Κατά τη δεκαετία του 1960 στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων, αναδείχθηκαν τα μεγαλύτερα εγχώρια κινηματογραφικά αστέρια. Ένα από αυτά υπήρξα κι εγώ, ο Βίκτορας Νοταράς. Ελάχιστοι έμαθαν πως τα πρώτα μου εφηβικά βήματα τα έκανα στα διαβόητα στενοσόκακα της πιο αμαρτωλής γειτονιάς, της Τρούμπας, με τα μπορντέλα και τις γυναίκες που πουλούσαν φθηνό έρωτα, πρώτα ως αγαπητικός και μετά ως βαποράκι. Το μέλλον μου ήταν αβέβαιο, όμως δε μου καιγόταν καρφί. Και γιατί να μου καεί; Ήμουν νέος, γοητευτικός, δεν περνούσα απαρατήρητος. Ένα καπρίτσιο της μοίρας με έχρισε μέσα σε μια νύχτα πρωταγωνιστή ταινιών, έγινα αυτό που έλεγαν κινηματογραφικό αστέρι, σταρ∙ δεν ξέρω πώς στον διάολο εκτοξεύτηκα τόσο ψηλά, άλλοι το αποφάσισαν, όχι εγώ. Σύντομα έφυγα στο εξωτερικό, έκανα καριέρα κι εκεί. Τα είχα όλα. Νιάτα, δόξα, λεφτά. Οι γυναίκες παραληρούσαν για ένα μου αυτόγραφο, πολύ περισσότερο για μια βραδιά μαζί μου. Δεν εκτίμησα τίποτα… Τίποτα. Ανίκανος να διαχειριστώ την τεράστια φήμη μου, έκανα τα πάντα για να αμαυρώσω το όνομά μου, να ποδοπατήσω το γνήσιο ταλέντο μου, να καταστρέψω την εικόνα μου, να ραγίσω το είδωλό μου. Μέχρι που συνειδητοποίησα πως δεν ήμουν ο θύτης που πίστευα, που πίστευαν όλοι, ήμουν το θύμα. Ήταν όμως αργά. Βλέπετε, όταν ραγίσουν τα είδωλα, τα «σκοτώνουν». Μπορεί ένα λάθος της νιότης να φέρει την ανατροπή; Να γίνει η αιτία να αναθεωρήσουμε ολόκληρη τη ζωή μας; Να ξαναγεννηθούμε; Ίσως…
Γεννήθηκε στις Σέρρες στις 24 Ιουλίου 1957, όπου ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευσή στο Πρώτο Θηλέων Σερρών. Αμέσως μετά την αποφοίτησή της, μετακόμισε στην Αθήνα προκειμένου να φοιτήσει στην Σχολή Αεροσυνοδών A.S.T. και προσελήφθη αμέσως από την Ολυμπιακή Αεροπορία. Παράλληλα με την δουλειά της ως αεροσυνοδός, συνεργάστηκε και σαν δημοσιογράφος στο κοσμικό περιοδικό Discomoda, όπου αρθρογραφούσε σε διάφορα θέματα. Στην μια της σελίδα, με τίτλο "Οι περιπέτειες της Εύας", έγραφε χρονογραφήματα με τα συμβάντα της εποχής και μια άλλη με τίτλο "Οι μεγαλύτερες disco του κόσμου", είχε συνεντεύξεις από μουσικούς παραρωγούς (Deejays), επώνυμους και θαμώνες. Τα ταξίδια που έκανε μέσα από την δουλειά της, την ενέπνευσαν αργότερα στη συγγραφή των βιβλίων της.
Το 1997 συνεργάστηκε με τις εκδόσεις Λιβάνη από όπου εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο, ενώ το 2005 γράφει το πρώτο της παιδικό παραμύθι. Από το 2009 συνεργάζεται με τις εκδόσεις Ψυχογιός. Για το βιβλίο της "Μην πυροβολείτε τη νύφη" πήρε το πρώτο βραβείο αναγνωστικού κοινού στην Κύπρο και ήταν υποψήφια για το ίδιο βραβείο και στην Ελλάδα, ενώ το βιβλίο της "Τα δάκρυα του Θεού" εκδόθηκε στη Βραζιλία και την Τσεχία. Για το βιβλίο της "Το φιλί του δράκου" ήταν υποψήφια για τα βραβεία "Γυναίκα της χρονιάς 2007" του περιοδικού "Life & Style" στην κατηγορία Συγγραφέας. Στις 31 Ιανουαρίου 2011 βραβεύτηκε στην γενέτειρά της, τις Σέρρες, για την προσφορά της στα γράμματα και είναι ξανά προτεινόμενη στα βραβεία "Γυναίκα της χρονιάς 2011" στην κατηγορία Συγγραφέας για το βιβλίο "Το Σταυροδρόμι των ψυχών". Παράλληλα γράφει σενάρια, στίχους και ασχολείται καλλιτεχνικά με την ζωγραφική με την δημιουργία πινάκων κολάζ.
Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχια, και αν άρχιζα να το αναλύσω και να το σχολιάζω δεν θα σταματούσα, το βιβλίο ήταν τραγικά φλύαρο. Δεν το προτείνω σε κανενα
Το καλοκαίρι μπορεί να φτάνει στο τέλος του, με άκρως εντυπωσιακό τρόπο μάλιστα, αφού όλα όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και όλες οι συνθήκες με τις οποίες ήμασταν εξοικειωμένοι ανατράπηκαν, αλλά ορισμένα πράγματα παραμένουν σταθερές αξίες μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Ένα από αυτά είναι και η κυκλοφορία των νέων βιβλίων της Χρυσηίδας Δημουλίδου, που είθισται να εκδίδονται αρχές καλοκαιριού -εντάξει, φέτος καθυστέρηση ενάμιση μήνα, αλλά όλα τα εκδοτικά προγράμματα ανατράπηκαν λόγω covid-19-, και κάπως έτσι περάσαμε την καλοκαιρινή μας άδεια και τις εξορμήσεις μας στην παραλία συντροφιά με το νέο της πόνημα, "Ραγισμένο είδωλο", που μας ταξίδεψε πίσω στη δεκαετία του '60 και στον κινηματογράφο της τότε εποχής, με την άνθησή του και ό,τι αυτή επέφερε σε διάφορα επίπεδα.
Πιθανολογώ πως μια μεγάλη μερίδα αναγνωστών της κυρίας Δημουλίδου, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε διαβάζοντας την περίληψη του συγκεκριμένου βιβλίου, δεν ήταν άλλο από το ότι η ήρωάς της μοιάζει αρκετά με τον Δάνο από το "Μάτι του Βοριά", πράγμα που παραπέμπει σε κοντινές αφηγήσεις όσον αφορά τη ζωή τους. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, αφού ναι μεν μπορεί να εντοπίσει κανείς ορισμένα κοινά στοιχεία, τόσο σε ό,τι έχει να κάνει με τους χαρακτήρες, όσο και με το αφηγηματικό σκέλος, αλλά εν κατακλείδι καταλήγουμε στο ότι οι ζωές αυτών των δύο ανθρώπων, πέραν από τις πολύ κακές επιλογές που τους οδήγησαν σε τέλματα, είναι καθόλα διαφορετικές, ιδίως λόγω του χώρου μέσα στον οποίο διαδραματίζονται. Παρ' όλα ταύτα, ναι, υπάρχει μια αισθητική στην αφήγηση που είναι αρκετά όμορη, αλλά και αυτό δικαιολογείται σε κάποιον βαθμό αφού μιλάμε για βιβλία της ίδιας συγγραφέως, με συναφείς πρωταγωνιστικούς άξονες.
Δεν θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στην πλοκή του βιβλίου, αφού θεωρώ πως η περίληψη είναι αρκετά γλαφυρή από μόνη της, ενώ διαβάζοντάς την κανείς ξέρει πάνω κάτω τι τον περιμένει στην πορεία της ανάγνωσής του, όχι απαραίτητα γιατί έχει διαβάσει κάποιο βιβλίο με παρόμοια θεματολογία, αλλά γιατί όλοι μας γνωρίζουμε ιστορίες μεγάλων αστέρων που από τα χαμηλά ανέβηκαν ψηλά, πολύ ψηλά, μέχρι που έριξαν ένα τεράστιο και επιπόλαιο σάλτο για να βρεθούν ακόμα πιο χαμηλά από εκεί που ξεκίνησαν, με το σκοτάδι να τους ρουφάει όλο και πιο βαθιά μέσα του. Και ως προς την απόδοση όλου αυτού, ο Βίκτορας Νοταράς θα λέγαμε πως είναι ένας αρκετά καλοδουλέμενος χαρακτήρας, με αρκετές ενδιαφέρουσες προεκτάσεις, συναισθηματικές και όχι μόνο, με μια εξίσου αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία με σκαμπανευάσματα που διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη -όχι τόσο λόγω των ανατροπών του, αλλά της καλής ροής τους.
