Bart

by Ap Dijksterhuis

Het is 1982. Bart is vijftien jaar oud, charismatisch, vindingrijk en dichter in de dop. Hij wordt gevolgd door de ogen van zijn beste vriend Len die twee jaar ouder is maar desalniettemin in Barts schaduw staat, net als iedereen. Bart verlost zijn dorp van een potloodventer, graaft een oorlogsbunker uit en redt honderden vissen van de dood. Dan wordt hij voor het eerst van zijn leven verliefd. Hopeloos verliefd. Machteloos verliefd, zoals hij zelf zegt. Hij is vastbesloten om Romy te versieren op het aanstaande schoolfeest. Maar zou Barts bijzondere persoonlijkheid ook zijn achilleshiel kunnen worden? Bart is een korte roman voor jongeren en volwassenen over vriendschap, over opgroeien in de provincie in de jaren tachtig (de tijd van Dallas, bourbontoetjes en The Cure), maar Bart is vooral een roman over de mateloze verliefdheid en het aangrijpende lot van een wonderlijke jongen. Het boek kan gelezen worden zoals je een film bekijkt, in één lange adem.Ap Dijksterhuis (1968) is hoogleraar psychologie, schrijver, spreker, ondernemer en een van de invloedrijkste psychologen van Nederland. Eerder schreef hij Op naar geluk, De merkwaardige psychologie van een wijndrinker, Wie (niet) reist is gek, Maakt geld gelukkig?, het kinderboek Tussen je oren en Wegwee. Van zijn boek Het slimme onbewuste zijn inmiddels meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Bart is zijn fictiedebuut.

Genres: Young Adult

143 pages, Paperback

Published January 1, 2020

About the author

Albert Jan (Ap) Dijksterhuis (Zutphen, 12 november 1968) is schrijver, spreker en psycholoog. Hij is gespecialiseerd in het onbewuste, in inspiratie, en in geluk. Hij heeft verschillende succesvolle bedrijven opgericht en woont samen met zijn vriendin in Nijmegen. Ook heeft hij een zoon.

Reviews

[Job Bunt · Rating 3 out of 5]

Bijzonder boek, leest makkelijk weg. Wel een open einde, maar dat is niet erg. Laat ruimte open voor eigen interpretatie.

[Sibrich van Baalen · Rating 3 out of 5]

Iedereen vindt Bart heel hard, maar is wat hij doet nou echt zo vet? Hij lost alle problemen in een oogwenk op, waardoor het een soort superheldenvibe krijgt; vond ik medium. Het boek gaat zogezegd over 'mateloze verliefdheid', maar ik voelde die liefde niet echt. Bart is gewoon een aansteller die verdwijnt als het 'm allemaal te veel wordt. Een open einde had ik niet verwacht. Wil toch verdomd graag weten wat er nu met Bart is gebeurd. De roman leest wel lekker weg en het is dun. Dat het personage gedichten schrijft, daar moeten mijn leerlingen wel even aan wennen, maar als je het voorstelt als rapper gaat alles goed.

[Yente · Rating 3 out of 5]

Really? REALLY? An open ending? Fucking hell. I was prepared for a sad ending, but not a fucking open ending. Liked the book though. Some of the jokes were bad even though every character laughed their asses off. There were some boring parts, but in the last half of the book, it got really exciting.

[Marieke | Marieke's Books · Rating 2 out of 5]

Mijn duorecensie met Irene komt volgende week online op De Leesfabriek

[Maaike Woolschot · Rating 4 out of 5]

Een film-verhaal dat gaat over Len, en bijzondere vriend Bart. Bart is anders dan anderen; hij schrijft gedichten, spreekt zonder te aarzelen en gaat op reis in zijn eigen hersenspinsels. Bart trekt alle aandacht naar zich toe, zonder daar ook maar enige moeite voor te doen. "Het leek wel of er een of andere exotische loopvogel tussen een groep met spreeuwen was geland." Een unieke vijftienjarige, in het dorpje Leuvenheim in de jaren 80.

Ap Dijksterhuis wilde een boek schrijven dat aansluit bij de leefwereld van jongeren van vijftien tot zeventien jaar oud. Dat is gelukt, want zodra Bart verliefd wordt staat zijn wereld op z'n kop en vliegt het verhaal als een trein. Wel een dun boekje, dus pubers: dit heb je sneller uit dan een Netflix serie 🙃

[Irene · Rating 2 out of 5]

Mijn duorecensie met Marieke verscheen eind augustus op De Leesfabriek: https://www.deleesfabriek.nl/2021/08/23/bart-ap-dijksterhuis/

Hieronder mijn deel.

Ik moet bekennen dat ik het boek alleen gelezen heb, omdat het genomineerd is voor Beste Boek voor Jongeren. Ik had hem zelfs nog nooit gezien in boekhandel of op sociale media. Toch wil ik niet direct zeggen dat het niet voor jongeren is. De reacties die ik zag waren wel van lezers uit de leeftijdscategorie (ongeveer) 40/50+ Het feit dat het in het jaar 1982 afspeelt vind ik ook geen probleem en vond ik niet eens in ieder gedeelte van het verhaal erg naar voren komen. Het was interessant en leuk om te lezen over de muziek in deze tijd en andere dingen die toen normaal waren, zoals roken in school. Verder maakte het jaartal voor mij in dit verhaal weinig uit.
Voor zo’n korte roman vind ik eerlijk gezegd dat de achterflap veel vertelt over het verhaal.

