Een gloedvol, hoopgevend pleidooi voor een betere toekomst
Op pragmatische en visionaire wijze schetst Amos Oz in De laatste lezing een perspectief voor de toekomst van het Midden-Oosten, gebruikmakend van lessen uit het verleden. De belangrijkste auteur van Israël overleed in december 2018 en liet met deze lezing zijn erfenis na. Zijn centrale gedachte is dat de mens van nature open is, waardoor er ook een oplossing voor het Midden-Oosten mogelijk is, maar dan wel een die staat of valt met de goede wil van de mens. In juni 2018 gaf Oz zijn laatste lezing aan de universiteit van Tel Aviv, waarin hij op gepassioneerde wijze pleit voor zowel een Joodse als een Palestijnse staat in Israël. Hij waarschuwt, maant tot kalmte en biedt hoop. Het Israëlisch-Palestijnse conflict moet overwonnen worden, maar wel zonder geweld. Het zal tijd kosten en vereist een ander, helend taalgebruik, niet een van onderdrukking, zo stelt Amos Oz.
Amos Oz (Hebrew: עמוס עוז; born Amos Klausner) was an Israeli writer, novelist, journalist and intellectual. He was also a professor of literature at Ben-Gurion University in Beersheba. He was regarded as Israel's most famous living author.
Oz's work has been published in 42 languages in 43 countries, and has received many honours and awards, among them the Legion of Honour of France, the Goethe Prize, the Prince of Asturias Award in Literature, the Heinrich Heine Prize and the Israel Prize. In 2007, a selection from the Chinese translation of A Tale of Love and Darkness was the first work of modern Hebrew literature to appear in an official Chinese textbook.
Since 1967, Oz had been a prominent advocate of a two-state solution to the Israeli–Palestinian conflict.
Slaat de spijker op mijn kop. De enige oplossing is volgens Oz twee staten. Laatste bladzijde: "Dus ik kan geen antwoord geven op de vraag, wie het zal zijn. Maar het zou heel goed kunnen zijn, al is het niet zeker, dat de man of de vrouw of de groep mensen die zullen tonen wat Truman leiderschap noemt, tegen het volk van Israël zullen zeggen: 'Jullie weten het toch diep in je hard, jullie gaan er al een tijd niet meer heen, jullie weten dat geen deel is van het moederland, jullie weten dat jullie heel goed zonder kunnen. Kom op, laten we het doen, het zal moeilijk zijn, het zal ingewikkeld zijn, het zal pijn doen, kom, laten we er een eind aan maken'."
Goed boek of eigenlijk laatste lezing van Amos Oz uit 2018 over de kwestie Israël Palestina. Met enkele rake observaties, wat mij betreft. De centrale gedachte in het boek is (volgens voor flap) dat er een oplossing in het Midden-Oosten is maar dat die afhankelijk is van de goede wil van de mens. Het conflict zou kunnen worden overwonnen zonder geweld. En Oz reflecteert op wat er zou gebeuren als een van de partijen zijn zin krijgt en tot welke problemen dat praktisch zou zijn. En dat mensen te veel in verleden blijven hangen (reconstriusme) en niet eens iedereen binnen zelfde kamp hetzelfde wil.
Eigenlijk zou ik wel benieuwd zijn naar een actuele reflectie op deze standpunten met de situatie van tegenwoordig.
Mooi citaat:" Oh my, oh my, if a man happens to sit in the Oval Office thinking that he's the mightiest guy in the world, this guy is in big trouble and so is the country, and so is the world" (toegeschreven aan Truman).
Leiderschap is, volgens Amos Oz is mensen iets vertellen waarvan ze diep in hun hart weten dat ze het moeten doen, maar niet willen doen (zoals belasting betalen of een land in twee delen verdelen).
Boeiende beschouwing van Amos Oz op de staat Israël en haar bestaansrecht. Temidden van de huidige oorlogsperikelen net zo actueel als toen Oz dit als rede uitsprak. Grote vraag; wanneer gaat er iemand luisteren naar Oz?