Naughty Bedtime นิทานร้อนซ่อนรัก

by เจ้าหญิงผู้เลอโฉม

"ค่าโรงแรมไม่ต้องจ่ายล่ะ เพราะฉันจ่ายไว้ให้แล้ว นายกลับบ้านไปได้เลย"

ทุกคนมองว่าฉัน "ยาหยี" คนนี้ เป็นผู้หญิงใจง่าย ทั้งแรด ทั้งร่าน เอากับใครก็ได้ แต่ฉันไม่คิดปฏิเสธหรอกนะ ก็เซ็กซ์มันไว จับต้องได้ แถมฉันยังได้ปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างแม้กระทั่งความเจ็บปวดที่มันเกาะกินฉันอยู่ แล้วใครจะต้องการความรักจอมปลอมกันล่ะ ในเมื่อสำหรับฉัน ขอแค่ไม่ต้องผ่านค่ำคืนอย่างเดียวดายก็พอแล้วนี่นา

แต่ความคิดฉันก็เริ่มเปลี่ยนไป ตั้งแต่วันที่ "มาวิน" ก้าวเข้ามาในชีวิต ผู้ชายเจ้าของจูบรสเมนทอลที่เจอกันใน "คืนนั้น" เขาได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทและผู้ชายเพียงคนเดียวในชีวิตที่หวังดีกับฉันจากใจจริง จนเคยคิดว่าอยากจะมีเขาอยู่ข้างๆ ตลอดไป กระทั่งวันหนึ่งในคืนที่อ่อนไหว ฉันเผลอใจไปกับความเร่าร้อนที่แสนอ่อนหวานของเขา ทำให้ได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาไม่เคยเป็นแค่ "เพื่อน" สำหรับฉัน

แล้วฉันจะทำยังไงดี เมื่อทั้งตัวและหัวใจต้องการเขาจนไม่อาจปฏิเสธได้ ความปรารถนาและความลุ่มหลงที่ร้อนแรงแทบแผดเผาพวกเราจนมอดไหม้คืนแล้วคืนเล่า แต่กลับไม่กล้าที่จะยื่นมือไปครอบครองมันไว้เลย...

About the author

Associated Names:
* เจ้าหญิงผู้เลอโฉม
* กานตริน ลีละหุต

Reviews

[Pollarin · Rating 4 out of 5]

เหตุผลที่หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาอ่าน...ก็แน่นอนว่าต้องเป็นพล็อตอยู่แล้ว เล่าย้อนไปสักนิดว่าก่อนหน้านี้เคยอ่านตัวอย่างที่ลงให้อ่านในเน็ตมาก่อน และคิดว่าน่าสนใจมากด้วย ติดที่ว่าอินกับนิยายจีนหนักมากจนไม่มีฟีลอ่านนิยายไทยก็เลยทิ้งไว้แบบนั้นมาตลอด...แต่ตอนนี้เพื่อนคนนึงเขียนใบสั่งหนังสือให้ส่งไปให้ และนิยายในลิสต์ของนางก็มีแต่พระเอกสายตบจูบแบบที่ฉันไม่ชอบ (สเป็กเปลี่ยนไปคนละขั้วตั้งแต่เมื่อไหร่ :<) บวกกับคำรีเควสขอเรื่อง ‘แซ่บๆ’ ที่ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าตัวเองจะแนะนำได้...ก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา

แต่ไม่แน่ใจว่าจะตรงรีเควสรึเปล่า บวกกับเบื่อๆ อยู่พอดี งั้นก็ขอจิ๊กมาอ่านก่อนแล้วกัน ^-^

ยาหยี...สาวแซ่บที่ฉันปิ๊งตั้งแต่ตอนอ่านบทนำครั้งแรก เพราะว่าฉันไม่ใช่ ก็เลยสนใจกับผู้หญิงแบบนี้เป็นพิเศษ ความอยากรู้อยากเห็นก็ส่วนหนึ่ง แต่ส่วนใหญ่เลยฉันมักจะรู้สึกว่ามีเสน่ห์และดึงดูดมาก ดังนั้นก็ช่วยไม่ได้ที่ความสนใจของฉันจะตกไปอยู่ที่เธอทั้งหมดแบบที่ไม่มีคุณพระเอกมาเกี่ยวข้องเลยสักนิด...หมายถึงในตอนแรกน่ะนะ

