یکی از عمده فعالیتهای محمدجعفر پوینده در طول حیاتش در راستای تحقق حقوق بشر در ایران بود. درگذشت او که عمری در این راستا تلاش کرد و قلم زد با سالروز تصویب اعلامیه حقوق بشر همزمان شد. اعلامیه جهانی حقوق بشر متنی است که از پس دو جنگ خانمانسوز جهانی به رشته تحریر در آمد و در روز ۱۰ دسامبر سال ۱۹۴۸ میلادی به تصویب رسید. این متن تلاشی بود تا برای اولین بار حقوقی تدوین شود که تمامی انسانها در تمامی زمانها و تمامی مکانها شایسته برخورداری از آن باشند. این کتاب که اعلامیه جهانی حقوق بشر و تاریخچه آن نام دارد، از یادآوری گذرا و همراه با چند استناد تاریخی تا تشریح سیر تدوین متنی با گستره جهانی، از پیامدها و بازتابهای حقوقی، اجتماعی، سیاسی و فلسفی این متن تا فعالیت مشخص یونسکو برای ترویج جهانی آن، از تصویرها تا متنها، از برخورد دیدگاههای متفاوت تا امید همسویه جوانان و بزرگسالان را در بر میگیرد. فدریکو ماریور مدیر کل یونسکو در پیشگفتار این اثر مینویسد آموزش حقوق بشر در گرو کوششی بیوقفه است که از نسلی به نسل دیگر همواره از نو آغاز میشود. این گفته به این معناست که چنین آموزشی کاری سیزیفوار است. درست برعکس، تاریخ دهههای اخیر به روشنی نشان میدهد که بذر حقوق بشر در هر خاکی که کاشته شود، اگر محافظت و تغذیه مناسب بهرهمند گردد، سرانجام با غلبه بر بادهای مخالف جوانه میزند.