Сборникът „Ученикът на Джойс“ (2008), високо оценен от читатели, критика и медии, е блестящо свидетелство за майсторството на един вдъхновен разказвач, без излишна маниерност, тънък наблюдател и проникновен тълкувател на трагичното и абсурдното в човешкото съществуване.
Тези изтънчени елиптични разкази доказват, че сме осъдени от историята на повтарящи се насилствени събития, а едновременно с това, че постоянното им повтаряне е единственият начин да ги усвоим и преодолеем. „Файненшъл Таймс Магазин“
Силните, напрегнати разкази на Драго Янчар не оставят никакво съмнение колко крехък е човекът под напора на политическите, историческите или етническите конфликти. „Сънди Телеграф“
„Ученикът на Джойс“ е един малък шедьовър. „Шарли Ебдо“
Drago Jančar je končal Višjo pravno šolo v Mariboru. Med študijem je bil kulturni, glavni in odgovorni urednik študentskega lista Katedra. Po študiju je bil najprej zaposlen kot novinar pri dnevniku Večer, nato je bil svobodni pisatelj, za tem dramaturg pri Viba filmu in nazadnje tajnik in urednik pri založbi Slovenska matica v Ljubljani. Študijsko je večkrat bival v tujini, v ZDA, Veliki Britaniji, Nemčiji. Od leta 2001 je redni član SAZU. Je največkrat prevajani sodobni slovenski pisatelj. Jančar je najprej začel s pisanjem pripovednih del v modernistični pripovedni tehniki in pod vplivom francoskega novega romana. V pripovednih delih obravnava spore posameznika z aktualnim družbenim okoljem (roman Petintrideset stopinj, novele O bledem hudodelcu) in pripoveduje o tragičnem spopadu med individualno človeško eksistenco in kaosom objektivnega sveta (romana Galjot, Severni sij, novele Smrt pri Mariji Snežni). V Jančarjevih pripovednih delih v osemdesetih letih dvajsetega stoletja so opazne postmodernistične prvine, pozneje pa se tem pridruži še tematski premik k intimnim eksistencialno odločilnim problemom (novele Pogled angela, roman Posmehljivo poželenje). Pisatelj je v svojih delih uporabil tudi zgodovinsko tematiko (romana Galjot, Katarina, pav in jezuit). Jančar v svojem dramskem opusu upodablja posameznika, ki v sporu s posplošujočim in neobčutljivim sistemom praviloma propade. Pri tem izbira predvsem zgodovinsko snov in jo alegorično povzdigne (Disident Arnož in njegovi, Veliki briljantni valček, Dedalus, Klementov padec, Halštat). Groteska Zalezujoč Godota je variacija besedila S. Becketta. Pomembna je tudi Jančarjeva esejistika, ki se ukvarja z eksistencialnimi in političnimi vprašanji intelektualcev v sodobnem, posebej socialističnem svetu. Drago Jančar je za svoj književni opus prejel številne nagrade: leta 1982, 1985, 1989, 1995 Grumovo narado, leta 1979 nagrado Prešernovega sklada, leta 1993, 1995 Rožančevo nagrado, leta 1993 Prešernovo nagrado, leta 1999, 2001 nagrado kresnik, leta 1994 evropsko nagrado za kratko prozo in leta 2003 Herderjevo nagrado.
Веома ми прија како Драго Јанчар пише и заиста сам уживао у овој невеликој збирци прича. Приче су кратке (до 10 страна), али веома ефектне. Највећи број прича се бави појединцем у вртлогу "значајних" историјских догађаја, чије одјеке само наслућујемо. Заједничко обележје већини прича била би цикличност, како самог људског живота, тако и историјских дешавања. Сву маестралност Јанчар је показао у причи "Пророчанство", о словеначком војнику на служењу војног рока у ЈНА, који сасвим случајно на вратима нужника прочита скаредну паролу против Маршала, што ће му променити живот. Дешавања из касарне ЈНА (али и из Југославије) Јанчар ће повезати са библијским мотивима из Књиге пророка Данила и то на неочекиван, али изузетан начин. И друге приче су одличне, изузев две последње које су ми биле нешто лошије и нисам сигуран зашто су убачене у збирку. С обзиром да је реч најчешће о југословенском и/или словеначком простору, могуће да странцима, који нису упознати са ситуацијом на брдовитом Балкану, нису доступни сви значењски слојеви (отуда вероватно и овако ниже оцене).
Драго Јанчар ме је претходно одушевио својим романом "Те ноћи сам је видео", а код нас су објављени још и његови романи "Као и љубав" и "Подсмехљива пожуда", све у издању Архипелага. Срдачно га препоручујем!
Oniki hikayeden oluşan kitap adını ilk hikayeden almış. “Joyce’un Öğrencisi” yaşanmış bazı olaylardan kurgulanarak yazılmış. Vasat olan iki öykü dışında diğerleri keyifle okunuyor. Ülkesi Slovenya’da savaşı çok yakından yaşamış olan Drago Jancar herşeyden önce bir savaş karşıtı, hümanist, kendi tanımıyla “ post-varoluşçu” bir yazar.
