speaking countries; the English scholar Thomas Hyde (1636–1703) was the first non-Persian to study him. The most influential of all was Edward FitzGerald (1809–83), who made Khayyám the most famous poet of the East in the West through his celebrated translation and adaptations of Khayyám's rather small number of quatrains (rubaiyaas) in Rubáiyát of Omar Khayyám.'

Reviews

[Dhulkarnain · Rating 1 out of 5]

குடி.,, குடி.,,, குடி.... அதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. உலகம் எக்கேடுகெட்டால் நமக்கென்ன மதுரசம் மட்டும் இருந்தால் அதுவே போதும்.
ஏதோ சமூகக் கருத்துக்களோ, அறிவார்ந்த சிந்தனையோ இருக்கும் என்று நினைத்துப் படிக்க ஆரம்பித்தால் ஏமாற்றம் மட்டுமே மிஞ்சியது.

ஈரான் கவிதைகளை மொழிபெயர்ப்பதாக சொல்லிக் கொண்டு வெறுமனே பாடலின் கருத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு மொழிபெயர்ப்பாளரே சொந்தமாக தமிழ் செய்யுளை இயற்றி வைத்திருக்கிறார் என்றே எனக்குத் தோன்றியது. இத்தனைக்கும் இப்பாடல்களை மொழிபெயர்த்தவர் கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை என்பது கூடுதல் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.