มิโล แมวน้อยกระโดดไม่เป็น

by Costanza Rizzacasa d'Orsogna, นันธวรรณ์ ชาญประเสริฐ (Translator), เฉลิมพันธุ์ ปัญจมาพิรมย์ (Illustrator)

มิโล เป็นแมวดำที่เกิดข้างถนน
ความโดดเดี่ยวทำให้มันต้องรีบเป็นผู้ใหญ่
แม้ภายนอกมันจะดูเปราะบาง และตัวเล็กนิดเดียว
แถมยังกระโดดไม่เป็น เดินเซ เฉียงไปเฉียงมา
แต่มันไม่รู้สึกว่าตัวเองแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ทั้งหลาย
คืนหนึ่ง ท่ามกลางพายุฝน มันตัดสินใจออกผจญภัย
และได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งอาจรอมันอยู่เหมือนกัน
เธอทำให้มันรู้จักความหมายของคำว่า “บ้าน”
ช่วยมันเอาชนะอุปสรรคต่าง ๆ ด้วยความรักและความอดทน
นอกจากนั้น มันยังได้พบเพื่อนใหม่มากมาย
ทั้งนกนางนวล แมงป่อง เม่น ปู วัว และสุนัข
เพื่อนเหล่านี้ทำให้มันรู้ว่า
เราสามารถเปลี่ยนความเปราะบางให้เป็นพลังได้

Genres: Italian Literature, Young Adult

112 pages, Paperback

First published January 1, 2018

About the author

Costanza Rizzacasa d’Orsogna è laureata in Scrittura alla Columbia University di New York e ha vissuto per dodici anni negli Stati Uniti, dove ha lavorato come giornalista per varie testate e pubblicato racconti e poesie. Da oltre dieci anni si occupa di cultura e letteratura americane per il “Corriere della Sera” e il supplemento culturale “la Lettura”.

Reviews

[รพีพัฒน์ อิงคสิทธิ์ · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เทให้ทั้งใจในฐานะคนรักสัตว์ เรื่องมันจริงมากทั้งๆ ที่ส่วนใหญ่เขียนจากจินตนาการของการสนทนาภาษาสัตว์ แต่ก็สะท้อนอะไรหลายอย่าง ทั้งประเด็นเรื่องสัตว์ในเมือง สัตว์เลี้ยง และสัตว์ในฟาร์ม เรียกว่าครบถ้วนทุกอารมณ์ อ่านเพลินๆ ก็สนุก อ่านเอาเรื่องก็ใช้ได้ แถมยังสะท้อนบริบทเรื่องราวของผู้เล่าแบบเต็มๆ จนอดไม่ได้ที่จะเอาใจช่วยแมวน้อยกระโดดไม่เป็นตัวนี้

หนังสือแพงไปหน่อย แต่ก็ชวนอ่านครับ

[Makmild · Rating 5 out of 5]

ตอนกดสั่งซื้อมาก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอกค่ะ อยากหาอะไรอ่านเบาๆ มั่ง ไม่คาดหวังเยอะเลย พอหนังสือมาถึงมือ โอว เล่มบางมาก รีบอ่านเลยละกัน

หนังลือเล่มบาง แต่ความรู้สึกที่ได้รับหลังอ่านไม่เคยจางหายไปไหนเลยค่ะ มิโลคือเรื่องราวของแมวดำที่กระโดดไม่เป็น (ก็ตามชื่อเรื่องอะเธอเอย) โดนใครต่อใครสบประมาทว่าแมวประหลาด แค่เป็นแมวดำก็แย่พอแล้ว (ชั้นชอบแมวดำมาก เห็นแล้วอยากฟัด) นี่ยังเป็นแมวพิการที่กระโดดไม่ได้อีกหรอ!

ดูๆ แล้วมิโลเป็นแมวเคราะห์ซ้ำกรรมซัดแต่ชีวิตไม่อาภัพเท่าไรนัก ถึงแม้ว่ามันจะดูแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตต่างๆ ทั้งหลาย แต่สำคัญตรงไหนหรือที่ใครจะคิดเช่นไรกับมัน

บรรทัดทำน้ำแตกของเราอยู่ที่หน้า 31 ขอยกมาให้อ่าน
‘ทำไมใครๆ ก็พูดถึงฉันราวกับว่าฉันแตกต่างจากพวกเขา” มันสะอื้นอยู่ในอก “ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้แตกต่าง” มันนึกถึงที่แม่เคยบอกอยู่เสมอว่ามันแสนพิเศษ
มันหวังว่าพิการจะหมายความว่าอย่างนั้น น่ารัก และ พิเศษ’