Eserlerinde her türlü diktatörlük ve baskıcı yönetimlere karşı sert bir duruş sergilemekte, bu nedenle faşizm karşıtı olduğu kadar komunizm karşıtı olarak da ortaya çıkmaktadır. Ancak onu Musolini destekçisi bir Ezra Pound, Miloseviç destekçisi bir Peter Handke’den kesinlikle farklı kılan, savaşın yıkıcılığını, insan üzerindeki fiziki ve psişik travmayı son derece açık, tarihi bilgilere ve yaşadıklarına dayanarak mükemmel bir dille olabildiğince objektif aktarmasıdır.
Orta Avrupa’nın önde gelen yazarlarından olan Jancar’ı okumaya devam edeceğim.
След прекрасните ми срещи с романите "Тази нощ я видях" и "И любовта също" беше логично да обърна внимание на сборника с разкази от Драго Янчар, който излезе на български неотдавна. Уви, впечатлението ми тук е доста различно. Един-два разказа ми допаднаха, но повечето не. Сякаш авторът е имал някаква малка, мимолетна идея, надраскал е бърза скица, но не е съумял да я вплете в история, и си е останала само скица. Други пък прочетох почти насила, толкова безидейни ми се сториха.
"Bu hikâye, emekli bir profesör ve hukuk fakültesi eski dekanı olan, kalbi iyice zayıflamış yaşlı bir adamın, çılgınca haykırarak sövgüler yağdıran bir güruh tarafından evinden sürüklenerek çıkarılması ve bir el arabasına yüklenmesiyle son bulacaktır."
Böyle başlayan bir öykü kitabı nasıl kötü olabilir.
Her öykü ayrı güzeldi.
Çevirisi şahaneydi. Sina Baydur'un eli, zihni dert bulmasın.
Bir Sloven yazardan okuduğum ilk kitap. Farklı ülke edebiyatlarından eserlerin dilimize kazandırılması güzel. Öykülerin bazıları çok çarpıcı, bazıları ise zorlanarak okunuyor. Şiddet öğesi baskın. Savaş, katliam, siyasi zulüm, tecavüz gibi konuların işlendiği öyküler etkileyici. Dikkate değer bir kitap.
Мразя да ми губят времето... Що за празни и безинтересни безсмислици. Разказът е сред най-трудните форми! Да, не може всеки да се сравнява с Чехов, Улицка, Будзати, чиито идеи в разказите им помня години по-късно, но "Ученикът на Джойс" е сборник с писаници, от които нито една не ми допадна и просто четох през ред - никаква философия, никаква поука, или съспенс. Просто върволица от думи.
За съжаление, не ми хареса тази книга, а я захванах с големи надежди, след като "Тази нощ я видях" ме спечели. Няма да се откажа да чета Драго Янчар, но ще съм внимателна...
"Quando tivermos dormido o suficiente, voltaremos a sonhar"
Livro que reúne uma série de contos do autor, com uma escrita polida e bem trabalhada, que usa acontecimentos reais como base para criar ficção. Apesar disso, senti alguma desconexão com as histórias que me estavam a ser contadas e teria que gostado que pelo menos numa, o final tivesse sido mais risonho que depressivo.
Gostei. São vários contos, que estão e não estão interligados, em que fala de uma maneira muito poética sobre algumas coisas que passaram bem lá atrás. Desde a fome, guerra, prostitutas, guetos etc etc. Eu li de seguida mas podem ler 1 por dia se quiserem
J’ai été transportée et éblouie par cinq nouvelles, et laissée totalement perplexe par les cinq autres. Néanmoins c’est une superbe découverte et je compte bien lire d’autres œuvres de cet auteur!
Coğrafyada kaderdir ya, birde mekana zaman eksenini de koyarsak, yazar bu ikisinin aynası sanki. Bu kanimin sebebi, belli bir yer ve zamanda gectiginden değil kaldı ki yazarin belirli bir içerik ve biçim kaygısı da yok deneyimleri ve bilgisini tarihi olaylarla okura rahat bir üslupla aktarmayı başarmış oluşudur . Yıl 1948 , holokost dönemi çocuğu yazar. oykulerinde travmalar, vahşet ve kan bolca konu edilmiş ,mitolojiden sanat tarihinden faydalanmis yve insanlarin hatta savaşların yozlaşma konusundaki ilerleyisini anlattığını düşünüyorum kitabin Dedalus yayın evi için farklı bir yeri olduğunu saniyorum. Çünkü dedalus un kim olduğunu biliyoruz artık ^_^ Bulgakov u aklıma getirdi biraz. Onunla da yürüdük okurken bir öyküyü ,uykum geldi sacmalamaya başladım.