Wszystkiemu winni są faceci

Siedem grzechów głównych #5

by Danuta Noszczyńska

Nic tak nie poprawia nastroju, jak obarczanie innych winą za swoje porażki.

Sylwia z powodzeniem spełnia się zawodowo jako nauczycielka, prywatnie zaś jako żona i matka. Czas zajmuje jej dbanie o dom, o męża i córkę, o swoich podopiecznych, najmniej uwagi poświęca sobie. Jest perfekcjonistką, nic i nikt nie ma prawa wymknąć się spod jej pełnej czułości kontroli. Do czasu. Andrzej, zaniepokojony przepracowaniem żony, namawia ją na wykorzystanie rocznego urlopu i zrobienie czegoś dla siebie. Wprowadza w życie rodziny zdrowy model odżywiania, systematyczne dbanie o kondycję fizyczną, organizuje rozrywki kulturalne. A wtedy… wszystko nabiera innej perspektywy. Czy to możliwe, żeby mąż ni stąd, ni zowąd porzucił dla kochanki tak wspaniałą kobietę, a ich jedyna córka nagle postanowiła wyjechać do oddalonej od domu o kilkaset kilometrów szkoły z internatem? Co takiego się stało? Przyjaciółki Sylwii, wspierające ją nieustannie na duchu, mają całkiem oczywiste wytłumaczenie zaistniałej sytuacji: "wszystkiemu winni są faceci”.

Powieść utrzymana jest w ironicznym tonie, bohaterka nie od razu budzi sympatię, ale jej komiczne perypetie mogą wywołać u czytelnika wiele uśmiechu i być może pozwolą spojrzeć z dystansu… na samego siebie?

344 pages, Paperback

First published October 16, 2018

About the author

Polska plastyczka, reżyserka, twórczyni amatorskich teatrów Azet i Amarant, specjalistka do spraw teatralnych w Archetti Orkiestrze kameralnej Miasta Jaworzna, absolwentka krakowskiego liceum plastycznego oraz wydziału filozoficznego UJ.
Jako pisarka zadebiutowała w 2007 roku książką Historia nie Magdaleny.

Reviews

[Aellirenn Czyta · Rating 3 out of 5]

Niezmiennie lubię książki Pani Noszczyńskiej. Pod postacią lekkiej powieści zawsze przemyci jakąś prawdę życiową. Również przy tej historii odpoczęłam, uśmiechnęłam się do siebie i wyniosłam lekcję.

[Zofia Janiak · Rating 4 out of 5]

Bardzo prosta do czytania książka aż sama się czyta. Bardzo przyjemna. Nie jest jakimś arcydziełem sztuki ale, czytając ją dobrze się bawiłam.

[Julita]

DNF