What do you think?
Rate this book
Ομπλίκ
Εκείνο το πρωί η Φρανσουάζ πήρε τον καφέ της, κάθισε αναπαυτικά στο άνετο πλαϊνό καλάθι της παλιάς μοτοσικλέτας και τράβηξε μια τζούρα από το άφιλτρο τσιγάρο της. Όλα έδειχναν ότι ερχόταν άλλος ένας παγωμένος χειμώνας στο μικρό, ήσυχο Ομπλίκ, στην άκρη της Γαλλίας, μακριά από τα γεγονότα, κι αυτό δεν ήταν απαραίτητα κακό. Μπορεί να μη δήλωνε πλέον δημοσιογράφος της Λιμπερασιόν ή της Ουμανιτέ, μα δούλευε πάντα καλύτερα μόνη.
Είχε φωνή εδώ. Φωνούλα έστω· αλλά ήταν η δική της φωνούλα και κανείς μα κανείς, δεν της έλεγε τι να πει. Δεν ήξερε ακόμα τι θα έφερναν οι επόμενες μέρες.
Για λίγες ακόμη ώρες το μικροσκοπικό νησί θα απολάμβανε την άγονη μοναξιά του στο πέλαγος του Ιρουάζ, πριν γίνει το βασικό θέμα σε κάθε ειδησεογραφικό σάιτ, τόσο απροσδόκητα, που θα απασχολούσε ειδικούς και μη για ολόκληρες δεκαετίες.
Είχε φωνή εδώ. Φωνούλα έστω· αλλά ήταν η δική της φωνούλα και κανείς μα κανείς, δεν της έλεγε τι να πει. Δεν ήξερε ακόμα τι θα έφερναν οι επόμενες μέρες.
Για λίγες ακόμη ώρες το μικροσκοπικό νησί θα απολάμβανε την άγονη μοναξιά του στο πέλαγος του Ιρουάζ, πριν γίνει το βασικό θέμα σε κάθε ειδησεογραφικό σάιτ, τόσο απροσδόκητα, που θα απασχολούσε ειδικούς και μη για ολόκληρες δεκαετίες.
232 pages, Paperback
Published July 27, 2020
9 people are currently reading
97 people want to read
About the author
Λάζαρος Αλεξάκης
15 books63 followersΟ Λάζαρος Αλεξάκης γεννήθηκε επιτυχώς στο Ηράκλειο της Κρήτης και πέρασε την εφηβική ζωή του προσπαθώντας να δραπετεύσει από αυτό.
Πήγε στην Αθήνα όπου σπούδασε λογοτεχνία, φιλοσοφία και ψυχολογία. Φρόντισε κατά τη διάρκεια των σπουδών του να έρθει σε επαφή με ένα ευρύ αριθμό επιστημών, κυρίως μπαίνοντας σε λάθος αίθουσες. Απέκτησε έναν εξοργιστικό αριθμό μοτοσυκλετών με τις οποίες ανέβαινε τα βουνά χωρίς πάντα να επιστρέφει. Ως αυτοδίδακτος κιθαρίστας έπαιξε σε μια σειρά από κλαμπ τα οποία σύντομα γνώρισαν την οικονομική καταστροφή.
Σπούδασε Ψυχολογία στην Αγγλία όπου βράχηκε αρκετά φορώντας πάντα τα λάθος ρούχα. Λατρεύει τα κόμικς, τις ταινίες noir, και την Agatha Christie. Παίζει funk soul, jazz και γράφει blues στίχους. Γράφει μανιωδώς σε περιοδικά, social media και σημειωματάρια.
Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στο Ηράκλειο, το οποίο πλέον λατρεύει. Αρθρογραφεί από το 2005 και έχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων, η πρώτη εκ των οποίων ψηφίστηκε από τους αναγνώστες στις 10 καλύτερες στα βραβεία Public.
Πήγε στην Αθήνα όπου σπούδασε λογοτεχνία, φιλοσοφία και ψυχολογία. Φρόντισε κατά τη διάρκεια των σπουδών του να έρθει σε επαφή με ένα ευρύ αριθμό επιστημών, κυρίως μπαίνοντας σε λάθος αίθουσες. Απέκτησε έναν εξοργιστικό αριθμό μοτοσυκλετών με τις οποίες ανέβαινε τα βουνά χωρίς πάντα να επιστρέφει. Ως αυτοδίδακτος κιθαρίστας έπαιξε σε μια σειρά από κλαμπ τα οποία σύντομα γνώρισαν την οικονομική καταστροφή.
Σπούδασε Ψυχολογία στην Αγγλία όπου βράχηκε αρκετά φορώντας πάντα τα λάθος ρούχα. Λατρεύει τα κόμικς, τις ταινίες noir, και την Agatha Christie. Παίζει funk soul, jazz και γράφει blues στίχους. Γράφει μανιωδώς σε περιοδικά, social media και σημειωματάρια.
Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στο Ηράκλειο, το οποίο πλέον λατρεύει. Αρθρογραφεί από το 2005 και έχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων, η πρώτη εκ των οποίων ψηφίστηκε από τους αναγνώστες στις 10 καλύτερες στα βραβεία Public.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
August 4, 2020
Οφείλω να παραδεχτώ ότι το πανέμορφο εξώφυλλο και η γενικότερη αισθητική των εκδόσεων Αίολος έπαιξαν τον βασικότερο ρόλο για να αγοράσω το "Ομπλίκ", η περίληψη του οποίου είναι αν μη τι άλλο αινιγματική και σε καμία περίπτωση δεν σου δίνει κάποια ιδέα για την πλοκή ή το είδος της ιστορίας. Ναι, μπορεί να πει κανείς ότι αγόρασα το βιβλίο λόγω του εξωφύλλου και του αινιγματικού κειμένου που υπάρχει στο οπισθόφυλλο. Ε, λοιπόν, αποδείχτηκε ένα πολύ, μα πολύ ψυχαγωγικό και διαφορετικό από τα συνηθισμένα μυθιστόρημα, που η αλήθεια είναι ότι δεν χωράει σε μια συγκεκριμένη κατηγορία, είναι απλά... Ομπλίκ. Κωμωδία χαρακτήρων, κοινωνικό δράμα, καυστική σάτιρα απέναντι στους πάντες και τα πάντα, κοινωνικοπολιτική αλληγορία, σουρεαλιστική περιπέτεια... τα πάντα όλα έχει ο μπαχτσές. Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα μπορεί να γράψει κανείς μια περίληψη που να δίνει μια ιδέα για την πλοκή και να βγάζει νόημα, οπότε δεν θα γράψω εγώ μια. Απλώς να περιμένετε ένα αρκετά τρελό και σε σημεία σουρεαλιστικό μυθιστόρημα, γεμάτο κουλές και μη καταστάσεις, διάφορους παράξενους και μη χαρακτήρες (μερικοί εκ των οποίων στα όρια της καρικατούρας), και ένα πραγματικά πολύ ωραίο, ευχάριστο και -γιατί όχι;- αναζωογονητικό χιούμορ, το οποίο εγγυημένα θα φτιάξει το κέφι του αναγνώστη, εκτός και αν από τη φύση του είναι μουρτζούφλης, οπότε έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει γιατρειά. Και, βέβαια, ένα βιβλίο μπορείς να το διαβάσεις όποια εποχή θέλεις και σε όποιο σημείο σε βολεύει, όμως θα έλεγα ότι πολλά βιβλία είναι... εποχιακά, και αυτό αυτό προτείνεται εκατό τοις εκατό σαν ένα καλοκαιρινό ανάγνωσμα με συνοδεία κρύας μπύρας ή δροσιστικών αναψυκτικών, ίσως σε κάποια παραλία (πάντα υπό σκιά). Ασυζητητί είναι από τις ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής αναγνωστικής χρονιάς, που για λεπτομέρειες δεν τσιμπάει πέμπτο αστεράκι από μένα στο Goodreads (δεν θα ήθελα να αδικήσω άλλα βιβλία, όσο ωραία και αν πέρασα με αυτό). Και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα προμηθευτώ τα άλλα βιβλία του Λάζαρου Αλεξάκη, που έχουν κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Mamaya...
February 18, 2023
Εντάξει!
Τι βιβλιάρα ήταν αυτή - πόσο σοβαρά αστείο και ταυτόχρονα αστεία σοβαρό - πόσο γέλιο έκανα, πόσος καφές βγήκε από τη μύτη προσπαθώντας να πνίξω τα χάχανα, πόσα προβλήματα και πόσες αλήθειες ειδωμένες υπό την επήρεια Σαβότκας και Περίπου Τσάι, πόσο τρολάρισμα όλης αυτής της καθημερινής τρέλας, τι φοβεροί χαρακτήρες, τι τύπος αυτή η Φρανσουάζ!
Ιδιαίτερα κρέντιτς, οπωσδήποτε στον μπουνταλά ❤️και τη βασίλισσα 😍του δημαρχείου-διαβάστε το οπωσδήποτε, βρείτε το και καταβροχθίστε το με μια τηγανιά σαμπατάτες από δίπλα. Ειλικρινά θα δείτε τη ζωή με άλλα μάτια. Happy birthday everyone! 🎉🎂🎊😂😂😂
5/5
Τι βιβλιάρα ήταν αυτή - πόσο σοβαρά αστείο και ταυτόχρονα αστεία σοβαρό - πόσο γέλιο έκανα, πόσος καφές βγήκε από τη μύτη προσπαθώντας να πνίξω τα χάχανα, πόσα προβλήματα και πόσες αλήθειες ειδωμένες υπό την επήρεια Σαβότκας και Περίπου Τσάι, πόσο τρολάρισμα όλης αυτής της καθημερινής τρέλας, τι φοβεροί χαρακτήρες, τι τύπος αυτή η Φρανσουάζ!
