What do you think?
Rate this book
Дни на острове
Солнце, тёплое море, бесконечные жаркие дни и звёздные ночи на прекрасном греческом острове! Кому не захочется таких каникул? Юному Якобу их совсем не хотелось. К счастью, совершенно напрасно.
Это неожиданная и невероятно честная книга о подростках, о совершенно взрослых отношениях, о сильных чувствах и сложном выборе. В ней есть и настоящая дружба, и любовный треугольник, и семейная драма. А страсти в ней кипят такие, какие и не снились даже греческим богам!
Это неожиданная и невероятно честная книга о подростках, о совершенно взрослых отношениях, о сильных чувствах и сложном выборе. В ней есть и настоящая дружба, и любовный треугольник, и семейная драма. А страсти в ней кипят такие, какие и не снились даже греческим богам!
- GenresChildrens
223 pages, Hardcover
First published January 1, 2016
6 people are currently reading
117 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 45 reviews
October 23, 2017
Soms sneeuwt het terwijl een schrijver schrijft. Soms sneeuwt het hard. Dat klinkt poëtisch, maar zo bedoel ik het niet. De verhalen die de schrijver schrijft zijn puur en sterk. Het zijn verhalen die verteld moeten worden. De verhoudingen zijn complex en ze kunnen niet als in een film worden getoond. Met andere woorden: een schrijver zoekt naar nieuwe manieren om een lastig verhaal te vertellen.
Hoe krijg je wat er gezegd moet worden aan de oppervlakte? Hoe vertel je dat je soms niet met z’n tweeën, maar wel met z’n drieën verliefd bent? Dat is echt hondsmoeilijk, zeker als je als schrijver ook nog eens vindt dat je boek waarschijnlijk een jeugdroman is.
In ‘Eilanddagen’ geeft Gideon Samson, die eerder al indruk op me maakte met ‘Zwarte Zwaan’, het relaas van de vakantie van Jakob op een Grieks eilandje. Het is een vakantie waar de jongen helemaal niet om heeft gevraagd. Logeren bij zijn vader die hij amper kent, wonen in een taal die hij niet beheerst. Maar door de komst van Michalis en — meer nog — door de komst van de Nederlandse Puck, die zo ongelooflijk blij is om haar Grote Griekse Liefde ‘Miech’ terug te zien, wordt de zomer van Djakos ondersteboven gehaald.
Jakob, Djakos, Michalis, Miech, Puck.
Gideon Samson begrijpt heel goed hoe het is, ondersteboven. Ik volg het ook helemaal, omdat ik het wil volgen. Ik ben — terwijl ik lees — hongerig naar hoe Samson zijn verhaal vertelt, maar de namen die hij gebruikt hussel ik toch door elkaar. Daar voel ik me haast schuldig over. Wat nog lastiger te volgen is — en dat ga ik niet in een Nederlandse volzin gieten — is het manier waarin de Grieks vader van Djakos spreekt toch ja niet. Husselgrieks in de dialogen.
Soms sneeuwt het terwijl een schrijver schrijft. Gideon koos voor de absolute jij-vorm als vertelinstantie. Ik word meteen enthousiast over dat idee, maar dan verwacht ik ook dat ik als lezer (die als jij is aangesproken) aan het eind van het boek op een schitterende wijze (dat is: totaal) word binnengesleurd, omdat ik (als jij) al pagina’s lang werd aangesproken als deelgenoot. Maar kijk: de jij-vorm waarmee ik in dit boek werd aangesproken bleek niet meer te zijn dan een manier om me dichterbij te halen.
Gideon is daarin geslaagd. Fijn. Maar naar het einde van ‘Eilanddagen’ toe lag er geen brandende zon over het verhaal. Ik had nog last van sneeuw. Dat had de redacteur van Gideon als een weerman kunnen voorspellen en verhelpen.
Hoe krijg je wat er gezegd moet worden aan de oppervlakte? Hoe vertel je dat je soms niet met z’n tweeën, maar wel met z’n drieën verliefd bent? Dat is echt hondsmoeilijk, zeker als je als schrijver ook nog eens vindt dat je boek waarschijnlijk een jeugdroman is.
