Geluk is met een K

by Nadja Hüpscher

Als Sander, de man van Nadja en vader van hun twee jonge zoons, wordt gediagnosticeerd met teelbalkanker moet hij een langdurige behandeling ondergaan. Het gezinsleven staat plots op zijn kop. Het is niet alleen een zware beproeving voor hem, maar ook voor de 'achterblijvers' Nadja, Rein en Benjamin die ieder op hun eigen manier met de ziekte om moeten leren gaan. De dagelijkse realiteit van het ziekenhuis en de onzekerheid over de toekomst gaan hand in hand met de vaak ontwapende naïviteit en roekeloosheid van de jongens, die maar ten dele beseffen wat er met hun vader aan de hand is. Geluk is met een K is een droogkomisch, maar bitterzoet verhaal over een jong gezin dat probeert te overleven in tijden van tegenslag.

Genres: Nonfiction

208 pages, Paperback

Published June 1, 2020

Reviews

[Babiche]

Dit boek is één grote déjà vu naar toen mijn moeder kanker had. Ik herken heel veel en tegelijkertijd heb ik ook enorm gelachen om dit boek. De foute opmerkingen van de kinderen en de opmerkingen van Nadja over hoe ze gewoon even zelf aandacht nodig had. De opmerkingen van de jongens waren soms zo fout, maar soms ook zo lief (en kwetsbaar) dat ik bijna moest huilen. Ik heb het in één dag uitgelezen. Herkenbaar met een vleugje humor.

[Leesdame]

Nadja Hüpscher is een sterke vrouw en lieve moeder, maar soms is ze er ook klaar mee. Ook hier is ze eerlijk over. Dat ze wel eens boos is op Benjamin en Rein, dat ze soms haar geduld verliest. Of dat ze in tranen op haar werk zit. Deze eerlijkheid geeft dit boek een rauw en persoonlijk randje. Het wordt nergens mooier gemaakt dan het is, het is puur en keiharde realiteit. ‘Geluk is met K’ is een intiem en rauw verhaal!

Lees verder op mijn blog :)

[Mehsi]

Een OK boek. De stukken over de familie, de kanker, wat er allemaal gebeurde vond ik goed geschreven, ik zat steeds te hopen dat alles goed zou komen want het leek steeds iets goed te gaan en toen stortte alles in. Al was het moeilijk te lezen, ik was blij dat Nadja ook haar gevoelens/hoe je het wilt noemen gaf (dat ze bijvoorbeeld vreeemd wilde gaan want ze miste aandacht en liefde, of hoe ze gewoon even geen zin meer had in iets en ook soms even boos werd op haar man). Ik had graag wel wat meer stukjes MAIL of POST gezien. Ik rate het alleen lager omdat ik de kinderen vaak vervelend vond (vooral in het begin had ik af en toe zin om het boek weg te doen hierom) en dat badmeester/zwemgedoe vond ik niks, ik had medelijden met dat kind.

[Lenny]

Mooi, aangrijpend. Nadja schrijft prachtig maar er is erg veel dat niet gezegd wordt en steeds hetzelfde dat wél gezegd wordt. Veel herhaling. Steeds maar weer die irritante buitenwereld die álles verkeerd doet.

[Louis]

The book is different than one might expect. It mainly is about the family who tries to adapt to the changing situation with their Sanders’ illness. Although it is clearly a devasting situation neither of the family members are described in real depth. Besides the two obnoxious childeren failing to understand the situation nor the parents who remain superficial no effort is made to fully grasp the emotions of the patient or the author herself. Or do I wonder how do you involve the people closely surrounding the patient to create a beneficial environment for all. At the end of the book a better balance is achieved but why not earlier?

[Tess Scheele]

In dit eerlijke en ontroerende verhaal schrijft Nadja Hupscher over de periode waarin haar man ernstig ziek is. Nadja vertelt met een lach en een traan hoe zij haar gezinnen, met twee jonge kinderen, draaiende houdt. Nadja is open over de bizarre opmerkingen van haar omgeving bijvoorbeeld, over de rake vragen van haar kinderen en over wat de ziekte en het zorgen met haar doen. Het boek is vlot geschreven. Ik had het binnen een paar dagen uit.

[Let Leest]

Nadja beschrijft hoe zij en haar gezin overleven wanneer haar partner kanker krijgt. Vooral de briljante dialogen van de zoontjes en de terugkerende “galgje” illustraties maken het een uniek en ontroerend boek.

[Amelie Van Den Boom]

Dit boek is geen tranentrekker en ook geen zielig verhaal. Het zijn de persoonlijke ervaringen van Nadja en haar twee jonge kinderen, die uit onwetendheid soms harde, maar hele rake dingen zeggen. Bijzondere stijl, echt anders dan de zielige verhalen die je zou verwachten

[Sandra de koning-vd pol]

Eigenlijk wil ik het niet lezen, niet terug naar waar we waren en tegelijkertijd wel. De angst voelbaar daar, de wereld waarin je geen keus hebt, je overgeven.
Opgelucht keer twee sla ik dit boek dicht.

[Jolieg G]

De manier van schrijven vond ik niet prettig.
Veel werd geschreven als onderstaand

REIN
Mam, .......
IK
Ik hou van .........
REIN
Je moet kiezen........
IK
Dan maar.......
REIN
Oké. Maar ...........
IK
Ik kies niet.....
REIN

[Dorine]

Geluk is met de K van k**kinderen.
Ze zijn gebruikt als spreekbuis en zijn oversekst en onaangepast hoop niet dat ze in werkelijkheid ook zo zijn want dit is het gezin waar in voor vreest in vliegtuig, restaurant.. nou ja overal.
Geen aanrader.

[Mirandana]

Persoonlijk. Eerlijk. Puur. Rauw. Verdrietig. Indrukwekkend. Humor.

[Daniël]

Er komt een man bij de dokter.

[Iris van Meer]

Ik hou niet zo van Nederlandse boeken, maar deze was goed.
Mooie blik in het leven van een gezin waarin Kanker helaas een hoofdrol speelt

[Marleen]

Heel goed boek. Nadja heeft een hele fijne schrijfstijl. Ondanks het heftige onderwerp zit er veel humor in het boek!

[Charlotte]

ge-wel-dige dialogen :D

[Frederieke]

Heel bijzonder om dit verhaal vanuit het perspectief van iemand anders te lezen.

[Claire]

Heel snel uitgelezen! Aangrijpend boek!

[Anne]

hartverscheurend mooi