What do you think?
Rate this book
Kastor #2
Bez reszty
Kontynuacja bestsellerowego Kastora Wojtka Miłoszewskiego.
Początek lat dziewięćdziesiątych. Ludzie Krakowa są podzieleni. Jedni biednieją w oszałamiającym tempie, a inni zastraszająco szybko się bogacą. W mieście pojawia się nowy gang, który toruje sobie ścieżki potworną brutalnością. Przestępczość zorganizowana oraz handel amfetaminą to nowość dla policji, która dopiero co porzuciła starą, milicyjną nazwę. Komisarz Kastor Grudziński musi sobie poradzić ze zmianami w komendzie wojewódzkiej, ale przede wszystkim przekonać swoich przełożonych, że potrzebne są nowe metody działania. Sposoby, z których korzystali do tej pory, nie wystarczą, aby rozbić zorganizowaną przestępczość. Zadania nie ułatwia mu nowa sprawa, która wiąże się z zabójstwami dzieci na terenie Krakowa.
Czy komisarz poradzi sobie z nową rzeczywistością i czy wreszcie uda mu się jakoś ułożyć swoje życie osobiste?
Początek lat dziewięćdziesiątych. Ludzie Krakowa są podzieleni. Jedni biednieją w oszałamiającym tempie, a inni zastraszająco szybko się bogacą. W mieście pojawia się nowy gang, który toruje sobie ścieżki potworną brutalnością. Przestępczość zorganizowana oraz handel amfetaminą to nowość dla policji, która dopiero co porzuciła starą, milicyjną nazwę. Komisarz Kastor Grudziński musi sobie poradzić ze zmianami w komendzie wojewódzkiej, ale przede wszystkim przekonać swoich przełożonych, że potrzebne są nowe metody działania. Sposoby, z których korzystali do tej pory, nie wystarczą, aby rozbić zorganizowaną przestępczość. Zadania nie ułatwia mu nowa sprawa, która wiąże się z zabójstwami dzieci na terenie Krakowa.
Czy komisarz poradzi sobie z nową rzeczywistością i czy wreszcie uda mu się jakoś ułożyć swoje życie osobiste?
352 pages, Paperback
First published September 30, 2020
9 people are currently reading
48 people want to read
About the author
Wojtek Miłoszewski
11 books19 followersPolski scenarzysta, dramaturg i powieściopisarz. Młodszy brat pisarza Zygmunt Miloszewski.
Wikipedia info: Wojtek Miłoszewski
Wikipedia info: Wojtek Miłoszewski
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
January 9, 2023
what. czy to będzie miało kolejny tom??? oby, bo go potrzebuję. na końcu dosłownie się zestresowałam. co się wydarzyło w epilogu...
sama w sobie historia bardzo mnie wciągnęła i nie spodziewałam się, że po skończeniu 1 tomu od razu zacznę słuchać drugiego.
sama w sobie historia bardzo mnie wciągnęła i nie spodziewałam się, że po skończeniu 1 tomu od razu zacznę słuchać drugiego.
December 4, 2020
Odnoszę wrażenie, że Wojtek Miłoszewski dopiero się rozkręca, mniejmy nadzieję, że utrzyma dotychczasowy balans między jakością a ilością wydawanych książek. Pod koniec września ukazała się jego najnowsza powieść będącą kontynuacją świetnego kryminału „Kastor”. Powieść przeczytałem już jakiś czas temu, ale dopiero teraz znalazłem czas, żeby ją wam zrecenzować.
Miłoszewski przenosi nas w czasie do początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to w Polsce następują przemiany gospodarcze, następuje bardzo szybki wzrost przestępczości, a przefarbowani z milicji na policję funkcjonariusze nie najlepiej odnajdują się w nowych realiach. Kraków jak wiele Polskich miast zmaga się z przestępczością zorganizowaną, haraczami, porwaniami dla okupu itd. Już na pierwszych stronach książki główny bohater komisarz Kastor Grudziński w najgorszy sposób przekonuje się, że zasady działania bandziorów się zmieniły i nie mają skrupułów strzelać do policjantów. Od kul przestępców ginie bezpośredni przełożony Kastora, a on sam ledwo uchodzi z życiem.