Ιδιαίτερα κρέντιτς, οπωσδήποτε στον μπουνταλά ❤️και τη βασίλισσα 😍του δημαρχείου-διαβάστε το οπωσδήποτε, βρείτε το και καταβροχθίστε το με μια τηγανιά σαμπατάτες από δίπλα. Ειλικρινά θα δείτε τη ζωή με άλλα μάτια. Happy birthday everyone! 🎉🎂🎊😂😂😂
5/5
October 4, 2024
Κάπου στην άκρη της Γαλλίας βρίσκεται το Ομπλίκ. Μπορεί και όχι!
Ενα μικρό νησί ξεχασμένο από Θεό και ανθρώπους που φαντάζει ιδανικό αν θες να μονάσεις, να μη σε βρει κανείς, να ησυχάσεις απο ολους, να κρυφτείς αν σε κυνηγάει η CIA το FBI, να πας να διαλογιστείς, να βρεις τον εαυτό σου, η ακόμα και να τον χάσεις. Σίγουρα φαντάζει παράδεισος! Και θα ήταν αν το πέλαγος του Ιρουάζ δεν ξέβραζε στις ακτες του Ομπλικ τεράστια κίτρινα γλιτσερά και βρωμερά φύκια.
Ω Θεοι τι θα τα τα κάνουμε τόσα φύκια; Θα τα βράσετε και θα πιείτε το ζουμί τους, θα απαντούσε κάποιος! Ίου... Τι θα γίνει όμως όταν για μέρες λόγω απαγορευτικού το νησί ξεμένει; Θα πορεύεται με ό,τι έχει. Φύκια.
Η Φρανσουάζ δαιμόνια ρεπόρτερ, ταλαιπωρη ηρωίδα, μα και τόσο ακαταμάχητη συνάμα πνίγει τον πόνο της στη Σαβότκα. Φτιαγμένη από φύκια φυσικά.
Ο δήμαρχος συνοδεύει τα κρακεράκια του με Σατυρί, και οι υπόλοιποι κάτοικοι πίνουν τα κρύα απογεύματα του χειμώνα Περίπουτσάι .
Και η ζωή κυλά ήρεμα στο Ομπλικ μέχρι που ο κύριος Φλοριάν 82 Μαϊων αποφασίζει να γιορτάζει τα γενέθλια του κάθε τρεις και λίγο. Οι λιγοστες προμήθειες του νησιού αρχίζουν να μειώνονται επικίνδυνα και τότε ξεκινάει το πανηγύρι. Πεινασμένοι αποκλεισμένοι κάτοικοι κάνουν επιδρομές σε ανοιχτά και κλειστά καταστήματα και στο Ομπλικ εκτυλίσσονται σκηνές απείρου κάλλους. Και κει που ξεκαρδίζεσαι με τις σκηνές και τους ευφάνταστους διαλόγους το πράγμα αγριεύει.
Μπαίνει στη μέση η εκκλησία και γίνεται το μάλε βράσε.
Οι σκηνές είναι ολοζώντανες σαν να ξεπηδούν από ταινία, οι ήρωες διαλεχτοί. Το χιούμορ βγαίνει αβίαστα. Πραγματικά το διασκέδασα.
Πέρα από αυτό όμως είναι ένα βιβλίο που σε βάζει να σκεφτείς. Πως θα επιβίωσεις χωρίς τα βασικά αγαθά; Τι θα συμβεί αν ξαφνικά πέσει η σελίδα σου ή χαθεί το ίντερνετ; Πως θα ζούσες σε ένα ερείπιο, χωρίς νερό και ρεύμα παρέα με ένα σκύλο;
Τι θα έκανες αν ήσουν άθεος και για να μπορείς να έχεις ένα μπούτι κοτοπούλου να φας θα έπρεπε να πιστέψεις;
Οι απαντήσεις στο Ομπλίκ!
Ενα μικρό νησί ξεχασμένο από Θεό και ανθρώπους που φαντάζει ιδανικό αν θες να μονάσεις, να μη σε βρει κανείς, να ησυχάσεις απο ολους, να κρυφτείς αν σε κυνηγάει η CIA το FBI, να πας να διαλογιστείς, να βρεις τον εαυτό σου, η ακόμα και να τον χάσεις. Σίγουρα φαντάζει παράδεισος! Και θα ήταν αν το πέλαγος του Ιρουάζ δεν ξέβραζε στις ακτες του Ομπλικ τεράστια κίτρινα γλιτσερά και βρωμερά φύκια.
Ω Θεοι τι θα τα τα κάνουμε τόσα φύκια; Θα τα βράσετε και θα πιείτε το ζουμί τους, θα απαντούσε κάποιος! Ίου... Τι θα γίνει όμως όταν για μέρες λόγω απαγορευτικού το νησί ξεμένει; Θα πορεύεται με ό,τι έχει. Φύκια.
Η Φρανσουάζ δαιμόνια ρεπόρτερ, ταλαιπωρη ηρωίδα, μα και τόσο ακαταμάχητη συνάμα πνίγει τον πόνο της στη Σαβότκα. Φτιαγμένη από φύκια φυσικά.
Ο δήμαρχος συνοδεύει τα κρακεράκια του με Σατυρί, και οι υπόλοιποι κάτοικοι πίνουν τα κρύα απογεύματα του χειμώνα Περίπουτσάι .