In ‘Eilanddagen’ geeft Gideon Samson, die eerder al indruk op me maakte met ‘Zwarte Zwaan’, het relaas van de vakantie van Jakob op een Grieks eilandje. Het is een vakantie waar de jongen helemaal niet om heeft gevraagd. Logeren bij zijn vader die hij amper kent, wonen in een taal die hij niet beheerst. Maar door de komst van Michalis en — meer nog — door de komst van de Nederlandse Puck, die zo ongelooflijk blij is om haar Grote Griekse Liefde ‘Miech’ terug te zien, wordt de zomer van Djakos ondersteboven gehaald.
Jakob, Djakos, Michalis, Miech, Puck.
Gideon Samson begrijpt heel goed hoe het is, ondersteboven. Ik volg het ook helemaal, omdat ik het wil volgen. Ik ben — terwijl ik lees — hongerig naar hoe Samson zijn verhaal vertelt, maar de namen die hij gebruikt hussel ik toch door elkaar. Daar voel ik me haast schuldig over. Wat nog lastiger te volgen is — en dat ga ik niet in een Nederlandse volzin gieten — is het manier waarin de Grieks vader van Djakos spreekt toch ja niet. Husselgrieks in de dialogen.
Soms sneeuwt het terwijl een schrijver schrijft. Gideon koos voor de absolute jij-vorm als vertelinstantie. Ik word meteen enthousiast over dat idee, maar dan verwacht ik ook dat ik als lezer (die als jij is aangesproken) aan het eind van het boek op een schitterende wijze (dat is: totaal) word binnengesleurd, omdat ik (als jij) al pagina’s lang werd aangesproken als deelgenoot. Maar kijk: de jij-vorm waarmee ik in dit boek werd aangesproken bleek niet meer te zijn dan een manier om me dichterbij te halen.
Gideon is daarin geslaagd. Fijn. Maar naar het einde van ‘Eilanddagen’ toe lag er geen brandende zon over het verhaal. Ik had nog last van sneeuw. Dat had de redacteur van Gideon als een weerman kunnen voorspellen en verhelpen.
October 28, 2021
It would be a 4 star, but every time Puck apered I wanted to throw this book of a clif.
March 4, 2017
Stel, je moet naar je vader die je al jaren niet meer hebt gezien, omdat je moeder met haar nieuwe vriend op vakantie wilt. Stel, die vader woont in Griekenland en jij hebt het idee dat hij niet op jou zit te wachten. Heb je dan nog wel zin om te gaan? Niet dus. Maar Jakob heeft geen keus. Hij vertikt het daarom om zijn kamer te verlaten en het eiland te gaan ontdekken. Wanneer hij min of meer door zijn vader wordt gedwongen erop uit te gaan ontmoet hij een jongen waarmee hij beste vrienden wordt. Deze jongen heeft een Nederlandse vriendin die ook naar het eiland komt en zo ontstaat een interessante driehoeksverhouding. De ontdekking van de liefde, vriendschap en het opnieuw vormen van een band met zijn vader en maken dit de meest fantastische vakantie die Jakob ooit zal beleven. Ten minste, zo ervaar je dat als lezer. Mooi boek, heerlijke sfeer, weinig drama, leest zo uit. Ik wilde na het lezen wel direct een vlucht boeken naar Griekenland, naar dat heerlijke eiland en naar de sterren kijken. Dat is een goed teken, toch?
June 11, 2024
"Voordat je Michális leerde kennen, leek de zomer op zo'n tekening die vanaf de eerste potloodstreep al is mislukt, met elke reddingspoging daarna alleen nog maar lelijker wordt en vroeg of laat zal eindigen als een prop in de prullenbak. Maar Michális, die vrolijke Miech, draait het papier gewoon om en aan de andere kant beginnen jullie samen opnieuw." (Eilanddagen, p. 43).
April 18, 2021
Prachtig boek over de liefde en de tijd. Ik was voor even in Griekenland tijdens het lezen. Het was even wennen aan het Grieks-Nederlands van Miech en Yiannis, maar het was ook wel toepasselijk. Het bevatte verder mooie zinnen zoals: ‘Je hebt de tijd afgedaan’ en ‘Het zou best eens zo kunnen zijn dat je nooit mee aan iets anders kunt denken dan aan de eilanddagen, zelfs als die allemaal allang zijn ingehaald door duizend dagen van daarna.’ Ook het verhaal over de sterren is prachtig. En het jij-perspectief past goed bij dit verhaal.
