Διάφανη ψυχή

by Αναστασία Κορινθίου

Ο Αλέξανδρος, διάσημος συγγραφέας, βιώνει την καραντίνα μιας απρόσμενης πανδημίας εντελώς διαφορετικά! Ένα σκάνδαλο που ξεσπά με αφορμή το νέο του βιβλίο θα τον φέρει αντιμέτωπο με ό,τι είχε κλείσει σε… «καραντίνα» στην ψυχή του χρόνια τώρα.
Πόσο νόμιμο είναι να κλέβεις ζωές και να τις βαφτίζεις τέχνη;
Πόσο εγκληματικό είναι να βιάζονται ψυχές, σώματα και συνειδήσεις στον βωμό του χρήματος;
Τι κοινό έχει μία σύζυγος, μία ερωμένη, μία κόρη, μία μάνα, μια αδελφή και μία πόρνη;
Τι συμβολίζει ένα XL μπουφάν αν φοριέται χειμώνα- καλοκαίρι από ένα κορίτσι στο μετρό και τι ένα μαύρο αυστηρό ταγέρ που θα φορεθεί Αύγουστο μήνα σε μια εκκλησία;
Τελικά ποια είναι η τιμωρία εάν τολμήσεις να θυμηθείς έναν λεκέ από παγωτό φράουλα σε ένα λευκό μακό παιδικό μπλουζάκι;

368 pages, Paperback

First published July 22, 2020

About the author

Η Αναστασία Κορινθίου γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει μόνιμα στη Ρόδο.

Είναι υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του ομίλου επιχειρήσεων Colorado και σχεδιάζει όλη την κοινωνική δράση της κάρτας υγείας Ippocrates Medi Club. Βασικός συντελεστής και συνεργάτης του Summer Rhodes Festival, αλλά και τηλεπαρουσιάστρια με δική της εκπομπή, το «Καλώς τους».

Ασχολείται με το ραδιόφωνο από τη συχνότητα του ΠΑΛΜΟΥ στο δίωρό της «Αγκαλιά με την τέχνη», τη διοργάνωση και παρουσίαση πολιτιστικών εκδηλώσεων και το παιδικό θέατρο. Μέλος των συλλόγων «Μεσόγειος», «Κέντρο Ελπίδα», «Τρίτεκνοι Δωδεκανήσου», ΑΣΙΑΘ, «Επιλέγω Ζωή», στη συντροφιά των δραστήριων «Μαμάδων της Ρόδου», ενώ ταυτόχρονα συντονίζει, διοργανώνει και παρουσιάζει πολιτιστικά φεστιβάλ.

Έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών στα Τίρανα, το Ends Foundation, τον Σύλλογο Γυναικών Νέου Ικονίου και από τον ΠΟΔΡ. Είναι εκπρόσωπος της Ελλάδας στο TedX Δυρραχίου.

Έχει γράψει το παιδικό μιούζικαλ Παραμυθοσαλάτα, ενώ στίχοι της έχουν μελοποιηθεί από τον Α. Παπαντωνίου, Ανθούλα, Πετράκος. Το βιβλίο της Για την καρδιά ενός αγγέλου μεταφέρθηκε τηλεοπτικά από τον Στράτο Μαρκίδη. Τώρα ετοιμάζεται η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου της Ομερτά.

Reviews

[Γιώργος Γιώτσας · Rating 5 out of 5]

Σε ευχαριστούμε Αναστασία Κορινθίου. Η "Διάφανη Ψυχή" είναι γροθιά στο στομάχι. Βιβλίο γεμάτο συναισθήματα• έρωτας, προδοσίες, έντονα πάθη και πόνος που τυλίγεται σαν ακανθωτό σύρμα και σφίγγει την καρδιά. Και βια. Βία σε κάθε μορφή, ανεπίτρεπτη, εξοργιστική. Σήμερα, 25 Νοεμβρόυ, παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, θα γράψω ότι αυτό το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί. Και να διαβαστεί από όλους. Και να διαβαστεί πολύ.

[Ευα Μηλιά Κουτσουμπα · Rating 5 out of 5]

"Διάφανη ψυχή"

"Τι ειρωνεία. Πόσες ψυχές δεν αγγίξαμε με χέρια βρώμικα, πόσες μάσκες δεν βάλαμε σε αποστειρωμένα συμβατικά χαμόγελα και πόσο μόνοι μας ζούσαμε ανάμεσα σε κόσμο;
Like στο facebook και ηλίθιες κοινοποιήσεις παρουσίας, selfie και ρετουσαρισμενα χαμόγελα.

Μένουμε σπίτι!
Έλα να δείξουμε πόσο ωραία σπίτια έχουμε!
Πόσο καλό μαγειρεύουμε, πόσο γαμάτοι σύντροφοι και γονείς είμαστε! Έλα να δείξουμε τη θέα από το μπαλκόνι μας αλλά προς θεού, μην δείξουμε τη θέα από το μπαλκόνι της ψυχής μας. Μένουμε σπίτι και μένουμε ασφαλείς"


Η συγγραφέας Κα Κορινθίου έρχεται να ταράξει τα νερά της λογοτεχνίας με ένα μυθιστόρημα που σου κόβει την ανάσα.

Η Διάφανη ψυχή είναι μια ωδή στη ψυχή. Στα χρώματα που ζωγραφίζει η αντανάκλαση της ψυχής του κάθε ανθρώπου.
Ένα οδοιπορικό ταξίδι στις ανθρώπινες σχέσεις.
Ένα ταξίδι που δεν είναι ανώδυνο. Ένα ταξίδι σκληρό & σπαρακτικό.

Οι λέξεις είναι το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου.
Λέξεις που γίνονται χειροπέδες και κρατούν αλυσοδεμένη την φωνή της ψυχής.
Μαστίγια που ο πόνος που αφήνει το άγγιγμα τους είναι αίμα λερωμένο σαν παγωτό φράουλα που λέρωσε εκείνο το σακάκι που δεν αποχωρίστηκες ποτέ.


Η γραφή είναι κοφτερή σαν λεπιδι.
Σε συνδυασμό με τις λέξεις & με το θέμα του βιβλίου σε ανατριχιαζει.

Το βιβλίο είναι δομημένο όλο στο συναισθήματικο κομμάτι.
Όχι, δεν προσπαθεί να δώσει στον αναγνώστη με την βία συναίσθημα.
Έρχεται αβίαστα κατά την πορεία της αναγνώσης.

