Αν το είχα διαβάσει μια δεκαετία πριν, θα συνέχιζα από απορία (και καταναγκασμό κυρίως) θα συνέχιζα να ολοκληρώσω την τριλογία. Τώρα όμως είτε οι συνθήκες δεν το ευνοούν, είτε το στυλ δε μου ταιριάζει, θα μπορούσα να ζήσω δίχως να έχω διαβάσει καν αυτό.
Ποτέ δε με συγκλόνιζε ο συγγραφέας, αλλά σέβομαι την απόδοση συναισθημάτων από την πένα του.
Το συγκεκριμένο έργο θαρρώ πως απευθύνεται σε άλλη εποχή, άλλα βιώματα, άλλους ανθρώπους. Δεν αναπαρήγαγε αισθήματα σύνδεσης με το περιβάλλον παρά μόνο μια διάχυτη απορία για το απρόσφορο συναίσθημα ενός κακομαθημένου νεαρού, που εκδικείται (?) τους ανθρώπους για την καταπάτηση του φυσικού περιβάλλοντος με έναν άκρως εγωιστικό τρόπο. Το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ίσως η εντυπωσιακή περιγραφική και σημειολογία των εικόνων που μεταφέρει ο συγγραφέας.
Παρά τις μηδαμινές προσδοκίες ήταν μια ατυχής επιλογή.