แงงงงงงงงงงงง แค่ย้อนกลับไปอ่านเท่านนี้น้ำตาเราก็ซึมแล้วค่ะ คุณคนแต่งเขียนดีมากๆ เธอเขียนในมุมมองของเจ้ามิโลได้น่ารักน่าชังและน่าเอ็นดูเสียเหลือเกิน เป็นหนังสืออีกเล่มที่ทำให้ยิ้มได้ทุกรอบที่หยิบขึ้นมาอ่านและมองสิ่งรอบตัว รวมทั้งที่ดวงตาที่มองตนเองเปลี่ยนไปค่ะ

[Thanawat · Rating 4 out of 5]

นิทานเด็ก อารมณ์ประมาณแมวน้อยกับผองเพื่อน

ทั้งเรื่องเต็มไปด้วยความสดใส
เหมือนกำลังดูการ์ตูนสำหรับเด็ก
แม้จะเปิดเรื่องด้วยความเศร้า แต่หลังจากนั้น ไม่มีส่วนไหนเลยที่มีความเศร้ามาปะปน
เนื้อหาของเรื่องก็เดินไปเรื่อยๆ มีแมวน้อยมิโลเป็นตัวดำเนินเรื่อง
เนื้อหาสะท้อนความใจร้ายของมนุษย์ที่มีต่อสัตว์เป็นระยะๆ
ผู้เขียนน่าจะเป็นพวกอนุรักษ์สัตว์

อีกส่วนที่น่าสนใจคือผู้เขียนชี้ประเด็นการถือโชคลางว่าแมวดำนำโชคร้าย

สีดำเอย แมวดำเอย มีมาก่อนมนุษย์ทั้งนั้น แต่มนุษย์ดันเอาค่านิยม ความเชื่อของตัวเองไปใส่ให้สัตว์ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เองทั้งสิ้น

มันน่ามั้ยล่ะ

อ่านจบได้อย่างรวดเร็วมาก เหมาะกับการอ่านให้เด็กๆ ฟังเป็นที่สุด

[Mirai · Rating 5 out of 5]

"เพราะการมีชีวิตอยู่คือการผจญภัย!"

เรื่องราวของ "มิโล" ลูกแมวน้อยเร่ร่อนที่เกิดข้างถนน แต่แล้ววันนึง ชีวิตของมันก็เปลี่ยนไปเมื่อมีหญิงสาวใจดีรับมันไปเลี้ยง แต่ในความโชคดีก็มีความโชคร้ายแฝงอยู่ เมื่อเจ้าแมวน้อยถูกพบว่าความจริงแล้วมัน "พิการ" แต่ถึงร่างกายของมันจะไม่สมประกอบ มันก็สามารถผจญภัยในโลกใบใหญ่และได้พบเจอกับผองเพื่อนนานาชนิดมากมาย

เป็นวรรณกรรมเยาวชนขนานแท้ ที่อ่านไปต้องอมยิ้มไปให้กับความน่ารักและซุกซนของเจ้ามิโลและเพื่อนๆ ที่แวะเวียนมาเจอมันทั้งตั้งใจและโดยบังเอิญ เหมือนเราได้เข้าไปผจญภัยเล็กๆ กับเจ้ามิโลนั่นด้วย ทั้งที่เกินกว่าครึ่งเรื่อง มันไม่เคยออกจากห้องไปไหน 555555

สรุปแล้ว เล่มนี้ สนุกค่ะ น่ารัก สดใส และเรียบง่าย เหมาะสำหรับเด็กๆ มาก เป็นวรรณกรรมที่มีแมวเป็นตัวเอก แต่ให้บรรยากาศและความรู้สึกต่างจากวรรณกรรมญี่ปุ่นที่เหมือนให้แมวเป็นตัวแทนของเพื่อนที่ซึมซับความเศร้าในยามเหงาของเจ้าของ แต่เล่มนี้ไม่ใช่แบบนั้นเลยค่ะ บรรยากาณจะมีแต่ความรื่นเริงและความอิ่มเอมใจ อ่านแล้วรู้สึกมีความสุข ยิ่งเจ้ามิโลเป็นแมวที่มองโลกในแง่ดีและบ้าบิ่นพอได้ มันก็เลยยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่ ทำให้เรารู้ว่าการมีชีวิตอยู่ แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็มีค่ามาก :)

ใครเบื่อวรรณกรรมแมวเหงา ก็มาอ่านวรรณกรรมแมวเมากาวเล่มนี้ได้นะคะ 55555

[Atisak Chuengpattanawadee · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่เล่าเรื่องการค้นหาตัวตนผ่านมุมมองของสัตว์ที่น่ารัก อ่านเพลิน และให้แง่คิด ดีงามสำหรับเด็ก

ที่เกินคาดก็คือ หนังสือเรื่องนี้ เล่าเรื่องแมวพิการ จะเรียกว่า เป็น special needs cat แมวที่มีความต้องการพิเศษ หรือ แมวพิเศษ ก็ได้

มิโล แมวดำตัวเอกของเรื่อง เป็นแมวจรจัดกำพร้าข้างถนนท่ามกลางเมืองแห่งความหรูหราที่สัตว์เลี้ยงทุกตัวล้วนแล้วแต่มีพันธุประวัติแม้กระทั่งเต่า!

