தரைக்கு வராத இலைகள் [Tharaikku Varaatha Ilaigal]

by Abdul Hameed Sheik Mohamed

தரைக்கு வராத இலைகள் அந்தரத்தில் மிதக்கும்போது அவை உதிர்ந்த கிளைகளும் அவை தொட இருக்கிற பூமிக்குமிடையே பல்லாயிரம் மைல்கள் என விரிகிறது இப்பெரும்தனிமை.
இருபத்தோராம் நூற்றாண்டில் மனித மனம் அடையும் கலாசாரத் தனிமையும் மனித இருப்பின் சாரத்தில் என்றும் பிரவகிக்கும் ஆதித் தனிமையுமே இங்கே கவிதைகளாகி இருக்கின்றன.

192 pages, Paperback

First published December 1, 2019

About the author

Manushya Puthiran is a pen name of the poet, Abdul Hameed Sheik Mohamed who was born in the small town of Thuvarankurichi in Tiruchirappalli. He began his literary career in the early 80s at the very young age of 15, his first poem got published. In 2002, he was awarded the Sanskriti National Award for his outstanding contribution to Tamil literature as a young writer.

Over the past two decades, several of his poems got published in popular Tamil Magazines like Ananda Vikatan, Kumudam, Kalki and Kalachuvadu. His political and topical columns are regular in Tamil periodicals such as Kungumam, Nakeeran and Tamil popular daily Dinamalar.

He is known for his progressive views on various socio-political issues like capital punishment abolition, caste system annihilation, women liberation etc.

Now he lives in Chennai He is running Uyirmmai publication and Uyirmmai magazine.

Reviews

[Prasanna Kumar · Rating 4 out of 5]

மனுஷ்ய புத்திரன் அவர்களின் புத்தகம் முதல் முறை படிக்கிறேன். தனிமை பற்றிய கவிதைகள் நிறைந்த ஒரு புத்தகம்.

தனிமை தரும் சுகங்களையும், துக்கங்களையும், அது ஒரு மனிதனை எவ்வாறு மாற்றுகிறது, எவ்வாறு சிந்திக்க வைக்கிறது, தனிமையில் ஒரு மனிதன் என்னவாகிறான் என்பதை கவிதையாக வடித்திருக்கிறார்.

தனிமையை மட்டும் எவ்வளவு எழுதினாலும் ஏனோ சலித்துப் போவதே இல்லை. தனிமைக்கும் தனியே இருக்க பயம் போலும் யாரேனும் ஒருவருடன் எப்பொழுதும் இருந்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

தனிமையில் இருக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும் புதிதாக பிறக்கிறான் என்பதில் தொடங்கி இங்கு எல்லோருக்கும் ஒரு துணை தேவைப்படுவது தனியே இருக்க பயந்து தான் என்று முடிக்கும் வரை பல கவிதைகள் நெஞ்சை வருடுகிறது.

கிளையில் இருந்து உதிர்ந்த ஒரு தரைக்கு வராத இலை கிளைக்கும் தரைக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லாமல் திரிவது போல தான், தனியே இருக்கும் மனிதனும். யாரோடும் பற்றும் இல்லாமல் தனியே அலைந்து திரிகிறான். அவனுக்கு துணை தனிமை மட்டுமே.

தரைக்கு வராத இலைகள் - உயர பறக்கிறது

[Aruna Arriane · Rating 4 out of 5]

மனுஷ் கவிதைகளை இதுவரையில் நான் முகநூலில் மட்டும்தான் படிப்பது வழக்கம். உண்மையில் இவர் கவிதைகளுக்கு நான் அறிமுகமானது அங்குதான். நான் படிக்கும் முதல் கவிதை புத்தகம் இது. 'தனிமை'யின் தலைப்பில் 163 கவிதைகள் அடங்கிய அருமையான தொகுப்பு இது. மற்ற தொகுப்பு வாசிக்க ஆர்வமாய் உள்ளேன்.

[Gowsihan N · Rating 3 out of 5]

தனிமை அழகும் ஆபத்தும் நிறைந்தது...

[ABIMANYU C · Rating 4 out of 5]

தனிமையை. ..தனிமையில் தமது தவிப்பை கவித்துவமான கவிதைகளில்..