คินดะอิจิยอดนักสืบ: ลูกรักของปีศาจ

by Seishi Yokomizo, ชมนาด ศิติสาร (Translator)

คินดะอิจิ โคสุเกะ คือยอดนักสืบที่นักอ่านทั้งญี่ปุ่นและไทยต่างคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ไม่ว่าเขาจะต้องเผชิญกับคดีฆาตกรรมที่โหดเหี้ยมอำมหิตหรือลึกลับซับซ้อนเพียงใด ยอดนักสืบผู้นี้ก็ยังสามารถไขปริศนาได้อย่างยอดเยี่ยม

เมื่อภรรยาของคาซามะ คิงโงะ นักธุรกิจผู้มีอำนาจในญี่ปุ่นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยโดยทิ้งไว้เพียงไปรษณีย์แผ่นเดียว แต่วันถัดมาเธอกลับถูกพบเป็นศพในสภาพเปลือยกาย กอดก่ายกับชายอื่นที่ไม่ใช่สามีของเธอ!

ในคืนวันฝนพรำ ฆาตกรจิตวิปลาสในชุดกันฝนออกล่าเหยื่อ แล้วหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงศพไร้เสื้อผ้าติดกายอย่างน่าบัดสี โดยภรรยาของนักธุรกิจที่ตายไปเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ...

ยอดนักสืบคินดะอิจิต้องเข้ามาคลี่คลายปริศนาดำมืดในครั้งนี้ รวมทั้งยับยั้งคดีฆาตกรรมสุดอำมหิตที่วนเวียนอยู่รอบตัวนักธุรกิจผู้นี้ให้จงได้

Genres: Crime, Mystery

288 pages, Paperback

Published July 1, 2020

About the author

Seishi Yokomizo (横溝 正史) was a novelist in Shōwa period Japan.
Yokomizo was born in the city of Kobe, Hyōgo (兵庫県 神戸市). He read detective stories as a boy and in 1921, while employed by the Daiichi Bank, published his first story in the popular magazine "Shin Seinen" (新青年[New Youth]). He graduated from Osaka Pharmaceutical College (currently part of Osaka University) with a degree in pharmacy, and initially intended to take over his family's drug store even though sceptical of the contemporary ahistorical attitude towards drugs. However, drawn by his interest in literature, and the encouragement of Edogawa Rampo (江戸川 乱歩), he went to Tokyo instead, where he was hired by the Hakubunkan publishing company in 1926. After serving as editor in chief of several magazines, he resigned in 1932 to devote himself full-time to writing.
Yokomizo was attracted to the literary genre of historical fiction, especially that of the historical detective novel. In July 1934, while resting in the mountains of Nagano to recuperate from tuberculosis, he completed his first novel "Onibi" (『鬼火』), which was published in 1935, although parts were immediately censored by the authorities. Undeterred, Yokomizo followed on his early success with a second novel Ningyo Sashichi torimonocho (1938–1939). However, during World War II, he faced difficulties in getting his works published due to the wartime conditions, and was in severe economic difficulties. The lack of Streptomycin and other antibiotics also meant that his tuberculosis could not be properly treated, and he joked with friends that it was a race to see whether he would die of disease or of starvation.
However, soon after the end of World War II, his works received wide recognition and he developed an enormous fan following. He published many works via Kodansha's Weekly Shōnen Magazine in serialized form, concentrating only on popular mystery novels, based on the orthodox western detective story format, starting with "Honjin Satsujin Jiken" (『本陣殺人事件』) and "Chōchō Satsujin Jinken" (『蝶々殺人事件』) (both in 1946). His works became the model for postwar Japanese mystery writing. He was also often called the "Japanese John Dickson Carr" after the writer whom he admired.
Yokomizo is most well known for creating the private detective character Kosuke Kindaichi (金田一 耕助). Many of his works have been made into movies.
Yokomizo died of colon cancer in 1981. His grave is at the Seishun-en cemetery in Kawasaki, Kanagawa (神奈川県 川崎市).