มิโลป่วยเป็นโรคทางระบบประสาทที่ชื่อว่าซีรีเบลลาร์ ไฮโปเพลเซีย ทำให้มีปัญหากับระบบควบคุมการทรงตะชัวและกระโดดไม่ได้

กล่าวคือ มิโลเป็นแมวชายขอบ

มิโลถูกเก็บมาเลี้ยงโดยมนุษย์คนหนึ่ง และได้พบปะกับเหล่าสัตว์ต่างๆ ทั้งนกนางนวล แมงป่อง แมวตาเดียว กุ้งมังกรก้ามขาดไป 1 ข้าง วัวที่กำลังจะถูกเชือดเอาเนื้อไปทำสเต๊ก และแมวดำอีกตัวหนึ่งซึ่งถูกทิ้งกลายเป็นแมวขี้เรื้อนข้างถนนเพราะมันดำเกินไปจนถ่ายรูปอัพลงอินสตราแกรมไม่สวย

ระหว่างเรื่องราวดำเนินไปอย่างน่ารักน่าขัน หนังสือก็ชวนเราครุ่นคิดถึงความหมายของความสมบูรณ์แบบและความบกพร่องไปพร้อมๆ กัน

คือดี

[Patrawan Dear]

# มิโล แมวน้อยกระโดดไม่เป็น

แม้จะบอกว่าเป็นวรรณกรรมเยาวชน เล่าถึงการผจญภัยของลูกแมวน้อย มีสัตว์พูดได้ แต่คำพูดที่ออกมาจากปากสัตว์ต่าง ๆ รวมไปถึงบทบรรยายนั้น ทำให้ต้องอึ้ง และดึงจังหวะอ่านให้ช้าลงเพื่อคิดตามในหลาย ๆ ครั้ง

ชอบหลายประโยคในเรื่องค่ะ สะท้อนปัญหาสังคมและให้แง่คิดได้ดี โดยไม่ทิ้งความน่ารักแบบวรรณกรรมเยาวชน

อ่านได้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่นะคะ :)

[Anya JP · Rating 4 out of 5]

สายตาของสัตว์บริสุทธิ์เหมือนสายตาของเด็ก
มองไม่เห็นความแตกต่างเพราะไม่มีอคติ
สัตว์มองโลกด้วยดวงตาใสสะอาดแบบเดียวกับเด็ก
มีแต่ผู้ใหญ่เท่านั้นที่คิดเรื่องความแตกต่าง

[Pawarut Jongsirirag · Rating 3 out of 5]

น่ารักตะมุตะมิดีครับ

เจ้าเเมวมิโลนี่รู้เลยว่าเป็นแมวสายดื้อ กระโดดหยองแหยงไปมา ทำตาปิ๊งๆ ร้องเเง๊วๆ ชวนเอ็นดูสุดหัวใจแน่นอน เหมือนเด็กแก่นแก้วที่รักสนุกชอบผจญภัย ออกดื้อหน่อยๆเเต่ไม่มีพิษมีภัยอะไรกับใคร อ่านเเล้วก็ชวนเอาใยช่วยในการผจญภัยเล็กๆของเจ้ามิโลตลอดเรื่องเลย

ภายใต้การสอนให้เด็กเข้าใจในความแตกต่าง เคารพตนเองและเคารพผู้อื่น ดังเช่นการให้เจ้ามิโลคือเเมวดำที่คนเชื่อว่าจะนำมาซึ่งลางร้าย บวกกับมิโลมีความพิเศษที่ทำให้การบังคับร่างกายไม่เหมือนเเมวตัวอื่น ความพิเศาและแตกต่างนี้ ทำให้เรามีคุณค่าแตกต่างจากคนทั่วไปมั้ย คำตอบ คือ ไม่ใช่เลย ความแตกต่างคือความสวยงามของโลกใบนี้ จงรักในความแตกต่างของตัวเอง รวมถึงผู้อื่นด้วย นี่เป็นสารสำคัญที่เจ้ามิโลบอกแก่น้องๆนักอ่านฟันน้ำนมแน่นอน

นอกเหนือจากเรื่องนี้เเล้ว สาระสำคัญภายใต้ความน่ารักของเจ้ามิโล คือ การสอดเเทรกถึงปัญหาการทำลายธรรมชาติของมนุษย์ ที่ทำให้สัตว์จำนวนมากจำต้องอพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในตัวเมืองเนื่องจากมันถูกทำลายที่อยู่อาศัย ทำให้ต้องปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตจากเดิมให้กลายเป็นสัตว์เมือง อย่างเช่น ที่เรามักเห็นตามข่าวในทุกวันนี้ เป็นการสอดเเทรกผ่านบทสนทนาระหว่างเพื่อนสัตว์ต่างๆของเจ้ามิโล ที่ทำให้เราเห็นว่า พวกเขามีปัญหาอะไรที่ทำให้ต้องกลายเป็นเช่นนี้ แม้การนำเสนอาจจะไม่ใช่การนำเสนอที่มีทางออกชัดเจนให้กับนักอ่าน แต่การทำให้ตระหนักถึงปัญหาเหล่านี้ที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกวันก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเเล้ว หากนับว่ามันเป็นนิยายเยาวชนที่บ่มเพาะเมล็ดพันธ์ของประเด็นเหล่านี้ให้กับเด็กๆตั้งเเต่เริ่มแรก