เนื้อเรื่องหลักดำเนินโดยมุมมองของนางเอกเรา ดังนั้นก็จะเข้าใจมุมมองและความรู้สึกของเธอมากกว่า ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดที่ชอบมาก ปัญหาคือฉากร้อนแรงทั้งหลายเป็นอะไรที่เราไม่ค่อยสนมาแต่ไหนแต่ไร ดังนั้นกับความถี่ขนาดนี้...ก็ลำบากใจนิดหน่อย555 แต่ว่าไม่ได้ไม่ชอบหรืออคติอะไรนะ ด้วยพล็อตกับปมของนางเอกแล้ว การใส่ฉากแบบนี้มาเยอะหน่อยก็เข้าใจได้ ฉันไม่ต้องอ่านทุกตัวอักษรก็โอเค

มาเริ่มที่นางเอกกัน ภาพปกสวยและตรงกับภาพที่คิดมาก เสน่ห์จัดเต็มสะกดทุกสายตา อ่านไปก็คิดไปว่าถ้าเป็นคนจริงๆ จะต้องสวยมากแน่ๆ นิสัย...เท่าที่แสดงออกดูไม่เปิดเผยเท่าไหร่? หรือฉันรู้สึกว่ามันมักจะวกวนไปเรื่องนั้นตลอดเลยก็ไม่รู้555 ก็คงเป็นคนขี้เล่น มีเสน่ห์มากๆ คนนึงล่ะมั้ง...เพราะว่าอยู่แต่กับพระเอกตลอดเลย ไม่ได้เห็นตอนอยู่กับเพื่อนคนอื่นหรือใครสักเท่าไหร่ ดังนั้นนอกจากเรื่องส่วนตัวที่ตั้งแต่อ่านมาไม่เคยเจอนางเอกแบบนี้เมาก่อน ก็ไม่คิดว่าชอบอะไรเป็นพิเศษตรงไหนมั้ง? ช่วงแรกก่อนเปิดเผยปมก็สงสัยอยู่ว่าทำไม ซึ่ง ถ้านางเป็นเหมือนคนทั่วไปหรือไม่ทั่วไปที่ชื่นชอบเฉยๆ ก็ไม่อะไรหรอก ประเด็นอยู่ที่ความคิดที่ว่าอยากลืมฝันร้ายพวกนั้นต่างหากที่ทำให้สะดุดใจ

ตอนแรกคิดว่าคงเคยโดนล่วงละเมิดตอนเด็ก แต่ก็คิดไปอีกว่างั้นน่าจะหวาดกลัวมากกว่ารึเปล่า สุดท้ายพอเฉลยแล้วก็...อ่า เคยอ่านความคิดเห็นของคุณหมอ (มั้ง) สักคนอยู่นะ เรื่องที่ว่าการที่พ่อแม่มีอะไรกันในห้องที่ยังมีลูกเล็กอยู่ด้วยเป็นเรื่องที่ไม่ควรทำอย่างมาก เพราะลูกยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจว่าทำอะไรกัน (และถึงโตแล้วก็ไม่ได้อยากจะดูอยู่ดีแหละ) อาจเข้าใจว่าเป็นการทำร้ายร่างกาย หรือหวาดกลัวไปตลอดได้เลย อะไรทำนองนั้น สำหรับความรู้ที่ฉันมีเท่านี้ก็คิดว่าพาร์ทที่บรรยายความรู้สึกของยาหยีตอนเด็กเป็นอะไรที่เหมาะสมอยู่นะ หมายถึง...พวกการรักษา ลักษณะอาการของโรคที่นางเอกเป็น ไม่รู้ว่าถูกต้องจริงหรือเปล่า แต่ฉันคิดว่าที่เขียนออกมานี่ก็ดูน่าเชื่อถือได้อยู่...มั้ง เอาเป็นว่าเชื่อแล้วกัน555

มาวิน...ตอนก่อนอ่านเราไม่อะไรกับภาพปก แต่พออ่านจบแล้วกลับมามองอีกที...ไม่ถูกใจเท่าไหร่เลย ตาคุณชายผมเนี้ยบบนปกนี่ใครอะ ต้องละมุนกว่านี้สิ!!