Reviews

[Suwitcha Chandhorn · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวสนุกชวนติดตาม พลิกผันไปมาจนแทบเดาทางไม่ถูก ดีใจที่เดาถูกว่าฆาตกรเป็นใคร แม้จะยังไม่รู้​เรื่องแรงจูงใจและอ่านไปแล้วค่อนเรื่องก็เถอะ นับเป็นการกลับมาใหม่ของคินดะอิจิ​ที่สนุกสมใจผู้อ่าน​เลยทีเดียว

[Ploy Inthira · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่สนุกดีนะ แต่ก็รู้สึกสะอิดสะเอียนกับเหตุฆาตกรรมในเรื่องพอสมควร ความสัมพันธ์ของคนในเรื่องคือยุ่งเหยิงยิ่งกว่าสายไฟฟ้าประเทศไทย เล่มนี้คินดะอิจิไม่ค่อยได้ออกโรงเท่าไหร่ เราจะได้เห็นเรื่องราวจากมุมมองของตัวละครอื่นมากกว่า

[Kamons · Rating 4 out of 5]

รู้สึกทำไมเล่มนี้มันไม่ค่อยมีคนพูดถึง เราว่าสนุกอยู่นะ ถ้าเทียบกับเล่มหลังๆที่ออกก่อนหน้านี้ (ซึ่งทิ้งช่วงนานมากๆ) เราว่าเล่มนี้สนุก ก็ฟีลการอ่านนิยายสืบสวนญี่ปุ่นเต็มที่เลย ถามว่าออกแนวสืบมั้ย..ก็ไม่ คือลุงคินจะไม่ได้มาออกแนวสืบอะไรแบบในการ์ตูนอยู่แล้ว แกก็จะเก็บเงียบแล้วมาเฉลยตอนจบทุกทีแหละ แต่เรื่องราวในเล่มมันก็ระทึกลึกลับ น่ากลัว ชวนแหวะ ดี ก็เออสนุก ไม่ยาวมากด้วย

[Fai C. - · Rating 3 out of 5]

รู้สึกว่าเล่มนี้คดีไม่ค่อยซับซ้อนเท่าไร อ่านได้ พอให้หายคิดถึง

[Seamonkey · Rating 3 out of 5]

ไม่ได้อ่านคินดะอิจิมาตั้งนาน (ที่ว่านานนี่ไม่ใช่เพราะไม่ได้ตีพิมพ์เล่มใหม่มาตั้งนานหรอกนะ แต่เพราะดองเล่มเก่าๆ เอาไว้ไม่ได้อ่านสักที ถถถ) จะว่าสนุกก็สนุกอยู่ แต่ก็ไม่ได้สนุกมากเหมือนเล่มก่อนๆ

วิธีการเล่าเรื่องของอ.โยโกมิโซะก็ยังคงรูปแบบเดิม คือเหมือนจะกั๊กๆ ข้อมูลสำคัญอะไรไว้สักอย่าง สังเกตมาหลายเล่มละ

เล่มนี้เหมือนคินดะอิจิจะไม่ค่อยมีบทเยอะเท่าไหร่ เพราะจะเล่าเรื่องผ่านทางด้านตัวละครที่ชื่อซันตะเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่ไม่ใช่ว่าคินดะอิจิจะไม่สำคัญนะ เพราะเรื่องราวทั้งหมดคลี่คลายก็เพราะคินดะอิจินี่แหละ เพียงแต่เราจะไม่ค่อยรู้ว่าคินดะอิจิทำอะไรอยู่ ซึ่งข้อมูลตรงนั้นเราก็เลยไม่รู้ไปด้วย มารู้เอาก็ตอนท้ายเรื่องแล้ว (ทั้งปี)

ก็หวังว่าสนพ.จะพิมพ์ตอนที่เหลือออกมาเรื่อยๆ อย่าให้เกิดอาถรรพ์คินดะอิจิอีกเลย (ฮา)

3.8 ละกัน

[Makmild · Rating 4 out of 5]

ชอบเรื่องนี้กว่าเกาะโกะคุมงอีก ในแง่ของความสัมพันธ์อันล้ำลึกและอิรุงตุงนังของแท้ คิดว่าคงเป็นเพราะเดาคนร้ายไม่ยากเล่มนี้เลยไม่ค่อยดังเท่าไร แต่เราชอบเรื่องความสัมพันธ์ยุ่งเหยิงแบบนี้มากจริงๆ (ยุ่งเกินควรด้วย 5555 ชู้ซ้อนชู้ซ้อนชู้ เต็มไปหมด)