นี่ยังไม่นับประเด็นอีกมากมายที่เสริมเติมเเต่งเข้าไปเป็นสีสีนให้กับเนื้อเรื่อง เช่น ปัญหาการเพาะพันธุ์สัตว์ขาย ความรักสัตว์ที่จะต้องมาพร้อมกับภาระหน้าที่ในการรับผิดชอบชีวิตตัวน้อยทั้งหลายที่เรารักพวกเข้าเข้ามาในชีวิตอีกด้วย ทำให้เรื่องราวของเจ้ามิโลไม่ใช่เพียงเเค่การผจญภัยของเเมวน้อยตัวหนึ่งเท่านั้น เเต่ยังพาเรานักอ่าน ไม่ว่าจะยังเยาว์วัยหรือไม่ก็ตาม ไปผจญภัยกับประเด็นเรื่องสิ่งแวดล้อมและสัตว์ต่างๆ ที่ไม่ได้ทำให้กลายเป็นเรื่องหนักหัว เเต่เป็นการซึมเรื่องราวเหล่านีเข้าไปผ่านชีวิตของสัตว์มากหน้าหลายตาที่ผ่านมาเข้ามาในชีวิตของเจ้ามิโล

เเมวตัวน้อย แต่ใจใหญ่ แล้วมนุษย์อย่างเราละใจใหญ่ได้เท่าเจ้ามิโลหรือยัง ....

[百牡丹 · Rating 4 out of 5]

มิโล ลูกแมวตัวน้อยขนสีดำ มันต้องเผชิญหน้ากับการจากลาตั้งแต่มันยังอายุยังน้อย และมันต้องเผชิญกับสิ่งนี้อยู่เรื่อยๆ แต่การจากลาไม่ใช่จุดสำคัญที่สอนให้มิโลเติบโตขึ้นบนโลกอันแสนกว้างใหญ่และดูแปลกแยกนี้

เป็นเล่มที่หยิบมาอ่านโดยไม่ได้คิดอะไร มองจากหน้าปกก็มองว่าคงเป็นวรรณกรรมเด็กน่ารัก พออ่านฆ่าเวลาได้ แต่ตั้งแต่เริ่มเปิดอ่านบทนำมาก็ไม่ใช่อะไรที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกเบิกบานใจเลยแม้แต่น้อย มิโลต้องพบเจอการจากลาจากแม่ของมันตั้งแต่ยังเด็กและต้องโซซัดโซเซไปตามถนนจนกว่าจะมีคนใจดีมาพบและได้แม่ที่แม้จะไม่ใช่แม้ที่คลอดมา แต่ก็รักมันเหมือนกับลูกแท้ๆ

หนังสือเล่มนี้มีการสอดแทรกความคิดในด้านการเปิดรับความหลากหลายและแตกต่างอยู่หลายประเด็นมาก ตั้งแต่การที่ใช้มิโลที่พิการทางด้านประสาทเป็นตัวเอกหลัก มีการพูดถึงว่ามันขนดำจะเป็นลางร้าย แต่โดยรวมแล้วหนังสือเล่มนี้สื่อสารกับความแตกต่างจากบรรทัดฐานสังคมว่าเป็นความแตกต่างมากกว่าจะเป็นความแปลกประหลาด โดยพูดผ่านเรื่องราวของตัวมิโลเองและสัตว์ตัวอื่นๆ ที่มิโลได้ไปพบเจอ