Od tego momentu za punkt honoru uważa odnalezienie i ukaranie sprawców tego niecnego czynu. Na miejsce zabitego naczelnika wydziału wyznaczony jest inny dość specyficzny oficer policji, który hołduje zasadzie, że policjanci powinni pracować i łapać przestępców zza biurka. Grudziński ma na ten temat odmienne zdanie, w związku z czym dochodzi do kilku spięć na lini przełożony-podwładny. Na dodatek komisarz może liczyć na swoich współpracowników. Alkoholika „Kwiatka”, który jest do użycia w zasadzie wyłącznie przez kilka godzin wieczorami, kiedy to wraca do żywych. Dodatkowo do sekcji terrory kryminalnego przydzielono emerytowanego milicjanta Ślepego, który po kilku latach wrócił do służby.
Sprawa zabójstwa naczelnika nie jest jedyną, którą się zajmują. W Krakowie zaczynają ginąć dzieci, zdziwienie policjantów budzi fakt, że jednym z nich jest syn biednego pracownika służb komunalnych. Nie pasuje to schematu działania bandytów, którzy porywali dzieci bogatych mieszkańców Krakowa dla okupu.
Grudziński „bez reszty” oddany jest służbie, nawet w związku z Olą – kobietą, która kocha, nie potrafi zapomnieć kim jest i z jakim ryzykiem wiąże się jego praca, dlatego też po raz drugi przedkłada obowiązki nad miłością. Kastor w imię sprawiedliwości nie ma skrupułów korzystania z pomocy emerytowanej funkcjonariuszki SB, która okazuje się nieoceniona jeśli chodzi o śledzenie podejrzanych, obeznana ze ścieżkami sprawdzającymi nie pozwala się zgubić śledzonemu. Taki zbiór indywiduów musi stawić złu, które opanowuje Kraków, a przy okazji dotrzeć do zabójcy policjanta.
Bardzo ciekawym zabiegiem autora było umieszczenie akcji swoich powieści w nieodległej przeszłości, dla Pokolenia Y będzie to powieść historyczna, a nieco starsi czytelnicy (tak jak ja) odnajdą tam unikalny, specyficzny klimat jaki panował w okresie transformacji.
Wartka, trzymająca w napięciu akcja z zaskakującym finałem. Zdecydowanie warto przeczytać, Wojtek Miłoszewski z każdą kolejną książką udowadnia, że świetnie sobie radzi z powieściami kryminalnymi. Liczę na więcej!
link: my link text
Miłoszewski przenosi nas w czasie do początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to w Polsce następują przemiany gospodarcze, następuje bardzo szybki wzrost przestępczości, a przefarbowani z milicji na policję funkcjonariusze nie najlepiej odnajdują się w nowych realiach. Kraków jak wiele Polskich miast zmaga się z przestępczością zorganizowaną, haraczami, porwaniami dla okupu itd. Już na pierwszych stronach książki główny bohater komisarz Kastor Grudziński w najgorszy sposób przekonuje się, że zasady działania bandziorów się zmieniły i nie mają skrupułów strzelać do policjantów. Od kul przestępców ginie bezpośredni przełożony Kastora, a on sam ledwo uchodzi z życiem.
Od tego momentu za punkt honoru uważa odnalezienie i ukaranie sprawców tego niecnego czynu. Na miejsce zabitego naczelnika wydziału wyznaczony jest inny dość specyficzny oficer policji, który hołduje zasadzie, że policjanci powinni pracować i łapać przestępców zza biurka. Grudziński ma na ten temat odmienne zdanie, w związku z czym dochodzi do kilku spięć na lini przełożony-podwładny. Na dodatek komisarz może liczyć na swoich współpracowników. Alkoholika „Kwiatka”, który jest do użycia w zasadzie wyłącznie przez kilka godzin wieczorami, kiedy to wraca do żywych. Dodatkowo do sekcji terrory kryminalnego przydzielono emerytowanego milicjanta Ślepego, który po kilku latach wrócił do służby.
