What do you think?
Rate this book
Οι Ισραηλίτες βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο
Η βεβαιότητα πως δεν ήταν σε θέση η κοινωνία, και ο πολιτικός κόσμος της εποχής, κατά μείζονα λόγο, να αντιληφθεί. Πως, με βάση τα στοιχεία που παρατίθενται άφθονα στο βιβλίο και κάνουν την έκδοσή τους από ίδρυμα της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, ένα διαμάντι άξιο συγχαρητηρίων, κυρίως για το θάρρος της απόφασης να εκδοθεί - οι Ισραηλίτες Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου κατά την περίοδο 1915-1936 φέρονταν και δρούσαν πολιτικά πρωτίστως ως ΄Ελληνες, υπερασπιζόμενοι σε πολλές περιπτώσεις τα δικαιώματα των αλλοθρήσκων συμπατριωτών τους, χριστιανών τε και μουσουλμάνων, ενώ η τοπική κοινωνία της Θεσσαλονίκης αλλά και η κοινοβουλευτική αίθουσα, κατά πλειοψηφία τους αντιμετώπιζε πρωτίστως ως Εβραίους.
Παρά το γεγονός ότι έτυχαν πολλές φορές, πράγμα άγνωστο στον πολύ κόσμο, υπεράσπισης της δράσης τους στο Κοινοβούλιο και των δικαιωμάτων των βουλευτών και των Εβραίων πολιτών, από τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Και παρά το ότι οι Ισραηλίτες βουλευτές ήταν άξιοι εκπρόσωποι των συμφερόντων μιας πολύπαθης μερίδας του Ελληνικού λαού, των εργατών και χαμηλών στρωμάτων, με παραδείγματα όπως ο Αβραάμ Μπεναρόγια, που υπήρξε υπέρμαχος και ιδρυτής του πρώτου ουσιαστικά σοσιαλιστικού εργατικού συνδικάτου.
Ταύτιζε δηλαδή, τόσο η Βουλή σε μεγάλο μέρος, όσο και η κοινωνία, το θρήσκευμα με χαρακτηριστικά "φυλής" (!). ΄Ενα ιστορικό λάθος, ή θα τολμήσω να πω, πολιτισμικό λάθος, που κουβαλιέται δυστυχώς στην Ελληνική κοινωνία αλλά και στο εξωτερικό ως πραγματικότητα, ανά τους αιώνες ως τις μέρες μας.
Παρά το γεγονός ότι έτυχαν πολλές φορές, πράγμα άγνωστο στον πολύ κόσμο, υπεράσπισης της δράσης τους στο Κοινοβούλιο και των δικαιωμάτων των βουλευτών και των Εβραίων πολιτών, από τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Και παρά το ότι οι Ισραηλίτες βουλευτές ήταν άξιοι εκπρόσωποι των συμφερόντων μιας πολύπαθης μερίδας του Ελληνικού λαού, των εργατών και χαμηλών στρωμάτων, με παραδείγματα όπως ο Αβραάμ Μπεναρόγια, που υπήρξε υπέρμαχος και ιδρυτής του πρώτου ουσιαστικά σοσιαλιστικού εργατικού συνδικάτου.
Ταύτιζε δηλαδή, τόσο η Βουλή σε μεγάλο μέρος, όσο και η κοινωνία, το θρήσκευμα με χαρακτηριστικά "φυλής" (!). ΄Ενα ιστορικό λάθος, ή θα τολμήσω να πω, πολιτισμικό λάθος, που κουβαλιέται δυστυχώς στην Ελληνική κοινωνία αλλά και στο εξωτερικό ως πραγματικότητα, ανά τους αιώνες ως τις μέρες μας.
