وهابیت سراب هدایت

by محمد اسدی گرمارودی

شکی نیست که اساس هر دین الهی و به ویژه اسلام، توحید بوده و مبنای رستگاری دینی، پذیرش توحید و عمل موحدانه است؛ بنابراین روشن است که شرک و رفتار مشرکانه، ناپسند و مانع فلاح مسلمانان است.
بنیان‌گذاران تفکر وهابیت، از ابن‌تیمیه تا محمدبن عبدالوهاب، به بهانه اهمیت توحید و زشتی شرک در رواج عقیده توحیدی، بسیاری از آداب سایر فِرق اسلامی را طرد نموده و مدعی شده‌اند که آن‌ها بدعت، شرک و کفر هستند.
اموری را که وهابیون شرک می‌پندارند و با این بهانه بسیاری از مسلمانان را تکفیر می‌نمایند و حتی قتل، غارت اموال و حمله بر آن‌ها را مجاز می‌شمارند، اموری هستند که از نظر سایر فِرق اسلامی عین توحید بوده و مسلمانان بر اساس دستور قرآن و سنت نبوی بدان‌ها عمل می‌نمایند.

در پرهیز از شرک و کفر جای هیچ شک و تردیدی نیست؛ اما باید دقت نمود که مصادیق شرک و رفتار غیر موحدانه کدامند؟سپس باید به این مصادیق و مواردتوجه نمود و بدون تعصب و غرض‌ورزی به بحث و بررسی آن‌ها پرداخت.
از مهم‌ترین اموری که با مخالفت شدید وهابیون روبه روست، توسل، زیارت و شفاعت می‌باشند که به تفکیک در این نوشتار مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌اند.

280 pages, Paperback

About the author

دكترای فلسفه و كلام اسلامی،استاد برجسته و مدیر گروه معارف دانشگاه صنعتی شریف