What do you think?
Rate this book
Kwaad bloed
De welgestelde Leo en Thea zijn toegekomen aan hun rustige oude dag. In hun villa in Nuenen, een voormalige textielfabriek verbouwd tot stijlvolle designwoning, verzamelen ze kunst en entertainen ze gasten. Babyboomers zijn ze. Liberalen met een links hart en een afkeer voor populisme en gele hesjes. Hun schaapjes op het droge, de kinderen het huis uit. Leo drinkt sinds zijn pensioen graag om vier uur ’s middags een bescheiden bodempje single malt. Thea, die nooit echt heeft hoeven werken, is actief in verschillende culturele besturen. Er is orde, er is regelmaat. Ze leven in de onbewuste overtuiging dat de dingen zijn zoals ze zouden moeten zijn. Dat hun iets ernstig kwalijk te nemen valt, nee, dat zou niet in hen opkomen. Maar dan is er de indringer, een man die een rekening te vereffenen heeft.
Met Kwaad bloed schreef Henk van Straten een maatschappelijk beladen novelle, maar vooral een huiveringwekkend gijzelingsdrama dat zich met gemak kan meten aan de beste titels in het thrillergenre.
Met Kwaad bloed schreef Henk van Straten een maatschappelijk beladen novelle, maar vooral een huiveringwekkend gijzelingsdrama dat zich met gemak kan meten aan de beste titels in het thrillergenre.
110 pages, Paperback
Published June 9, 2020
2 people are currently reading
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
August 29, 2025
Vermakelijk, verontrustend en ook wel voorspelbaar. Kort maar krachtig, leuk voor tussendoor, maar geen hoogvlieger.
November 8, 2023
What the actual fuc…. Verontrustend! Maar zeer goed geschreven! In een paar uur uitgelezen.
November 5, 2020
Het leven is niet slecht voor Leo en Thea. Ze wonen in een schitterend omgebouwde textielfabriek. Overal kunst en een echte Warhol aan de muur, een antieke globe met voldoende drank en voortdurend gasten over de vloer waarmee exquise wijnen worden gedronken en rijk wordt getafeld.
Leo geniet van zijn vervroegd pensioen “schonk zichzelf een bodempje whisky in. The Balvenie Double Wood 12 Years.” en leeft het Dolce Vita. Thea houdt zich voornamelijk bezig met goede doelen en zetelen in Culturele Besturen. Allebei nog kerngezond op een occasionele hockeyblessure na. Een zeer tevreden, rijk en op elk vlak geslaagd stel. Drie kinderen, twee daarvan zijn blauwdrukken van henzelf. En natuurlijk liberaal links. Bang voor alles wat niet in hun kringen thuishoort en daardoor overal bewakingscamera’s. Ze hebben het helemaal voor elkaar vinden ze. Ze leven in de overtuiging dat alles wat ze hebben hun ook van nature toekomt. “De zondagse sereniteit. Het perfecte evenwicht. De onbewuste overtuiging dat al het goeds een soort natuurlijke vanzelfsprekendheid was, alsof het universum sinds de oerknal een rekensom was geweest en zij ervan de definitieve uitkomst waren.”
Op een rustige zondagnamiddag, terwijl ze hoofdschuddend op hun Loewe kijken naar een reportage over protesten van de boze middenklasse en gele hesjes, staat er plotseling een indringer in hun huis. En hun wereld valt in stukken uit elkaar.
Het interessante aan dit boek is dat we alles beeld voor beeld zien gebeuren door de ogen van de zoon die de camerabeelden bekijkt. (Ook de cover lijkt voor een stripverhaal ontworpen) Maar dat is terzelfdertijd een nadeel want niets van alles wat er verder gebeurd wordt mij als lezer bespaard. De indringer terroriseert Leo en Tea van langsom meer en meer. De beide zestigers zijn totaal verbijsterd en, niet gewend aan geweld, reageren ze in shock “Er zijn genoeg mensen die uit ervaring weten dat roofdieren altijd en overal kunnen toeslaan, dat je altijd genaaid kunt worden en nergens veilig bent. Dergelijke verbijstering is voorbehouden voor de elite.”
Het is natuurlijk heel moeilijk te voorspellen hoe iemand reageert in een situatie als deze maar Leo kiest er voor om de indringer ter wille te zijn. “Goed, antwoordde Leo, snikkend, ‘Goed, oké. Wat wil je? Ik kan alles voor je pakken, je mag alles meenemen.” . Door de houding van de indringer die nonchalant op de bank is gaan zitten, spelend met zijn Bowie-mes, weet Tea sneller dan Leo dat dit geen man is die op geld uit is. “Nee.’, het was mijn moeder die dit zei, Ze staarde haar man aan. ‘Hij wil iets anders.’ Nu keek ze naar de inbreker. ‘Toch? Het is je ergens anders om te doen.”