และยังได้สอดแทรกประเด็นที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับสิทธิสัตว์ด้วย เรื่องการแบ่งแยกสัตว์ว่าสัตว์ประเภทนี้ถึงจะได้รับการปฏิบัติที่ดี แต่สัตว์อีกประเภทกลับถูกมองว่าน่ารังเกียจและน่ากลัว หรือจะเป็นที่พูดถึงสิทธิสัตว์อย่างอ้อมๆ ในประเด็นของวัวที่ถูกนำมาเชือดทำเป็นสเต็กให้มนุษย์กิน หรือไม่ว่าจะเป็นการวิจารณ์ถึงการเลือกเลี้ยงสัตว์จากฟาร์มที่มีใบรับรอง เพียงเพื่อให้มีสัตว์เลี้ยงคุณลักษณะตรงตามต้องการ แต่แลกมาด้วยสัตว์มียีนส์ด้อยจนใช้ชีวิตลำบาก สัตว์จรจัดหาบ้านไม่ได้เพราะถูกมองว่าไม่น่ารักเหมือนกับพวกสัตว์ที่ถูกเพาะออกมาจากฟาร์ม รวมไปถึงพ่อแม่พันธุ์ที่ต้องทนทรมานกับการตั้งท้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในหลายๆ ครั้งมนุษย์ชอบชี้นิ้วว่าสัตว์เหล่านี้เป็นสัตว์ประหลาด น่ารังเกียจ เป็นลางร้าย แต่ก็เป็นมนุษย์เองที่เบียดเบียนรุกล้ำถิ่นที่อยู่ที่เดิมเป็นของสัตว์เหล่านี้ ก่อนจะนำกรอบนิยามแคบๆ มาครอบใส่เหล่าสัตว์ที่ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีไร้การถูกตีตราจากกรอบอันคับแคบของมนุษย์ หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นในว่าในโลกอันแสนเย็นชาและมีแต่กฏเกณฑ์ที่คอยตีกรอบ ก็ยังมีอีกหลายชีวิตที่เบ่งบานด้วยตัวของมันเอง เบ่งบานจากความแตกต่างและหลากหลายที่สลายโลกอันแสนเย็นชานั้นให้จางหายไป

[Tonetta · Rating 5 out of 5]

Bellissimo libretto per bambini ma anche per adulti. Pieni di spunti di riflessione e temi importanti come l'accettazione del diverso e la crudeltà del macello. Lui è adorabile <3

[Johanna · Rating 3 out of 5]

some very good parts, some meh parts
but, overall: cute

(there's some cute pictures of the real Milo @royalgattin, too)

[Rajita P. · Rating 4 out of 5]

...เจ้าตัวจิ๋วขนดำ พิเศษ และไร้เดียงสา

[Benchaphorn Thammathorn · Rating 5 out of 5]

เหมาะแก่การอ่านในทุกเพศทุกวัย relateได้หมด เด็กๆอ่านก็รู้สึกเป็นการผจญภัยที่น่ารัก แต่เราอ่านแล้วคิดถึงกลุ่มเด็กพิเศษ เช่น ออทิสติก ดาวน์ซินโดรม ID ADHD และอื่นๆ เพราะการวินิจฉัยเหล่านี้มันก็มาจากเหล่าผู้ใหญ่ แต่ว่าตอนนี้เราก็ดูแลทุกคนเหมือนดูแลมิโลนะ ดูแลให้เหมาะกับเค้า ให้เค้ารู้สึกว่าเค้าไม่ได้มีข้อเสียอะไร เค้าแค่มีอะไรพิเศษมากกว่า
รู้สึกจริงๆว่าต้องมีความรักมากๆอยู่ในนั้นเพื่อเสริม self ให้แข็งแ��ร่ง นึกถึงคำพูดแม่ตอนอ่านด้วยว่า แมวดำจะอ้อนคนมากกว่าปกติเพราะแมวดำรู้ว่าคนไม่ค่อยชอบตัวเอง
นอกจากเห็นมุมของมิโล ก็เห็นมุมของแม่หรือ caregiver จริงๆของเด็กพิเศษกลุ่มนี้ด้วย กังวลเป็นห่วง
เป็นหนังสือที่ดีมากๆ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเรื่องของแมวตัวจริง 55 น่ารักมาก

[SIRINDHORN · Rating 5 out of 5]

หนังสือที่บอกเล่าถึงความโหดร้ายของมนุษย์ที่มีต่อสัตว์ร่วมโลกผ่านแมวพ���การ (แมวพิเศษ)สีดำ “มิโล” และความเชื่อผิดผิดต่อรูปพรรณสัณฐานและสีของแมว ใครบอกแมวดำนำโชคร้ายมาให้ ฉันคนหนึ่งแหละคิดว่าความเชื่อนี้นำความทุกข์มาให้แมวดำเสียมากกว่า สิ่งที่มิโลสอนแม่มนุษย์ทางอ้อมคือความพิเศษของมิโลไม่จำเป็นต้องให้อยู่แบบระแวดระวังจนกลายเป็นกักขังไป

สิ่งมีชีวิตอะไรจะโหดร้ายเท่ามนุษย์ไม่มีอีกแล้ว INDEED!