Η διάφανη ψυχή είναι ένα βιβλίο που μιλά για την ψυχή.
Για τις εκβάσεις στις αλλαγές της.
Για την πορεία που έχει στα ανθρώπινα λάθη, στους διαμονές και τον παράδεισο της ζωής.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο συγγραφέας Αλέξανδρος έγραψε ένα βιβλίο κλέβοντας τις ζωές των ανθρώπων που πέρασαν από την ζωή του για να γράψει το νέο του βιβλίο.

Ένα βιβλίο που κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει στο πέρασμα του μέχρι που θα βγούν όλα στη φόρα όχι χωρίς επιπτώσεις στις διαφανές ψυχές τους.

Αυτό το μυθιστόρημα είναι από εκείνα τα βιβλία που θέλεις να σημειώνεις τα αποσπάσματα.
Να τα γράφεις με ανεξίτηλο μαρκαδόρο στην καρδιά σου.

Ένα βιβλίο που ακόμη και τα σημεία στήξης φτιάχνουν μια ατμόσφαιρα που πνίγει κάθε δικό σου δαίμονα και ζωγραφίζουν από την αρχή την είσοδο του παραδείσου σου


Το αγάπησα για πόλους λόγους περισσότερο όμως γιατί μίλησε μέσα μου.

Το να γράψεις ένα βιβλίο έχει αποδειχθεί ειδικά στη χώρα μας εύκολη υπόθεση.
Το να γράψεις ένα βιβλίο όμως που θα μιλήσει στη ψυχή του αναγνώστη και θα το κρατά σαν Ευάγγελιο στη ψυχή του είναι το δύσκολο κομμάτι.
Το να σε θυμάται ο αναγνώστης για αυτά που του έδωσες διαβάζοντας σε είναι το πολύτιμοτερο δώρο για εκείνον μα περισσότερο για τον συγγραφέα.

Και εγώ αυτό το βιβλίο θα το θυμάμαι για όσα μου έφερε μα και για όσα μου πήρε μακρυά και τα γιάτρεψε.

[Elsa Pazolidou · Rating 5 out of 5]

Έρχεται η στιγμή που η ψυχή ζητά!
Και παίρνει ό,τι της αξίζει.

Όταν ο Αλέξανδρος, γνωστός συγγραφέας, καταλήγει στην αλήθεια του κλεισμένος μέσα στο σπίτι του, αποφασίζει να μιλήσει σε όλους όσους αγάπησε, βασάνισε και αδίκησε.

Μέσα στο άδειο σπίτι, αυτός και οι σκέψεις του. Σκέψεις οργισμένες που βγάζουν κόκκινες φλόγες και του ορμούν.
Ο εγκλεισμός φυλάκισε όλους τους ανθρώπους που γνώρισε στη ζωή του.
Τους έκλεισε μέσα σε τέσσερις τοίχους μαζί του.
Και αυτό πόνεσε...
Τα "κατηγορώ" βαριά, σαν αλυσίδες δεμένες στα πόδια του.
Η ανάσα του γρήγορη και διακεκομμένη.
Έπρεπε να τους μιλήσει όλους.
Να δικαιολογηθεί, να παραδεχθεί, να τους κοιτάξει κατάματα ώσπου να έρθει η πολυπόθητη φυγή.
Οι κλήσεις του, όμως, καταλήγουν αναπάντητες.

Το σκάνδαλο που ξέσπασε μεγάλο.
Κάποιοι μίλησαν, κάποιοι ενώθηκαν, κάποιοι εναντιώθηκαν.
Πολλές οι κατηγορίες.
Πολλές οι γυναικείες φωνές.
Κι όλες εναντίον του.

Λέγεται ότι η ψυχή, κατά τη μυθολογία, ήταν τόσο εκπληκτικά όμορφη που επισκίαζε ακόμη και την Αφροδίτη.
Ο πόλεμος ήταν αναμενόμενος.

Η "Διάφανη ψυχή" της Αναστασίας Κορινθίου κατάφερε να ορθώσει το ανάστημά της.
Γιατί και η ψυχή φοβάται.
Αρχικά προσπαθεί να συμβιβαστεί, να κουκουλώσει, ώσπου τελικά να υπακούσει.
Να επιτρέψει την ασέλγεια.
Κι ύστερα από την απόλυτη καταπάτηση, αρχίζει και φωνάζει, αγωνίζεται να αγνοήσει, να εκδικηθεί και να καταστρέψει ό,τι την πυροβόλησε.

Στην ψυχή του Αλέξανδρου κατοικούσε η ανευθυνότητα, ο πλούτος, η ασέβεια, η ανικανότητα της ενσυναίσθησης.
Τυφλωμένος, ακολουθούσε τον δρόμο με τις λάθος διευθύνσεις.
Αναγκάστηκε να κοιτάξει γύρω του όλες αυτές τις ψυχές που πετούσαν σαν κακοποιημένα αερικά.

Το βιβλίο αυτό εξουδετερώνει ό,τι έχει λιθοβοληθεί στην ψυχή μια γυναίκας και μάλιστα, κακοποιημένης.
Θελει να σώσει αυτό που έχει απομείνει και να το ξαναχτίσει από την αρχή. Θέλει να σώσει το κορμί αυτό που υποκύπτει σε ό,τι εναντιώνεται η ψυχή. Η διάφανη αυτή ψυχή που μιλά σε ένα βουβό τηλέφωνο.

Ήρθε στη ζωή μας σε μια περίοδο που όλοι, λίγο-πολύ, είμαστε υποψιασμένοι. Κάρφωσε το μαχαίρι στο κόκαλο ώστε να μας ταρακουνήσει, να διαγράψει τον πόνο ο οποίος έχει καταδικάσει την ψυχή σε θάνατο.

Σε μια σύγχρονη κοινωνία όπου όλα τα αγαθά είναι ελεύθερα ώστε να ικανοποιήσουν τη σάρκα μας, το βιβλίο αυτό μπαίνει στο μάτι μας σαν ένα διάφανο σκουπιδάκι.
Σε αναγκάζει να το βρεις και να το πετάξεις αν θέλεις να δεις, πλέον, καθαρά.
Η κακοποίηση γίνεται αράχνη και απλώνει τον ιστό της. Σε κυνηγάει και δεν το έχεις αντιληφθεί.

Οι φωνές πολλαπλασιάζονται, γίνονται πιο ηχηρές.
Ήρθε η ώρα της αποκάλυψης. Το δάχτυλο σηκώνεται...
Τα βλέμματα είναι τρομαγμένα αλλά η ψυχή φωνάζει, η ψυχή ουρλιάζει.
Επιβάλλεται να τη δεις, δεν είναι τόσο διάφανη πια...