อะแฮ่ม...ช่วงแรกที่โผล่มาดูเป็นเพื่อนมาก คือฉันไม่คิดว่าจะมีคนที่ยอมให้คนที่ตัวเองรักมีอะไรกับใครก็ได้แบบนั้นจริงๆ ยิ่งถ้าเป็นคนที่แอบรักมานานแล้วด้วย แต่ดูจากออร่าก็รู้แหละว่านี่ต้องเป็นพระเอกแน่ๆ ดังนั้นสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่าก็คือทำไมถึงยอมรับได้...ซึ่งก็ไม่ได้พูดถึงไปอีก

พูดถึงนิสัยกันก่อน แค่สองฉากที่โผล่มาพร้อมคำพูดน้อยนิดและดูธรรมดาอย่างมากพวกนั้น...ก็บอกได้เลยว่าฮอตมาก ///// เสน่ห์แรงปรอทแตก รู้เลยว่าไม่ธรรมดา5555 คือแบบว่าเซ็กซี่มาก อ่านคำบรรยายพวกนั้นแล้วเขินเหมือนตัวเองเป็นยาหยี55555 แต่แน่นอนว่าส่วนที่ประทับใจที่สุดยังคงเป็นครึ่งเล่มหลัง...แน่นอนว่าหมายถึงพาร์ทอ่อนโยนตอนกลางวัน ฉันแพ้คนอ่อนโยนมาแต่ไหนแต่ไร อ่านไปก็กรี๊ดไป ละมุนมาก อ่อนโยนมาก แทบจะละลายลงไปกองกับพื้น ฮืออออออ พระเอกแสนดีอิสเดอะเบส!

ชอบที่ทำข้าวเช้าให้กิน ชอบที่พาไปรู้จักกับครอบครัว ชอบที่มาหานางเอกบ่อยๆ ชอบที่อ่อนโยน ชอบที่ยังไงก็อยู่ข้างๆ และจะไม่ไปไหนเสมอ...ชอบแบบนี้ อยากได้แบบนี้ค่ะ ฮืออออ (อยู่ๆ ก็นึกถึงเรื่อง ‘ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง’ ขึ้นมา...ยังไม่ได้อ่านทั้งเรื่องและพล็อต แต่จากชื่อเรื่องนี่คาดหวังได้ไหมว่าจะตรงตามตัวจริงๆ ต่อคิวถัดไปเลยก็ดีนะ!)

เสียดายที่ไม่ได้เล่าพาร์ทความรู้สึกของมาวินให้ลึก ฉันอยากรู้ว่าทำไมถึงได้รักยาหยีขนาดนี้ ก็แบบว่า...ครั้งแรกที่เจอกันยังไงก็กะวันไนท์อยู่แล้วใช่มั้ย แต่พอได้ฟังคุณเธอเมาแล้วพล่ามทุกอย่างออกมาก็...สงสาร? มันคงจะเริ่มจากสงสารนั่นแหละ แล้วระหว่างที่พัฒนากลายมาเป็นความรักล่ะ ถ้าให้เดาก็คงอยู่ข้างๆ มองเห็นท่าทางเข้มแข็งแค่ภายนอกแบบนั้นแล้วก็รู้สึกอยากปกป้องขึ้นมาอะไรทำนองนั้น แต่ก็อยากอ่านมากๆ คิดว่าน่าจะทำให้อินกับความรู้สึกพระเอกได้มากกว่านี้เยอะเลย มากกว่าแค่คิดว่าเป็นคนดีจัง5555 ดีแบบไม่มีวันมีจริงอะ...ขอร้อง คนที่ตั้งใจมาวันไนท์แต่แรกคงไม่มีทางตื่นมาทำออมเล็ตให้กินอยู่แล้วมั้ย too good to be true

แต่สิ่งที่ชอบที่สุดในเรื่องก็ยังไม่ใช่ผู้ชายคนนี้...

