What do you think?
Rate this book
Ερωτευμένα αγόρια
«Μια ιερατική σχολή στην Ανδαλουσία, ένα μίγμα πνευματικότητας και καθημερινής ευλάβειας, αλλά κι οι ελαιώνες στην πεδιάδα της Χαέν που λευκαίνει το φως του ήλιου και βάφει γαλάζια το φως του φεγγαριού. Αυτό είναι το σκηνικό. Κι όσο για το θέμα, ανήκει σ" αυτά που προκαλούν πάντα ξεχωριστό ενδιαφέρον, γιατί αντιπαραθέτουν την ψυχή και τη σάρκα, την αγνή αγάπη και τον παράφορο έρωτα και -αν μπορεί να το πει κανείς αυτό- τα δύο πρόσωπα του απόλυτου: αυτό που φέρνει στο νου το σπινθηροβόλημα των άπιαστων αστεριών στο βάθος της νύχτας του θεού κι εκείνο που προσφέρουν στα απλωμένα χέρια μας τα λυγισμένα στη γη κλαριά των δέντρων.»
(Πιερ-Ανρί Σιμόν, Le Monde)
(Πιερ-Ανρί Σιμόν, Le Monde)
- GenresFiction
179 pages, Mass Market Paperback
First published January 1, 1967
1 person is currently reading
13 people want to read
About the author
Michel del Castillo
79 books18 followersMichel Janicot del Castillo was a French writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 27, 2020
Τα "ερωτευμένα αγόρια" είναι βιβλίο για τη σιωπή. Η σιωπή του θανάτου επικυριαρχεί μέσα στην ψυχή του σπουδαστή Γκεράρντο και τότε η έτερη, συγγενική με τον θάνατο, ανθρώπινη συνθήκη του έρωτα (κατακλισμιαίος έρωτας, όπως πάντα τέτοιος είναι στα απάνθρωπα και καταπιεστικά περιβάλλοντα σαν αυτό της ιερατικής σχολής) τον βρίσκει. Μια σύγκρουση μεγάλη για τους ώμους ενός ορφανού εφήβου ποτισμένου με την ιδέα της αγάπης ενός Θεού που μισεί το ανθρώπινο σώμα και τις ανάγκες του.
Μυθιστόρημα αποπνικτικής θρησκευτικής τελετουργίας, παραπάνω από διακριτικό στις περιγραφές της σωματικότητας, με ήρωες αναπτυγμένους δραματουργικά τόσο όσο, χωρίς εκείνο το επιπλέον βάθος, τη φαντασία ή την τρέλα που θα τους έκανε αξιομνημόνευτους, χωρίς δηλαδή να ξεφεύγουν από μια τυπική, επιτελεστική εκπλήρωση του πεπρωμένου ενός ομοφυλόφιλου έρωτα στο δοσμένο ανθερωτικό και υποκριτικό περιβάλλον, αλλά και στο πλαίσιο της λογοτεχνίας της εποχής που γράφτηκε ίσως.
Η κλειστοφοβική σιωπή που επανέρχεται και επαναλαμβάνεται είναι το δυνατό και το αδύνατο σημείο του βιβλίου, καθώς η ζωή που της αντιπαραβάλλεται δίνεται μινιμαλιστικά, με μια ελάχιστη ελιά, ένα μικρό σημείο του ποταμού και τα μακριά φώτα της πόλης, όπως ελαφρά και με ελάχιστη σάρκα βλέπουμε το αμάρτημα. Η σιωπή έχει με το μέρος της όλο τον θάνατο και αυτό δεν της είναι λίγο, ούτε για το βιβλίο, ωστόσο, που βουλιάζει στη δυσανάλογη κυριαρχία της, χωρίς την μαεστρία ενός Μπέργκμαν όταν σκηνοθετούσε ακριβώς αυτή την έλλειψη Θεού. Γιατι φυσικά η συγγένεια θανάτου-έρωτα φαίνεται και απο τα κοινά συστατικά τους και εδώ τη σιωπή τη μοιράζονται, μόνο που στον ομοφυλόφιλο έρωτα η σιωπή είναι κοινωνική.