Θελει να πάρει την αρχική της υπόσταση.
Και για να γίνει αυτό, ο ένοχος πρέπει να πληρώσει για όλες αυτές τις κακοποιητικές πράξεις εις βάρος της. Για όλη αυτή την ασέβεια αλλά και την ασέλγεια πάνω της.

Τα κορμιά διαμαρτύρονται εδώ και χρόνια.
Ψάχνουν ό,τι τους κλάπηκε, ώστε να αποκτήσουν πάλι τη δύναμη του φωτός, τη χαμένη λάμψη τους.
Η φωνή θέλει να ξαναγίνει πάλι γλυκιά, διώχνοντας τον βασανιστή.

Όλοι, κάποιες φορές, ερχόμαστε σε συμφωνία με τον εαυτό μας, με τον εσώτερο κόσμο μας. Η συμφωνία αυτή τη φορά πρέπει να είναι οριστική και αμετάκλητη.

Προστασία του εαυτού μας!
Προστασία της όποιας γυναικείας ψυχής μας καλεί να τη σώσουμε.
Όχι άλλη συνέχεια στην παραποίηση της αλήθειας.

Η συγγραφέας με το βιβλίο αυτό, μας μαθαίνει τη θεραπεία και η θεραπεία είναι η φωνή της ψυχής μας.
Μπράβο!

[K.E. Manolas · Rating 5 out of 5]

Η Αναστασία Κορινθίου πάντα με εκπλήσει με τα γραπτά της. Έχει ένα μοναδικό χάρισμα στο να αποτυπώνει τις λέξεις στο άψυχο χαρτί και να τους δίνει τη δική της ψυχή. Η Διάφανη ψυχή ήταν ένα βιβλίο που με προβλημάτισε. Πόσες διαφορετικές ζωές μπορεί να είναι τραγικά ίδιες; Ένα απότομο ξύπνημα στην πραγματικότητα του σήμερα!

[Kontogianni Litsa · Rating 4 out of 5]

ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!!! Λίτσα Κοντογιάννη
Με την εξαιρετική μα πάντα κοφτερή, σαν ένα καλά ακονισμένο μαχαίρι, αλλά τώρα ακόμα καλύτερη από ποτέ γραφή της, η κυρία Κορινθίου μας παρουσιάζει ένα απόλυτα σημερινό βιβλίο που πατάει στη πραγματικότητά εν καιρώ καραντίνας, και όχι μόνο, χωρίς καμία ωραιοποίηση.
Μιλάει για την πλασματική, εικονική και ωραιοποιημένη πραγματικότητα που παρουσιάζουμε οι περισσότεροι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ανούσιες κοινοποιήσεις παρουσίας. Πόσο καλοστημένη ζωή έχουμε, πόσο πετυχημένοι και καλοί οικογενειάρχες είμαστε, πόσο πραγματικά υπέροχα περνάμε αφού … Μένουμε σπίτι! Προσπαθούμε να δώσουμε αυτή την εικονική πραγματικότητα της ζωής μας μέσα από πλαστικά χαμόγελα και φιλτραρισμένες φωτογραφίες προφίλ. Αλλά προς Θεού κανένας να μη μπορέσει να δει μέσα στη ψυχή μας, να μη τολμήσει να δει μέσα από τη ΔΙΑΦΑΝΗ ΨΥΧΗ μας. Να μη δει τα δράματά μας, τη απέραντη μοναξιά μας, την απόρριψη που βιώνουμε, την κόλασή μας που μας έφτασε στο ναδίρ και είμαστε ένα βήμα πριν το χείλος του γκρεμού και προσπαθούμε να βρούμε σανίδα να σωθούμε. Ή μήπως δεν θέλουμε κιόλας;
Ένα βιβλίο επίκαιρο και απόλυτα αληθινό, με αληθινούς χαρακτήρες και γεμάτο με συναισθήματα, λάθη, πάθη, έρωτες, βία κάθε μορφής, συνωμοσίες, και λίγα λέω. Δεν δίνει άφεση αμαρτιών σε κανέναν, δεν χαρίζεται πουθενά και σε κανέναν. Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για αυτό το γίγνεσθαι.
Προς το τέλος του βιβλίου ανεβαίνει η θεατρική εκδοχή της μεγάλης επιτυχίας του συγγραφέα της ιστορίας, όπου ένα ένα σαν κομμάτια από παζλ, μπαίνουν τα πράγματα στη θέση τους.
Προσωπικά σας συμβουλεύω να διαβάσετε αυτό το βιβλίο γιατί καλό είναι να προβληματιστούμε όλοι για τις αλήθειες του.

[Αναστασια · Rating 5 out of 5]

Συγκλονιστικο..Γροθια στο στομαχι..ενα βιβλιο επικαιρο που μιλαει για καθε γυναικεια μορφη κακοποιησης..Αξιζει να διαβαστει να αφυπνισει καθε ψυχη..

[Aggelina Papathanasiou · Rating 4 out of 5]

Πρόκειται για ένα σύγχρονο μυθιστόρημα που αναφέρεται στη γυναικεία κακοποίηση και εκτυλίσσεται στην Αθήνα την περίοδο του πρόσφατου εγκλεισμού μας λόγω της πανδημίας.

Η γυναικεία κακοποίηση, δυστυχώς, είναι ένα θέμα πάντα επίκαιρο, καθώς καθημερινά, σε όλο τον κόσμο και ανεξάρτητα από την κοινωνική και πνευματική θέση της γυναίκας, η κακοποίηση συμβαίνει και σχεδόν πάντα το θύμα διστάζει να καταγγείλει το γεγονός.

Ήρωας του μυθιστορήματος είναι ο Αλέξανδρος, ένας πετυχημένος συγγραφέας, γόνος οικογένειας εφοπλιστών. Ένας άνδρας που μπορεί επαγγελματικά να πέτυχε όσα είχε επιθυμήσει, αλλά, σε προσωπικό επίπεδο, η ζωή του βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ένα σκάνδαλο που ξεσπά και έχει σχέση με το νέο του θεατρικό έργο, τον φέρνει αντιμέτωπο με πρόσωπα του περιβάλλοντός του. Πρόσωπα που αγάπησε λιγότερο ή περισσότερο, ή πίστεψε ότι αγάπησε. Η ζωή του πλέον δεν έχει κανένα νόημα.