เป็นความคิดของยาหยีต่างหาก

ฉันชอบพล็อตของความรู้สึกที่ว่ารักมากจนไม่อยากเสียไปแบบนั้น ชอบที่ไม่อยากล้ำเส้น ไม่อยากให้คนที่เจิดจ้าขนาดนั้นมาอยู่กับตัวเอง แต่อีกฝ่ายก็ไม่ไป ยังอยู่ตรงนั้นและจะไม่มีวันไปไหน...ชอบความดึงดันของทั้งสองฝ่ายแบบนั้น ดังนั้นความรักของคู่นี้ถึงเป็นอะไรที่ตรงใจมากๆ

ยิ่งท้ายๆ ที่ความคิดแบบนี้ของยาหยีชัดมาก ตอนที่ระเบิดทุกอย่างออกมา บอกว่าคนอื่นจะมองยังไง ถ้าแต่งงานมีลูก ถ้าคนอื่นหรือแม้กระทั่งมาวินคิดว่านี่คือลูกของใคร เวลาเห็นคุยกับผู้ชายคนอื่นจะคิดว่าเคยทำอะไรกับคนนี้มาแล้วมั้ย ถึงเขาจะทนได้แต่เธอทนให้เขาทนไม่ได้หรอก...หน้านั้นทั้งหน้าฉันชอบหมดเลย

ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะยอมมาวินไปนานแล้ว มีคนดีๆ ขนาดนี้พร้อมอยู่เคียงข้าง แต่ฉันชอบที่ยาหยีไม่ ดึงดันในความคิดตัวเองแบบสุดทางจริงๆ ต่อให้ต้องนอนร้องไห้หรือทรมานกับฝันร้ายยังไงก็ไม่เรียกหา ไม่รู้เหมือนกันทำไมชอบขนาดนี้ ความรักแบบที่รักมากจนจะตายแต่รู้สึกไม่คู่ควร ไม่อยากดึงลงมาแบบนี้ ฮือ ชอบ เจ็บมาก แต่ชอบมาก TAT

และแค่ฉากนี้ฉากเดียว ปัดคะแนนเล่มขึ้นเป็นเก้าไปเลยทันที

ปมในใจนางเอกก็อย่างที่ว่า...ซับซ้อน ดังนั้นพวกความคิดที่วนไปวนมาในด้านลบของเธอก็เป็นที่เข้าใจได้ ปกติฉันอาจจะเบื่อๆ หน่อยแต่เรื่องนี้ก็คือไม่เลย555 ยิ่งตอนที่เจอกับแม่ เห็นสภาพแม่แบบนั้นแล้วเหมือนเห็นสภาพตัวเองในอนาคตนะ โห อิมแพคมาก เรียลเหมือนกำลังดูละครอยู่เลย ภาพชัดมาก ...คุณแม่เองก็น่าจะเคยมีหวังรักษาให้หายเหมือนกัน แต่ว่าไม่มีคนแบบมาวินอยู่ข้างๆ หรือเปล่านะสุดท้ายแล้วถึงได้ชีวิตพังขนาดนั้น พอคิดว่าต้องทรมานใจขนาดไหนแล้วก็สงสารมาก เฮ้อ

ตอนที่พระเอกไปหาที่โรงพยาบาลตอนนางเอกโดนซ้อม (ไอ้ขยะนั่นสมควรลื่นล้มหัวฟาดชักโครกหน้าจุ่มขี้ตายไปซะ) ชอบที่บอกให้จำไว้ว่าตัวเองเป็นใคร แต่ที่บอกว่าอย่าทำร้ายอีกนั่นแวบแรกคิดว่าพูดกับนางเอก และคิดไปแล้วว่าเบียวเกิ๊น อ่อ สรุปพูดกับแม่เนอะ5555 ชอบนะ ชอบที่แม่มาขอโทษ มองเห็นสภาพลูกสาวแล้วก็เสียใจ ยอมจับมือกันร่วมกันรักษา ดีใจที่สุดท้ายแล้วกลับมาอยู่ด้วยกัน

