Het ideale boek voor tijdens de Tour de France!'Wilfried de Jong is de enige schrijver die op papier kan demarreren.' Matthijs van NieuwkerkAl dertig jaar schrijft Wilfried de Jong over wielrennen. De man en zijn wielerverhalen is een bundeling van zijn columns en korte verhalen. Noem het gerust een 'wielerbijbel'.Dumoulin, Merckx, Vos, Froome, Armstrong, Van Vleuten, Bartali, Van der ze zitten allemaal in de buik van het peloton van De Jong.Dit boek sleurt je mee naar grote rondes en klassiekers, bergtoppen en valpartijen, modderstromen en massasprints. De Jong beschrijft zijn lievelingssport fantasievol, in een beeldende stijl. De lezer zit met dit complete fietswerk bovenop de wielersport.'De wielerzomerhit (...). Prachtig geschreven.' NRC'Wilfried de Jong ademt wielrennen en kan daar ook ademloos over schrijven. Perfect boek.' **** De Limburger'Met zijn manier van kijken vindt hij altijd weer nieuwe invalshoeken om over wielrennen te schrijven.' Bert Wagendorp
Oké, ik ben bevooroordeeld als wielerfanaat maar zeker een echt tof boek. Fijn actueel en mooie mix van diverse verhalen. Verschillende herkenbare persoonlijke ervaringen van wilfried maar ook verschillende reflecties op de wedstrijden.
Een boek vol met korte verhalen waarin het wielrennen centraal staat. Lijkt saai, maar De Jong vertelt smakelijk. Echt een boek voor op het nachtkastje om dan voor het slapen gaan een paar van die verhaaltjes te lezen om met een goed gevoel de nacht in te gaan. Goed gedaan Wilfried!
Je hoort de man het vertellen. Schitterende verhalen over de koers, zelf fietsen en vooral de romantiek die eromheen hangt. 500 pagina’s is eigenlijk te weinig.
Wilfried de Jong is een wielerromanticus in hart en nieren. Elk verhaal, groot of klein, is boeiend. De wat langere persoonlijke verhalen zijn pareltjes. Enerzijds kon ik niet stoppen met lezen en anderzijds is zo’n dikke bundel achter elkaar uitlezen wel weer een beetje teveel van het goede. Hoe dan ook de moeite waard en wat meer gedoseerd lezen.
Als lezer van wielerboeken heb ik me met dit boek uitstekend vermaakt, zij het meer met de columns dan met de langere stukken. De Jong is een romanticus zonder sentimenteel te worden. Hij is geen wedstrijdfietser, ook niet geweest. Wellicht mede daardoor vind ik de stukken over zijn eigen fietsavonturen minder interesant dan zijn beschouwingen en columns over het wielrennen dat hij in het echt of op tv heeft gezien. Als interviewer is hij geweldig, want door zijn status en empathie komt hij dichter bij een coureur dan de doorsnee wielerjournalist.
Korte verhalen lezen makkelijk maar het duurde lang voordat ik de bundel uithad, want je komt niet echt in een leesflow. De Jong is wel de beste wielrenschrijver die ik ken, dus als je zijn stijl leuk vindt ga je genieten van dit boek. De langere verhalen vond ik het best.
Zo’n boek waarvan het jammer is dat je het uit hebt. Het heeft maanden mijn nachtkastje gesierd. Steeds een paar stukjes, niet teveel achter elkaar want dan ga je er te snel doorheen maar je denkt ook steeds: nog één, nog één. De wat langere fietsverhalen zijn heerlijk om bij weg te dromen voor het slapen, naar Franse en Italiaanse landschappen, of gewoon de Rotte.
Een verzameling van zo’n 150 columns en korte verhalen die wielerkenner Wilfried de Jong in de jaren 1990-2020 heeft opgetekend. Een bont samenraapsel van (soms fictieve?) wieler-gerelateerde situaties. Een herkenning voor een ieder die in die periode het nationale en internationale wielrennen heeft gevolgd. En mooi inkijkje in het werken en leven van wielrenners tijdens, buiten en na hun wielercarrière. Een lekker dik boek om zo nu en dan een paar verhalen uit te lezen!
Dit was de eerste ervaring met Wilfried de Jong als auteur. En zeker een heel positieve kennismaking. Heerlijk beeldende beschrijvingen van het wieler metier. Zijn liefde voor de wielersport druipt van het boek en maakt mij ook enthousiast. Om meer van Wilfried te lezen en ook zelf in het zadel te springen. Favoriete verhaal? “Zwarte veren” de beschrijving van het waterhoentje tussen zijn spaken en de daarop volgende kill is geweldig.
De korte verhalen fungeren als page turners; nog eentje dan. De langere verhalen schetsen een levendig beeld van een wielerliefhebber.
De groepering van verhalen zorgt ervoor dat je meerdere verhalen over dezelfde wedstrijd, maar in verschillende jaargangen. Dat prikkelt en verwart tegelijkertijd. Hadden van mij meer lange verhalen mogen bevatten.
Sappig proza over de mooiste sport ter wereld. Voor niet-fietsers misschien iets te veel persoonlijke verhalen van een amateursporter, hier en daar een tikkeltje ijdel, maar bovenal is dit de prettige vertelstem van een enorme liefhebber. Na ieder stukje vraag je je af waarom je op dat moment zelf niet op de fiets zit.