Sprawa zabójstwa naczelnika nie jest jedyną, którą się zajmują. W Krakowie zaczynają ginąć dzieci, zdziwienie policjantów budzi fakt, że jednym z nich jest syn biednego pracownika służb komunalnych. Nie pasuje to schematu działania bandytów, którzy porywali dzieci bogatych mieszkańców Krakowa dla okupu.
Grudziński „bez reszty” oddany jest służbie, nawet w związku z Olą – kobietą, która kocha, nie potrafi zapomnieć kim jest i z jakim ryzykiem wiąże się jego praca, dlatego też po raz drugi przedkłada obowiązki nad miłością. Kastor w imię sprawiedliwości nie ma skrupułów korzystania z pomocy emerytowanej funkcjonariuszki SB, która okazuje się nieoceniona jeśli chodzi o śledzenie podejrzanych, obeznana ze ścieżkami sprawdzającymi nie pozwala się zgubić śledzonemu. Taki zbiór indywiduów musi stawić złu, które opanowuje Kraków, a przy okazji dotrzeć do zabójcy policjanta.
Bardzo ciekawym zabiegiem autora było umieszczenie akcji swoich powieści w nieodległej przeszłości, dla Pokolenia Y będzie to powieść historyczna, a nieco starsi czytelnicy (tak jak ja) odnajdą tam unikalny, specyficzny klimat jaki panował w okresie transformacji.
Wartka, trzymająca w napięciu akcja z zaskakującym finałem. Zdecydowanie warto przeczytać, Wojtek Miłoszewski z każdą kolejną książką udowadnia, że świetnie sobie radzi z powieściami kryminalnymi. Liczę na więcej!
link: my link text
October 23, 2020
"Zło siedzi w ludziach, a jego najlepszym katalizatorem jest chciwość."
Cieszę się, że miałam okazję poznać kolejnego rodzimego autora kryminałów, tym bardziej, że jak się okazało Wojtek Miłoszewski pisze kryminały dokładnie takie, jak lubię. Jest i wyrazisty, nieidealny bohater, jest wartka akcja i ciekawy pomysł na fabułę, jest w końcu klimatyczny powrót do czasów transformacji początku lat 90. A jakby tego było mało, powiem Wam, że powieść wzbudziła we mnie całą gamę uczuć, począwszy od śmiechu, poprzez nostalgię, aż po łzę uronioną nad losem dziecka.
Komisarz Kastor Grudziński, po tragicznej śmierci swojego szefa boryka się nie tylko z poczuciem winy, ale i absurdami ówczesnych czasów. Totalne niedofinansowanie, brak ludzi do pracy i kłody pod nogi rzucane przez przełożonych, to tylko wierzchołek góry lodowej. Stawia sobie jednak za priorytet ustalenie kto ich wystawił i stał za śmiercią szefa.
Gdy jednak dostaje zgłoszenie o porwaniu chłopca, całe swoje siły w postaci jednego emerytowanego i drugiego permanentnie pijanego policjanta kieruje do poszukiwań. Zbrodnie z udziałem dzieci zawsze budzą we mnie olbrzymie emocje i tak było i tym razem. Dodatkowo mamy okazję porównać postępowanie policji w takiej sytuacji wtedy i teraz. I powiem Wam, że niejednokrotnie włos mi się jeżył na głowie.
Kraków oczami autora nie wydaje się miejscem przyjaznym, a pełnym brudu, szerzącej się przestępczości, również wśród tych, którzy powinni świecić przykładem. Z pewnością nie jest miastem bezpiecznym. Kto za tym wszystkim stoi? Komu przeszkadza prawy, nieprzekupny policjant?
Cykl z Kastorem zaczęłam od drugiej części, ale w niczym to nie przeszkadzało. Autor płynnie wprowadza zarówno w życie bohaterów, jak i w akcję powieści. Nabrałam jednak chęci i na pierwszą część, więc z pewnością to nie jest moje ostatnie spotkanie z twórczością autora.