ฉากในคลาสเรียนถ่ายรูปของนางเอกก็น่าประทับใจอยู่ เว้นแต่คนที่ทักเรื่องรูปที่พระเอกเอามาโชว์เป็นเพื่อนของนางเอกอะ ถ้าคนอื่นก็ยังว่าไปอย่าง แต่ถ้าเป็นคนที่เคยทำงานด้วยกันและยาหยีสวยสะกดบวกผมแดงขนาดนี้ ไม่น่าจะใช่แค่หน้าคุ้นๆ หรอกมั้ง คนอื่นในคลาสด้วย เอาแค่ผมแดงก็เด่นพอแล้วแหละ555

ส่วนที่ยาหยีท้องตอนสุดท้าย ตอนแรกเราก็ยังดีใจด้วยอยู่ อยากเห็นครอบครัวนี้ อยากเห็นเจ้าตัวเล็กวิ่งไปมา (แต่ดันไม่มี555) จนกระทั่งถามว่าแต่ใส่ถุงตลอดไม่ใช่เหรอ แล้วได้คำตอบที่ทำให้คะแนนผู้ชายแสนดีร่วงกรูด ทำเอาเก้าคะแนนเต็มๆ ลดลงมาเป็นเก้าคะแนนปริ่มๆ ทันที -_-

การตั้งท้องและมีลูกมันคือเรื่องที่ต้องรับผิดชอบด้วยกันทั้งสองฝ่าย ไอ้ที่บางทีก็ลืมใส่นั่นโคตรเห็นแก่ตัวเลยนะ ตอนที่นางเอกไม่ได้ใส่ใจตัวเองก็เลยตามเลยไปแบบนั้นเหรอ ถึงจะบอกว่าดูแลได้ อยากมีลูก อยากแต่งงาน แต่คือคนท้องก็ไม่ใช่ตัวเองไง ยิ่งนางเอกมาคิดว่าเดี๋ยวก็เผลอคิดไปว่าจงใจหรือเปล่านี่ยิ่งแย่เลยอะ กราฟที่สูงตลอดทั้งเล่มคือกลายเป็นเส้นตรง แล้วทั้งๆ ที่นางเอกมีอะไรกับใครต่อใครด้วยความถี่และระยะเวลาขนาดนั้น อย่าบอกนะว่าไม่ฝังยาคุม? เอาแต่หวังการป้องกันจากถุงยางแค่อย่างเดียวเหรอ??? เข้าใจแหละว่าอยากให้จบแบบซึ้งน้ำตาคลอ แต่ฉันคิดแบบนี้แล้วมันก็แบบ =_= ปิดท้ายได้เฟลไปเลย

ส่วนพวกขยะทั้งหลายที่โผล่มาในเล่ม นอกจากค.อ.ก็ไม่มีอะไรจะให้ โผล่มาทีคือหัวฉันร้อนจนแทบจะทะลุเข้าหนังสือไปบี้ๆๆๆ ให้ตายเรียงตัว มารยาทคือไม่ใช่แค่ขั้นแย่ แต่เป็นต่ำทราม ลองคิดดูที่ยาหยีบอกว่ามาวิน ‘รับไม่ได้’ จนต้องพุ่งเข้าไปต่อยนั่นฉันไม่เห็นด้วยเลยนะ ลองคิดว่าเป็นเพื่อนแล้วมีคนมาพูดใส่แบบนี้สิ ใครจะไปทนฟังพวกXนี่พูดเหยียดหยามคนที่เรารักได้อะ แล้วยิ่งทำท่าเหมือนตัวเองดีงามมากกก ก็แค่มีไรกันปะวะ มีสิทธิ์อะไรมามองเหยียดคนอื่นเค้าเหรอ แค่เป็นผู้ชายจะมีอะไรกับใครกี่คนก็ได้แต่ผู้หญิงทำไม่ได้เหรอ ไอ้ฟัค นี่ไม่อยากจะด่าเลย แบบ...มันจะยาวกว่าที่พิมพ์มาทั้งหมดนี่มาก แค่นึกถึงขึ้นมาตอนนี้ก็หัวร้อนขึ้นมาอีกละ เอาเป็นว่าไม่ให้ค่า ไม่อะไรกับพวกนี้แล้ว TRASH เอ๊ย