February 1, 2017
Wat een prachtig boek. Ik heb het boek in 1 keer achter elkaar uitgelezen. Het boek is geschreven vanuit een bijzonder perspectief (jij). Toch boeit het boek vanaf het begin. Jakob moet eigenlijk verplicht vakantie vieren bij zijn Griekse vader, die hij niet zo vaak ziet. Hij heeft dus eigenlijk helemaal niet zo'n zin in de zomervakantie en sluit zich de eerste dagen op op zijn kamertje met een grote stapel stripboeken.
Uiteindelijk gaat hij toch maar naar buiten en ontmoet daar de Griekse jongen Michalis. Al snel groeit er een bijzondere vriendschap tussen die 2, tot op een dag de vriendin van Michalis arriveert. Jakob is bang, dat hij te veel zal zijn, maar dit is helemaal niet het geval.
Alleen hoe zit het dan met deze verschillende vriendschappen?
Ik ben wel heel benieuwd of dit boek kinderen zal aanspreken. Zeker wel de moeite waard om dit te proberen.
(36e boek Boekenbingo 2017)
Uiteindelijk gaat hij toch maar naar buiten en ontmoet daar de Griekse jongen Michalis. Al snel groeit er een bijzondere vriendschap tussen die 2, tot op een dag de vriendin van Michalis arriveert. Jakob is bang, dat hij te veel zal zijn, maar dit is helemaal niet het geval.
Alleen hoe zit het dan met deze verschillende vriendschappen?
Ik ben wel heel benieuwd of dit boek kinderen zal aanspreken. Zeker wel de moeite waard om dit te proberen.
(36e boek Boekenbingo 2017)
October 6, 2025
Het is lastig om de gedachtes, gevoelens en het daaruitvolgende gedrag van een (pre)puber in woorden te vatten, maar Gideon Samson weet dat zo goed te doen. 4 sterren in plaats van 5 omdat de hoofdpersonen van mij één jaartje ouder hadden gemogen (13/14 vind ik beter bij de thematiek passen dan 12/13) en omdat het einde helaas afgeraffeld en tegenstrijdig voelde met de rest van het verhaal.
Read
April 2, 2020Wat een lief wegmijmerboek
January 3, 2024
Twijfel tussen 3 en 4 sterren. Vond het een mooi boek, las lekker weg. Ik heb nu heel veel zin in vakantie in Griekenland.
February 3, 2018
Mooimooimooi
March 10, 2017
Ik vind de gebeurtenissen van het boek totaal niet aansluiten bij het perspectief van een 12-jarige. Daarnaast voelt het perspectief te geknutseld aan. Jammer, want het spel met perspectief bij Zwarte Zwaan vond ik juist heel natuurlijk en logisch.
November 27, 2019
Ik moest vréselijk wennen aan het schrijven in de tweede persoon. Uiteindelijk ben ik wel gewend, maar ik snap niet goed wat het nut ervan is. Zou het me moeten helpen beter in te leven in de hoofdpersoon? Dan nog heb ik liever gewoon de eerste persoon; dat leest een stuk gemakkelijker. Nu klinkt het alsof iemand mij de hele tijd zit te vertellen wat ik heb gedaan.
Los daarvan is het taalgebruik best figuurlijk en 'mooi', al denk ik dat het soms wat moeilijk kan zijn voor de doelgroep. Samson 'verstopt' dit dan wel mooi, door de hoofdpersoon meteen iets te laten denken als 'wat een rare gedachte' of 'wat klinkt dat stom' ofzo.
Het verhaal an sich vond ik fijn. Duurde lang voor het op gang kwam - voor mij niet erg, voor een daadwerkelijk kind van 12 mogelijk wel. Maar vanaf het moment dat de hoofdpersoon zijn nieuwe vriend ontmoet, gaat het lekker lopen. Wat mij betreft had het plot rondom hen drieën nog wel wat verder doorgetrokken mogen worden. En ik weet niet of ik de 'crisis' van het boek wel zo passend vond. Maar het geheel las wel lekker weg, en je denkt - willen we niet allemáál zulke vrienden?
Los daarvan is het taalgebruik best figuurlijk en 'mooi', al denk ik dat het soms wat moeilijk kan zijn voor de doelgroep. Samson 'verstopt' dit dan wel mooi, door de hoofdpersoon meteen iets te laten denken als 'wat een rare gedachte' of 'wat klinkt dat stom' ofzo.