Met geboeide handen kunnen ze niet anders doen dan hun lot ondergaan, meegesleurd door hun hele huis waar de indringer bijzonder veel interesse lijkt te hebben in foto’s en de kamer van hun zoon Caspar. Langzaam wordt het hen duidelijk dat het een psychopaat is die zichzelf niet meer in de hand heeft. Tot het eindigt in een dramatisch orgelpunt. Leo breekt hoe langer hoe meer terwijl Tea steeds sterker wordt tot ze ten slotte het heft in eigen handen neemt.
Behalve een spannend verhaal, een thriller zonder meer, zet Kwaad Bloed ook een vraag bij het maatschappelijk gegeven van rechts tegen links. De elite versus de verschoppelingen of zij die niet bij de elite willen horen. Tea heeft dat het snelste door. “Er komt een einde aan. Het paleis wordt altijd vernietigd. Sommigen van ons hebben genoeg geluk om de hele rit uit te zitten en nooit de nagels aan de deur te horen, maar ieder koninkrijk eindigt met een Marie-Antoinette en Lodewijk XVI. Iemand moet de laatste zijn. ” De onverwachte plotwending geeft Van Straten pas op het einde weg.
Een belangrijk thema is ook de verhouding van ouders met hun kinderen en meer nog, hoe sommige kinderen niet passen in een gezin. Tot wat woede en het gevoel niet te voldoen kunnen leiden.
Niet voor gevoelige zielen is het minste wat men kan zeggen van dit boek van Henk Van Straten. Bij sommige scènes moest ik het even weg leggen van afschuw maar hier werkt de kundige pen van de auteur: hoe erg de gebeurtenissen die plaats vinden ook zijn, ik bleef lezen als een kind dat door zijn vingers kijkt.
Een wreed verhaal maar gruwelijk goed geschreven.
Leo geniet van zijn vervroegd pensioen “schonk zichzelf een bodempje whisky in. The Balvenie Double Wood 12 Years.” en leeft het Dolce Vita. Thea houdt zich voornamelijk bezig met goede doelen en zetelen in Culturele Besturen. Allebei nog kerngezond op een occasionele hockeyblessure na. Een zeer tevreden, rijk en op elk vlak geslaagd stel. Drie kinderen, twee daarvan zijn blauwdrukken van henzelf. En natuurlijk liberaal links. Bang voor alles wat niet in hun kringen thuishoort en daardoor overal bewakingscamera’s. Ze hebben het helemaal voor elkaar vinden ze. Ze leven in de overtuiging dat alles wat ze hebben hun ook van nature toekomt. “De zondagse sereniteit. Het perfecte evenwicht. De onbewuste overtuiging dat al het goeds een soort natuurlijke vanzelfsprekendheid was, alsof het universum sinds de oerknal een rekensom was geweest en zij ervan de definitieve uitkomst waren.”
Op een rustige zondagnamiddag, terwijl ze hoofdschuddend op hun Loewe kijken naar een reportage over protesten van de boze middenklasse en gele hesjes, staat er plotseling een indringer in hun huis. En hun wereld valt in stukken uit elkaar.
Het interessante aan dit boek is dat we alles beeld voor beeld zien gebeuren door de ogen van de zoon die de camerabeelden bekijkt. (Ook de cover lijkt voor een stripverhaal ontworpen) Maar dat is terzelfdertijd een nadeel want niets van alles wat er verder gebeurd wordt mij als lezer bespaard. De indringer terroriseert Leo en Tea van langsom meer en meer. De beide zestigers zijn totaal verbijsterd en, niet gewend aan geweld, reageren ze in shock “Er zijn genoeg mensen die uit ervaring weten dat roofdieren altijd en overal kunnen toeslaan, dat je altijd genaaid kunt worden en nergens veilig bent. Dergelijke verbijstering is voorbehouden voor de elite.”
