Vad3r van Pepijn Lanen is een zeer intiem portret van het ouderschap, dat tegelijkertijd uiterst actueel en universeel is. Pepijn Lanen beleeft hoogtepunten in het kleine alledaagse.
‘Coco is voor de derde keer zwanger. We zijn in één klap in een nieuw tijdperk beland. De uitslag van een urinetest heeft ons getransporteerd.’ Met deze zinnen opent Pepijn Lanen, inmiddels trotse vader van drie, zijn openhartige verhaal over het vaderschap. ‘Als ik de kindjes in hun ogen kijk, krijg ik kortsluiting in mijn hoofd door de liefde. Hun bestaan is een wonder dat mijn hersenen nauwelijks kunnen registreren.’
Pepijn Lanen is vooral bekend onder zijn artiestennaam Faberyayo. Hij is een rapper van de rapgroep 'De Jeugd van Tegenwoordig' en 'Le Le'. Zijn eerste boek, Sjeumig, verscheen in november 2013.
Wat. Een. Boek. Ik vond het heel fijn om een boek zo puur in dagboekvorm te lezen. Op deze manier komen de emoties en de pure liefde van Pepijn voor zijn gezin zo goed over, ik werd er zelf emotioneel van. Een van mijn favoriete boeken die ik ooit gelezen heb.
Ik vraag me weleens stiekem af of ik de persoonlijke aantekeningen uit de notities in mijn telefoon zou kunnen publiceren. Het antwoord is: Ja. Althans, als je Pepijn Lanen bent.
Want dat is in feite wat het is. Een boek vol persoonlijke aantekeningen. En dat is niet perse heel boeiend. Het is bij vlagen grappig en er staat zo nu en dan een interessante of mooie zin in (zoals: 'De nacht heeft de kleur van zacht geworden aubergine.'). Maar het is vooral langdradig, ongestructureerd en - sorry - saai.
Verwacht geen verhaal (het mist elke vorm van opbouw), maar een opsomming van gebeurtenissen en gedachten. Met Amsterdam als decor betekent dat vooral heel veel uitstapjes naar de Vondelgym en afhaalkoffie. Het maakt niet uit als je 50 bladzijdes overslaat, je mist niks.
Ik ben fan van Pepijn Lanen, maar dit boek had hij wat mij betreft binnen de familie mogen houden.
Ga dit lezen als je niet genoeg kan krijgen van Schaamteloos Randstedelijk en Havermelkelite. Ongeveer op elke pagina gaat het een keer over de Vondelgym, de Coffeecompany en babyccino’s, dus dan kom je vol op aan je trekken.
Zijn andere (fictie) boeken zijn wel echt aanraders.
Na een derde van het boek was het me wel duidelijk waar het boek overgaat: kinderen, eten, Japan, sporten en activiteiten met andere BN'ers. Het is erg repeterend maar leest makkelijk weg.
This entire review has been hidden because of spoilers.
3,5. Ben het boek begonnen in 2021 en toen zat ouderschap nog heel ver in mijn hoofd. Nu ik er in mijn dichte omgeving meer en meer mee in contact kom, leek het mij het ideale moment om Vad3r nog eens op te pakken. Blij dat ik dat gedaan heb want dit soort literatuur hebben we nodig. Papa's en Pepijnen die kwetsbaar aantonen wat vaderschap betekent. Meer van dat graag!
Wat een parel van een boek is dit. De liefde van Pepijn voor zijn vrouw en kinderen en beroep gaat door merg en been en hij weet alles feilloos op te schijven. Van uiterst geluk tot uiterst gevoel van falen, hij heeft het allemaal. Ik wou dat ik Barbabientje ook mocht ontmoeten, maar toen was het boek al af...
Heel bijzonder om zo betrokken te worden bij het gezin van Pepijn en de komst van een derde kind. Ik vond het heel mooi om te lezen hoe hij nadenkt over en wat hij voelt voor zijn kinderen en hoe hij zich probeert voor te bereiden op de derde.
Het is dat ik zelf net kinderen heb gekregen en ook in Amsterdam woon. Daarom was het nog wel geinig om herkenbare dingen te lezen, maar desondanks vond ik het meestal nogal saai om te lezen hoe vaak deze vader naar de Vondelgym gaat.
Vad3r van Pepijn Lanen is een inspiratieloze opsomming van dagelijkse bezigheden. Er komen soms zinnen langs die echt wel luek gevonden zijn, maar all-in-all is het weinig verheffend.
Ondanks dat dit geen groots verhaal is als in meeslepend, ben ik toch verkocht. Het ouderschap en de daarbij horende pure liefde wordt prachtig omschreven.
Dit boek meegenomen op vakantie, soms langdradig maar heel fijn om te lezen. Leuke anekdotes over zijn persoonlijke leven. Je ziet het gelijk voor je. Ook veel herkenning.
Pepijn Lanen (De Jeugd van Tegenwoordig) over de komst van zijn derde kind en het vaderschap. Gedetailleerd en in een jongerentaal die niet de mijne is en daardoor af en toe verveelt.
Tijdverspilling om eerlijk te zijn. De gezinssituatie wordt wel op een grappige manier neergezet, je zit er echt middenin en kan meeleven. Maar er ontbreekt een verhaal, een flow.