جز اینکه برای دوستداران آشپزی خواندن دستور خوراکها خوش است و نگاهی تاریخی به بزم ایرانی در زمان قاجار میدهد برای من شگفت زبان فارسی سره نویسنده و توان اوست. بدگویانی که فارسی نویسی را بدعت پهلوی میدانند باید این کتاب را بخوانند که شاهزادهای قاجاری به چه روانی فارسی پاکیزه و پالوده نوشته است. درود بر نادرمیرزا و خاتونش. نگاه نویسنده به زنان هم خواندنی است گاه انها را مینکوهد اما بیشتر از زن خود یاد میکند و همه جا گفتههای او را دربارهی دستورپخت خورشها از زبان خاتون که سرخوالیگر خانه است مینویسد و او را میستاید. بسیار خواندنی.