Η πρώην σύζυγος, η ερωμένη του, η κόρη της συζύγου του, ο εκδότης του, ο καλύτερός του φίλος, η γραμματέας του, όλοι, του γυρνούν την πλάτη και συνεχώς μια σκέψη τριγυρίζει στο μυαλό του.

ο μυθιστόρημα της Αναστασίας Κορινθίου περιέχει μόνο αλήθειες. Αλήθειες που πονούν. Ο ήρωάς της -θα μπορούσε να είναι ένας από μας- έρχεται αντιμέτωπος με τα λάθη, τις συγγνώμες που δεν ξεστόμισε σε όσους έβλαψε ηθελημένα ή αθέλητα. Ο εγκλεισμός εξαιτίας της πανδημίας φέρνει τον άνθρωπο πιο κοντά στον εαυτό του, τον αναγκάζει να κοιτάξει κατάματα το πρόσωπό του. Και αυτό σίγουρα δεν είναι μια εύκολη υπόθεση.

Πολλά είναι τα σημεία που ξεχώρισα και με έβαλαν σε σκέψη. Άλλωστε το βιβλίο «Διάφανη ψυχή» δεν διαβάζεται μόνο μια φορά. Μετά την πρώτη ανάγνωση, θα χρειαστεί μια αποστασιοποίηση από το κείμενο και τους ήρωές του, πριν διαβαστεί για δεύτερη φορά, και φυσικά κάθε φορά δημιουργούνται νέες σκέψεις και προβληματισμοί.

Η συγγραφέας, από το σήμερα και το σκάνδαλο που έχει ξεσπάσει, μας γυρίζει πίσω στον χρόνο και ξετυλίγει τη ζωή του Αλέξανδρου, τις σχέσεις του με τους ανθρώπους που αποτελούσαν τον περίγυρό του. Εκτός όμως από το μυθιστόρημα, η κυρία Κορινθίου παραθέτει και το θεατρικό έργο του ήρωά της και πραγματικά είναι και αυτό συγκλονιστικό, δίνοντας ακόμα περισσότερη τροφή για σκέψη.

[Valentini Georgopoulou · Rating 5 out of 5]

Κατά την διάρκεια της πανδημίας του Covid-19, ο Αλέξανδρος Αλεξίου, θεατρικός συγγραφέας, βρίσκεται σε άθλια κατάσταση, μόνος στο σπίτι του. Ένα σκάνδαλο που έχει ξεσπάσει με αφορμή το νέο του βιβλίο, θα τον οδηγήσει σε σκοτεινά μονοπάτια και θα τον φέρει αντιμέτωπο με πράγματα, καταστάσεις και συναισθήματα που είχε για χρόνια ερμητικά κλεισμένα στα σεντούκια της ψυχής του.


❓Πόσο νόμιμο είναι να κλέβεις ζωές και να τις βαφτίζεις τέχνη;
❓Πόσο τίμιο είναι να πουλάς ανθρώπους και συναισθήματα στον βωμό του χρήματος;
❓Ποιος είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε μια σύζυγο, μια ερωμένη, μια μάνα, μια κόρη και μια πόρνη;
❓Και τι σχέση έχει ένας λεκές από παγωτό φράουλα σε ένα λευκό παιδικό μπλουζάκι;


Η «Διάφανη ψυχή» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, πιο επίκαιρο από ποτέ, που μιλάει για την γυναικεία κακοποίηση, την μάστιγα που ταλανίζει την κοινωνία μας τα τελευταία χρόνια ολοένα και πιο συχνά. Κακοποίηση σωματική και ψυχική, που αφήνει μελανιές στο σώμα και πληγές ανοιχτές για πάντα στην ψυχή. Οι περιγραφές είναι ζωντανές με λέξεις απλές, μα συνάμα πολύ δυνατές, λέξεις γραμμένες με ανεξίτηλο στυλό που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην ψυχή σου.


Ένα βιβλίο που έρχεται να αφυπνίσει ναρκωμένες συνειδήσεις και να μας μιλήσει για αλήθειες που πληγώνουν και πονάνε. Για αλήθειες που αφήνουν μια πικρή γεύση στο στόμα και έναν πόνο στην καρδιά. Αλήθειες ωμές, γυμνές, αφτιασίδωτες από κάθε ίχνος καλλωπισμού και ωραιοποίησης. Για συγγνώμες αργοπορημένες σε άτομα που κάποιος πλήγωσε και έβλαψε εσκεμμένα ή όχι.


Η καραντίνα κατά τη διάρκεια του Covid-19 ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για να γνωρίσει ο καθένας πραγματικά τον εαυτό του. Να τον κοιτάξει μέσα από τον καθρέφτη της αλήθειας και να δει τα λάθη και τα ελαττώματά του. Να συνειδητοποιήσει πως σημασία έχει να είμαστε καλά, υγιείς και να περνάμε καλά.



Δεν χρειάζεται και δεν υπάρχει λόγος να στήνουμε ψεύτικα σκηνικά μιας φαινομενικά τέλειας ζωής, με αστραφτερά χαμόγελα και ρετουσαρισμένες φωτογραφίες, μόνο και μόνο για να παρουσιάσουμε στους «φίλους» μας από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πόσο τυχεροί, ευλογημένοι και πανευτυχείς είμαστε, ενώ αυτό δεν ισχύει. Παρουσιάζουμε μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και στα αληθινά μας συναισθήματα. Έχουμε ξεχάσει και έχουμε θάψει τον πραγματικό μας εαυτό και χαρακτήρα πίσω από ψεύτικα τείχη. Δεν θέλουμε και δεν αφήνουμε κανέναν να δει ποιοι πραγματικά είμαστε, να δει το «μέσα» μας, την ψυχή μας και όχι το φανταχτερό και ψεύτικο περιτύλιγμά μας. Να μην γνωρίζει κανείς πόσο αληθινά δυστυχισμένοι και μόνοι είμαστε. Φοβόμαστε να ξεγυμνώσουμε την ψυχή μας, αφαιρώντας ένα – ένα τα φύλλα που την καλύπτουν, μήπως και δεν αρέσει στους άλλους αυτό που θα αντικρίσουν.


Όπως πολλοί είπαν και θα συμφωνήσω, είναι ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι που θα σε κάνει να νιώσεις πολλά συναισθήματα: θυμό, οργή, αγανάκτηση, πόνο και θα σε κάνει να δεις τον αληθινό σου εαυτό και την δική σου Διάφανη Ψυχή. 10 / 10!!