Εξίσου καλή είναι και η απόδοση της εποχής εκείνης, που στα μάτια των νεότερων κρύβει μια γοητεία που σου κεντρίζει το ενδιαφέρον, ίσως γιατί δεν την ζήσαμε, παρά μονάχα μέσα από αφηγήσεις -άρα είναι πολύ πιθανό να έχουν εξιδανικευτεί στοιχεία της στα μάτια μας. Μια εποχή που όλα γύρω από τον κόσμο άλλαζαν και μαζί με αυτά και ο ίδιος, χωρίς ακόμα να μπορεί να το συνειδητοποιήσει. Μια εποχή που ο κινηματογράφος βρισκόταν στην καλύτερή του στιγμή και που όνειρα γίνονταν πραγματικότητα, αλλά που την ίδια στιγμή μπορούσαν να καταρρεύσουν με ακόμα μεγαλύτερη ευκολία. Μια εποχή που αποδίδεται στο χαρτί με ρεαλισμό και αληθοφάνεια. Ωστόσο, θα προτιμούσα να είναι μικρότερο σε έκταση, λιγότερο αναλυτικό σε περιγραφές που δεν εξυπηρετούσαν κάποιο σκοπό, κάτι που θα βοηθούσε την αφήγηση να είναι ακόμα πιο καλά δομημένη, πιο σφιχτή και με καλύτερο νεύρο. Με άλλα λόγια, καλό είναι να αφήνουμε τους επιμελητές να κάνουν τη δουλειά τους καμιά φορά.
Η κεντρική ιδέα καλή αλλά με κούρασε η μεγάλη έκταση του βιβλίου. Θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον το μισό. Συνεχομενες επεξηγήσεις λες και ο αναγνώστης δεν κατάλαβε την επεξήγηση που έγραφε η παρένθεση πριν 2 κεφάλαια. Επίσης,ειδικά στα πρώτα κεφαλαια είχε επαναλαμβανόμενες λέξεις πολύ συχνά πχ "ρουνες". Κατα τη γνώμη μου θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τόσες συνώνυμες λέξεις. Ακόμα και το εξώφυλλο μου ήταν ξένο. Ωραίος αντρας το μοντέλο,αλλά σε πολλά σημεία του βιβλίου μας τον περιγράφει με χαρακτηριστική ελιά κάτω από το ματι,η οποία ήταν το σήμα κατατεθέν του,τόσο δύσκολο ήταν να προσθέσουν μια και και στο μοντελο; Δεν ξέρω αν φταίει η συγγραφέας ή ο εκδοτικός οίκος που δεν το επιμελήθηκε σωστά,πάντως για ένα βιβλίο που κόστιζε 19.90,είχε αρκετές ατελειες
Υπέροχο καλοκαίρι το φετινό, αναγνωστικα μου θύμισε τα εφηβικά μου χρόνια που διάβαζα ότι έπεφτε στα χέρια μου... Κάπως έτσι βρέθηκα και με το ραγισμένο είδωλο δανεικό από μια φίλη. Πολυ διστακτικα, γιατί και δε διαβάζω αισθηματικά μυθιστορηματα και είχα μια επιφύλαξη με την κα Δημουλιδου. Ήταν καλύτερο από ότι περιμενα😊 κι ας δίνω 3 αστεράκια. Στα θετικά, ήταν μια ενδιαφέρουσα ιστορία, το διάβασα πολύ ευχάριστα. Ο Νοταράς ήταν καλα δομημένος χαρακτήρας κι οι περιπέτειες του σου έδιναν μια αίσθηση της εποχής. Θεωρω όμως ότι θα μπορούσε να είναι αρκετά μικρότερο σε έκταση, μια καλή επιμέλεια πιο σφικτη δράση και λιγότερες περιγραφές που εμένα λίγο με κούρασαν. Επίσης περίμενα πιο πικάντικες σκηνές (επαναλαμβάνω δεν έχω ξαναδιαβάσει Δημουλιδου, από φήμες). Γενικά πάντως μου άρεσε