Cieszę się, że miałam okazję poznać kolejnego rodzimego autora kryminałów, tym bardziej, że jak się okazało Wojtek Miłoszewski pisze kryminały dokładnie takie, jak lubię. Jest i wyrazisty, nieidealny bohater, jest wartka akcja i ciekawy pomysł na fabułę, jest w końcu klimatyczny powrót do czasów transformacji początku lat 90. A jakby tego było mało, powiem Wam, że powieść wzbudziła we mnie całą gamę uczuć, począwszy od śmiechu, poprzez nostalgię, aż po łzę uronioną nad losem dziecka.
Komisarz Kastor Grudziński, po tragicznej śmierci swojego szefa boryka się nie tylko z poczuciem winy, ale i absurdami ówczesnych czasów. Totalne niedofinansowanie, brak ludzi do pracy i kłody pod nogi rzucane przez przełożonych, to tylko wierzchołek góry lodowej. Stawia sobie jednak za priorytet ustalenie kto ich wystawił i stał za śmiercią szefa.
Gdy jednak dostaje zgłoszenie o porwaniu chłopca, całe swoje siły w postaci jednego emerytowanego i drugiego permanentnie pijanego policjanta kieruje do poszukiwań. Zbrodnie z udziałem dzieci zawsze budzą we mnie olbrzymie emocje i tak było i tym razem. Dodatkowo mamy okazję porównać postępowanie policji w takiej sytuacji wtedy i teraz. I powiem Wam, że niejednokrotnie włos mi się jeżył na głowie.
Kraków oczami autora nie wydaje się miejscem przyjaznym, a pełnym brudu, szerzącej się przestępczości, również wśród tych, którzy powinni świecić przykładem. Z pewnością nie jest miastem bezpiecznym. Kto za tym wszystkim stoi? Komu przeszkadza prawy, nieprzekupny policjant?
Cykl z Kastorem zaczęłam od drugiej części, ale w niczym to nie przeszkadzało. Autor płynnie wprowadza zarówno w życie bohaterów, jak i w akcję powieści. Nabrałam jednak chęci i na pierwszą część, więc z pewnością to nie jest moje ostatnie spotkanie z twórczością autora.
January 3, 2021
O takich sytuacjach mówi że potocznie "uczeń przerósł mistrza". Sięgnąłem po książki Wojciecha z rekomendacji brata Zbigniewa a nagle się okazuje, że czytając ich dwóch w krótkim odstępie czasowym zaczyman się zastanawiać czy aby na pewno skupiłem się pierwotnie na dobrym bracie, choć na usprawiedliwienie dodam, że wtedy Wojciech jeszcze nie pisał.
Powieść ta na samym początku zbiera plusy za lokację w Krakowie a najbardziej uderzają w moje wrażliwe tony historie o klockach lego i ludziku duchu, który świeci w ciemności, bo w tych latach 90 tych były to również moje marzenia, a nie jedynie książkowego Bartka.
Akcja wartka, zakończenie więcej, niż zaskakujące a do tego otwarte, co oczywiście daje nadzieję nie tylko na kolejne tomy, ale także na dalszą część tej konkretnej historii.
Fakt, iż mieszkaniec Warszawy tak dobrze orientuje się w topografii Krakowa na duży plus, chociaż bez paru drobnych błędów się nie obeszło, ale zdecydowanie wybaczone.
Opowieści o zapachach sierżanta Kwiatka są natomiast po prostu epickie i z każdym takim opisem na mojej twarzy wykwitał szczery uśmiech, a przecież między innymi o takie właśnie emocje chodzi w dobrych książkach.
Powieść ta na samym początku zbiera plusy za lokację w Krakowie a najbardziej uderzają w moje wrażliwe tony historie o klockach lego i ludziku duchu, który świeci w ciemności, bo w tych latach 90 tych były to również moje marzenia, a nie jedynie książkowego Bartka.