Απο την άλλη είναι ακριβώς αυτή η απλότητα του βιβλίου, τα διακριτικά υλικά οικοδόμησης της ιστορίας που του δίνουν αξία κι έτσι διαβάζεται, μάλλον όχι αμελητέο λογοτεχνικά. Η ισορροπία συστολής και πάθους των ηρώων έχει αλήθεια κι έτσι, διακριτική, πείθει. Το βιβλίο, ωστόσο, παραμένει αρκετά ξεπερασμένο για αρκετούς λόγους.
Στα plus του βιβλίου ανήκει το γεγονός πως η μετάφραση είναι έργο της μεγάλης μας ηθοποιού Τασσώς Καββαδία.
Μυθιστόρημα αποπνικτικής θρησκευτικής τελετουργίας, παραπάνω από διακριτικό στις περιγραφές της σωματικότητας, με ήρωες αναπτυγμένους δραματουργικά τόσο όσο, χωρίς εκείνο το επιπλέον βάθος, τη φαντασία ή την τρέλα που θα τους έκανε αξιομνημόνευτους, χωρίς δηλαδή να ξεφεύγουν από μια τυπική, επιτελεστική εκπλήρωση του πεπρωμένου ενός ομοφυλόφιλου έρωτα στο δοσμένο ανθερωτικό και υποκριτικό περιβάλλον, αλλά και στο πλαίσιο της λογοτεχνίας της εποχής που γράφτηκε ίσως.
Η κλειστοφοβική σιωπή που επανέρχεται και επαναλαμβάνεται είναι το δυνατό και το αδύνατο σημείο του βιβλίου, καθώς η ζωή που της αντιπαραβάλλεται δίνεται μινιμαλιστικά, με μια ελάχιστη ελιά, ένα μικρό σημείο του ποταμού και τα μακριά φώτα της πόλης, όπως ελαφρά και με ελάχιστη σάρκα βλέπουμε το αμάρτημα. Η σιωπή έχει με το μέρος της όλο τον θάνατο και αυτό δεν της είναι λίγο, ούτε για το βιβλίο, ωστόσο, που βουλιάζει στη δυσανάλογη κυριαρχία της, χωρίς την μαεστρία ενός Μπέργκμαν όταν σκηνοθετούσε ακριβώς αυτή την έλλειψη Θεού. Γιατι φυσικά η συγγένεια θανάτου-έρωτα φαίνεται και απο τα κοινά συστατικά τους και εδώ τη σιωπή τη μοιράζονται, μόνο που στον ομοφυλόφιλο έρωτα η σιωπή είναι κοινωνική.
Απο την άλλη είναι ακριβώς αυτή η απλότητα του βιβλίου, τα διακριτικά υλικά οικοδόμησης της ιστορίας που του δίνουν αξία κι έτσι διαβάζεται, μάλλον όχι αμελητέο λογοτεχνικά. Η ισορροπία συστολής και πάθους των ηρώων έχει αλήθεια κι έτσι, διακριτική, πείθει. Το βιβλίο, ωστόσο, παραμένει αρκετά ξεπερασμένο για αρκετούς λόγους.
Στα plus του βιβλίου ανήκει το γεγονός πως η μετάφραση είναι έργο της μεγάλης μας ηθοποιού Τασσώς Καββαδία.
June 19, 2024
Παλιομοδίτικο Ισπανικό μυθιστόρημα γκέυ θεματολογίας που πρωτοεκδόθηκε στα 1967. Δεν χρειαζόμουν και κάτι άλλο για να το προτιμήσω. Πόσο πιο ειλικρινή και σύντομα και βασισμένα στην πραγματικότητα ήταν τα βιβλία στα αγαπημένα 80ς! Αναγνωρίζεις τον αληθινό κόσμο, την ασχήμια, τα βάσανα. Νοιώθω πως όλα σχεδόν τα gay-themed μυθιστορήματα των τελευταίων 10 ετών είναι ωραιοποιημένες «αγιογραφίες» που δεν άπτονται της αληθινής ζωής.