Paperback
Published December 1, 2011
1 person is currently reading
1 person want to read
About the author
Λέων Α. Ναρ
8 books4 followersΟ Λέων Α. Ναρ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1974. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές Νεοελληνικής Φιλολογίας, Βιβλιολογίας και Διδακτικής της Λογοτεχνίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο (2000). Το 2007 αναγορεύτηκε Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας του Α.Π.Θ. ενώ τον Δεκέμβριο του 2017 ολοκλήρωσε τη μεταδιδακτορική έρευνα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Το 2007 εξέδωσε (σε συνεργασία με τον Γιώργο Αναστασιάδη και τον Χρήστο Ράπτη) το βιβλίο "Εγώ ο εγγονός ενός Έλληνα, η Θεσσαλονίκη του Νικολά Σαρκοζί" (Καστανιώτης) το οποίο μεταφράστηκε και στα γαλλικά. Το 2009 εκδόθηκε (Γαβριηλίδης) το δίτομο έργο του με τίτλο "Γιωσέφ Ελιγιά, Άπαντα", ενώ την ίδια χρονιά επιμελήθηκε το επετειακό λεύκωμα "25 χρόνια Ιανός". Το 2011 κυκλοφόρησε (Καπόν) το βιβλίο του με τίτλο "Θεσσαλονίκη 1912-2012, το μέλλον του παρελθόντος, μια διαφορετική αφήγηση της ιστορίας" (με φωτογραφίες του Γιώργη Γερόλυμπου), και η μελέτη "Ισραηλίτες βουλευτές στο Ελληνικό κοινοβούλιο (1915-1936)" (Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων). Το 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο "Το παιχνίδι της εξέδρας, σχολιασμένα συνθήματα από τα ελληνικά γήπεδα" (Μεταίχμιο). Τέλος, το 2017 κυκλοφόρησε (Ευρασία) το θεατρικό έργο του "Δεν σε ξέχασα ποτέ" (μαζί με cd των σεφαραδίτικων τραγουδιών της ομώνυμης παράστασης), που ανέβηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος το 2017.
Κείμενά του για θέματα φιλολογίας, ιστορίας και λογοτεχνίας, καθώς και βιβλιοκρισίες του έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικούς τόμους, περιοδικά (έντυπα και ηλεκτρονικά), ενώ έχει επιμεληθεί 6 βιβλία (ιστορικού περιεχομένου και παιδικής λογοτεχνίας). Είχε μόνιμη στήλη στις εφημερίδες 'Έθνος' (2017-2018) και 'Μακεδονία της Κυριακής' (2006-2008). Γράφει στο Parallaximag.gr και στο περιοδικό 'Θεσσαλονικέων Πόλις'. Εργάζεται ως φιλόλογος στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια της Θεσσαλονίκης.
Το 2007 εξέδωσε (σε συνεργασία με τον Γιώργο Αναστασιάδη και τον Χρήστο Ράπτη) το βιβλίο "Εγώ ο εγγονός ενός Έλληνα, η Θεσσαλονίκη του Νικολά Σαρκοζί" (Καστανιώτης) το οποίο μεταφράστηκε και στα γαλλικά. Το 2009 εκδόθηκε (Γαβριηλίδης) το δίτομο έργο του με τίτλο "Γιωσέφ Ελιγιά, Άπαντα", ενώ την ίδια χρονιά επιμελήθηκε το επετειακό λεύκωμα "25 χρόνια Ιανός". Το 2011 κυκλοφόρησε (Καπόν) το βιβλίο του με τίτλο "Θεσσαλονίκη 1912-2012, το μέλλον του παρελθόντος, μια διαφορετική αφήγηση της ιστορίας" (με φωτογραφίες του Γιώργη Γερόλυμπου), και η μελέτη "Ισραηλίτες βουλευτές στο Ελληνικό κοινοβούλιο (1915-1936)" (Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων). Το 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο "Το παιχνίδι της εξέδρας, σχολιασμένα συνθήματα από τα ελληνικά γήπεδα" (Μεταίχμιο). Τέλος, το 2017 κυκλοφόρησε (Ευρασία) το θεατρικό έργο του "Δεν σε ξέχασα ποτέ" (μαζί με cd των σεφαραδίτικων τραγουδιών της ομώνυμης παράστασης), που ανέβηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος το 2017.