✒️«Άσχημο αίσθημα η ζήλεια. Καθρέφτης παραμορφωτικός που αγριεύει τα χαρακτηριστικά του προσώπου, που βαθουλώνει, γεμίζει σακούλες φορτωμένες πόνο στα μάτια. Μάτια τυφλά, καρδιά ανάπηρη, σώμα βασανισμένο, καταδικασμένο για την ομορφιά του!» (σελίδες 97 – 98)


✒️«Οι ενοχές είναι ρούχο που φοράμε, ραμμένο στα μέτρα της ψυχής μας. Η αλήθεια την ψυχή την αφήνει γυμνή, το ψέμα τη ντύνει με μανδύα ντροπής και φόβου.» (σελίδα 138)


✒️«Η αγάπη δεν φαίνεται στα χαμόγελα που σκορπάς απερίσκεπτα μα στα δάκρυα που χαρίζεις συνειδητοποιημένα.» (σελίδα 276)

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 5 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2020...

Η ψυχή είναι άυλη καί άχρωμη... Βέβαια,συνηθίζουμε να της δίνουμε τον χαρακτηρισμό ''καθαρή'',ή,''μαύρη'' ανάλογα με τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου. Πότε θεωρείται,όμως,διάφανη; Μήπως όταν κάποιος/α επιλέγει να επιτρέψει σε κάποιον άλλον άνθρωπο να κοιτάξει βαθειά μέσα στην ψυχή του/της καί να του δοθεί απλόχερα χωρίς όρια καί ενδοιασμούς; Ή μήπως όταν στέκει μπροστά μας απογυμνωμένη από σκέψεις καί συναισθήματα σαν μία λεηλατημένη πόλη,που μόνο συντρίμμια την περιβάλλουν; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου καί εύκολ�� κάποιος/α μπορεί να ''χαθεί'' ακόμη καί μέσα στα μονοπάτια της δική του/της ψυχής...
Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Υδροπλάνο,το νέο μυθιστόρημα της συγγραφέως κυρίας Αναστασίας Κορινθίου,με τίτλο ''Διάφανη ψυχή''. Ευχαριστώ πολύ τις εκδόσεις που μου έστειλαν το βιβλίο καί για την ευκαιρία που μου έδωσαν να το διαβάσω καί να σας το παρουσιάσω στο blog μου. Αυτή η χρονιά δεν θα πάψει να με εκπλήσσει καί να μου χαρίζει δυνατές συγκινήσεις μέσω των βιβλίων που διαβάζω. Το εν λόγω μυθιστόρημα είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά που διάβασα από τις αρχές του χρόνου έως καί σήμερα. Ένα βιβλίο πιο επίκαιρο από ποτέ,που πρέπει να διαβαστεί από όλο το αναγνωστικό κοινό. Μία υπόθεση βιβλίου που κάλλιστα θα μπορούσε να έχει συμβεί καί στην πραγματικότητα.
Υπάρχουν,άραγε,όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα καί την μυθοπλασία; Πολλοί συγγραφείς επιλέγουν να γράψουν βιβλία των οποίων οι ιστορίες να βασίζονται σε αληθινά γεγονότα. Είναι,όμως,δίκοπο μαχαίρι. Τί εννοώ με αυτό; Για να γράψει κάποιος/α τα γεγονότα,θα πρέπει να το κάνει με τον απαραίτητο σεβασμό καί προσοχή. Να τα καταγράψει όπως ακριβώς συνέβησαν κι όχι όπως εκείνος/η θα ήθελε να είχαν συμβεί. Καί το κυριότερο! Ποτέ να μην το κάνει απλά καί μόνο για να τραβήξει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού. Ο ανθρώπινος πόνος δεν είναι αντικείμενο προς πώληση καί εκμετάλλευση για ικανοποίηση προσωπικών συμφερόντων. Δεν ξεπουλάμε έτσι ασύστολα τις ανθρώπινες ψυχές.
Αγαπώ να διαβάζω βιβλία των οποίων οι ιστορίες να βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. Κι αυτό,όχι γιατί δεν έχω δική μου ζωή,ή,γιατί μου αρέσει να κρυφοκοιτάζω τις ζωές των άλλων,μα επειδή η ίδια η ζωή μας δίνει τα καλύτερα μαθήματα για το πως πρέπει να πορευτούμε,να μας σκληραγωγήσει για να μπορούμε να επιβιώσουμε,για να μας ''ανοίξει'' τα μάτια σχετικά με το τι επικρατεί γύρω μας καί να μας προφυλάξει/ενημερώσει για τους κινδύνους που ελλοχεύουν... Οι ήρωές τους είναι παραδείγματα προς μίμηση καί προς αποφυγή. Βλέπετε,ο κόσμος μας δεν είναι αγγελικά πλασμένος,ούτε ζούμε σε ροζ συννεφάκια. Δεν είμαστε ήρωες παραμυθιών με δεδομένο ένα ευτυχισμένο τέλος.
Η καραντίνα εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού,όχι μόνο μας ανάγκασε να παραμείνουμε μέσα στα σπίτια μας,μα μας έβαλε στην διαδικασία να σκεφτούμε πολύ με τον εαυτό μας,να φτάσουμε στα όριά μας,να κάνουμε την αυτοκριτική μας,να δούμε τι θα κρατήσουμε καί τι θα αφήσουμε,μας έκανε πιο ευρηματικούς καί γέννησε νέες ιδέες. Έτσι,καί ο ήρωας του βιβλίου,όντας συγγραφέας κι αυτός,θα δεί να περνά από μπροστά του όλη του η ζωή. Θα ζυγίσει τα υπέρ καί τα κατά. Θα ασκήσει δριμεία κριτική στον εαυτό του καί θα έρθει αντιμέτωπος με τα λάθη καί τις ενοχές του. Με την υπόθεση του βιβλίου του θα προσπαθήσει να αποτινάξει από πάνω του όλες τις λάθος επιλογές καί ενοχές. Το αν θα τα καταφέρει,ή όχι,δεν πρόκειται να σας το αποκαλύψω. Δεν διαγράφονται με μία μονοκοντυλιά όλα τα κακά που μπορεί να έχει προξενήσει στην ζωή του ένας άνθρωπος. Ειδικά,όταν μιλάμε για άλλους ανθρώπους κι όχι άψυχα αντικείμενα.
Θα σας τα πώ για πολλοστή φορά καί δεν με πειράζει καθόλου,αν με θεωρήσετε γραφική. Πρώτον,ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει κανένας να σηκώνει το δάκτυλο,να δείχνει καί να κρίνει έναν άλλον άνθρωπο για τις επιλογές καί την ζωή του. Εάν δεν ξέρουμε τι έχει συμβεί στην ζωή του/της καί τον/την έχει αναγκάσει να φέρεται καί να ζεί αναλόγως,δεν μπορούμε να εκφέρουμε γνώμη,ούτε καν να δώσουμε κάποια συμβουλή. Δεύτερο καί εξίσου σημαντικό είναι πως κανένα θύμα βιασμού,ενδοοικογενειακής,λεκτικής,ή,σωματικής βίας,καμία πόρνη καί κανένα άτομο που το εκμεταλλεύονται τρίτοι εξαιτίας της ανάγκης του για χρήματα,ή,εργασία δεν βρέθηκε οικειοθελώς σε αυτήν την δεινή θέση. Ποιός νοήμων άνθρωπος θα επέλεγε να αφήσει κάποιον να ασελγήσει πάνω στο κορμί καί στην ψυχή του,αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια καί πληγές που πάντα αιμορραγούν αόρατα; Ποιός/α θα ήθελε να γίνει ένα άδειο από ψυχή καί συναισθήματα κουφάρι που περιφέρεται νεκρο-ζώντανο ανάμεσά μας; Πρέπει ο κόσμος να πάψει να είναι τόσο επικριτικός καί κακός.
Οι ''λεκέδες'' που βρωμίζουν τις ψυχές των ανθρώπων δεν είναι σαν τους λεκέδες πάνω στα ρούχα,που θα πλυθούν με απορρυπαντικό στο πλυντήριο καί θα γίνουν πεντακάθαρα όπως ήταν πρίν. Δεν πιστεύω ότι μία ''συγγνώμη'' είναι πάντα αρκετή για να γιατρέψει καί να ''κλείσει'' τις πληγές. Δυστυχώς,κάποιες πληγές δεν είναι ιάσιμες... Υπάρχουν άνθρωποι που τις κουβαλούν εφ'όρου ζωής.
Ο λόγος της συγγραφέως είναι ορμητικός. Μας παρασύρει σε μία δείνη που θέλουμε να μας πνίξει,χαρίζοντάς μας την λύτρωση καί να γλιτώσουμε από αυτήν την ίδια στιγμή. Οι γλαφυρές περιγραφές,το πλούσιο λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί,η πληθώρα των καταιγιστικών συναισθημάτων καί η εξαιρετική,διεισδυτική σκιαγράφηση των χαρακτήρων των ηρώων έχουν ως αποτέλεσμα ένα καθηλωτικό κι ευανάγνωστο βιβλίο. Ένα βιβλίο που με συγκλόνισε. Ένα βιβλίο που κατά την διάρκεια της ανάγνωσής του,ένιωσα πως μου στέρευαν την παροχή του οξυγόνου καί την επόμενη στιγμή έπαιρνα βαθειές ανάσες που με γέμιζαν από την κορυφή έως τα νύχια των ποδιών. Ένα βιβλίο που εντέλει με έκανε να νιώσω ανάμεικτα συναισθήματα,όπως ακριβώς είναι καί η ίδια η ζωή.
Τί είναι τελικά το βιβλίο ''Διάφανη ψυχή''; Είναι ένας λιγμός... Μία άηχη,εκκωφαντική κραυγή... Μία λύτρωση...
Είθε όλα τα προβλήματα στις ζωές όλων των ανθρώπων να είναι ένας λεκές από παγωτό πάνω σε ένα λευκό μπλουζάκι...
Καλές σας αναγνώσεις!