Η έκδοση του Ζαχαρόπουλου είναι η τυπική φτηνιάρικη 90ς μικρού μεγέθους έκδοση του συγκεκριμένου Οίκου που γενικά δεν συμπαθώ, το «ανέμελο» μυθολογικό εξώφυλλο του Πικάσσο από τα 1923 καμμία σχέση δεν έχει με το βαρύ θέμα, όπως δεν έχει και ο αυθαίρετος ατυχέστατος βαρύγδουπος Ελληνικός τίτλος. Η μετάφραση της διάσημης ηθοποιού μας είναι πολύ ΟΚ αν και σίγουρα δεν την έκανε από τα Ισπανικά του πρωτοτύπου. Ο ομώνυμος ήρωας του βιβλίου Gerardo Laïn προφέρεται «Χεράρντο» στα Ισπανικά, όχι «Γκεράρντο». Άμα δεν ξέρετε ούτε αυτό τι μεταφράζετε Ισπανική Λογοτεχνία;
Disclaimer 1: Αν είστε βαθιά εναντίον της ομοφυλοφιλίας, αλλά και της θρησκείας, αυτό το βιβλίο δεν θα σας πει τίποτα. Όλο το θέμα είναι η εσωτερική πάλη του ορφανού έφηβου δόκιμου μοναχού με την ομοφυλοφιλία του και τις τύψεις που έχει λόγω των θρησκευτικών του πιστεύω, σε ένα αυστηρό καθολικό μοναστήρι κάποιο καυτό Καλοκαίρι πέρα στους πέρα κάμπους κάπου στην Ανδαλουθία, στα χρόνια του Φράνκο. Αν απλά θεωρείτε πως η ομοφυλοφιλία είναι λάθος και έπρεπε να συγκρατηθεί ή πως ο Χριστιανισμός είναι εκτός πραγματικότητος και ο νεαρός δεν έπρεπε καν να πιστεύει σε τίποτα και έπρεπε να ακολουθήσει το ένστικτό του και τον έτερο δόκιμο μοναχό Χουάν χωρίς δεύτερη σκέψη, δεν υπάρχει λόγος να χάσετε τον χρόνο σας με αυτό το τόσο μελώ δράμα (εξαιρώ φυσικά την αναντίρρητη λογοτεχνική του αξία!). Εγώ αγαπώ και τα δύο και ο σπάνιος συνδυασμός τους με ενθουσίασε!
Disclaimer 2: Μην διαβάσετε την ανούσια εισαγωγή των δύο παραγράφων στην πρώτη-πρώτη σελίδα, αποκαλύπτει ξαφνικά το φοβερό φινάλε του βιβλίου! Είπαμε: εκδ. Ζαχαρόπουλος...
Η έκδοση του Ζαχαρόπουλου είναι η τυπική φτηνιάρικη 90ς μικρού μεγέθους έκδοση του συγκεκριμένου Οίκου που γενικά δεν συμπαθώ, το «ανέμελο» μυθολογικό εξώφυλλο του Πικάσσο από τα 1923 καμμία σχέση δεν έχει με το βαρύ θέμα, όπως δεν έχει και ο αυθαίρετος ατυχέστατος βαρύγδουπος Ελληνικός τίτλος. Η μετάφραση της διάσημης ηθοποιού μας είναι πολύ ΟΚ αν και σίγουρα δεν την έκανε από τα Ισπανικά του πρωτοτύπου. Ο ομώνυμος ήρωας του βιβλίου Gerardo Laïn προφέρεται «Χεράρντο» στα Ισπανικά, όχι «Γκεράρντο». Άμα δεν ξέρετε ούτε αυτό τι μεταφράζετε Ισπανική Λογοτεχνία;
Disclaimer 1: Αν είστε βαθιά εναντίον της ομοφυλοφιλίας, αλλά και της θρησκείας, αυτό το βιβλίο δεν θα σας πει τίποτα. Όλο το θέμα είναι η εσωτερική πάλη του ορφανού έφηβου δόκιμου μοναχού με την ομοφυλοφιλία του και τις τύψεις που έχει λόγω των θρησκευτικών του πιστεύω, σε ένα αυστηρό καθολικό μοναστήρι κάποιο καυτό Καλοκαίρι πέρα στους πέρα κάμπους κάπου στην Ανδαλουθία, στα χρόνια του Φράνκο. Αν απλά θεωρείτε πως η ομοφυλοφιλία είναι λάθος και έπρεπε να συγκρατηθεί ή πως ο Χριστιανισμός είναι εκτός πραγματικότητος και ο νεαρός δεν έπρεπε καν να πιστεύει σε τίποτα και έπρεπε να ακολουθήσει το ένστικτό του και τον έτερο δόκιμο μοναχό Χουάν χωρίς δεύτερη σκέψη, δεν υπάρχει λόγος να χάσετε τον χρόνο σας με αυτό το τόσο μελώ δράμα (εξαιρώ φυσικά την αναντίρρητη λογοτεχνική του αξία!). Εγώ αγαπώ και τα δύο και ο σπάνιος συνδυασμός τους με ενθουσίασε!