Het verhaal an sich vond ik fijn. Duurde lang voor het op gang kwam - voor mij niet erg, voor een daadwerkelijk kind van 12 mogelijk wel. Maar vanaf het moment dat de hoofdpersoon zijn nieuwe vriend ontmoet, gaat het lekker lopen. Wat mij betreft had het plot rondom hen drieën nog wel wat verder doorgetrokken mogen worden. En ik weet niet of ik de 'crisis' van het boek wel zo passend vond. Maar het geheel las wel lekker weg, en je denkt - willen we niet allemáál zulke vrienden?
December 6, 2018
Eilanddagen Gideon Samson
Zon, zee, strand en heel veel vrolijkheid, een vakantie naar Griekenland! Wie wordt daar nou niet blij van? Jacob dus. Zijn moeder is op het ‘goede’ idee gekomen om hem naar zijn vader in Griekenland te sturen, zodat zij met haar nieuwe vlam naar Thailand op vakantie kan. Jakob ként zijn vader niet eens. Het lijkt alsof deze vakantie alleen maar kan mislukken.
Toen ik het boek begon te lezen voelde ik de negatieve stemming die de schrijver door zijn bewoording neer wist te zetten. Wat een egoïstische moeder, wat een rotvakantie voor Jakob. Daar zat hij dan, dagen achter elkaar op zijn kamer stripboeken te lezen, midden in het idyllische Griekse stadje bij zijn vader. Zijn vader vindt dat hij eens wat actiever moet worden, dat hij lekker naar het strand moet gaan en vrienden moet maken. Maar daar is Jakob het niet mee eens en zoals wel vaker gebeurt als een vader een puberzoon het niet met elkaar eens zijn, ontstaat er een ruzie tussen ouder en kind.
Aan het einde van de ruzie loopt Jakob weg, alleen het dorpje in. Hij blijft echter niet lang alleen want al snel komt hij Michális tegen, een jongen die Jakob nog blijkt te kennen van vroeger, toen Jakob nog bij zijn vader woonde. Miech vindt dat het veel te warm is om boos te zijn en neemt Jakob mee naar de zee, wat het begin betekent voor een mooie vriendschap tussen de twee jongens.
Vanaf nu ziet de dagplanning van Jakob er anders uit dan stripboeken lezen. Boompje klimmen, kikkers vangen, hutten bouwen, zwemmen, geen dag is meer hetzelfde na de ontmoeting met Miech. Ik heb me mee laten slepen door deze avonturen en kan met zekerheid zeggen dat dit boek een ontspannen functie heeft. De gespreksonderwerpen van Miech en Jakob zullen ook hen aanspreken. Relaties is één van de onderwerpen die aan bod komt tijdens de vriendengesprekken. Miech heeft een relatie met Puck, een meisje dat elk jaar naar Griekenland op vakantie komt. Miech raakt niet uitgepraat over haar. Het lijkt erop dat Jakob Puck niet kan ontmoeten omdat hij dan alweer terug naar Nederland is, maar Puck komt eerder dan verwacht! Als Miech en Jakob auto’s aan het tellen zijn vanuit een hoge boom, ziet Miech ineens de auto van Puck. Jakob denkt nog even dat de leuke tijd nu voorbij is, omdat hij nu overbodig zal zijn voor Miech, maar niets is minder waar! Met z’n drieën is het nog gezelliger en er komen nog vele avonturen bij. Voor het eerst wijn drinken, samen sterren kijken, waarbij ze in slaapvallen en de volgende ochtend woedende ouders onder ogen moeten komen, is één zo’n avontuur.
Een avontuur wat nog grotere gevolgen heeft is het dorpsfeest. Nadat Jakob eindelijk echt heeft gedanst (zonder zich te schamen zoals op zijn klassenfeest), gaat hij samen met Miech en Puck naar het strand. Puck vindt het grappig om midden in de nacht nog even een duik in de zee te nemen. Als ze daarna tussen Miech en Jakob in gaat liggen, begint ze te zoenen met Miech, wat niet nieuw is voor Jakob. Wat wel nieuw is, is dat ze daarna met hém begint te zoenen. Wel met toestemming van Miech. Jakob komt tot de conclusie dat hij echt verliefd is op Puck en zoent een paar dagen later nog een keer met Puck, zonder dat Miech het ziet. Tenminste, dat denkt hij. Miech heeft het gezien en dat lijkt het einde te betekenen van de geweldige vriendschap, want als Puck en Jakob Miech eindelijk gevonden hebben wil hij niet met hen praten en rent hij weg. Totdat Jakob begint over de wens die ze een aantal dagen geleden met z’n drieën hadden geformuleerd: met z’n drieën in één huis wonen en altijd vrienden zijn. Miech begint langzaam maar zeker weer rustig na de woorden van Jakob en kan de excuses van zijn vriend en vriendin accepteren.