Het is natuurlijk heel moeilijk te voorspellen hoe iemand reageert in een situatie als deze maar Leo kiest er voor om de indringer ter wille te zijn. “Goed, antwoordde Leo, snikkend, ‘Goed, oké. Wat wil je? Ik kan alles voor je pakken, je mag alles meenemen.” . Door de houding van de indringer die nonchalant op de bank is gaan zitten, spelend met zijn Bowie-mes, weet Tea sneller dan Leo dat dit geen man is die op geld uit is. “Nee.’, het was mijn moeder die dit zei, Ze staarde haar man aan. ‘Hij wil iets anders.’ Nu keek ze naar de inbreker. ‘Toch? Het is je ergens anders om te doen.”
Met geboeide handen kunnen ze niet anders doen dan hun lot ondergaan, meegesleurd door hun hele huis waar de indringer bijzonder veel interesse lijkt te hebben in foto’s en de kamer van hun zoon Caspar. Langzaam wordt het hen duidelijk dat het een psychopaat is die zichzelf niet meer in de hand heeft. Tot het eindigt in een dramatisch orgelpunt. Leo breekt hoe langer hoe meer terwijl Tea steeds sterker wordt tot ze ten slotte het heft in eigen handen neemt.
Behalve een spannend verhaal, een thriller zonder meer, zet Kwaad Bloed ook een vraag bij het maatschappelijk gegeven van rechts tegen links. De elite versus de verschoppelingen of zij die niet bij de elite willen horen. Tea heeft dat het snelste door. “Er komt een einde aan. Het paleis wordt altijd vernietigd. Sommigen van ons hebben genoeg geluk om de hele rit uit te zitten en nooit de nagels aan de deur te horen, maar ieder koninkrijk eindigt met een Marie-Antoinette en Lodewijk XVI. Iemand moet de laatste zijn. ” De onverwachte plotwending geeft Van Straten pas op het einde weg.
Een belangrijk thema is ook de verhouding van ouders met hun kinderen en meer nog, hoe sommige kinderen niet passen in een gezin. Tot wat woede en het gevoel niet te voldoen kunnen leiden.
Niet voor gevoelige zielen is het minste wat men kan zeggen van dit boek van Henk Van Straten. Bij sommige scènes moest ik het even weg leggen van afschuw maar hier werkt de kundige pen van de auteur: hoe erg de gebeurtenissen die plaats vinden ook zijn, ik bleef lezen als een kind dat door zijn vingers kijkt.
Een wreed verhaal maar gruwelijk goed geschreven.
April 23, 2022
Vooral een spannend, plotgedreven verhaal. De thema's zijn wel interessant, maar wat oppervlakkig uitgewerkt. Dat is al vaker beter gedaan. Toch een dikke (nou ja) aanrader voor bovenbouw vo.
February 18, 2025
Ik weet niet wat ik net gelezen heb. Goed geschreven?! Maar een heftig en verschrikkelijk verhaal waar ik even van moet bijkomen.
June 27, 2021
Dit boek maakt me agressief van frustratie. Het boek is niet subtiel en wel erg pijnlijk. Het boek is absurdistisch en realistisch tegelijk. Prachtig en gruwelijk.
June 7, 2025
2.75 sterren
Een ok verhaal voor tussendoor, vooral gericht op shockeren. Het einde viel mij wat tegen.
Characters 5
Atmosphere 6
Writing Style 6
Premise 5
Execution/Plot 5
Execution/Pace 7
Execution/Setup 6
Enjoyment/Engrossment 6
Narration 6
Een ok verhaal voor tussendoor, vooral gericht op shockeren. Het einde viel mij wat tegen.
Characters 5
Atmosphere 6
Writing Style 6
Premise 5
Execution/Plot 5
Execution/Pace 7
Execution/Setup 6
Enjoyment/Engrossment 6
Narration 6
May 21, 2023
Nooit geweten dat ook Nederlandse schrijvers zo een spannende boeken konden schrijven. Veel turns waardoor je blijft lezen, je zult je in dit boek nooit vervelen.
November 2, 2022
Een inbraak in het ouderlijk huis van Caspar levert een bijzonder gesprek tussen de inbreker en de ouders van Caspar op.
Een gesprek waarin de karakters van de gezinsleden langzaam worden uitgerold.
De verhouding tussen Theo en zijn vrouw, de dieptepunten in hun relatie en gezinsleven worden langzaam bloot gelegd.
Een boek dat je vlot uitleest, bijzonder verhaal, hier en daar doorspekt met grof taal gebruik van de inbreker.
Een gesprek waarin de karakters van de gezinsleden langzaam worden uitgerold.
De verhouding tussen Theo en zijn vrouw, de dieptepunten in hun relatie en gezinsleven worden langzaam bloot gelegd.
Een boek dat je vlot uitleest, bijzonder verhaal, hier en daar doorspekt met grof taal gebruik van de inbreker.
