Οι γρίλιες

by Πέτρος Φούρναρης

ι ήρωες, σε αυτά τα είκοσι διηγήματα, είναι πλασμένοι από ανθρώπινο υλικό, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά τους: διαλλακτικοί και συνάμα εμμονικοί, δειλοί και ταυτόχρονα γενναίοι. Αν τους ενώνει κάτι, είναι η δυσκολία τους να συμφιλιωθούν με την πραγματικότητα. Στέκονται στο ημίφως ενός δωματίου, μπροστά στις γρίλιες μιας κλειστής πόρτας κι αναρωτιούνται αν πρέπει να βγουν στο άπλετο φως, όπου παραμονεύουν η ματαιότητα και η φθορά. Με την ελπίδα να εξιλεωθούν και με το χέρι απλωμένο προς την έξοδο, δημιουργούν -μόνο για μια στιγμή- ένα δικό τους κόσμο φτιαγμένο στα μέτρα τους. Κατασκευάζουν σωσίες, επικαλούνται φαντάσματα από το παρελθόν, κρύβονται σε καταφύγια, επαναστατούν αλλά δεν ξεφεύγουν από την πραγματικότητα, αφού αργά ή γρήγορα, η πόρτα θα ανοίξει και κανείς τους δεν θα την αποφύγει.

Ο Πέτρος Φούρναρης, χρησιμοποιώντας μια λιτή κι ακριβόλογη πρόζα που συνδέει το ατομικό με το συλλογικό και το προσωπικό βίωμα με τη φαντασία, προτρέπει τον αναγνώστη να κοιτάξει μέσα από τις γρίλιες, πριν το φως περάσει για να βρει το δρόμο του στη σκοτεινή κάμαρα.

176 pages, Paperback

Published January 1, 2020

Reviews

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Ο Πέτρος Φούρναρης συγκέντρωσε είκοσι διηγήματα που εκτείνονται από δύο μέχρι τριάντα το πολύ σελίδες σε αυτήν την ενδιαφέρουσα πρόταση των εκδόσεων Βακχικόν. Με πρωτοπρόσωπη και τριτοπρόσωπη αφήγηση ξεδιπλώνονται γεγονότα που συνέβησαν στο παρελθόν και οι τωρινοί πρωταγωνιστές ανταμώνουν μαζί τους με ποικίλους τρόπους για να ξεκαθαρίσουν το χτες, αποζητώντας λύτρωση, δικαίωση, ακόμη και εξηγήσεις. Κάποια είναι ασαφή ή αλληγορικά, με γραμμική αφήγηση ή επίπεδη πλοκή, κάποια άλλα απόλυτα ρεαλιστικά, με ποικίλες μορφές αναγνωστικής έκπληξης. Τα περισσότερα έχουν να κάνουν με τη γη και τη θάλασσα, με χώρο δράσης χωράφια, ιχθυοτροφεία, κερασιές και γενικότερα διάφορες μορφές του ανθρώπινου κάματου. Δε μένουμε όμως εκεί, μιας και ψυχιατρεία, ξενοδοχεία, απομονωμένα ατελιέ, έρημοι δρόμοι χαρίζουν επίσης έμπνευση στον συγγραφέα. Διαπίστωσα ωραία γραφή, με λεπτομέρειες που στήνουν ρεαλιστικά σκηνικά και διορατικές καταγραφές ανθρώπων και ψυχών.

Μ’ άρεσε η αμφισημία στο «100%», συγκινήθηκα με «Το λιοντάρι της Σάμου» όπου ο συγγραφέας φτάνει στο λυρικό απόγειό του με τις υπέροχες περιγραφές μιας τζακαράντας και γράφει τρυφερά για έναν ήρωα της Εθνικής Αντίστασης που γύρισε στη Σάμο, καθώς και με την «Πέτρα» που περιγράφει πώς ένα παγούρι νερό έφερε κοντά Γερμανό κατακτητή και Έλληνα νησιώτη. «Η πόρτα» με οδήγησε να δω πίσω από τις σκιές και τα χρώματα ενός ζωηρού πίνακα χάρη στις υπέροχες λεπτομέρειες και τα νοήματα πίσω από τις γραμμές που παρέθεσε ο συγγραφέας. Τι υπέροχη ιστορία που είναι οι «Ηλιόλουστες μέρες» που ανακατεύουν τον θρύλο του Devil’s Bridge στην Κάμπρια της Αγγλίας μ’ έναν ζωγράφο του δρόμου! Παρ’ όλ’ αυτά «Ο αποχαιρετισμός» είναι το καλύτερο κατ’ εμέ δείγμα γραφής του κυρίου Φούρναρη γιατί έμπλεξε αρμονικά το παράδοξο με τον ρεαλισμό και έγραψε με τον καλύτερο και πιο συναρπαστικό τρόπο ένα κείμενο για τη «ρωγμή του χρόνου» που με κράτησε με κομμένη ανάσα ως το τέλος!

«Οι γρίλιες» είναι μια αξιόλογη συλλογή διηγημάτων με πολλές και διαφορετικές αφηγηματικές φόρμες και θεματικούς άξονες. Τα κείμενα παρατίθενται από το μικρότερο προς το μεγαλύτερο σε έκταση ώστε ο αναγνώστης να μυηθεί σταδιακά στο ύφος και το στυλ του συγγραφέα, που είναι γεμάτος από διακριτικούς λυρισμούς, όμορφα καλολογικά στοιχεία και πλούσιο λεξιλόγιο. Ένα όμορφο και πολυποίκιλο ταξίδι που το απόλαυσα!

Πρώτη δημοσίευση: https://www.vivliokritikes.com/%ce%bf...

[Αθηνά Μαλαπάνη · Rating 5 out of 5]

https://www.fractalart.gr/grilies/
Μια αμφιλεγόμενη γραφή με ποικίλα νοήματα!
Αξίζει να το διαβάσετε! Μια πραγματική εξάσκηση μυαλού και... καρδιάς!

[MariaParask · Rating 4 out of 5]

Μια συλλογή διηγημάτων με 20 διηγήματα αφηγητικά παράξενα. Με μια γραφή αλληγορική, συχνά παράξενη και μπερδεμένη. Ιστορίες παράξενες, παράδοξες, μου έδινε συχνά την αίσθηση ότι βρίσκομαι ανάμεσα σε δυο κόσμους. Οι ήρωες αινιγματικοί, μοναχικοί, ρεαλιστές που όμως ψάχνουν από μια ανοιχτή πόρτα ή παράθυρο την συντροφικότητα, τη ζωή έξω από τον δικό τους μικρόκοσμο. Ο συγγραφέας πραγματικά με ένα ναι μεν πλούσιο λεξιλόγιο και με ένα στυλ που πολλές φορές είναι μακριά από το δικό μου, που όμως ένιωσα πως τον καταλαβαίνω αρκετά καλά.