‘Miech?’ ‘Jij weet jij bent mijn beste vriend?’ ‘Jij de mijne.’ ‘En jij weet dat blijft zo hé?’ zegt Miech. ‘Ook als jij bent straks weg van hier.’ ‘Oké.’ ‘Echt hoor.’
Bij het afscheid van Jakob werd het me duidelijk; het is weer goed tussen Miech en hem. De pedagogische functie van dit verhaal zit hem voor mij in de gedachte dat vergeving enorm bevrijdend werkt. Doordat de vriendschap bijna volmaakt werd neergezet aan het begin, komt het dieptepunt van de ruzie extra hard aan. Ik baalde mee met de hoofdpersonen van het boek, maar gelukkig bleef het daar niet bij! Doordat Miech uiteindelijk vergeeft en de drie opnieuw met z’n drieën bevriend zijn, werd ik als het ware uit de teleurstelling getild en kon ik nog meer genieten van de beschreven vriendschap daarna. Miech was terecht boos, daar was ruimte voor, het kreeg tijd. Ik vind het belangrijk dat jongeren dit weten. Belangrijker dan de boosheid vind ik dat er daarna ruimte is voor nieuwe kansen, wat in dit verhaal veel positiefs oplevert. Ik kan me voorstellen dat mijn leerlingen hiervan leren en dit meenemen in hun eigen relaties, iets positiefs! Ik vind dit een belangrijke emotieve functie van dit boek.
Er staan in het boek veel situaties beschreven waar je als puber mee te dealen hebt, wat helpend is bij het vormen van een mening. Ongetwijfeld zal het boek hen ook aan het nadenken zetten over relaties. Zelf vind ik het nogal ver gaan dat Miech het prima vindt dat zijn vriend met zijn vriendin zoent onder zijn toeziend oog. Maar wat vinden pubers hiervan? Hoe staan zij in hun relatie? Wat kan wel, wat kan niet? Waar liggen jouw grenzen? Voor mij is het duidelijk dat dit een goed boek is wat ik met mijn leerlingen kan lezen, wat ongetwijfeld nuttige gespreksstof oplevert!
Zon, zee, strand en heel veel vrolijkheid, een vakantie naar Griekenland! Wie wordt daar nou niet blij van? Jacob dus. Zijn moeder is op het ‘goede’ idee gekomen om hem naar zijn vader in Griekenland te sturen, zodat zij met haar nieuwe vlam naar Thailand op vakantie kan. Jakob ként zijn vader niet eens. Het lijkt alsof deze vakantie alleen maar kan mislukken.
Toen ik het boek begon te lezen voelde ik de negatieve stemming die de schrijver door zijn bewoording neer wist te zetten. Wat een egoïstische moeder, wat een rotvakantie voor Jakob. Daar zat hij dan, dagen achter elkaar op zijn kamer stripboeken te lezen, midden in het idyllische Griekse stadje bij zijn vader. Zijn vader vindt dat hij eens wat actiever moet worden, dat hij lekker naar het strand moet gaan en vrienden moet maken. Maar daar is Jakob het niet mee eens en zoals wel vaker gebeurt als een vader een puberzoon het niet met elkaar eens zijn, ontstaat er een ruzie tussen ouder en kind.
Aan het einde van de ruzie loopt Jakob weg, alleen het dorpje in. Hij blijft echter niet lang alleen want al snel komt hij Michális tegen, een jongen die Jakob nog blijkt te kennen van vroeger, toen Jakob nog bij zijn vader woonde. Miech vindt dat het veel te warm is om boos te zijn en neemt Jakob mee naar de zee, wat het begin betekent voor een mooie vriendschap tussen de twee jongens.