Και η ζωή κυλά ήρεμα στο Ομπλικ μέχρι που ο κύριος Φλοριάν 82 Μαϊων αποφασίζει να γιορτάζει τα γενέθλια του κάθε τρεις και λίγο. Οι λιγοστες προμήθειες του νησιού αρχίζουν να μειώνονται επικίνδυνα και τότε ξεκινάει το πανηγύρι. Πεινασμένοι αποκλεισμένοι κάτοικοι κάνουν επιδρομές σε ανοιχτά και κλειστά καταστήματα και στο Ομπλικ εκτυλίσσονται σκηνές απείρου κάλλους. Και κει που ξεκαρδίζεσαι με τις σκηνές και τους ευφάνταστους διαλόγους το πράγμα αγριεύει.
Μπαίνει στη μέση η εκκλησία και γίνεται το μάλε βράσε.
Οι σκηνές είναι ολοζώντανες σαν να ξεπηδούν από ταινία, οι ήρωες διαλεχτοί. Το χιούμορ βγαίνει αβίαστα. Πραγματικά το διασκέδασα.
Πέρα από αυτό όμως είναι ένα βιβλίο που σε βάζει να σκεφτείς. Πως θα επιβίωσεις χωρίς τα βασικά αγαθά; Τι θα συμβεί αν ξαφνικά πέσει η σελίδα σου ή χαθεί το ίντερνετ; Πως θα ζούσες σε ένα ερείπιο, χωρίς νερό και ρεύμα παρέα με ένα σκύλο;
Τι θα έκανες αν ήσουν άθεος και για να μπορείς να έχεις ένα μπούτι κοτοπούλου να φας θα έπρεπε να πιστέψεις;
Οι απαντήσεις στο Ομπλίκ!
March 26, 2023
Εξαιρετικα ευφυες βιβλιο.....
Μια αναλυση της ανθρωπινης ψυχολογιας με χιουμορ καυστικο...
Μεγαλες αληθειες ...
Εβιβα με ενα ποτηρι σαβοτκα ή περιπου τσαι...
Μια αναλυση της ανθρωπινης ψυχολογιας με χιουμορ καυστικο...
Μεγαλες αληθειες ...
Εβιβα με ενα ποτηρι σαβοτκα ή περιπου τσαι...
May 26, 2023
Το Ομπλίκ δεν είναι ένα απλώς βιβλίο με καυστικό χιούμορ αλλά μια αλληγορία, ένα σκοτεινό παραμύθι για το που μπορεί να οδήγηση η καταπίεση, η έλλειψη των απαραίτητων αγαθών, η εκπαίδευση της σκέψης και η βαρεμάρα. Είναι ένα παραμύθι για ήρωες και Δον Κιχωτες, για μυστικά και ανταρτοπολεμο. Μιλάει για την ενηλικίωση και εσωτερική ανανέωση προς το καλύτερο ή χειρότερο εαυτό μας. Γι' αυτό που είμαστε και αυτό που πιστεύουμε ότι είμαστε.
Στην τελική είναι ένα παιχνίδι σκάκι που παίζεται από αυτούς που θα το καταλάβουν και θα προσπαθήσουν να το μάθουν και από τα πιόνια που δεν θα πάρουν χαμπάρι τίποτα και θα συνεχίσουν την ζωή τους.
Η πολιτική, ο κλήρος και η κοινή γνώμη σε ένα γαϊτανάκι χωρίς νικητές
Στην τελική είναι ένα παιχνίδι σκάκι που παίζεται από αυτούς που θα το καταλάβουν και θα προσπαθήσουν να το μάθουν και από τα πιόνια που δεν θα πάρουν χαμπάρι τίποτα και θα συνεχίσουν την ζωή τους.
Η πολιτική, ο κλήρος και η κοινή γνώμη σε ένα γαϊτανάκι χωρίς νικητές
August 21, 2020
Ο τίτλος του βιβλίου Ομπλίκ - όπως μας εξηγεί ο συγγραφέας - προέκυψε από το γαλλικό Oblique και το βρετανικό Bleak. Λοξός, στραβός - ψυχρός, γυμνός και έρημος.
Το Ομπλίκ εξελίσσεται σε ένα μικρό και σχετικά έρημο τόπο και το περιεχόμενό του είναι οπωσδήποτε λοξό και στραβό, αλλά καθόλου ψυχρό και γυμνό. Σε ένα ήσυχο και απομονωμένο νησάκι στη θάλασσα της Μάγχης, χωρίς offshore και ξενοδοχεία, αλλά με πολλά φύκια και κυρίως ηλικιωμένους κατοίκους, ο Αλεξάκης ταράζει τη βαρετή κανονικότητα και καθημερινότητα με μερικά τυχαία και άκρως ενδιαφέροντα γεγονότα. Σε σχεδόν 220 σελίδες καταφέρνει να χωρέσει συμπαθείς ογδοντάχρονους με υποβόσκουσα άνοια, διαβολικούς παπάδες, αυτοεξόριστες, στρατευμένες δημοσιογράφους, γάτες με φονικά ένστικτα, Citroen DS, Renault Alpine, Ural με καλάθι, κυβερνητικούς πράκτορες, πληρωμένους δολοφόνους, φουρνάρηδες και ζαχαροπλάστες, πόρνες και κυνηγούς ποδοσφαιρικών ταλέντων.