October 4, 2021
Kort maar aangrijpend verhaal met een mooie twist. Het boekje heeft na de leestijd me nog lang aan het denken gehouden; de rake situatiebeschrijvingen van het 'echtpaar', maar ook de toon en redevoering van 'de inbreker' zorgen voor een interessant en terecht tijdsbeeld. Waardoor ik me geregeld afvroeg over mijn eigen daden... ben ik nu een Leo?
July 20, 2020
Mwah.. op dit moment sluit het wel aan bij de maatschappelijke ontwikkelingen met z'n verwijzigingen naar de gele hesjes en Utøya. Maar ik denk dat het verhaal over vijf jaar al versleten is en het overmatige en onzinnige geweld alleen nog maar potsierlijk aandoet.
July 23, 2020
Eindelijk weer fictie van Henk van Straten. Zowaar een thriller dit keer. Dun boekje.
August 9, 2020
Cliché homeinvasion horror thriller waar op het laatste moment nog even een maatschappijkritische jus overheen geplempt wordt.
December 9, 2020
Nice novelle. The plot is not very surprising though
January 12, 2021
Grandioos grappig en ook nog eens relevant op de koop toe.
March 21, 2021
Ziek, misselijkmakend en geen plot.
March 20, 2022
Wat een gruwelijk boekje. Ik werd er gewoon onpasselijk van.
May 19, 2022
Vlot geschreven maar de plot is nogal onwerkelijk… begrijp niet waarom al dat misselijkmakende geweld nodig is om het punt te maken
November 19, 2023
Bloedstollend macaber boekje om in één keer uit te lezen.
January 10, 2025
ik lees normaal nooit nederlandse boeken, maar dit boek greep mij mee in het bizarre verhaal. het einde zag ik jammer genoeg wel al aankomen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 19, 2025
Leuk en spannend boek. Geeft mooi inzicht in hoe mensen aan kunnen kijken tegen de progressieve rijke ‘winnaars’ van het systeem. Het einde had iets uitgewerkter mogen zijn.
July 29, 2022
Een vaardig geschreven home invasion thriller die helaas nu al wat is gedateerd. Een echte pageturner die sterk begint maar waar de maatschappelijke boodschap(pen?) er uiteindelijk wat te dik bovenop komt te liggen. Vooral lezen als je zin hebt in een spannende en gruwelijke thriller die je op een avond uit kunt lezen. 3.5/5
November 28, 2023
Vaardig geschreven, psychologisch sterk en actueel, dit gijzeldrama. Een Breivik-achtig type valt binnen bij een welgesteld en weldenkend echtpaar en rekent met ze af, al pratend en martelend. De verteller speelt hier een interessante rol die ik niet zal verklappen.
Toch zit ik met een bezwaar: moeten al die gruwelijkheden nou echt zo uitgesponnen worden? Ik geloof best dat er veel, onvoorstelbaar erg, geweld is op de wereld, maar voor mijn gevoel wordt er met dit soort boeken (en vooral films natuurlijk) alleen maar geweld toegevoegd.
Ik heb al lang het vermoeden dat vooral Nederlandse schrijvers en filmmakers er dol op zijn. Misschien omdat we hier zo'n gepamperd en rustig luxeleven leiden?
Toch zit ik met een bezwaar: moeten al die gruwelijkheden nou echt zo uitgesponnen worden? Ik geloof best dat er veel, onvoorstelbaar erg, geweld is op de wereld, maar voor mijn gevoel wordt er met dit soort boeken (en vooral films natuurlijk) alleen maar geweld toegevoegd.
Ik heb al lang het vermoeden dat vooral Nederlandse schrijvers en filmmakers er dol op zijn. Misschien omdat we hier zo'n gepamperd en rustig luxeleven leiden?
January 28, 2022
Vergezocht verhaal voor een soort aanklacht tegen de hedendaagse maatschappij. Wat ik dan wel sterk vond, was dat ik één van mijn oude vrienden zoiets soortgelijks - ook al is het in dit boek allemaal wel heel ver gezocht - nog wel zie doen, omdat hij dus ook zo'n type is dat gelooft in een nieuwe wereld en in een complotgroepje zit dat zichzelf "The Rebellion" noemt. Dat verontrustte me toen ik het boek uitlas gisteravond. Maar het verhaal zelf gaat van de ene extreme naar de andere. Daar moet je van houden, denk ik. Mij sprak het niet zo aan, maar doordat het vlot geschreven is, was het verder prima te behappen.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews