Առաջին հատորում զետեղված են ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր Հրանտ Մաթևոսյանի պատմվածքները («Ահնիձոր», «Մենք ենք, մեր սարերը», «Բեռնաձիեր» շարքը, «Թափանցիկ օր», «Մեծամոր», «Գոմեշը», «Մեր վազքը», «Իմ գայլը», «Պատիժը», «Բաց երկնքի տակ հին լեռներ», «Կանաչ դաշտը»)։
Hrant Matevosyan (Հրանտ Մաթևոսյան, Грант Матевосян, Hrant Matevossian) was born in Ahnidzor village near Alaverdi, Lori in 1935. He studied at the village school. He received his higher education in Yerevan State Pedagogical Institute after Khachatur Abovyan. Later Matevosyan graduated from Moscow Higher Screenwriting Courses. He began his literal activity in the 1960s.
Matevosyan is the only of Armenian novelists, who was awarded the State Prize of the former USSR. His works have been translated into different languages.
Այս պատմվածքի խորհուրդներից մեկը այն է, որ կյանքում չկա միայն չար և միայն բարի: Ամեն մեկը ունի և՛ չար, և՛ բարի կողմ...
"Կերպարների մասին կարծիքս"💚 --------------------- Իմ կարծիքով պատմվածքում չկաին ո՛չ դրական, ո՛չ բացասական կերպարներ, բոլորը չեզոք էին: Ամեն մեկը ապրում էր իր կյանքով և դրա պահանջներով: --------------------- "Ինչը ինձ դուր չեկավ" 💚 Ինչպես նշվեց պատմվածքում, լավ կլիներ, եթե կարմիր պառավ ձին կենդանի մնար, բայց այդ դեպքում պատմվածքը ավելի հեքիաթային կլիներ և չէր արտահայտի կյանքի դաժանությունը:
Բայց շատ սիրուն պատմվածք էր, բոլորին կառաջարկեմ մի քիչ ժամանակ տրամադրել սա կարդալու համար☺️💚