Ten tijde van de viruswaanzin is dit een absolute geruststelling te kunnen lezen dat er nog andere mensen zware problemen hebben met de COVID-19 aanpak. Dit boek slaat nagels bij koppen, door parallellen te trekken met fascisme gebaseerd op angst. De onzekerheid van de wetenschap is een ander element dat me al jaren nauwer aan het hart ligt, niet alleen vanuit een zuiver foutenmarge perspectief, maar zeker ook vanuit een onafhankelijkheidsperspectief (voor geld danst de beer).
Mijn favoriete passages uit het boek op een rijtje:
- het corona-fascisme is doelloos en zonder fascisten. Het doet dingen die het niet wil en wil dingen die het niet doet
- een ziektebeheersingssysteem dat als gezondheidssysteem zichzelf steeds wil overtreffen, wordt een gezondheidsvernietigingssysteem
- incompetentie-compensatie-competentie is de kern van verdoezeloperaties van niet alleen politici, maar ook wetenschappers in tijden van complexiteit
- in de oude oorlog wilde je je vege lijf geven om een levensstijl te redden. Nu vice versa: we geven levensstijl op om een vege lijf te redden
- xenofobie duidt in virale tijden op angst voor het vreemde, maar ook voor het vertrouwde, omdat dat misschien nog wel vreemder is dan het vreemde
- wetenschap die slechts waarschijnlijkheden biedt, is in de ogen van velen haar prestatievermogen kwijt
- in crisistijden disciplineert de macht altijd. Ze doet dat uit naam van verantwoordelijkheid, maar is al lang kwijt wat deze verantwoordelijkheid net inhoud
Een boek dat ik hierna zeker ga lezen is "The Spiral of Silence" van Elisabeth Noelle-Neumann, omdat het onderwerp groepsdenken vs fascisme vs angst vs (ir)rationaliteit me enorm boeit.