Αυτό το βιβλίο έρχεται να φωτίσει πτυχές της ιστορίας της Ελληνικής Επανάστασης κατά τα πρώτα αποφασιστικά βήματα του Αγώνα. Τη μεγαλύτερη ιστοριογραφική αδικία έχουν υποστεί κυρίως οι πρωτοπόροι Φιλικοί, ιδρυτές και συνιδρυτές και μέλη της "Υπερτάτης Αρχής". Και βέβαια, οι δευτεραγωνιστές συνεργάτες τους, όλοι αυτοί που, συνεπείς στη ριζοσπαστική επιλογή της ρήξης με το οθωμανικό καθεστώς, αλλά και στον πατριωτικό τους όρκο, στάθηκαν το νευρικό σύστημα της Επανάστασης, το υπόβαθρο πάνω στο οποίο στήθηκε η "συνωμοσία" στις ελληνικές κοινότητες της διασποράς και στα ελληνικά περιβάλλοντα, στις πόλεις και στην ύπαιθρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και στη συνέχεια η "εξέγερση" στις ελληνικές χώρες, στην κατοπινή ελληνική επικράτεια.
Ένα από τα πρόσωπα αυτά είναι ο ολότελα ξεχασμένος Κωνσταντίνος Καντιώτης, Κερκυραίος της Αγίας Πετρούπολης, πρόσωπο στενά δεμένο με τον Ιωάννη Καποδίστρια, πρώιμος Φιλικός και, επίσης, αγωνιστής των πρώτων μηνών της Ελληνικής Επανάστασης, αλλά και ως το τέλος του Αγώνα. Το έργο αυτό στηρίζεται -ή αρκείται- σε έγκυρα και προσιτά αλλά, δυστυχώς, άκρας διασποράς τεκμήρια, που ο εντοπισμός και η συνάρθρωσή τους αποτελούν τη βασική προσφορά του.
Ο συγγραφέας, μέσα από την ενασχόλησή του με τον Κερκυραίο Φιλικό Κωνσταντίνο Καντιώτη, αρχιοικονόμου του Καποδίστρια όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, από τη μια ξεδιπλώνει τον ρόλο και τη δράση της Φιλικής Εταιρείας προετοιμάζοντας το ξέσπασμα της Επανάστασης και από την άλλη δίνει ένα ωραίο μάθημα του πώς ένας ιστορικός αξιοποιεί και ερμηνεύει τις αρχειακές πηγές.
Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος είναι ο κορυφαίος Έλληνας ιστορικός της περιόδου κι αυτό είναι ένα μικρό δείγμα της δουλειάς του αλλά αντιπροσωπευτικό της μεθοδολογίας του. Επιπλέον θα μάθετε για έναν άγνωστο φιλικό που είχε, όμως, κομβική θέση και θα διαβάσετε τις πιο πρόσφατες σκέψεις (και πορίσματα) του Βασίλη Παναγιωτόπουλου για τη Φιλική Εταιρεία, τον Καποδίστρια, τους Υψηλάντηδες, τον ρόλο της Ρωσίας.