[Roxani Spanou]

Κατά τη διάρκεια της καραντίνας , ο διάσημος συγγραφέας Αλέξανδρος Αλεξίου , πριν αυτοκτονήσει , καλεί μια τελευταία φορά όλους αυτούς που έχουν επηρεάσει τη ζωή του.
Οι κλήσεις του μένουν αναπάντητες και ο αναγνώστης γνωρίζει έναν έναν τους ήρωες αυτού του βιβλίου και η ιστορία ξετυλίγεται.
Ένα επίκαιρο βιβλίο για τη γυναίκα.
Τη μάνα,την σύζυγό, την κόρη, την ερωμένη, τη γραμματέα που ερωτεύτηκε, αγάπησε, εκμεταλλεύτηκε, κακοποιήθηκε, πόνεσε και όλες εκείνες τις ταμπέλες που κουβαλάει καθημερινά.
Ενδιαφέρον ως προς το περιεχόμενο και ιδιαίτερο ως προς την απόδοσή του.
Σκληρό αλλά ταυτόχρονα τόσο αληθινό.

[Στεύη Τσούτση · Rating 5 out of 5]

Κοντεύει μήνας από τότε που διάβασα και την τελευταία σελίδα από τη «Διάφανη Ψυχή» της Αναστασίας Κορινθίου. Συνήθως, όσο ακόμη η μνήμη της ιστορίας είναι έντονη, γράφω όσα έχω να πω – αν έχω. Αυτός είναι ο δικός μου «κανόνας»: η κριτική είναι σαν τη σούπα, σερβίρεται πάντα ζεστή…

Μόνο που εδώ δεν το κατάφερα. Βασικά δεν το θέλησα. Βλέπετε αυτό το τελευταίο βιβλίο της Αναστασίας Κορινθίου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Υδροπλάνο, είναι για γερά στομάχια. Θέλει χρόνο να χωνέψεις τις ωμές αλήθειες του. Σε παρασέρνει στο λογοτεχνικό του σύμπαν σε τέτοιο βαθμό που ξεχνάς ακόμη και να πάρεις ανάσα. Για την ακρίβεια, δεν έχεις ανάσα να πάρεις, στην κόβει από τις πρώτες σελίδες.

Ο θεματικός άξονας του βιβλίου είναι εμφανής σε όλη την ιστορία: η γυναίκα και οι άπειρες μορφές κακοποίησης που μπορεί να συναντήσει. Κακοποίηση σωματική, λεκτική, ψυχική κι ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί.
Η ιστορία του Αλέξανδρου κι όλων των γυναικών που «δέθηκαν» μαζί του είναι δυνατή και καλογραμμένη. Κουβαλάει συγκρούσεις, ανατροπές και μια ανάγκη βαθιά, που γεννιέται στον αναγνώστη από πολύ νωρίς: άραγε θα υπάρξει κάθαρση; Θα αποκατασταθεί ως οφείλει η ηθική τάξη που τόσο έχει διαταραχθεί από τις ανθρώπινες πράξεις;

Με αφορμή την καραντίνα, οι λέξεις ξεπηδούν ορμητικό ποτάμι από τη δημοφιλή συγγραφέα και παρασέρνουν στο διάβα τους όλα τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας. Οι λέξεις ξεχύνονται από τις σελίδες και παλεύουν να ξεπλύνουν τα κρίματα, να γιάνουν πληγές, ορατές κι αόρατες.