Dat het verhaal kort was vond ik ook niet erg en een band krijgen met personages heb ik ook niet altijd. Ik denk dat de dikte voor jongeren juist wel aantrekkelijk is als ze dit boek willen/moeten lezen. Aan mezelf merkte ik dat ik minder zin had in dit verhaal doordat het gaat over een hopeloze/machteloze verliefdheid, al heeft dat meer te maken hebben met mijn smaak en hoe iets verwoord wordt. Hetgeen wat ik voornamelijk miste was een begin dat lekker doorlas. De eerste 60 bladzijden lazen erg traag en voelden langdradig terwijl deze voor (niet) lezende jongeren cruciaal zijn. Hierdoor heb ik sommige bladzijden meer scannend gelezen. Als Bart eenmaal verliefd is, leest het verhaal gelukkig beter.
In het begin moest ik inderdaad ook even wennen aan de schrijfstijl, maar dat het verhaal door Len verteld wordt, vind ik origineel! Tevens is het einde geen einde zoals in vele boeken en dat vind ik gedurfd en mooi.

Van verhalen en films herken ik het wel, maar zoals ik al zei had ik hier minder moeite mee. Het gaat mij niet om herkenbaarheid, maar de leesbaarheid van dit boek vond ik minder fijn. Het verhaal zou je in een paar woorden samen kunnen vatten (dat is voor jongeren misschien wel makkelijk haha), maar het is voor mij geen verhaal dat in mijn hoofd blijft zitten. Een goed boek hoeft voor mij geen verhaal te zijn met veel actie, het mag ook een langzamere roman zoals dit zijn, maar tot dit verhaal voelde ik mij nauwelijks aangetrokken.
Voor mij geen winnaar van deze prijs. Ik ben heel benieuwd wat de vakjury en jongerenjury van dit boek vindt.

[Elianne · Rating 3 out of 5]

Genomineerd voor het beste boek voor jongeren 2021 en dat begrijp ik. Het boek leest als een trein en de verliefdheid die Bart voelt voor Romy is voor jongeren denk ik heel herkenbaar. Vooral de vastbeslotenheid die er bijhoort is heel goed beschreven. Ook vind ik het perspectief goed gekozen. Aan de ene kant wil je weten wat de excentrieke Bart denkt, maar juist doordat je hem bekijkt vanuit de ogen van zijn beste vriend, spreekt Bart meer tot de verbeelding. Het verhaal speelt zich af in de jaren 80 en geeft dus een mooi tijdsbeeld, wat het verhaal sterker maakt (toen werden er nog gedichten geschreven). Tegelijkertijd is die tijd niet zo herkenbaar voor jongeren, waardoor het ook een klein minpuntje is. Andere minpunt is de lengte van het verhaal, maar dit spreekt jongeren natuurlijk wel weer aan. Ik geef het boek 3,5 ster.

[Geert van Rooijen · Rating 3 out of 5]

Joe Speedboot heeft een broertje en hij heet Bart. En Bart heeft veel gelezen, ook Tim Krabbé’s Marte Jacobs en De dag die nooit komt van Reps. Al zijn die laatste twee anachronismen.
Is dat erg? Nee, want er komt een heerlijk boekje bovendrijven. Was mooi geweest als er een playlist vooraan het boek had gestaan met de heerlijke newwaveklassiekers (vanwaar die fascinatie voor die periode in YA overigens?). Had de doelgroep net weer iets meer geestverruiming meegegeven.

[Peter Boot · Rating 3 out of 5]

Mooi maar eenvoudig verhaal over een vriend die verdwijnt. Het verhaal speelt zich af op en om een schoolfeest waar de held (Bart) zijn liefde zal verklaren. Maar het meisje heeft wat of had wat met één van de grote pestkoppen van de klas en het loopt niet goed af. Ook een mooi portret van de vriendschap tussen Bart en de verteller, twee intelligente lezers en muziekliefhebbers die je meteen voor zich innemen. Hoewel Bart tot het eind ook veel raadselachtigs houdt.
De eenvoud van het verhaal zit onder andere in de eenduidige personages en het heldere goed-en-kwaad schema dat aan het boek ten grondslag ligt. 'Een korte roman voor jongeren en volwassenen,' zegt de flap, en ik denk dat dat wel terecht is.

[Stephanie · Rating 3 out of 5]

Bart lijkt een beetje op Joe Speedboot, hoe hij een saai gehucht weet te verheffen. Maar hij gaat ten onder aan z'n eigen intensiteit... droevig eind. Had het ook best willen geloven als er opeens een ansichtkaarten uit verre oorden werden verstuurd.

[Gerjanne Palm · Rating 3 out of 5]

Het tweede deel van het boek vind ik beter dan het eerste deel. Het verhaal deed me erg denken aan Marte Jacobs.

[Naro Lazarian · Rating 4 out of 5]

Ik zou het meer sterren willen geven maar het einde is stom en I hate it.

[Emma · Rating 4 out of 5]

Good book, just don’t understand if he died..

[Arne · Rating 3 out of 5]

Ik vond het een oke boek er waren slechte en leuke onderdelen bij het lezen.
Het verhaal i nog wat saai vond ik want het is niet zo mijn ding zo een boek.

[Juul · Rating 3 out of 5]

3,5. Prima boek voor even tussendoor want het leest lekker weg. Ik was geboeid tot en met de laatste pagina, maar het had wat mij betreft langer mogen zijn.

[Agnes]

Lastig te beoordelen na Vader. Te veel direct te herkennen overeenkomsten. Die leidden me af.

[Ron · Rating 4 out of 5]

Leuk en makkelijk leesbaar. Voor mij deja vu omdat ik ik Brummen woonde en op baudartius naar school ging

[Maartje · Rating 3 out of 5]

wist niet echt waar het boek over ging of waar het naar toe moest. maar uiteindelijk wel een mooi boek