Akcja wartka, zakończenie więcej, niż zaskakujące a do tego otwarte, co oczywiście daje nadzieję nie tylko na kolejne tomy, ale także na dalszą część tej konkretnej historii.
Fakt, iż mieszkaniec Warszawy tak dobrze orientuje się w topografii Krakowa na duży plus, chociaż bez paru drobnych błędów się nie obeszło, ale zdecydowanie wybaczone.
Opowieści o zapachach sierżanta Kwiatka są natomiast po prostu epickie i z każdym takim opisem na mojej twarzy wykwitał szczery uśmiech, a przecież między innymi o takie właśnie emocje chodzi w dobrych książkach.
October 20, 2020
Zachwalana książka, autora, który ponoć pisze dobrze. To było moje pierwsze spotkanie, niestety dosyć nieudane. Książka była troszeczkę infantylna, dziecinna, jakby główny bohater był nastolatkiem, a nie poważnym prawie 40-latkiem. Wydawało mi się, że autor chce go wykreować na takiego rasowego gliniarza, ale odnosiłam wrażenie, że troszkę mu to nie wychodzi. Dużo było takich naciąganych sytuacji, w których miał praktycznie tylko szczęście, że odkrył jakiś trop, nie było to wynikiem jego geniuszu czy śledztwa. Miałam też poczucie takiego lęku, niepokoju, że jest sam przeciwko wszystkim (co akurat było efektem zamierzonym przez autora). Nie podobało mi się też, że próbował na siłę budować relacje między ludzkie, wprowadzał wręcz sielankę, którą potem z niewiadomych przyczyn burzył. Było to nielogiczne i dawało poczucie, że wszyscy bohaterowie mają jakiś problem ze sobą. Szkoda, bo liczyłam na dużo Krakowa, trochę przemian, a dostałam dziwną, nielogiczną książkę. Śledztwo jest chaotyczne, nowe tropy wyskakują nie wiadomo skąd, podrzucane przez tego i owego. Pewne wydarzenia powinny wywołać kolejne, akcja - reakcja, a tam cisza na mieście. Jakby nagle cała mafia się przestraszyła. Do tego miałam wrazenie, że wiele rzeczy jest wyolbrzymianych, na przykład ciągle podkreślanie jak to alkoholik jest chory, ma ciężko, trzeba zbierać miskę z jego wymiocinami. Nie jestem zadowolona z lektury.
November 1, 2020
Początek lat 90. Kraków. Tak zaczyna się ta historia. Kastor jest twardym gliną na pograniczu ważnych zmian. Upada komunizm, zmienia się ustrój. Mnie to przekonało. Mieszkam pod Krakowem, dobrze znam dzisiejsze realia, ale dzięki autorowi przeniosłam się do czasów bliskich moich urodzin. A te wszystkie znane miejsca - to dodatkowy plus.
Książka bardzo mi się podobała, przyjemnie mi się ją czytało. Momentami rzeczywiście odczuwałam to, że trochę tu przerysowania i jaskrawości. Wyraziści bohaterzy, szybka akcja, ciekawe wątki i zakończenie, którego nikt się nie spodziewał. Do tego dochodzi lekkość stylu autora. Jest to kontynuacja, druga część, ale spokojnie można ją czytać jako samodzielną powieść. Chociaż pewne jest, że trzeba sięgnąć po pierwszy tom. Ja tak zrobię.
Książka bardzo mi się podobała, przyjemnie mi się ją czytało. Momentami rzeczywiście odczuwałam to, że trochę tu przerysowania i jaskrawości. Wyraziści bohaterzy, szybka akcja, ciekawe wątki i zakończenie, którego nikt się nie spodziewał. Do tego dochodzi lekkość stylu autora. Jest to kontynuacja, druga część, ale spokojnie można ją czytać jako samodzielną powieść. Chociaż pewne jest, że trzeba sięgnąć po pierwszy tom. Ja tak zrobię.
October 25, 2020
Ależ to było dobre! Nawet lepsze od 1. części, a na pewno tak samo dobre, o!