หนังสือสำหรับเด็ก (หรือเปล่า) แต่เด็กอายุกว่า 60 ปีก็อ่านได้อย่างเพลิดเพลินเหมือนกัน

[Seamonkey · Rating 5 out of 5]

อ่านแล้วนึกถึงเรื่องแมวบ๊อบ ในแง่เป็นเรื่องของคนกับแมวเหมือนกัน และมีตัวตนอยู่จริงเหมือนกัน แต่เรื่องราวต่างกันนะ

มิโลเป็นแมวพิเศษ เพราะกระโดดไม่ได้ ทรงตัวก็ไม่ค่อยได้ เพราะป่วยเป็นโรคทางระบบประสาทที่ชื่อจำยากๆ สักอย่าง แต่มิโลเป็นแมวน่ารัก เลยพบเจอแต่เรื่องราวดีๆ ผู้คนดีๆ และเพื่อนดีๆ และเพราะบรรดาพองเพื่อนสัตว์น้อยใหญ่ของมิโลนี่แหละที่ทำให้ความสนุกสุดแสนน่ารักเหล่านี้เกิดขึ้น

แต่ไม่ใช่แค่ความสนุกอย่างเดียว บางเรื่องราวนี่สิ อ่านผ่านๆ ก็ไม่คิดอะไร แต่ถ้าลองใคร่ครวญระหว่างบรรทัดดูแล้วเหมือนกับตบหน้ามนุษย์อย่างเราๆ ฉาดใหญ่เลยทีเดียว เด็กอ่านก็ดี ผู้ใหญ่อ่านก็ยิ่งดี ว่างั้น

ท้ายเล่มมีลง ig ของผู้เขียนไว้ เลยตามไปดู มิโลตัวจริงนี่หล่อไม่เบา แถมท่าทางออกจะแสบพอตัวเหมือนกันนะเนี่ย 😆

แล้วก็เหมือนจะมีเล่มต่อออกมาแล้วด้วย อยากอ่านจัง

[loonchies · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่สอดแทรกเรื่องปัญหาสังคมแง่ต่าง ๆ ผ่านบทสนทนาของตัวละครแบบที่ไม่ได้ยัดเยียดเกินไป อาทิ ปัญหาสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้น ปัญหาการรังเกียจคนที่ไม่เหมือนตัวเอง การกลั่นแกล้ง ผลกระทบจากสงคราม ปัญหาปศุสัตว์ฯลฯ
พูดเป็นเรื่องธรรมดา ๆ แต่เราในฐานะคนอ่านก็คิดว่ามันสร้างปัญหากระทบไปทุกภาคส่วนเลย คือโผล่มาให้นึกถึงเหตุการณ์ ไม่ได้เล่าขยายความมาก
ดูการพบปะสัตว์อื่น ๆ และบทสนทนา ก็ได้ครุ่นคิดถึงความเป็นไปของโลกอยู่เหมือนกัน
เลือกมาอ่านเพราะหนังสือดูน่ารัก ปุ้กปิ้กดี ภาพประกอบก็น่ารัก
หนังสือเล่มเล็กนิดเดียวแต่มีประเด็นเยอะเลย

ราคาก็แอบแรง เล่มบาง
แต่กลมกล่อมกำลังดี
เป็นหนังสือที่เหมาะสมกับกลุ่มวรรณกรรมเยาวชนจริง ๆ

[Peggy Gourton · Rating 5 out of 5]

ชอบแมวดำอยู่แล้ว อ่านไปห้ามตัวเองไปว่าอย่าเพิ่งพุ่งไปรับมาเลี้ยง 😂 อบอุ่นมาก เล่าเรื่องน่ารักตรงไปตรงมา เป็นเล่มนึงที่วันข้างหน้าจะอ่านให้ลูกฟัง

[Thanida · Rating 5 out of 5]

ดีมากกกกกกกก
นิทานที่ก้าวหน้ามากกกกก
สำนักพิมพ์นี้เลือกเรื่องแปลได้เก่งมากกกก

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 5 out of 5]

วรรณกรรมเยาวชนใสๆ ที่นำเสนอชีวิตของบรรดาสัตว์น้อยใหญ่ ผ่านมุมมองของเจ้าลูกแมวมิโล

มิโล สูญเสียแม่ไปตั้งแต่ยังเล็ก มันได้รับความช่วยเหลือจากชายใจดีในวันฝนตกหนัก เขาส่งต่อมันให้กับพี่สาวซึ่งยินดีรับเลี้ยงมันโดยไม่รังเกียจที่มันเป็นแมวดำ

มันถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคที่ทำให้การทรงตัวของมันมีปัญหา แต่นั่นก็ไม่อาจหยุดยั้งความน่ารักแสนซนของมันได้

มิโลมีเพื่อนๆ มากมายมาเยี่ยมเยือนมันถึงภายในห้องพัก ทั้งนกนางนวลเวอร์จิล เจ้าแมงป่องมัลติตา แม่นแคระจูเลีย วัวแม่ลูกอาเรียนนา กับโตเบีย กุ้งก้ามเดียวคัลยอสโตร และคาสโนวาแมววาเลนติโน

วันหนึ่ง มิโลกับแม่มนุษย์มีโอกาสได้เข้าช่วยเหลือเหล่าสัตว์ที่ถูกลักลอบนำเข้าประเทศอย่างผิดกฎหมาย พวกเขาตัดสินใจพาลูกนกนกเพนกวินจักรพรรดิคืนสู่ฝูงด้วยตัวเอง