ในเล่มนี้คินดะอิจิไม่เด่นเท่าไร แต่มีอีกหนึ่งตัวละคร - ซันตะ - ที่คอยดำเนินเนื้อเรื่องแล้วเราตามสืบไปกับพ่อหนุ่มนี่ เลยไม่ค่อยได้เห็นมุมมองของคินดะอิจิเท่าไร คิดว่าเล่มนี้คงไม่ใช่เล่มต้นๆ ของโยโคมิโซะ

ในส่วนของปมสาเหตุการฆ่าของฆาตกรเราคิดว่า เออ มันก็เข้าใจสาเหตุที่เกิดขึ้นจริงๆ แหละ ตรงจุดนี้ที่ทำให้เราชอบงานของโยโคมิโซะตลอดคือ สาเหตุในการก่อฆาตกรรมของฆาตกรนั้นมันมากพอที่จะทำ ซึ่งแน่นอนว่าการฆาตกรรมมันแย่และผิดกฎหมาย แต่หากเราเข้าใจปมที่เกิดขึ้น มันก็อาจจะทำให้ไม่เกิดคดีซ้ำขึ้นมาได้

ในการบรรยายฉากความลึกลับเหมือนมีภูติผี เราว่าเล่มนี้ไม่เท่าไร แต่การสร้างฉากระทึกในการเจอศพหรือเข้าไปสืบคดีของซันตะถ้าคิดตามก็น่ากลัวอยู่ไม่หยอก

โดยรวมแล้ว เราว่าเราชอบเรื่องยาวของคินดะอิจิมากกว่าเรื่องสั้นอีกค่ะ

[Earffy · Rating 5 out of 5]

สนุก ตื่นเต้น บางตอนอ่านแล้วแอบขนลุก

[Fon · Rating 4 out of 5]

ชอบ นานๆ ได้กลับมาอ่านคินดะอิจิที มันก็จะสนุกๆ หน่อย

[ณัฐพันธุ์ บุญเลิศ · Rating 3 out of 5]