Ένα βιβλίο-λεύκωμα που μιλά για τον κινηματογράφο,την άνθηση και την παρακμή του.Μιλα για την Αθήνα του 1960 και της Χούντας αλλά και την Ξαναγεννημενη από τη στάχτες της πόλη.Μιλα για την Τρούμπα,την σκληρή αληθεια της και τα ένοχα μυστικά της.Μιλα για τον Βικτόρα,έναν νέο που η τύχη και το ταλέντο τον έκαναν ηθοποιό αλλά μια ζωή γεματη πάθη και λάθη τον ωρίμασε και τον έκανε τόσο ανθρώπινο.Μπορει φτάνοντας στη μέση του βιβλίου να νιώσεις πως σε κουράζουν τα ίδια και τα ίδια,λαθη και σχεσεις που επαναλαμβάνονται,κυνικές κουβεντες και περιγραφες που ενώ σε ξενιζουν καποιες στιγμες,εν τελεί καταλαβαινεις πως βρισκόντουσαν εκεί για κάποιο λόγο και πως ακόμα κι αυτή η κάποια μονοτονία έχει λόγο ύπαρξης σ’αυτο το αναγνωστικό ταξίδι,την ακόμα πιο έντονη κορύφωση!Βασω,Βίκτορας,Μικέλα...ζουν τα παντα από την αρχή...ζουν ταπεινά για να πεταξουν κάποια στιγμή αναπάντεχα στα ουράνια και η ίδια μοίρα που θα τους πετάξει αργότερα στα βράχια,αυτή η ίδια μοίρα θα τους δώσει οσα στερήθηκαν και θα χαρίσει στον αναγνώστη την ωραιότερη κάθαρση...αργά,αλλά λυτρωτικά...γιατί για να εκτιμηθεί κάτι πρέπει να σε παιδέψει πριν το αποκτήσεις!Έτσι συμβαίνει και με το ραγισμένο ειδωλο...όλη η ανταμοιβή είναι στο τελευταίο μέρος.Γιατι μόνο τοτε θα καταλάβεις πως η ζωή όλα,καλά και άσχημα, στα φέρνει στα πόδια σου με κάποιο απώτερο σκοπό.Να συνειδητοποιήσεις,όπως λέει και η συγγραφέας,πως τα καλά χαρτιά της τα χαρίζει σ’αυτους που ζουν,πληγώνονται,πέφτουν αλλά έχουν το θαρρος να ξανασηκωθουν!
Ο Βίκτωρας Νοταράς, ένα ανερχόμενο αστέρι του κινηματογράφου την εποχή της δεκαετίας του '60 ξεκινά δειλά δειλά τα πρώτα του βήματα. Μέχρι τότε η ��ωή του είχε άμεση σχέση με τις φημισμένες τότε γειτονιές της Τρούμπας. Η τύχη μια μέρα έπεσε μπροστά στα πόδια του κι από εκεί και ύστερα μια λαμπρή καριέρα ξεκινά
Ο Βίκτωρας είναι ένας χαρακτήρας δυνατός,πολλά υποσχόμενος και ταλέντο στην υποκριτική από τα λίγα. Παραγωγοί και κινηματογραφικές εταιρείες τον κυνηγούν και τον διεκδικούν. Η ζωή του στο κινηματογραφικό φακό ξεκινάει ,τα νιάτα ανθούν και με το παραπάνω επάνω του,κι εκείνος αρχίζει να κάνει κάθε γυναίκα της χώρας να παραμιλαει με το όνομα του. Τα κέρδη αρχίζουν τα ανεβαίνουν και η επιτυχία να διαδέχεται η μία μετά την άλλη.
Αφού η καριέρα του αρχίζει να εκτινασετε παίρνει την απόφαση να κυνηγήσει το όνειρο και μια λαμπρότερη ίσως καριέρα στο εξωτερικό. Στην αρχή μαγεύεται από τον τρόπο ζωής εκεί,γυναίκες, λεφτά και ξέφρενα πάρτι γίνονται η καθημερινότητα του. Από ένα σημείο η κατάσταση αρχίσει να ξεφεύγει.... Και τότε ο Βίκτωρας γνωρίζει και την άσχημη πλευρά ,που μέχρι τότε δεν φανταζόταν ..
Ο ήρωας του βιβλίου θα περάσει από πολλά στάδια,σε πολλά σημεία θα τον θαυμάσουμε ,σε αλλά θα μας νευριάσει και σε κάποια θα λυπηθούμε... Είναι ένας χαρακτήρας που στην προσπάθεια του να ζήσει έτσι όπως ποτέ δε φανταζόταν και κάτω πάντα από την λάμψη των φώτων ,φτάνει σε σημείο κάποια στιγμή να μην αναγνωρίζει ούτε τον ίδιο του εαυτό . Οι ουσίες μπαίνουν στην ζωή του...η κατρακύλα ξεκινά...
Ιστορίες σαν του Βίκτωρα συναντούμε συχνά,πολλές φορές οι επιθυμίες κάποιων ανθρώπων να ανέβουν όσο πιο ψηλά γίνεται,χωρίς να υπολογίσουν το οποίο κόστος καθώς και η μεγάλη ζωή που κάποιοι ονειρεύονται ,μπορεί καμία φορά να φέρει άλλες καταλήξεις. Η ζωή όμως είναι τόσο απρόβλεπτη.... Τα πάντα μπορούν να ανατραπούν στη στιγμή.
