رساله شریفه پند صالح

by صالح علیشاه

رسالهٔ شریفه پند صالح تألیف شیخ محمدحسن صالحعلیشاه گنابادی (۱۲۷۰–۱۳۴۵ شمسی)، قطب سی و ششم سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی، از زمان تألیف (چاپ اول، اردیبهشت ۱۳۱۸) تاکنون، یکی از مهمترین کتاب‌ها و منابع جهت آشنایی با تصوف و عرفان برای محققین، و دستورالعملی عمومی برای پیروان طریقت نعمت‌اللهی سلطان‌علیشاهی بوده‌است. بزرگان این سلسله از همان زمان مکرراً طالبین و محققین و پیروان را به مطالعه و مداقه در این کتاب توصیه کرده‌اند.
همچنین دکتر نورعلی تابنده مجذوب‌علیشاه، قطب وقت سلسله نعمت‌اللهی، در طی مدت چند سال، به‌طور هفتگی، به تفسیر این کتاب پرداخته‌اند.

228 pages, Paperback

Published January 1, 1365

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 2 out of 5]

این کتاب نامه ای است خطاب به درویشان و فقیران از سوی پیشوا و ملجأ سابق طریقه ی نعمت اللهی گنابادی که در آن به عناصر مهم سلوک و رفتار اشاره شده است. از انجا که من اساسا از اندرزنامه ها لذت می برم و گوش به حرف هایشان می سپارم - هرچند دل سپردن کمتر رخ می دهد - طبیعی است که از این اندرزنامه ی فروتنانه و مختصر هم لذت می برم. علاوه بر این لذت عام این نامه ویژگی های دیگری هم دارد مثلا تأکید مدام بر آینده بین بودن و تفکر، تصریح به سربار جامعه نبودن و استقلال، اصرار بر عدم تخطئه ی شخص و ذم عمل به جای فرد، و .... خلاصه آنکه رساله ای است مختصر و مفید

حاشیه: سیر پیشوایان طریقت نعمت اللهی سلطان علیشاهی گنابادی از آغاز قرن این گونه است: سلطان علیشاه شهید -> نورعلیشاه ثانی -> صالح علیشاه (مؤلف این رساله در سال 1317 ) -> رضا علیشاه -> محبوب علیشاه -> مجذوب علیشاه - دکتر نور علی تابنده

[Alireza]

صالح علیشاه