พล๊อตวิตถาร เนื้อหาต่ำตมโสมมแบบละครไทยแนวชิงรักหักสวาท ผสมกลิ่นอายหนังโป๊ pink film ของญี่ปุ่น และหนังนักฆ่าถุงมือดำแบบอิตาลีที่เรียกว่า giallo (นึกถึงหนังของ Dario Argento, Mario Bava และ Brian De Palma) ถ้าเอาเรื่องนี้ไปทำเป็นหนังจริง คงต้องแปะป้าย ฉ20 อย่างไม่ต้องสงสัย เพราะฆ่ากันชนิดทั้งถ่าง ทั้งแหก จนต้องแจกยาหม่องป้ายเซนเซอร์ไม่หยุด!
.
เรื่องย่อ: เหตุเกิดขึ้นเมื่อมีการส่งจดหมายประจานความหน้าด้านของชู้รักชาย-หญิง ก่อนที่ต่อมาฝ่ายหญิงจะพบเป็นศพในสภาพเปลือยร่วมกับชู้ นั้นคือจุดเริ่มต้นของคดีฆาตกรรมต่อเนื่องจากฝีมือฆาตกรหื่นกามที่ถูกขนานนามว่า "ลูกรักของปีศาจ" เหยื่อคนแล้วคนเล่าของมัน ล้วนเกี่ยวข้องกับมหาเศรษฐีผู้มักมากในกาม นักข่าวหนุ่มผู้ตกกระไดพลอยโจนในปริศนาครั้งนี้ จึงต้องออกสืบหาความจริงให้ได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
.
ใช่ครับ ตัวเอก หรือตัวนำจริง ๆ ของเรื่องนี้ไม่ใช่คินดะอิจิ พ่อนักสืบหัวกระเซิงของเรา กว่าจะปรากฏตัวก็โผล่ไปค่อนเล่มแล้ว แถมยังดูไม่ค่อยมีบทบาทชวนจำเสียเท่าไร แม้ตอนท้ายจะออกมาชุบมือเปิบเป็นฮีโร่วางแผนไขปริศนาเสียเอง.... แต่นั้นก็ไม่ใช่ข้อเสียของหนังสือหรอกครับ เพราะใครจะเป็นตัวนำก็ได้ ขอแค่ให้เรื่องสนุกเป็นใช้ได้
.
ทุกคนรู้ว่าเราเป็นแฟนคลับคินดะอิจิรุ่นหลาน แต่กลับรุ่นปู่นั้น มิใคร่จะใส่ใจเสียเท่าไร เพราะเคยอ่านเล่มแรกที่มีแปลไทย "คดีฆาตกรรมในตระกูลอินุงามิ" แล้วมิถูกจริตในลีลาพาทีการเขียนแบบฉุยฉายย้ายเยื้องของผู้แต่ง จึงมิได้สานต่อความสัมพันธ์กับหนังสือชุดนี้ จวบจนกระทั่งทางแพรวนิยายแปล ส่งนิยายเล่มนี้มาให้อ่าน เราจึงให้โอกาสตัวเองอ่านอีกครั้ง และพบว่า เราชอบกว่าที่คิด
.
"ลูกรักของปีศาจ" (ซึ่งอันที่จริงเป็นชื่อที่ไม่ค่อยเข้ากับเรื่องเท่าไร หากตั้งชื่อว่า "บุรุษในสายฝน" ยังเหมาะเสียกว่า) ดำเนินเรื่องค่อนข้างเร็ว ในแต่ละบทมีเหตุการณ์ใหม่ ๆ เกิดขึ้นให้ได้ติดตามตลอด นิยายออกตัวได้น่าสนใจในช่วงต้น ก่อนจะค่อย ๆ เฉื่อยในช่วงกลาง และหย่อนยานในตอนท้าย ซึ่งนำไปสู่บทสรุป และการคลี่คลายที่ออกจะไม่สาแก่ใจเสียเท่าไรนัก
แต่ถึงกระนั้นต้องยอมรับว่า นิยายตอนนี้มีเสน่ห์ให้น่าติดตามอยู่พอสมควร จากบรรยากาศที่เหมือนหนังโป๊ซอฟท์คอร์เกรดบีที่เป็นที่นิยมในช่วงกลางยุค 60's ของประเทศญี่ปุ่น ที่ใส่องค์ประกอบเชิงศิลป์เข้าไปเคลือบกับนวลเนื้อตัณหา เนื้อเรื่องในนิยายค่อนข้างไปทางตลาดล่าง อ่านกลัดมันแก้คันตอนหมดลมว่าว ตัวละครในเรื่องล้วนแล้วแต่มักมากในกาม ประหนึ่งจะแข่งกันว่าใครวิตถารได้มากกว่ากัน แผนผังตัวละครหากโยงดูแล้ว จะพบว่าเกือบทั้งเรื่องได้กันแบบอีรุงตุงนัง แย่งผัว แย่งเมีย สลับคู่ชูชื่น หื่นข้ามเส้นกันไปหมด และแน่นอนสำหรับคนชอบความวิปริตของฉากฆ่า นิยายตอนนี้ก็จัดเต็มให้กับลีลาการนำเสนอศพแบบพิสดารงานศิลป์ ซึ่งเรามิอยากสปอยให้เสียอรรถรส แต่เอาเป็นว่าถ้าสร้างเป็นหนังจริง คงต้องกาตัวแดงห้ามเด็กชมแน่นอน....
แต่ทั้งนี้อารมณ์ความหื่นไม่ได้พุ่งทะลวงแบบงานรัมโป เพราะวิธีการถ่ายทอดของอ.เซซิ ค่อนไปทางเล่าแต่พื้นผิวภายนอก บรรยายให้เห็น แต่ไม่ได้ดำดิ่งไปยังการพรรณนานึกคิดถึงห้วงอารมณ์แบบอ.รัมโป ที่หมกมุ่นถึงใจกลางความปรารถนาของมนุษย์
.
โดยรวมถือว่าอ่านได้เพลินในฐานะนิยายคาวโลกีย์ แต่ในฐานะนิยายสืบสวนถือว่ายังธรรมดาไปครับ บรรยากาศได้ แต่วิธีการคลี่คลายยังไม่ค่อยกระชับจับใจ
.
ป.ล. เดาฆาตกรไม่ยาก เพราะเรื่องนี้ตายกันเป็นเบือ เหลือให้เดาได้ไม่ยาก