Jeśli komuś (ja, ja!) nie podobała się zbyt s-f Inwazja, to niech nie zraża się, bo tu zupełnie inny stajl.
Brat też popełnił Domofon, a potem Szackiego. Widać to u nich rodzinne, że najpierw poprawne wypieki, a potem delicje.
Jest akcja, napięcie, kibicowanie, śmiech, zaskoczenie. Nie ma dłużyzn, niesmacznych scen seksu, jest żywy język, są ludzie z krwi i kości z ich problemami i słabościami i jest Kraków AD 1991. No znakomita rozrywka!
Ach, no i oczywiście Lektor Najlepszy, czyli Janusz Zadura! Bez niego mogłoby mi się podobać ciut mniej.
Czekam na III tom (i kolejne?)!
Jeśli komuś (ja, ja!) nie podobała się zbyt s-f Inwazja, to niech nie zraża się, bo tu zupełnie inny stajl.
Brat też popełnił Domofon, a potem Szackiego. Widać to u nich rodzinne, że najpierw poprawne wypieki, a potem delicje.
Jest akcja, napięcie, kibicowanie, śmiech, zaskoczenie. Nie ma dłużyzn, niesmacznych scen seksu, jest żywy język, są ludzie z krwi i kości z ich problemami i słabościami i jest Kraków AD 1991. No znakomita rozrywka!
Ach, no i oczywiście Lektor Najlepszy, czyli Janusz Zadura! Bez niego mogłoby mi się podobać ciut mniej.
Czekam na III tom (i kolejne?)!
October 16, 2020
Wojtek Miłoszewski dobrze rokuje, choć raczej nie jest to coś, co chciałby usłyszeć pisarz wydający właśnie piątą powieść. Ma ewidentny talent do tworzenia nieszablonowych postaci, niestety – głównie męskich, fajne poczucie humoru i świetny zmysł dialogowy. Wie też, jak poprowadzić narrację i wykreować intrygę, by czytelnikowi trudno się było od jego książki oderwać. I dlatego "Bez reszty" czyta się zaskakująco dobrze, jak na ilość zawartych w niej niedociągnięć.
https://blankakatarzynadzugaj.wordpre...
https://blankakatarzynadzugaj.wordpre...
December 9, 2020
Do tej książki podchodziłem nie mając zbyt dużych oczekiwań. Poprzednie przygody Kastora przeczytałem, jednak nie zrobiły na mnie właściwie żadnego wrażenia. Tutaj było trochę inaczej. Intryga przedstawiona przez autora jest wielowątkowa a niektóre z tych wątków przeplatają się w niespodziewanych miejscach i w intrygujący sposób. Jest tu sporo akcji i sporo smaczków z życia i codzienności transformacji ustrojowej. Dla kogoś (tak jak ja) kto nie ma szansy pamiętać takich czasów jest to bardzo ciekawa lektura. Książka wybitna nie jest ale polecić ją można z czystym sumieniem.
#122#62#2020
#122#62#2020
April 6, 2022
Jest nieźle, akcja trzyma się kupy, realia fajnie oddane, ale kilka uwag jednak by się znalazło. Ograniczę się do jednej, bo mnie to kilka razy irytowało. W 1990r. nikt w Krakowie jeszcze nie myślał o smogu i zanieczyszczeniu, wiec wspominanie o tym wielokrotnie w książce jest bardzo sztuczne.
August 2, 2022
Zdecydowanie słabsza niż pierwsza część „Kastor”. Dużo powtórzeń, dłużyzn i mało ciekawych wątków. Można przeczytać, ale już nawet bliżej dwóch gwiazdek niż trzech.
October 29, 2023
Wciągająca, pochłonęłam w 2 wieczory. Wzięłam z półki przez przypadek, a tu miłe zaskoczenie.
April 5, 2025
Nie mam pojęcia czemu tak lubie tą serię, ale końcówka WHAAAAT THEEEE FUUUUCK
Displaying 1 - 13 of 13 reviews