Με έντονη δράση, ανελέητα κυνηγητά και ταυτόχρονα λόγο που ισορροπεί εξαιρετικά το slang με το λογοτεχνικό ύφος, ο Αλεξάκης δίνει ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα, γρήγορα (μεγάλο συν για εμένα) και προσφέρει ουσία και ευχαρίστηση. Εμφανής επιρροή του είναι ο τεράστιος Rene Goscinny (Asterix, Lucky Luke, Petit Nicolas και τόσο ακόμα), τον οποίον ο συγγραφέας έχει μελετήσει προσεκτικά και έχει ενσωματώσει αρμονικά στο δικό του έργο. Τέλος, παρότι γνωστός μηχανόβιος, κάγκουρας και εραστής των ωραίων οχημάτων, ο συγγραφέας δεν έχει παρασυρθεί να κάνει το βιβλίο Top Gear και Two Wheels Only, αλλά περιγράφει τα συγκεκριμένα του πάθη στο κείμενο όπου και όσο χρειάζεται.
Το Ομπλίκ είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο, αναπάντεχο και ισορροπημένο βιβλίο, που έχει κάτι για όλους. Ρόδα, τσάντα και κοπάνα και μαρσάρω τη Husqvarna λοιπόν, αναμένοντας το επόμενο πόνημα του Λάζαρου Αλεξάκη.
Το Ομπλίκ εξελίσσεται σε ένα μικρό και σχετικά έρημο τόπο και το περιεχόμενό του είναι οπωσδήποτε λοξό και στραβό, αλλά καθόλου ψυχρό και γυμνό. Σε ένα ήσυχο και απομονωμένο νησάκι στη θάλασσα της Μάγχης, χωρίς offshore και ξενοδοχεία, αλλά με πολλά φύκια και κυρίως ηλικιωμένους κατοίκους, ο Αλεξάκης ταράζει τη βαρετή κανονικότητα και καθημερινότητα με μερικά τυχαία και άκρως ενδιαφέροντα γεγονότα. Σε σχεδόν 220 σελίδες καταφέρνει να χωρέσει συμπαθείς ογδοντάχρονους με υποβόσκουσα άνοια, διαβολικούς παπάδες, αυτοεξόριστες, στρατευμένες δημοσιογράφους, γάτες με φονικά ένστικτα, Citroen DS, Renault Alpine, Ural με καλάθι, κυβερνητικούς πράκτορες, πληρωμένους δολοφόνους, φουρνάρηδες και ζαχαροπλάστες, πόρνες και κυνηγούς ποδοσφαιρικών ταλέντων.
Με έντονη δράση, ανελέητα κυνηγητά και ταυτόχρονα λόγο που ισορροπεί εξαιρετικά το slang με το λογοτεχνικό ύφος, ο Αλεξάκης δίνει ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα, γρήγορα (μεγάλο συν για εμένα) και προσφέρει ουσία και ευχαρίστηση. Εμφανής επιρροή του είναι ο τεράστιος Rene Goscinny (Asterix, Lucky Luke, Petit Nicolas και τόσο ακόμα), τον οποίον ο συγγραφέας έχει μελετήσει προσεκτικά και έχει ενσωματώσει αρμονικά στο δικό του έργο. Τέλος, παρότι γνωστός μηχανόβιος, κάγκουρας και εραστής των ωραίων οχημάτων, ο συγγραφέας δεν έχει παρασυρθεί να κάνει το βιβλίο Top Gear και Two Wheels Only, αλλά περιγράφει τα συγκεκριμένα του πάθη στο κείμενο όπου και όσο χρειάζεται.
Το Ομπλίκ είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο, αναπάντεχο και ισορροπημένο βιβλίο, που έχει κάτι για όλους. Ρόδα, τσάντα και κοπάνα και μαρσάρω τη Husqvarna λοιπόν, αναμένοντας το επόμενο πόνημα του Λάζαρου Αλεξάκη.
October 3, 2023
Το να περιγράψεις το Ομπλίκ δεν είναι απολύτως εύκολο, καθώς είναι ένα πολυεπίπεδο βιβλίο.
Όπως και η πανίδα του μικρού γαλατικού νησιού του τ��τλου, το βιβλίο αποτελεί υβρίδιο πολλών ειδών (είναι σανκωμωδία, σανσάτιρα, σανπαλπ, σανδυστοπία κλπ), όμως καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα σε κάθε ιδιότητα με άνεση και να μην κουράσει τον αναγνώστη στιγμή. Πραγματικά εξαιρετικό.