Ένα πολύ όμορφο μυθιστόρημα,γεμάτο συναισθήματα και όμορφες εικόνες. Με ταξίδεψε , με έβαλε πολλές φορές σε σκέψεις,με συγκίνησε τρομερά ! Ένα βιβλίο που προτείνω σε όσους αγαπούν το συναίσθημα να το διαβάσουν. Εξάλλου τι θα ήταν η ζωή μας χωρίς αυτα; Μπορεί να γίνει και δίδαγμα της ίδιας της ζωής γιατί παρόλες τις συνθήκες που περνά ο ήρωας εδώ ,στο τέλος θα επικρατήσει δικαιοσύνη και θα κλείσουμε το βιβλίο αφήνοντας στα χείλη μας ένα όμορφο χαμόγελο...ένα χαμόγελο ικανοποίησης.
" Υπάρχουν δύο ειδών μάτια. Του προσώπου και της καρδιάς. Τα πρώτα βλέπουν τα πάντα, τα δεύτερα μόνο ότι αγαπούν! "
"Ραγισμένο είδωλο" Τι θα μπορούσα να πω για αυτό το δημιούργημα! Δεν θα μπορούσα να είμαι πολύ αντικειμενική γιατί είμαι μεγάλη θαυμάστρια της κυρίας Δημουλίδου. Το συγκεκριμένο σε ταξιδεύει στον κόσμο του κινηματογράφου της δεκαετίας του 60 . Ο νεαρός Βίκτορας Καρφής,που με όλες τις κακουχίες τον μεγάλωσε η μάνα του στην Τρούμπα της τότε εποχής. Η μοίρα τον φέρνει στο πρώτο κινηματογραφικό πλατό και από εκεί ο δρόμος του είναι στρωμένος με κόκκινα χαλιά! Και πραγματικά απορεις πόσο ερωτευμένη είναι η τύχη με αυτόν τον νέο! Μεταμορφώνεται σε Βίκτορας Νοταράς και έχει όλη την ζωή στα πόδια του. Όμως δεν ξέρει να αγαπά, φοβάται. Και από εκεί και πέρα η ζωή του παίρνει την κατρακύλα. Καταστρέφεται ο ίδιος ψυχικά, σωματικά και οικονομικά και μαζί του πληγώνει τους αγαπημένους του. Όμως η τύχη δεν τον ξέχασε. Μετά από πολλές δοκιμασίες του ανοίγει και πάλι την πόρτα. Μια τελευταία ευκαιρία για το άλλοτε αγαπημένο της παιδί,και τότε φεύγουν τα σύννεφα από την καρδιά και το μυαλό του και ωριμάζει πραγματικά! Ενα όμορφο βιβλίο,με ωραίες μεταφορές στην τότε εποχή,για την πτώση ενός ειδώλου και την άνευ όρων αγάπη της μάνας! Σε ευχαριστούμε πολύ αγαπημένη μας για ακόμα μία φορά για το υπέροχο δώρο σου στους αναγνώστες σου.
Ένα ακόμη βιβλίο που αποτυπώνει την μαγεία της λογοτεχνίας όσο υπερβολικο αν διαβάζετε αυτό στα μάτια κάποιων . Γιατί για μένα η ουσία είναι να ταξιδεύεις ,όταν είσαι ζωσμένος με σοβαρά θέματα που σε απασχολούν, και εκείνες τις στιγμές να δραπετεύεις στον κόσμο του βιβλίου που έχεις στα χέρια σου.... Αυτό έκανα με το Ραγισμένο είδωλο...ταξίδι στην νεώτερη Ελλάδα και ειδικότερα στην Τρούμπα,στην εποχή της άνθησης του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και στην πτώση του μετά την επταετία,ακολουθώντας παράλληλα την ζωή του Βίκτωρα με τα σκαμπανεβάσματα της. Υπέροχος δομημένος χαρακτήρας, συμπεριφορες και γεγονότα άξια προβληματισμού και σχολιασμού και ωραία ροή στην πλοκή.... πέρασα όμορφα διαβάζοντας το!
Από τα καλύτερα της συγγραφέως. Η δεκαετία του 60 αναβιώνει μέσα από της σελίδες του βιβλίου με λεπτομέριες για τον Ελληνικό κινηματογράφο στην πιο ένδοξη εποχή του. Ο ήρωας Βίκτωρας Νοταράς είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος ηθοποιός του οποίου το μέλλον διαγράφεται λαμπρό, αν δεν τοκατεστρέψει με τις ανασφάλειες που τον κατατρέχουν και τον εγωιστικό, αυτοκαταστροφικό χαρακτήρα του.