Vanaf nu ziet de dagplanning van Jakob er anders uit dan stripboeken lezen. Boompje klimmen, kikkers vangen, hutten bouwen, zwemmen, geen dag is meer hetzelfde na de ontmoeting met Miech. Ik heb me mee laten slepen door deze avonturen en kan met zekerheid zeggen dat dit boek een ontspannen functie heeft. De gespreksonderwerpen van Miech en Jakob zullen ook hen aanspreken. Relaties is één van de onderwerpen die aan bod komt tijdens de vriendengesprekken. Miech heeft een relatie met Puck, een meisje dat elk jaar naar Griekenland op vakantie komt. Miech raakt niet uitgepraat over haar. Het lijkt erop dat Jakob Puck niet kan ontmoeten omdat hij dan alweer terug naar Nederland is, maar Puck komt eerder dan verwacht! Als Miech en Jakob auto’s aan het tellen zijn vanuit een hoge boom, ziet Miech ineens de auto van Puck. Jakob denkt nog even dat de leuke tijd nu voorbij is, omdat hij nu overbodig zal zijn voor Miech, maar niets is minder waar! Met z’n drieën is het nog gezelliger en er komen nog vele avonturen bij. Voor het eerst wijn drinken, samen sterren kijken, waarbij ze in slaapvallen en de volgende ochtend woedende ouders onder ogen moeten komen, is één zo’n avontuur.
Een avontuur wat nog grotere gevolgen heeft is het dorpsfeest. Nadat Jakob eindelijk echt heeft gedanst (zonder zich te schamen zoals op zijn klassenfeest), gaat hij samen met Miech en Puck naar het strand. Puck vindt het grappig om midden in de nacht nog even een duik in de zee te nemen. Als ze daarna tussen Miech en Jakob in gaat liggen, begint ze te zoenen met Miech, wat niet nieuw is voor Jakob. Wat wel nieuw is, is dat ze daarna met hém begint te zoenen. Wel met toestemming van Miech. Jakob komt tot de conclusie dat hij echt verliefd is op Puck en zoent een paar dagen later nog een keer met Puck, zonder dat Miech het ziet. Tenminste, dat denkt hij. Miech heeft het gezien en dat lijkt het einde te betekenen van de geweldige vriendschap, want als Puck en Jakob Miech eindelijk gevonden hebben wil hij niet met hen praten en rent hij weg. Totdat Jakob begint over de wens die ze een aantal dagen geleden met z’n drieën hadden geformuleerd: met z’n drieën in één huis wonen en altijd vrienden zijn. Miech begint langzaam maar zeker weer rustig na de woorden van Jakob en kan de excuses van zijn vriend en vriendin accepteren.
‘Miech?’ ‘Jij weet jij bent mijn beste vriend?’ ‘Jij de mijne.’ ‘En jij weet dat blijft zo hé?’ zegt Miech. ‘Ook als jij bent straks weg van hier.’ ‘Oké.’ ‘Echt hoor.’
Bij het afscheid van Jakob werd het me duidelijk; het is weer goed tussen Miech en hem. De pedagogische functie van dit verhaal zit hem voor mij in de gedachte dat vergeving enorm bevrijdend werkt. Doordat de vriendschap bijna volmaakt werd neergezet aan het begin, komt het dieptepunt van de ruzie extra hard aan. Ik baalde mee met de hoofdpersonen van het boek, maar gelukkig bleef het daar niet bij! Doordat Miech uiteindelijk vergeeft en de drie opnieuw met z’n drieën bevriend zijn, werd ik als het ware uit de teleurstelling getild en kon ik nog meer genieten van de beschreven vriendschap daarna. Miech was terecht boos, daar was ruimte voor, het kreeg tijd. Ik vind het belangrijk dat jongeren dit weten. Belangrijker dan de boosheid vind ik dat er daarna ruimte is voor nieuwe kansen, wat in dit verhaal veel positiefs oplevert. Ik kan me voorstellen dat mijn leerlingen hiervan leren en dit meenemen in hun eigen relaties, iets positiefs! Ik vind dit een belangrijke emotieve functie van dit boek.