Όπως και η πανίδα του μικρού γαλατικού νησιού του τ��τλου, το βιβλίο αποτελεί υβρίδιο πολλών ειδών (είναι σανκωμωδία, σανσάτιρα, σανπαλπ, σανδυστοπία κλπ), όμως καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα σε κάθε ιδιότητα με άνεση και να μην κουράσει τον αναγνώστη στιγμή. Πραγματικά εξαιρετικό.
August 12, 2024
Όλο το θέμα είναι να μπεις,να καταλάβεις τον κόσμο που έχει στο μυαλό του ο Αλεξάκης.Έναν κόσμο περίεργο για τους περισσότερους αλλά μαγικό για τους υπόλοιπους,έναν κόσμο που δε χρειάζεται ρε αδερφέ να τα παίρνεις και όλα τοις μετρητοίς,απλά μπαίνεις και απολαμβάνεις.
Υ.Γ έχω φάει τον τόπο στα maps να βρω το Ομπλικ,έκανα και γω το λάθος να σκεφτώ με κάποια «λογική» ότι διαβάζω:)
Υ.Γ έχω φάει τον τόπο στα maps να βρω το Ομπλικ,έκανα και γω το λάθος να σκεφτώ με κάποια «λογική» ότι διαβάζω:)
August 18, 2020
Ξεκίνησα να διαβάσω το "Ομπλίκ" με απαράμιλλο ενδιαφέρον. Η ιστορία ουσιαστικά μπορούμε να πούμε ότι χωρίζεται σε 3 μέρη. Εκεί που με έχασε το βιβλίο κάπως ήταν η μετάβαση από το 1ο στο 3ο μέρος. Θα εξηγήσω τι εννοώ αλλά ας πούμε πρώτα τα θετικά.
+ Απίστευτη αποτύπωση της ιστορίας και μοναδική γραφή. Με κέρδισε η λεπτομέρεια του βιβλίου.
+ Το πρώτο μέρος του βιβλίου πραγματικά δεν μου θύμισε κανένα άλλο βιβλίο, κάτι που είναι πολύ δύσκολο στις ημέρες μας.
+ Καλή αποτύπωση του πρωταγωνιστή (Φρανσουάζ)
***SPOILERS*** ***SPOILERS*** ***SPOILERS*** ***SPOILERS***
-Δεν μου άρεσε καθόλου το πως περάσαμε από το "πάρτι διαρκείας" στον supervillain παπά και μετά στην Φρανσουάζ που θύμισε John Rambo στο First Blood. Ίσως φταίει η διάρκεια του βιβλίου καθώς έγινε ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ απότομα. Χρειαζόταν τουλάχιστον άλλες 200 σελίδες κατά την γνώμη μου για να γίνει αυτή η μετάβαση. Ενώ διάβαζα δηλαδή για τις ελλείψεις των αγαθών που φυσιολογικά υπήρχαν, ξαφνικά μου πετάχτηκε ο παπάς που είχε το μυστικό σχέδιο να τα κονομήσει και ομολογώ πως χρειάστηκε να ξαναδιαβασω κάποιες σελίδες να δω αν παρέλειψα κάτι. Με την Φρανσουάζ που τα πήρε στο κρανίο και έγινε τρομοκράτης, δεν ένιωσα το ίδιο γιατί ο συγγραφέας μπόρεσε και έκανε το απαραίτητο build up κατά την διάρκεια του βιβλίου. Για να συνοψίσω θα μπορούσε η ιστορία να είχε δέσει καλύτερα ή το βιβλίο να είχε παραλείψει εντελώς το κομμάτι με τα γενέθλια(που όμως καταλαβαίνω ήταν η αφορμή για να πυροδοτήσει τα πάντα) και να είχε αρχίσει εντελώς διαφορετικά.
- Το side plot με τον manager της PSG νομίζω ήταν αχρείαστο.
- Το πως έγινε viral το νησί ήταν plot convenience.
Το πρώτο ‘-‘ ηταν ο κύριος λόγος που του εβαλα 3/5.
***END OF SPOILERS*** ***END OF SPOILERS*** ***END OF SPOILERS***
Συνοψίζοντας ήταν ένα ευχάριστο βιβλίο άνω του μέσου όρου που εάν πρόσεχε το βασικό flaw ή ήταν αρκετά μεγαλύτερο θα γινόταν bestseller.
Τελική βαθμολογία: 3/5.
Μήνυμα προς τον συγγραφέα: Λάζαρε, σκέψου να γράψεις κάποιο βιβλίο αστυνομικό. Νομίζω πως θα μπορούσες να διαπρέψεις.
+ Απίστευτη αποτύπωση της ιστορίας και μοναδική γραφή. Με κέρδισε η λεπτομέρεια του βιβλίου.
+ Το πρώτο μέρος του βιβλίου πραγματικά δεν μου θύμισε κανένα άλλο βιβλίο, κάτι που είναι πολύ δύσκολο στις ημέρες μας.