Πανταχού παρούσα στο βιβλίο, η ψυχή. Εκείνη η ψυχή που πληγώνεται, που πονά, που αλλοιώνεται, που γδέρνεται. Η Αναστασία Κορινθίου ξέρει να μιλάει για τις ψυχές τόσο καλά όσο ξέρει και να τις αγγίζει. Κι αυτό είναι χάρισμα.
Μπορεί η ονομασία «νεράιδα» να της δόθηκε για άλλο λόγο, αλλά κάλλιστα θα μπορούσε και γι’ αυτό: για το μαγικό ραβδί της, που άλλοι το λένε καρδιά, άλλοι ενσυναίσθηση, άλλοι ειλικρίνεια κι άλλοι ελευθερία, απαλλαγή δηλαδή από κάθε μορφής φόβου. Αυτό το νεραϊδένιο ραβδί, ξέρει να γράφει ιστορίες που αγγίζουν, που ευαισθητοποιούν, που προβληματίζουν. Ξέρει να χτυπά αλήθειες κατάμουτρα και να φέρνει τον αναγνώστη μπροστά σε οξύμωρα διλλήματα:

Θέλω να δω πώς θα τελειώσει – Δε θέλω να τελειώσει!
Ανυπομονώ να δω το παρακάτω! – Αντέχω να διαβάσω το παρακάτω;

Έτσι είναι και η «Διάφανη Ψυχή». Την ίδια στιγμή που τη μισείς για τις αλήθειες της, την λατρεύεις γι’ αυτές.
Έκλεισα το βιβλίο λιγότερο από 48 ώρες από τη στιγμή που το ξεκίνησα. Το τελείωσα κι απόμεινα να κοιτώ το κενό, να παλεύω να μερώσω τη φουρτούνα που ξεσήκωσε μέσα μου η ιστορία.

Θα ήθελα να πάρω ένα κόκκινο μολύβι και να σημειώσω όσα με σημάδεψαν. Να κρατήσω όλες εκείνες τις λιτές μα αφοπλιστικές προτάσεις που χτύπησαν το κέντρο του στόχου:

«Τολμάς να θυμηθείς;»
«Ζεις ή νομίζεις ότι ζεις;»
«Καθρέφτη καθρεφτάκι, ποια είναι η πιο δυνατή;»

Συνειδητοποιώ, όμως, ότι δε χρειάζεται να το κάνω. Γιατί απλούστατα, κάθε μικρή και μεγάλη αλήθεια αυτού του βιβλίου χαράχτηκε στην καρδιά μου ανεξίτηλα. Μετά από αυτό, τίποτα δεν είναι πια ίδιο και χαίρομαι γι’ αυτό.

Ο κόσμος μας εκεί έξω έχει ανάγκη από επαναστάτριες. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που σέβονται και προστατεύουν τη γυναίκα και την ψυχή της.
Εγώ νιώθω επαναστάτρια, πια. Εσείς;

[Γιώργος Τσιβελέκος · Rating 5 out of 5]

Η "Διάφανη ψυχή", πέραν της ιδιαίτερης και πολύ δυνατής πλοκής της και των εναλλαγών στα πρόσωπα σε κάθε κεφάλαιο που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον και την αγωνία και εστιασμένη την προσοχή, είναι γεμάτη με πολύ έξυπνες και σοφές προτάσεις-αποφθέγματα που προκαλούν τον αναγνώστη να τα σημειώσει, για να μπορεί να ανατρέξει οποιαδήποτε στιγμή και να τα ξαναδιαβάσει. Όπως και τα έντονα λυρικά σημεία που υπάρχουν. Η ωριμότητα στη γραφή της συγγραφέως είναι εμφανής. Γνωρίζει πολύ καλά τι να γράψει και πώς να το γράψει έπειτα από πολλά έργα που έχει στο βιογραφικό της.

Η "Διάφανη ψυχή" είναι ένα βιβλίο με ψυχή που συναντά την ψυχή του αναγνώστη και γίνονται ένα. Ένα βιβλίο γεμάτο σκληρές αλήθειες για την κάθε είδους κακοποίηση και όχι μόνο... Για την κακοποίηση των γυναικών, τα ποσοστά της οποίας εκτινάχθηκαν ειδικά από το 2020 και μετά λόγω του εγκλεισμού ή, πιο σωστά, λόγω υποβοσκουσών ολόκληρων κοινωνικών παθογενειών χρόνων που απλώς βρήκαν την κατάλληλη στιγμή για να εμφανιστούν... Οι νύξεις και το "κατηγορώ" της συγγραφέως είναι διάχυτα σε κάθε σελίδα για τον τρόπο ζωής μας, για τη σύγχρονη κοινωνία...

Καλό βιβλίο είναι εκείνο που έχει να σου δώσει πράγματα, να σου προκαλέσει συναισθήματα και να αφυπνίσει τη συνείδησή σου, και η "Διάφανη ψυχή" τα πετυχαίνει όλα αυτά! Αξίζει και με το παραπάνω τον αναγνωστικό μας χρόνο! Εξάλλου, διαβάζεται απνευστί. Μάλιστα, οι τελευταίες 100 σελίδες αποτελούνται από ένα θεατρικό έργο, το οποίο υποτίθεται πως έχει γράψει ο Αλέξανδρος, ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου. Ένα θεατρικό έργο με συγκλονιστικούς μονολόγους οχτώ γυναικών που λένε πολλά...

Υ.Γ. Θερμά συγχαρητήρια στη συγγραφέα για αυτήν την κατάθεση ψυχής! Είναι αληθινή "νεράιδα"!

[Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη · Rating 4 out of 5]

Η «Διάφανη ψυχή» είναι το νέο βιβλίο της πολυτάλαντης συγγραφέως Αναστασίας Κορινθίου και κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Υδροπλάνο.Πρόκειται για ένα βιβλίο που γράφτηκε στην καραντίνα. Ένα σύγχρονο κοινωνικό μυθιστόρημα που αναφέρεται με αιχμηρό τρόπο στη γυναικείακακοποίηση και τον φόβο, όπου συναντάμε τον Αλέξανδρο, ένανπετυχημένο συγγραφέα, γόνο οικογένειας εφοπλιστών, που αντίθετα μετην επαγγελματική του πορεία, η προσωπική του ζωή βρίσκεται σεαδιέξοδο. Σκάνδαλα, προδοσίες... Λάθη, πάθη, συγγνώμες μα πάντασκληρές και κυνικές αλήθειες.