Er staan in het boek veel situaties beschreven waar je als puber mee te dealen hebt, wat helpend is bij het vormen van een mening. Ongetwijfeld zal het boek hen ook aan het nadenken zetten over relaties. Zelf vind ik het nogal ver gaan dat Miech het prima vindt dat zijn vriend met zijn vriendin zoent onder zijn toeziend oog. Maar wat vinden pubers hiervan? Hoe staan zij in hun relatie? Wat kan wel, wat kan niet? Waar liggen jouw grenzen? Voor mij is het duidelijk dat dit een goed boek is wat ik met mijn leerlingen kan lezen, wat ongetwijfeld nuttige gespreksstof oplevert!
October 13, 2025
Een dun en een beetje raar verhaal.
August 7, 2023
Malo dolgočasna oz. verjetno zanimiva za 12-letnike. Prva ljubezen, počitniške dogodivščine. Nič pretresljivega.
September 3, 2025
Wtf was dit boek. Ik vond de personages en de sfeer van het boek 10/1o, ik vond het echt bijna jammer dat ik niet met hen op dat eiland was. Vooral de hoofdpersoon vond ik echt goed geschreven, je werd helemaal meegenomen in zijn overdenkende brein. Maar de verhaallijn???? Ik denk niet dat jullie dit boek gaan lezen dus ik ga het even spoileren. Eerst lijkt het alsof de hoofdpersoon (jakob) gay awakening heeft, omdat hij echt aan het obsessen is met zijn nieuwgemaakte vriend (michalis). Dan komt de vriendin van michalis (puck) in beeld en vormen ze een soort polygame relatie??? mind you deze kinderen zijn 12. Verder gebeurt er vrij weinig in het boek totdat opeens in de laatste paar pagina's jakob en puck gaan zoenen zonder michalis erbij, en dan wordt michalis helemaal woest maar gelukkig komt het vlak voor het einde weer goed. Snapte ook niet waarom die side-story erin moest, voelde heel misplaatst en random. Vooral omdat je al het hele boek zit te wachten op iets van actie/ grote gebeurtenis en dan voelt dit wel erg anticlimactisch. Overall nog wel kunnen genieten van het boek omdat ik de vibes dus wel echt geweldig vond, maar beetje jammer dat het voelde alsof het verhaal zelf echt binnen een uur bedacht was.
June 20, 2022
echt warm van geworden
“Ik wil met haar zoenen.
Het schiet even snel als scherp door je hoofd, en om eerlijk te zijn verbaast het je dat zo’n vreemde gedachte blijkbaar zomaar ineens bij een mens kan opkomen.
Zoenen, zoenen, zoenen!
Zo gaat het bij jou vanbinnen, en je voelt zelfs zoveel zoenzin dat je je het liefste even opzij zou draaien om je lippen ook daadwerkelijk op Pucks mond te drukken. Het is alsof je met een zak drop in het vliegtuig zit. Voordat je die zak openmaakte, had je nog geen idee hoe lekker het zou smaken, maar als de verpakking eenmaal is losgescheurd kun je niet meer stoppen met eten. En nu is de zak leeg, of misschien ook wel niet, maar dan is het zo dat er niks meer voor jou in zit.”
“Ik wil met haar zoenen.
Het schiet even snel als scherp door je hoofd, en om eerlijk te zijn verbaast het je dat zo’n vreemde gedachte blijkbaar zomaar ineens bij een mens kan opkomen.
Zoenen, zoenen, zoenen!
Zo gaat het bij jou vanbinnen, en je voelt zelfs zoveel zoenzin dat je je het liefste even opzij zou draaien om je lippen ook daadwerkelijk op Pucks mond te drukken. Het is alsof je met een zak drop in het vliegtuig zit. Voordat je die zak openmaakte, had je nog geen idee hoe lekker het zou smaken, maar als de verpakking eenmaal is losgescheurd kun je niet meer stoppen met eten. En nu is de zak leeg, of misschien ook wel niet, maar dan is het zo dat er niks meer voor jou in zit.”
September 1, 2024
Ik wilde dit boek zo graag geweldig vinden want het had alle ingrediënten: concept, taal, verwarring, gevoel. Niets liever wilde ik dan zuchten en dit 5 sterren geven want je voelt dat dat erin zit. Maar het kwam voor mij niet van de grond. Je voelt hoe goed de auteur is, maar bij alle keuzes ging hij voor 1a terwijl je hoopt op 1b. Als je dat maar lang genoeg doortrekt eindig je met een boek dat je op een gegeven moment even weglegt en dan pas na weken weer opent omdat je toch vindt dat je het uit moet lezen.