Disclaimer 2: Μην διαβάσετε την ανούσια εισαγωγή των δύο παραγράφων στην πρώτη-πρώτη σελίδα, αποκαλύπτει ξαφνικά το φοβερό φινάλε του βιβλίου! Είπαμε: εκδ. Ζαχαρόπουλος...
Want to read
December 11, 2024Another interesting novel found via Peter Cameron's web site: https://extremelegibility.typepad.com...
"The Seminarian by Michel del Castillo (Holt, Rinehart and Winston, 1969)
"Another book I had previously started once or twice only to abandon quickly, and I don't know why. This short novel (125 pages) is smart and sensitive and engrossing. It is set in in seminary in rural Spain sometime in the mid-twentieth century, perhaps the 1950s, although it is hard to tell because there are no references to events in the outside world. Our first-person narrator, an orphan, is sent to the seminary partly because he has no where else to go, and partly because he's devout and believes he has a calling. He studies very hard and is in all ways the perfect seminarian until he becomes secret friends with another boy, with whom he falls madly and passionately in love. For good reason, it would seem: the object of his infatuation is a handsome, hunky, not-very-bright romantic fellow who has no qualms about sleeping with his friend, who is both tortured and exhilarated by the nearness of his sweet and beautiful friend. Seeing how the book is set mid-century Spain, in a seminary no less, this illicit love ends tragically, although in a refreshing twist our hero kills his lover rather than himself. The book is intense and atmospheric, and good at capturing the thwarted friendships and desires that occur within the monastic life, both between seminarians and also between teacher (priest) and student. Our hero (I forget his name of course) is mentored by two Fathers, who perceive him very differently and act accordingly.
"A brave, unusual, and beautifully-written book (even in the English translation). The author's biography is interesting and I would like to read more by him."
"The Seminarian by Michel del Castillo (Holt, Rinehart and Winston, 1969)
"Another book I had previously started once or twice only to abandon quickly, and I don't know why. This short novel (125 pages) is smart and sensitive and engrossing. It is set in in seminary in rural Spain sometime in the mid-twentieth century, perhaps the 1950s, although it is hard to tell because there are no references to events in the outside world. Our first-person narrator, an orphan, is sent to the seminary partly because he has no where else to go, and partly because he's devout and believes he has a calling. He studies very hard and is in all ways the perfect seminarian until he becomes secret friends with another boy, with whom he falls madly and passionately in love. For good reason, it would seem: the object of his infatuation is a handsome, hunky, not-very-bright romantic fellow who has no qualms about sleeping with his friend, who is both tortured and exhilarated by the nearness of his sweet and beautiful friend. Seeing how the book is set mid-century Spain, in a seminary no less, this illicit love ends tragically, although in a refreshing twist our hero kills his lover rather than himself. The book is intense and atmospheric, and good at capturing the thwarted friendships and desires that occur within the monastic life, both between seminarians and also between teacher (priest) and student. Our hero (I forget his name of course) is mentored by two Fathers, who perceive him very differently and act accordingly.
"A brave, unusual, and beautifully-written book (even in the English translation). The author's biography is interesting and I would like to read more by him."
December 27, 2025
Ένας φοιτητής εκκλησιαστικής σχολής, κάπου στην Ανδαλουσία του 19ου ή του 20ου αιώνα, ερωτεύεται έναν συμφοιτητή του. Τα αισθήματά του τον μπερδεύουν, προσπαθεί να βρει λύσεις μέσα από τις προσευχές ή την εξομολόγηση αλλά δεν μπορεί. Η πιο απλοϊκή σκέψη του εραστή του και η ζήλια, τον οδηγούν στο έγκλημα.
Πολύ ωραίο
Πολύ ωραίο
Displaying 1 - 4 of 4 reviews