فرنگیس

by سعید نفیسی

رُمان فرنگیس نوشته سعید نفیسی نامه‌های عاشقانه‌‌ای ست از سوانح مختلف زندگی که عاشق دلباخته‌‌ای به معشوق خود نوشته، این نامه‌ها اکنده از شور و بی‌قراری ست. از ۶۱ نامه‌‌ای که نویسنده برای معشوقهٔ خود فرستاده و مجموع انها را داستان کرده میفهمیم، او معشوقه را در جایی میدیده که چنین دیوانه وار دل به سپرده و ازین سو به ان سو میرود و شیدایی میکند، اما نمیتوان فهمید که وضع معشوقه و عکس العمل او در برابر این عشق بغرنج و بی‌امان چه بوده. و در سراسر داستان کوچکترین کنایه‌‌ای از پیشنهاد ازدواج وپایان بخشیدن به این ناله و ندبه که قطعا برای مرد طاقت فرسا شده نیست.

186 pages, Paperback

About the author

Saeed Nafisi (also Naficy) (Persian: سعید نفیسی‎; June 8, 1895 – November 13, 1966) was an Iranian scholar, fiction writer and poet. He was a prolific writer in Persian.

Nafisi was born in Tehran, where he conducted numerous research projects on Iranian culture, literature and poetry. He first emerged as a serious thinker when he joined Mohammad-Taqi Bahar, Abbas Eqbal Ashtiani, Gholamreza Rashid-Yasemi and Abdolhossein Teymourtash to found one of the first literary magazines to be published in Iran, called Daneshkade, in 1918. He subsequently published many articles on Iran, Persian literary texts and Sufism and his works have been translated into more than 20 languages worldwide. He died in a Russian hospital in Tehran.

Saeed Nafisi's relatives include Moadeb Naficy, the guardian and doctor of the Shah of Iran (Reza Pahlavi); and Moadeb's son Habib Nafisi (Naficy), a senior statesman, founder of Iran's labor laws, U.S.-Iran Attache, and founder of multiple technical universities in Tehran, Hamid Naficy, a noted scholar of Media and Cultural Studies, Siamak Naficy, an anthropologist, as well as acclaimed author, Azar Nafisi, a niece of his.

Nafisi taught in Tehran University, Kabul University, Cairo University and San José State University.

Reviews

[محمد نجابتی · Rating 1 out of 5]

بدترین رمانی که تا الان خوندم!
کتاب رو مرحوم طهمورث ساجدی سر کلاس ادبیات تطبیقی معرفی کردند و فرمودند که نفیسی با تأثیر از الوئیز جدید (اثر ژان ژاک روسو) این رمان رو نوشته. حرف استاد کنجکاوم کرد، سریع کتاب رو گیر آوردم و شروع کردم به خوندن، منتها تنها نشانی که از رمان روسو در این کتاب دیدم این بود که هر دو به صورت مجموعه‌ای از نامه‌ها روایت شدن. به نظرم فرنگیس همون‌قدر به الوئیز جدید بی‌شباهته که افی‌بریست به مادام بواری و آنا کارنینا!