Το παράδειγμα της Ελλάδας. 16 μαθήματα από την πανδημία

by Γιώργος Ν. Πολίτης

Η παγκόσμια πανδημία προκάλεσε τεκτονικές μετατοπίσεις στο κοινωνικό οικοδόμημα. Η επέλαση του λοιμού γέννησε νέα ηθικά διλήμματα, νέους και απροσδόκητους φόβους. Στην Ελλάδα δειλιάζουμε να αναγνωρίσουμε το προφανές: ότι η οικογένεια, η αγάπη προς τον άλλο και η φιλοπατρία έγιναν άγκυρες που μας κράτησαν κόντρα στο κύμα της αρρώστιας.
Ο ελληνικός τρόπος σκέψης και ζωής ριζώνει στο βάθος της Ιστορίας. Γι' αυτό και ορισμένοι σπεύδουν να τον βαφτίσουν ξεπερασμένο. Λες και ξεπερνιέται η αντίληψη ότι ο άνθρωπος έχει αξία, ενώ τα πράγματα έχουν τιμή.
Η λογική, η ηθική και το μέτρο συγκροτούν διαχρονικά το τρίγωνο των δυνάμεων του ελληνικού παραδείγματος. Αυτές φώτισαν τον δρόμο της πετυχημένης αντιμετώπισης του ιού. Ενάντια στις μαύρες προβλέψεις. Το παράδειγμα της Ελλάδας αναδύθηκε ως αγαθή δύναμη που υπερβαίνει διαχωρισμούς. Ενώνει. Γεμίζει αυτοπεποίθηση. Το έχουμε ανάγκη. Εμείς και ο κόσμος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πρόλογος
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: ΟΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Κράτος - δεσμοφύλακας
Η οικογένεια επιστρέφει
Η σοβαρότητα δίνει δύναμη
Η επιδημία ως ξαφνικό πλάτωμα σε δύσκολη ανάβαση
Υπέρβαση εαυτού για την αγάπη του άλλου
Αυτή είναι η Ελλάδα!
Κατευνασμός και διεκδικήσεις
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ - ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ
Τα μέτρα περιορισμού παραβιάζουν τη δημοκρατία;
Ποιους πλήττει η ανοησία των στρατευμένων διανοουμένων;
Εκπλήσσει η στάση της Γερμανίας;
Μας χρειάζεται ολοκληρωτισμός;
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ - ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Καλή η πρόνοια, αλλά η ζωή τραβάει την ανηφόρα
Να καλλιεργήσουμε αυτά που μας προστάτευσαν: τη Λογική, την Ηθική και το μέτρο
Εθνική ταυτότητα στο κατώφλι των 200 χρόνων από την Επανάσταση
Το νέο ευρωπαϊκό ρεύμα και η ένταξή μας στην πρωτοπορία του
Ο νέος πατριωτισμός, το ελπιδοφόρο γέννημα της αναταραχής

122 pages, Paperback

Published July 1, 2020

Reviews

[Nektarios kouloumpos · Rating 3 out of 5]

3.5 αστέρια

Πολύ εύστοχο δοκίμιο με θέμα την κρίση της εποχής μας. Συμφωνώ με τα περισσότερα σημεία που αναλύονται σε αυτό.
Ειδικότερα στην πρόταση να επανέλθει η Λογική και ηθική φιλοσοφία στα σχολικά προγράμματα μέσης εκπαίδευσης.(Ίσως και χωρίς βαθμολογία.)
Υπάρχουν φιλοσοφικές και ιστορικές αναφορές που στηρίζουν τις θέσεις του.
Το κυρίως κείμενο προσπαθεί να γεφυρώσει το πολιτικό δίπολο της μεταπολεμικής Ελλάδας και να βρει αυτά που μας ενώνουν μαζί με εκείνα που μας οδήγησαν σε αυτήν την πόλωση.

Το σημείο που διαφωνώ είναι περί της πολιτικής ευθύνης. Ναι σε μεγαλύτερο ποσοστό φταίνε οι (βαπτισμένες) αριστερές κυβερνήσεις και όντως υπάρχει αναφορά σε αυτό. Αλλά υπάρχει μόνο σε αυτό, καμία αναφορά στις δεξιές κυβερνήσεις και έτσι δημιουργείται ένα κενό. Δεν ξέρω αν είναι παράληψη ή ο συγγραφέας δεν θεωρεί μεγάλη τη συμβολή τους στο ελληνικό πολιτικό-ηθικό πρόβλημα.

Το δεύτερο σημείο είναι η πίστη στην Λοκιανό φιλελευθερισμό. Δυστυχώς και αυτός είναι ένα όραμα όπως και ο κομμουνισμός. Μη πραγματοποιήσιμος ( όπως αυτός φαίνεται στη δεύτερη πραγματεία). Ο φιλελευθερισμός από τον 19ο αιώνα( αν οχι από την καταβολή του) συμπεριφέρεται ως νεοφιλελευθερισμός,για να μην πούμε ως Χομπσιανό κοινωνικό συμβόλαιο.

Παρόλα αυτά το συνιστώ ανεπιφύλακτα, είναι μικρό και ευκολοδιαβαστο. Είναι ένα κείμενο κοινωνικής φιλοσοφίας και οχι μια τυπωμένη συζήτηση καφενείου όπως αυτές που αναπαράγουν τα περισσότερα Μέσα.

Καλή ανάγνωση.