+ Καλή αποτύπωση του πρωταγωνιστή (Φρανσουάζ)
***SPOILERS*** ***SPOILERS*** ***SPOILERS*** ***SPOILERS***
-Δεν μου άρεσε καθόλου το πως περάσαμε από το "πάρτι διαρκείας" στον supervillain παπά και μετά στην Φρανσουάζ που θύμισε John Rambo στο First Blood. Ίσως φταίει η διάρκεια του βιβλίου καθώς έγινε ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ απότομα. Χρειαζόταν τουλάχιστον άλλες 200 σελίδες κατά την γνώμη μου για να γίνει αυτή η μετάβαση. Ενώ διάβαζα δηλαδή για τις ελλείψεις των αγαθών που φυσιολογικά υπήρχαν, ξαφνικά μου πετάχτηκε ο παπάς που είχε το μυστικό σχέδιο να τα κονομήσει και ομολογώ πως χρειάστηκε να ξαναδιαβασω κάποιες σελίδες να δω αν παρέλειψα κάτι. Με την Φρανσουάζ που τα πήρε στο κρανίο και έγινε τρομοκράτης, δεν ένιωσα το ίδιο γιατί ο συγγραφέας μπόρεσε και έκανε το απαραίτητο build up κατά την διάρκεια του βιβλίου. Για να συνοψίσω θα μπορούσε η ιστορία να είχε δέσει καλύτερα ή το βιβλίο να είχε παραλείψει εντελώς το κομμάτι με τα γενέθλια(που όμως καταλαβαίνω ήταν η αφορμή για να πυροδοτήσει τα πάντα) και να είχε αρχίσει εντελώς διαφορετικά.
- Το side plot με τον manager της PSG νομίζω ήταν αχρείαστο.
- Το πως έγινε viral το νησί ήταν plot convenience.
Το πρώτο ‘-‘ ηταν ο κύριος λόγος που του εβαλα 3/5.
***END OF SPOILERS*** ***END OF SPOILERS*** ***END OF SPOILERS***
Συνοψίζοντας ήταν ένα ευχάριστο βιβλίο άνω του μέσου όρου που εάν πρόσεχε το βασικό flaw ή ήταν αρκετά μεγαλύτερο θα γινόταν bestseller.
Τελική βαθμολογία: 3/5.
Μήνυμα προς τον συγγραφέα: Λάζαρε, σκέψου να γράψεις κάποιο βιβλίο αστυνομικό. Νομίζω πως θα μπορούσες να διαπρέψεις.
March 27, 2023
Το Ομπλίκ είναι ένα μικρό άγονο νησάκι, κάπου κοντά στη Γαλλία, με ιδιαίτερους κατοίκους που προσπαθούν με ευφάνταστους τρόπους να αντιμετωπίσουν προβλήματα σίτισης και επιβίωσης σε αυτό. Τα πάντα στο νησί κυλούν ήρεμα, μέχρι που κάποιοι αποφασίζουν ότι θα ήταν πολύ καλύτερα να γιορτάζονται στο εξής τα Ξαφνικά Γενέθλια, αντί για τα κανονικά. Και έτσι μετά από μια σειρά απίστευτων γεγονότων, το Ομπλίκ, από ένα ξεχασμένο μέρος μετατρέπεται στο κέντρο του ενδιαφέροντος.
Μα τι υπέροχο βιβλίο! Εξαιρετική γραφή, ευχάριστη, με μπόλικο χιούμορ, σε κάνει να μη θέλεις να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου.
Ένα μικρό διαμαντάκι, κυριολεκτικά!
5/5
Μα τι υπέροχο βιβλίο! Εξαιρετική γραφή, ευχάριστη, με μπόλικο χιούμορ, σε κάνει να μη θέλεις να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου.
Ένα μικρό διαμαντάκι, κυριολεκτικά!
5/5
August 14, 2020
Η περίληψη δεν μετρά από τη στιγμή που αρχίζεις να το διαβάζεις. Από την αρχή δε φαντάζεσαι τι μπορεί να συμβεί. Έπειτα, αυτές οι περιγραφές που θα μπορούσαν άνετα να σχηματίσουν πλήρεις εικόνες από κόμιξ ή κινούμενα σχέδια ή ακόμα και θεατρική παράσταση, με την παραμικρή τους λεπτομέρεια σε βάζουν μέσα στο κείμενο, όπως πολύ σπάνια συμβαίνει πλέον στην ελληνική λογοτεχνία.
Το θέμα του είναι πάντα επίκαιρο, πιάνει πολλά σημεία της ζωής μας, ενώ οι χαρακτήρες μοιάζουν με καρικατούρες των πιο βασικών παικτών στη ζωή μας.
Συγχαρητήρια!
Εάν βγει και δεύτερο βιβλίο, θα είμαι η πρώτη που θα το πάρω.
Μέχρι τότε, να το διαβάσετε όλοι!
Το θέμα του είναι πάντα επίκαιρο, πιάνει πολλά σημεία της ζωής μας, ενώ οι χαρακτήρες μοιάζουν με καρικατούρες των πιο βασικών παικτών στη ζωή μας.
Συγχαρητήρια!
Εάν βγει και δεύτερο βιβλίο, θα είμαι η πρώτη που θα το πάρω.
Μέχρι τότε, να το διαβάσετε όλοι!