Κείμενά του για θέματα φιλολογίας, ιστορίας και λογοτεχνίας, καθώς και βιβλιοκρισίες του έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικούς τόμους, περιοδικά (έντυπα και ηλεκτρονικά), ενώ έχει επιμεληθεί 6 βιβλία (ιστορικού περιεχομένου και παιδικής λογοτεχνίας). Είχε μόνιμη στήλη στις εφημερίδες 'Έθνος' (2017-2018) και 'Μακεδονία της Κυριακής' (2006-2008). Γράφει στο Parallaximag.gr και στο περιοδικό 'Θεσσαλονικέων Πόλις'. Εργάζεται ως φιλόλογος στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια της Θεσσαλονίκης.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
June 18, 2020
Η βεβαιότητα πως δεν ήταν σε θέση η κοινωνία, και ο πολιτικός κόσμος της εποχής, κατά μείζονα λόγο, να αντιληφθεί. Πως, με βάση τα στοιχεία που παρατίθενται άφθονα στο βιβλίο και κάνουν την έκδοσή τους από ίδρυμα της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, ένα διαμάντι άξιο συγχαρητηρίων, κυρίως για το θάρρος της απόφασης να εκδοθεί - οι Ισραηλίτες Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου κατά την περίοδο 1915-1936 φέρονταν και δρούσαν πολιτικά πρωτίστως ως ΄Ελληνες, υπερασπιζόμενοι σε πολλές περιπτώσεις τα δικαιώματα των αλλοθρήσκων συμπατριωτών τους, χριστιανών τε και μουσουλμάνων, ενώ η τοπική κοινωνία της Θεσσαλονίκης αλλά και η κοινοβουλευτική αίθουσα, κατά πλειοψηφία τους αντιμετώπιζε πρωτίστως ως Εβραίους.
Παρά το γεγονός ότι έτυχαν πολλές φορές, πράγμα άγνωστο στον πολύ κόσμο, υπεράσπισης της δράσης τους στο Κοινοβούλιο και των δικαιωμάτων των βουλευτών και των Εβραίων πολιτών, από τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Και παρά το ότι οι Ισραηλίτες βουλευτές ήταν άξιοι εκπρόσωποι των συμφερόντων μιας πολύπαθης μερίδας του Ελληνικού λαού, των εργατών και χαμηλών στρωμάτων, με παραδείγματα όπως ο Αβραάμ Μπεναρόγια, που υπήρξε υπέρμαχος και ιδρυτής του πρώτου ουσιαστικά σοσιαλιστικού εργατικού συνδικάτου.
Ταύτιζε δηλαδή, τόσο η Βουλή σε μεγάλο μέρος, όσο και η κοινωνία, το θρήσκευμα με χαρακτηριστικά "φυλής" (!). ΄Ενα ιστορικό λάθος, ή θα τολμήσω να πω, πολιτισμικό λάθος, που κουβαλιέται δυστυχώς στην Ελληνική κοινωνία αλλά και στο εξωτερικό ως πραγματικότητα, ανά τους αιώνες ως τις μέρες μας.
Παρά το γεγονός ότι έτυχαν πολλές φορές, πράγμα άγνωστο στον πολύ κόσμο, υπεράσπισης της δράσης τους στο Κοινοβούλιο και των δικαιωμάτων των βουλευτών και των Εβραίων πολιτών, από τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Και παρά το ότι οι Ισραηλίτες βουλευτές ήταν άξιοι εκπρόσωποι των συμφερόντων μιας πολύπαθης μερίδας του Ελληνικού λαού, των εργατών και χαμηλών στρωμάτων, με παραδείγματα όπως ο Αβραάμ Μπεναρόγια, που υπήρξε υπέρμαχος και ιδρυτής του πρώτου ουσιαστικά σοσιαλιστικού εργατικού συνδικάτου.
Ταύτιζε δηλαδή, τόσο η Βουλή σε μεγάλο μέρος, όσο και η κοινωνία, το θρήσκευμα με χαρακτηριστικά "φυλής" (!). ΄Ενα ιστορικό λάθος, ή θα τολμήσω να πω, πολιτισμικό λάθος, που κουβαλιέται δυστυχώς στην Ελληνική κοινωνία αλλά και στο εξωτερικό ως πραγματικότητα, ανά τους αιώνες ως τις μέρες μας.
Displaying 1 of 1 review