พวกเขาเดินทางข้ามทวีปจากอิตาลีสู่ขั้วโลกใต้ ระหว่างทางได้พบกับสัตว์หลายหลายสายชนิดที่เสี่ยงสูญพันธุ์ ทั้งวาฬเพชฌฆาต นกแร้งคอนดอร์ อัลปากา เสือจากัวร์ และลูกแมวน้ำตัวน้อย

เรื่องน่ารักดี ตอนแรกชีวิตแมวกับคนแยกกันชัดเจน แต่ช่วงท้ายของเล่มแรกสัตว์ก็พูดภาษาคนได้เฉย

เล่มที่สองแฝงความเป็นสารคดี ที่ทำให้เห็นอันตรายของภาวะโลกร้อน ชีวิตที่น่าสงสารของบรรดาสัตว์ที่ถูกกักขังและใกล้สูญพันธุ์

เล่มเล็กบางๆ เนื้อหาไม่ซับซ้อนเหมาะสำหรับให้เด็กหัดอ่าน หรืออ่านให้ลูกๆ ฟัง

Goodreads ให้ 4.2 เราให้ 4.6

มิโล แมวน้อยกระโดดไม่เป็น และมิโลไปขั้วโลกใต้ สำนักพิมพ์

[Naruepon Sudsawad · Rating 3 out of 5]

น่ารักดี อบอุ่น ใสบริสุทธิ์ เล่มบางๆ เหมาะกับการอ่านในคืนวันหยุด

[Kiwi · Rating 5 out of 5]

Lovely innocent and​ heartwarming​ book

[Suchan · Rating 5 out of 5]

Holy cow. The book got me sobbing from page 2. Wise and heartwarming. Totally can relate to the story as a furmom. If only the book could be longer..

[Come Musica · Rating 3 out of 5]

3,5 stelle.
Una storia di diverse abilità che fa bene al cuore.

[Krittika Chinpan · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวความผูกพันธ์ต่างสปีชีส์ที่แสนงดงาม ยกระดับจิต ส่งเสริมคุณธรรมและแต่งแต้มความอ่อนโยนในหัวใจมนุษย์ อ่านได้ทุกเพศทุกวัย ไม่ว่าจะเป็นทาศแมวหรือไม่ก็ตาม
เป็นหนังสือที่ดีมากอีกเล่มหนึ่ง ซึ่งทุกคนควรอ่านสักครั้งในชีวิต

[Mymoon Thg · Rating 5 out of 5]

ด้วยความที่ชอบแมวมากๆ แต่ปัจจัยหลายอย่างไม่อำนวยให้เลร้ายงแมวได้ นอกจากการไปคาเฟ่แมว หรือทักเล่นระหว่างที่เจอ หนังสือที่มีแมวคืออีกอย่างที่ชอบมากเหมือนกัน
เล่มนี้คือการเล่าเรื่องมุมมองจากมิโลโดยตรง ข่วงแรกน่าเอ็นดูมาก เป็นลูกแมวตัวเล็กที่ต้องพรากจากแม่ แต่ค่อนข้างโชคดีที่มีทาสเอ็นดูไปเลี้ยงดูต่อ การบรรยาย ใช้ภาษาง่ายๆ เหมือนพูด บ่นกับตัวเองมากกว่า เล่าเรื่องเรื่อยๆ แต่น่ารักมากๆ สุดท้ายสิ่งที่พอจะเข้าใจจากผู้แต่งต้องการสื่อ น่าจะเป็นเรื่องของ ความแตกต่าง

[Kamons · Rating 3 out of 5]

เราค่อนข้างจะอ่อนไหวกับเรื่องของสัตว์ โดยเฉพาะหมาแมว ก่อนอ่านก็กลัวว่าจะเศร้า ต้องทำใจกันอยู่พักใหญ่ พอมาอ่านจริงๆ ก็แบบ slice of cat life น้องมิโลเจออะไร มีแง่มุมดีๆ ให้คิดนิดหน่อย จบแบบงงนิดๆ แหละแบบตกลงแมวพูดได้เหรอ

[moomooread · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วยิ้มแทบทุกบทเลย :) อารมณ์คล้ายนางนวลกับมวลแมวเลยค่ะ น่ารักดี

[summr · Rating 4 out of 5]

'สายตาของสัตว์บริสุทธิ์เหมือนสายตาของเด็ก มองไม่เห็นความแตกต่างเพราะไม่มีอคติ มีแต่ผู้ใหญ่เท่านั้นที่คิดเรื่องความแตกต่าง'