Είναι θεμιτό να κλέβεις ζωές στο όνομα της τέχνης; Τι κάνεις όταν δειςπραγματικά τα λάθη σου; Κάποιες φορές οι θυσίες σε αφήνουν μόνοπαρέα με τις τύψεις σου. Θα υπάρξουν επιπτώσεις; Θα έρθει η λύτρωση;Η κυρία Κορινθίου, πάντα επίκαιρη στα θέματά της, επιλέγει τόσοζωντανούς χαρακτήρες που μας γεννούν συναισθήματα. Τις περισσότερες φορές άλλα δείχνουμε κι άλλα νιώθουμε όμως. Εδώ, κάνει μια σπαρακτική είσοδο στην ανθρώπινη ψυχή και στις σχέσεις.
https://kosmoslarissa.gr/blog/%CE%BF%...

[Φωτεινή Ταχατάκη · Rating 5 out of 5]

Διάφανη ψυχή της Αναστασίας Κορινθίου.

Ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι. Γιατί πάντοτε οι αλήθειες ενοχλούν και η ωμή πραγματικότητα πονάει μα συνάμα σε βάζει σε σκέψεις, σε κάνει να αναρωτιέσαι, να αναθεωρείς τα μέχρι τώρα πιστεύω σου και σε βοηθά στο να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Με την εξαίρετη και κάθε φορά εξελιγμένη γραφή της Αναστασίας, που μόνο να μαγέψει τον αναγνώστη μπορεί, ένα ταξίδι ξεκινάει δίχως να επέλθει ο γυρισμός αν πρώτα δεν φτάσεις στη λέξη: "Τέλος".
Anastasia Korinthiou συνέχισε να μας προσφέρεις, να μας αφυπνίζεις, να μας λυτρώνεις...!!!

[Ευτυχία Κοκκίνη · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο διαφορετικό από τα άλλα. Σα δυνατή γροθιά στο στομάχι. Για όλα εκείνα που θέλουμε να πούμε, αλλά δεν τολμάμε, που κρυφά ψιθυρίσαμε στον εαυτό μας ή που φοβηθήκαμε να ομολογήσουμε ότι αισθανόμαστε. Μία πρωτότυπη ιστορία, μία ιστορία μέσα στην ιστορία, για τις συγνώμες που οφείλουμε στους άλλους αλλά και τις πιο ιδιαίτερες που οφείλουμε στον εαυτό μας. Η Αναστασία Κορινθίου "κεντάει" με μαεστρία τις σκέψεις της χωρίς να καταφεύγει σε εύκολες λύσεις χάριν εντυπωσιασμού. Για όσους θέλουν και έχουν τη δύναμη να εξελιχθούν σε δυνατούς λύτες.

[Άνδρεα Αρβανιτιδου · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι. Άραγε πόσους θα αφήσουμε να λερώσουν την διάφανη ψυχή μας. Μήπως η σιωπή μας κάνει συνενόχους στον βιασμό της ψυχής μας?
Ένα βιβλίο με μια γραφή αληθινή που χτυπάει κατεύθυαν στην καρδιά. Θυμώνεις, δακρύζεις και κάπου μέσα σε όλα αυτά βρίσκεις σε μια γωνιά τον εαυτό σου. Γίνεσαι παρατηρητής και τότε μόλις ολοκληρώσεις το βιβλίο οι σκέψεις σε βασανίζουν αλλά παράλληλα παίρνεις δύναμη και λες φτάνει πια....όχι άλλη σιωπή.

[Bookfairytale_ · Rating 4 out of 5]

Πριν ξεκινήσω να σας το παρουσιάζω να σημειωθεί ότι το διάβασα σε μια μέρα χωρίς να μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου!
Ο Αλέξανδρος Αλεξίου ένας γνωστός συγγραφέας στην εποχή του covid-19 και της αποξένωσης καθισμένος στο γραφείο του ,χτυπά εμμονικά τα πλήκτρα της γραφομηχανής ακροβατώντας στα άκρα.Ειναι αυτή η στιγμή που ο χρόνος σταμάτα να έχει εξουσία πάνω σου ,όπως συμβαίνει πάντα λίγο πριν το τέλος και θα δώσει το δικό του χωρίς τον φόβο ότι κάποιος θα του χαλάσει τα σχέδια. Μόνος στο σπίτι ,όπως παροτρύνουν οι οδηγίες για τον covid με το σλόγκαν "Μένουμε σπίτι ασφαλείς ",τα έχει όλα έτοιμα. Η τελευταία πράξη όμως δεν παίχτηκε ακόμη,έπρεπε να δει,να πιστέψει αν όλοι όσοι υπήρξαν στη ζωή του και έγιναν ήρωες στα βιβλία του ,ολους όσους αγάπησε πολύ με λάθος ή σωστό τρόπο, αξίζουνε ένα αντίο, μια εξήγηση .Ηξερε πως η μόνη που θα μπορούσε να τον αποτρέψει από αυτά που ετοιμαζόταν να κάνει πράξη ήταν η μάνα του .Ο Αλέξανδρος όμως αρνιόταν να δώσει στον ίδιο του τον εαυτό μια δεύτερη ευκαιρία, αυτή την δεύτερη ευκαιρία που όλοι αξίζουν.
Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα ,μια κατάθεση ψυχής των ηρώων του βιβλίου ,φόρος τιμής σε όλες τις
διάφανες ψυχές αυτού του κόσμου!Αλυτρωτος ο πόνος αν δεν γίνει ξέσπασμα, αν δεν σκίσει την ίδια την σάρκα του με τις ίδιες του τις αμαρτίες!Η κακοποίηση κάθε είδους ,στη σύγχρονη κοινωνία και φυσικά σε παγκόσμια κλίμακα ,έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο .Μη γυρνάτε το κεφάλι σας σε τέτοιες καταστάσεις, βοηθήστε κάθε πληγωμένη ψυχή να βρει τη δύναμη να αποδράσει από τα δεσμά του,να βάλει φως στη ψυχή του.

[Δημήτριος Βορίλας · Rating 5 out of 5]

Πραγματικά ένα τόσο επίκαιρο και αληθινό βιβλίο.
Συγχαρητήρια στην Κα Κορινθίου που πάλι έκανε το θαύμα της!

[Λευκοθεα Μαρια Γκολγκακη · Rating 5 out of 5]

Απλά εξαιρετικό! ένα must read