February 24, 2025
Eilanddagen? Het begint met een jongen met gescheiden ouders die zijn vader nog nooit heeft gezien. Hij moet van zijn moeder een week bij hem blijven. Wat er daar gebeurt (bij zijn vader) zul je weten als je het boek leest.
Ik vind het een leuk boek om te lezen, maar ik vond de tekst wel raar geschreven. De zinnen klopten niet altijd precies.
Voor de rest was het een goed boek. Zodra ik een pagina uit had, wilde ik direct verder lezen, omdat ik wilde weten hoe het afliep.
Ik denk dat dit een goed boek is voor mensen die niet graag lezen.
Ik vind het een leuk boek om te lezen, maar ik vond de tekst wel raar geschreven. De zinnen klopten niet altijd precies.
Voor de rest was het een goed boek. Zodra ik een pagina uit had, wilde ik direct verder lezen, omdat ik wilde weten hoe het afliep.
Ik denk dat dit een goed boek is voor mensen die niet graag lezen.
June 16, 2017
Prachtig sfeervol verhaal over een driehoeksvriendschap tijdens een bijzondere zomer op een Grieks eiland. De Nederlandse Jacob ontmoet voor het eerst in jaren met tegenzin zijn Griekse vader, maar zijn verblijf krijgt glans zodra hij zijn oude vriendschap met de lokale jongen Miech oppakt. Als diens Nederlandse vriendinnetje Puck zich bij hen voegt, verandert hun band langzaam in een kluwen van verliefdheid, vriendschap en verlangen.
February 20, 2022
Wauw! Wat een geweldig verhaal! Ik heb hier zo van genoten, een dikke 10!!! Jacob wordt naar zijn vader gestuurd op een Grieks eiland, omdat de nieuwe vriend van zijn moeder alleen met haar naar Thailand op vakantie wil. Jacob heeft er helemaal geen zin in en wat eerst een saaie bedoening lijkt, wordt uiteindelijk een spetterende vakantie. Zon, zee, vriendschap, liefde, alles zit in dit boek. Geweldig!!!
November 23, 2018
Lief jeugdboek overvriendschap en liefde en hoe difuus de grens tussen die twee kan zijn. Moraal van het verhaal: geniet van het nú, zeg wat je voelt en vind niets raar.
Ik denk dat dit boek voor groep 8 en brugklassers zeer geschikt is, al vond ik het als oudere docent ook leuk om te lezen, vooral het Grieks-Necerlands van Miech en vader.
Ik denk dat dit boek voor groep 8 en brugklassers zeer geschikt is, al vond ik het als oudere docent ook leuk om te lezen, vooral het Grieks-Necerlands van Miech en vader.
December 6, 2024
Het boek was op zich wel mooi. Maar ik moest het voorlezen aan groep 8 van de basisschool en daarvoor is het boek niet helemaal geschikt.
Een perfect boek voor tieners die willen lezen over verliefdheid, gevoelens en puberteit.
Waarij het ontdekken van je sexualiteit centraal staat maar op een heel laagdrempelige en mooie manier beschreven wordt.
Een perfect boek voor tieners die willen lezen over verliefdheid, gevoelens en puberteit.
Waarij het ontdekken van je sexualiteit centraal staat maar op een heel laagdrempelige en mooie manier beschreven wordt.
February 19, 2025
De eerste 22 hoofdstukken waren dromerig, namen me mee en ik zat er lekker in, maar daarna werd het verhaal te raar voor mij. Als 13-jarig meisje twee jongens zoenen terwijl ze toekijken? Nee...
Heb het boek geluisterd waardoor de vreemde "Grieks-Nederlandse" zinnen me minimaal hebben gestoord.
Heb het boek geluisterd waardoor de vreemde "Grieks-Nederlandse" zinnen me minimaal hebben gestoord.
May 16, 2017
Oei, het gekozen perspectief heeft een hoog struikelgehalte.
December 22, 2019
Heel fijn.
(geluisterd via storytel)
(geluisterd via storytel)
January 19, 2021
Ik vond hem leuk want het was makkelijk te begrijpen
February 3, 2021
Leuk, maar een beetje saai. Er gebeurde niet echt veel.
December 27, 2021
3,75 ⭐️
June 9, 2022
The most wonderful, simplistic, true and warm story about first love, friendship and family. 10/10
Displaying 1 - 30 of 45 reviews