'มิโล แมวน้อยกระโดดไม่เป็น' เป็นหนังสือเล่มเล็กที่ให้อะไรกับเรามากมายเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นการเลือกปฏิบัติจากความแตกต่าง วิธีการปฏิบัติตัวต่อสัตว์ที่อยู่ร่วมกันในสังคมของมนุษย์ และเหนือสิ่งอื่นใดคือการที่มนุษย์ที่ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง มองว่าสัตว์เลี้ยงต้องเป็นพันธุ์แท้ถึงจะดี, แมวดำเป็นสัตว์นำโชคร้าย, หากสัตว์พิการแต่กำเนิด (ทั้งนี้ยังหมายรวมถึงกรณีที่สามารถใช้ชีวิตได้โดยไม่มีปัญหา) ก็จะต้องถูกกำจัด มากไปกว่านั้นคือเบื้องหลังของการที่สัตว์ทั้งหลายอพยพย้ายถิ่นมาอยู่ในเมืองจนถูกมนุษย์แปะป้ายว่าสร้างความเดือดร้อนให้ ก็เป็นผลพวงมาจากการที่มนุษย์เป็นฝ่ายรุกรานวิถีชีวิตของสัตว์เหล่านั้นก่อน ไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อมก็ตาม

โดยนำเสนอปัญหาต่าง ๆ ผ่านการผจญภัยของ 'มิโล' แมวดำตัวจ้อยแสนพิเศษที่ป่วยเป็นโรคทางระบบประสาทส่งผลให้เคลื่อนไหวไม่สะดวกนัก เดินเซตุปัดตุเป๋และกระโดดไม่ได้ แต่เจ้าแมวน้อยก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองแตกต่างไปจากแมวตัวอื่นและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุกวันร่วมกับแม่ที่เป็นมนุษย์ รวมถึงเหล่าเพื่อนสัตว์ต่างสายพันธุ์ที่บังเอิญได้พานพบ - เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดีนะเล่มนี้ เป็นเรื่องราวที่ขอแค่อ่านก็จะได้รับอะไรกลับไปไม่มากก็น้อย ทั้งหมดทั้งมวลนี้นอกจากเมสเซจที่พูดถึงความแตกต่างและคุณค่าในตัวเองแล้วเราชอบที่เขาพูดถึงประเด็น 'Adopt Don't Shop' มาก ๆ เป็นหนังสือที่ดีมากอีกเล่มหนึ่งเลย T T

ขอบคุณแมวน้อยมิโลที่ทำให้รู้ว่าต่อให้เราไม่สมบูรณ์พร้อมหรือเว้าแหว่งมากเพียงใดก็ยังคู่ควรกับความรักเสมอ 🤍

[Thapanee J. · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวของมิโลแมวดำที่ทั้งพิการและกำพร้า หลังจากที่ต้องเอาตัวรอดด้วยตัวเอง ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งรับมันไปเลี้ยง ให้อาหาร ที่อยู่ และความรักอย่างดี ไม่สนใจเรื่องลางร้ายที่อาจมาพร้อมกับแมวดำ ระหว่างการเติบโตมิโลได้เจอกับเพื่อน ๆ สัตว์ร่วมโลกมากมายหลายตัว ได้เรียนรู้เรื่องราวของโลกภายนอกจากคำบอกเล่าของสัตว์เหล่านี้ แม้จะพิการแต่ความรักและมิตรภาพทำให้มิโลเติบโตเป็นแมวที่แข็งแกร่ง ไม่ท้อใจในโชคชะตาของตัวเอง และยังส่งพลังบวกให้คนและสัตว์รอบตัวอีกด้วย

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มีแค่ความน่ารักของสัตว์โลกเท่านั้น ยังมีความใจร้ายและอำมหิตของมนุษย์อีกด้วย แต่โดยรวมแล้วน่ารักมาก ๆ อบอุ่นหัวใจ อ่านแล้วยิ้มตามความน่าเอ็นดูและความไร้เดียงสาของมิโลกับบรรดาเพื่อนสองขาสี่ขาของมัน ❤️ น้องน่ารักมาก ทาสแมวอ่านแล้วจะต้องระทวย เพราะขนาดเราไม่ใช่ทาสอ่านแล้วยังอยากจกพุง ฮืออออ

[Whale Read · Rating 3 out of 5]

องค์ประกอบหลัก : แมว + โรคชนิดพิเศษในแมว(ทำให้ทรงตัวได้ไม่ค่อยดี - กระโดดไม่เป็น แต่แน่นอนว่าตอนหลังต้องทำได้อยู่แล้วล่ะ )

องค์ประกอบรอง : เนื้อเรื่องตามสูตร แมวป่วย ลำบาก เจอมนุษย์ช่วยเหลือ แมวตัวเอก (มิโล) มีนิสัยใจดี รักสัตว์เพื่อนร่วมโลก ตอนจบมีจุดพีคความตื่นเต้นเล็ก ๆ แล้วจบสวยงาม

ข้อเสีย มีความพยายามในการแทรก ข้อมูลความรู้ต่าง ๆ ใส่มาแบบไม่เนียน เช่น การพูดคุยระหว่างสัตว์ที่ดูจะฉลาดเกินไป