โดยรวมแล้วก็ชอบเรื่องนี้มากอยู่ ดีใจที่ได้อ่านและจะส่งต่อไปให้เพื่อนได้อ่านเรื่อง ‘แซ่บๆ’ ตามรีเควสด้วยเหมือนกัน...ว่าแต่อยากอ่านเรื่องที่นางเอกรักชีวิตกลางคืนและวันไนท์แบบไม่ต้องมีปมจัง ก็ไม่ได้ผิดหรอกที่ยาหยีมี แต่แค่ดูเหมือนจะไม่เคยเจอเรื่องที่เขียนให้ผู้หญิงวันไนท์เพราะชอบ ไม่ใช่เพราะมีปมอย่างเดียว บ้างเลยนะ...อยากได้แบบสไปร์ทอะ แซ่บของจีง~

ป.ล. ถึงจะไม่ค่อยได้อ่านฉาก nc แต่จากที่เห็นก็ใช้ภาษาดีนะ เขินอยู่วว

[YuzuChu · Rating 3 out of 5]

เคยอ่านนานแล้ว ดูจากแนวที่นักเขียนกำลังเขียนในปัจจุบัน (แนวชู้เอยอะไรเอย) คิดว่าสิ่งที่เขาเขียนในตอนนั้นมีสิ่งหนึ่งที่น่าเสียดายคือมือไม่ถึง

เพราะกับพล็อตแนวนี้ กับปมตัวละครที่หนักหนาขนาดนี้ และกับความยาวเพียงน้อยนิด น่าเสียดายที่ยังไม่ทำให้คนอ่านอย่างเรารู้สึกอิน ฟิน เจ็บปวด หรือเอาใจช่วยใครในเรื่องเลย เป็นความมึน ๆ อึน ๆ งง ๆ ที่ทิ้งเอาไว้ตั้งแต่ต้นเรื่องยันจบเรื่องด้วยซ้ำ คงเพราะทุกอย่างถูกรวบรัดเกินไปด้วยแหละ เหมือนจะแตะปมนี้ก็ไม่กล้าเขียนให้หนักมาก บทรัก NC ตอนนั้นก็เหมือนนักเขียนเพิ่งเริ่มแตะเลยยังทำได้ไม่ค่อยดี และส่วนใหญ่ที่พบเจอกับปัญหานี้คือนิยายเซ็ตที่ต้องออกช่วงงานหนังสือ และต้องออกพร้อมนักเขียนคนอื่น จะหาเล่มที่ทำถึงยากมากจริง ๆ

แต่เราชอบพล็อตแนว ๆ นี้นะ และพยายามเข้าใจว่าอาจอยากเขียนให้หนักหน่วงกว่านี้ แต่เพราะเป็นงานสนพ.เลยอาจโดนปราม ๆ ไว้ก็เลยจัดหนักจัดเต็มมากไม่ได้ คิดว่าตอนนี้ถ้านักเขียนมาแตะแนวคล้าย ๆ แบบนี้อีกในปัจจุบันก็อาจจะทำได้ดีมากก็ได้ค่ะ

[Miki · Rating 3 out of 5]

ลังเลระหว่าง3ดาวกับ4ดาว
แอบรู้สึกว่าตอนหลังๆรวบรัดไปค่ะ

[irung · Rating 3 out of 5]

3/5 ไม่ค่อยถูกจริตกับความสัมพันธ์แบบนี้ เราว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่โคตร toxic เลย ต่างคนต่างไม่อยากเสียกันไปเลยต้องอยู่กันแบบนี้ ยอมใจพระเอกใรการอดทนรอนางเอก