Mama liegt niet! beschrijft het waargebeurde verhaal van een meisje dat opgroeit met een moeder met een narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS).De dochter staat in het centrum van de belevingswereld van de moeder. In detail worden haar ervaringen beschreven, situaties waaruit blijkt hoe groot de impact is van de moeder op de fysieke en emotionele gesteldheid van de dochter.Hoe kan het dat de omgeving, waaronder haar vader niet ziet wat er gaande is? Waarom is haar moeder niet in staat om liefde te tonen naar haar dochter? En lukt het haar om positief te blijven en uit de greep van haar moeder te komen?Met het boek vraagt de schrijfster aandacht voor de kinderen die het slachtoffer zijn van de heimelijke geestelijke mishandeling door hun moeder. Omdat het ongebruikelijk is dat een moeder niet van haar kind houdt, rust op dit onderwerp nog steeds een taboe. Het is belangrijk dat er erkenning komt voor de blijvende psychische schade die deze kinderen oplopen.Mama liegt niet! is een indringend verhaal over de impact van NPS binnen het gezinsleven. Een boek dat je in één adem uitleest en tot denken zet.
Ik citeer even pagina 64, die naar mijn mening een groot deel van narcisme opsomt:
‘Mijn moeder vragen om iets wat ik nodig had was een zeer delicate aangelegenheid en moest, zo wist ik helaas uit ervaring, goed worden voorbereid.
Ten eerste moest je het juiste moment afwachten, met andere woorden: had zij een leuke dag gehad en veel aandacht van anderen gekregen?
Ten tweede moest je wat je vroeg niet te enthousiast vragen en vooral niet laten merken dat het je heel hard nodig had of erg leuk vond om te krijgen. Je moest het dus vragen op een manier die terloops leek
Ten derde moest je het proberen te vragen wanneer er iemand anders bij was, bij voorkeur iemand tegen wie ze opkeek of iemand waarop ze een goede indruk wilde maken. Dit alles om te voorkomen dat ze het later niet na zou komen.
Ten vierde moest je nonchalant laten zien in welke slechte staat het stuk dat vervangen moest worden, verkeerde.’
Mensen die nooit met een narcistische ouder of ander familielid te maken hebben gehad, zullen niet gauw begrijpen wat hier nou het issue van is. Leven met iemand met narcisme betekent alles moeten overdenken, continue twijfel aan jezelf, alles zo uitstippelen om diegene goed gestemd te houden en het toch altijd fout doen, ook al heb jij niks met de situatie te maken. En dat laat dit boek perfect zien.
Het is continu op je tenen en op eieren lopen tegelijk, teleurgesteld en onzeker gemaakt worden. Doodvermoeiend dus. En dit boek (waarvan Goodreads aangeeft 90 pagina’s te hebben, maar in werkelijkheid 158 pagina’s heeft) weergeeft in Jip- en Janneketaal wat er gebeurt in een gezin waarin iemand met narcisme leeft.
Als jij met iemand met narcisme leeft of het vermoeden hebt, lees alsjeblieft dit boekje. Het zal je situatie niet wonderbaarlijk verbeteren, maar het zorgt ervoor dat je herkenningspunten ziet. En herkenningspunten zorgen ervoor dat je weet dat je niet de enige bent in deze situatie en dat je niet alleen bent, hoe eenzaam je je ook voelt door iemand die al jouw energie opslokt. Want uiteindelijk komt het naar mijn mening op één ding neer: na meerdere boeken te hebben gelezen over narcisme, vind ik dat alle narcisten cliché zijn. Ze zijn allemaal hetzelfde, hoewel de ene er bepaalde verslavingen bij heeft en de ander een agressieve kant heeft, maar hun gedrag is veelal overeenkomstig.
Lees je in, leer hoe je met dit soort mensen communiceert, laat je niet wegcijferen en het belangrijkste: twijfel niet aan jezelf. Je onderbuikgevoel bestaat namelijk niet voor niets. En dit boek is hierbij een aanrader en kan je helpen het te begrijpen. Al is het maar om je paniekaanvallen, nachtmerries en depressies/burn-outs (gezien veel slachtoffers van narcisme voorgenoemde fenomenen allemaal hebben, zo ook de schrijfster van dit boek en ik) te minderen of voorkomen. En uh, ik kan alleen maar zeggen: maak dat je zo snel mogelijk wegkomt van deze monsters. Zelfs het einde van het boek is zo goed als hetzelfde gegaan als in mijn situatie. Om nog even te eindigen met de stelling ‘narcisten zijn cliché’.
Alles is geschreven in makkelijk te volgen taal, al is het soms moeilijk vast te stellen hoe oud het meisje op dat moment is.
Het einde is wat het voor mij 3 sterren maakt. Er werd ineens een hele grote sprong gemaakt waardoor het niet niet afgerond voelt. Ik heb nog behoorlijk wat onbeantwoorde vragen en dat is jammer
Ik weet niet zo goed hoe ik me na dit boek voel. De schrijver heeft het verhaal dusdanig goed geschreven dat IK het gevoel had dat er zo'n naar persoon in mijn leven zit. Makkelijk geschreven, ik las er zo doorheen.