[Book Beforebed_ · Rating 4 out of 5]

สำหรับเรื่องนี้คินดะอิจิไม่ค่อยมีบทบาทเท่าไหร่ จะไปหนักที่ 'ซันตะ' ตัวละครนักข่าว ที่ซึ่งรู้เรื่องราวความเป็นไปเกือบทั้งหมด แต่ผู้ที่ไขคดีก็คือคินดะอิจิเหมือนเดิม แค่ไม่ได้เปิดเผยขั้นตอนมาก เฉลยมาปุ๊ป คือ อ้าววววว โดยส่วนตัวคิดว่าก็ถือว่าเฉลยหักมุม แต่เราไม่ชอบอะไรแบบนี้เท่าไหร่ คือเนื้อหามันฉีกไปอีกแบบ แบบที่ตลอดเรื่องไม่ได้พูดถึงตรงนี้เลย แล้วอยู่ดีๆมาเฉลยปมว่าอ่อ มันเป็นเพราะแบบนี้นะ อะไรงี้ คือไม่มีใครเดาสาเหตุถูกแน่ๆ 555 แต่อาจจะเดาฆาตกรได้ เพราะคนที่น่าสงสัยก็จะทยอยโดนฆ่าไปเรื่อยๆ

สรุปแล้ว คินดะอิจิตอนล่าสุดนี้ยังไม่แผ่วเลย ยังคงความสนุก น่าติดตาม ปนหลอนนิดๆเอาไว้เหมือนเดิม หากต้องการเนื้อเรื่องที่เข้มข้น โหดๆ ก็น่าจะชอบตอนนี้ แต่ถ้าคาดหวังการสืบสวนจ๋า อาจจะผิดหวังนิดนึง

[Stk Kindaichikungz · Rating 5 out of 5]

เป็นคินดะอิจิ อีกหนึ่งตอนที่เป็นคดียาว และ ค่อนข้างสนุกเลย เป็นคดีที่โหดและวิปลาสที่สุดและ ตายเป็นเบือเลย พออ่านไปท้ายๆเล่ม จะเริ่มเดาตัวคนร้ายได้ไม่ยากแล๊ะ เพราะมันตายกันเยอะจริงๆจนเหลือตัวละครน้อยแล๊ะ 555+ ผมคิดไว้แล้วว่าคนร้ายจะต้องเป็นคนคนนั้นแน่ๆ คิดไว้ไม่ผิดจริงๆ แถมคิดไว้แล้วว่าจะต้องมีหักมุมตรงนั้นแน่ๆ ระหว่างพระเอกและ.... สงสารพระเอกเลยที่....... แต่ไม่เป็นไร คนเก่งอย่างพระเอกหาใหม่ได้อยู่แล้ว ผู้หญิงดีดีมีอีกเยอะ 5555+

[Atthapon. · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เป็นเรื่องแรกของอินดะอิจิที่เราอ่าน
เราว่าเนื้อเรื่องสนุก น่าติดตามอ่านต่อเรื่อยๆได้
ปมปริศนาน่าสนใจทำออกมาได้ดี
เราชอบการบรรยายการกระทำของตัวละคร
บทจะตื่นเต้นก็หัวใจจะวายได้เลย บทจะบรรยายลักษณะที่เกิดเหตุก็นึกภาพออกเลย
ทริคใครอ่านนิยายสืบสวนมากๆคงเดาได้แน่นอน
4.0/5.0

[Manchulika · Rating 5 out of 5]

just perfect

[Npasinee · Rating 3 out of 5]

สนุกดี​ แต่ตอนเฉลยปม​ เฉลยคนร้ายรวบรัดมาก​ เหมือนไม่มีจุดที่ลุ้นตอนค่อยๆสืบ​ ปุบปับบอกเฉลยเลย​ บทคินดะอิจิน้อยกว่าเล่มอื่นๆ

[WaterLily · Rating 4 out of 5]

สนุกมาก หักมุมแล้วหักอีก แต่หักหนึ่งดาวตอนจบรวบรัดไปหน่อย บางจุดเฉลยไม่ค่อยกระจ่าง

[Bebas1998 · Rating 5 out of 5]

แปลไทยคำผิดเยอะมากอ่านละขัดใจ!!!