August 29, 2020
Γέλασα (πολύ),με πήραν τα ζουμιά-κανάγια μας το φύλαγες για το τέλος.Ήμουν πεπεισμένος ότι η Αντελίν ήμουν εγώ ώσπου ο Αντουάν ψιθύρησε "Τσοκολάτο,πορ φαβόρ" και έγινα κι εγώ Αντουάν.Ευχαριστούμε Λάζαρε!
July 22, 2023
3,5/5*
Σε ενα αποκομμένο νησί με 150 μόνιμους κατοίκους, οι κάτοικοι έχουν προσαρμοστεί στις δύσκολες συνθήκες του νησιού, καθώς είναι σχεδόν απροσπέλαστο εξαιτίας των καιρικών συνθηκών, ζουν με εγκράτεια, με σύνεση και μάλλον βαρετά, έχουν καλλιεργήσει μέχρι και δικά τους προϊόντα διατροφής (σαπατατα, σαπσομι, σατυρι, σαβοτκα, περιπου τσάι,κλπ) για τις δύσκολες περιόδους.
Η ιστορία και όλη της η παράνοια ξεκίνησε από μια απόφαση να γιορταζονται γενέθλια των κατοίκων του νησιού οποτε να 'ναι και όσες φορές να'ναι. Όμως λόγω του απροσπέλαστου του νησιού, μετά από τόσα πάρτι γενεθλίων, καποια στιγμή οι προμήθειες εξαντλούνται....
Τότε τι γίνεται?🤔
Το έλα να δεις! 😱
Τα μυστικά βγαίνουν στη φόρα, ο άνθρωπος γίνεται θηρίο ανημερο, γεγονότα διαφορα που αντικατοπτρίζουν μια μικρή κοινωνία σε πλήρη αποσάθρωση🤨.
Τι κοινό έχουν
-Μια δυναμική δημοσιογράφος
-Ένας εν δυνάμει δημοσιογράφος
-Ένας αδίστακτος και άπληστος παπάς
-Μια σαστρολογος μπορεί και σαμαντισσα
-Ένας σακυβερνητικος εκπρόσωπος
-Μια πληρωμένη δολοφόνος σε σασύνταξη
?
μα είναι φως φανάρι....είναι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού 😳
Υπάρχουν κάποια κενά στην ιστορία και τη ροή της, η ιστορία είναι λίγο τραβηγμένη απ' τα μαλλιά αλλά είναι ευφυέστατη και με μπόλικο γέλιο. Θα ήθελα επίσης να μαθω περισσότερα για κάποιους χαρακτήρες και όχι απλά να γίνει ένα "πέρασμα" τους.
Ενα αλληγορικό κείμενο με καυστικό χιούμορ που αναδεικνύει τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ψυχής όταν αυτή βιώνει τη στέρηση βασικων αγαθών (υλικών και μη).
Γρήγορες εναλλαγές σκηνικών, σχεδόν κινηματογραφικές, ιδανικές πάντως για κόμικ.
Σαν να διαβάζεις Αστερίξ & Οβελίξ με λίγες δόσεις Τζων Γκρηκ όπου εμφανίζονται γκεστ σταρς ο Φαντομας και ο Hell rider......
προτείνεται λοιπόν για καλοκαιρινές αναγνώσεις!
Σε ενα αποκομμένο νησί με 150 μόνιμους κατοίκους, οι κάτοικοι έχουν προσαρμοστεί στις δύσκολες συνθήκες του νησιού, καθώς είναι σχεδόν απροσπέλαστο εξαιτίας των καιρικών συνθηκών, ζουν με εγκράτεια, με σύνεση και μάλλον βαρετά, έχουν καλλιεργήσει μέχρι και δικά τους προϊόντα διατροφής (σαπατατα, σαπσομι, σατυρι, σαβοτκα, περιπου τσάι,κλπ) για τις δύσκολες περιόδους.
Η ιστορία και όλη της η παράνοια ξεκίνησε από μια απόφαση να γιορταζονται γενέθλια των κατοίκων του νησιού οποτε να 'ναι και όσες φορές να'ναι. Όμως λόγω του απροσπέλαστου του νησιού, μετά από τόσα πάρτι γενεθλίων, καποια στιγμή οι προμήθειες εξαντλούνται....
Τότε τι γίνεται?🤔
Το έλα να δεις! 😱
Τα μυστικά βγαίνουν στη φόρα, ο άνθρωπος γίνεται θηρίο ανημερο, γεγονότα διαφορα που αντικατοπτρίζουν μια μικρή κοινωνία σε πλήρη αποσάθρωση🤨.
Τι κοινό έχουν
-Μια δυναμική δημοσιογράφος
-Ένας εν δυνάμει δημοσιογράφος
-Ένας αδίστακτος και άπληστος παπάς
-Μια σαστρολογος μπορεί και σαμαντισσα
-Ένας σακυβερνητικος εκπρόσωπος
-Μια πληρωμένη δολοφόνος σε σασύνταξη
?
μα είναι φως φανάρι....είναι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού 😳
Υπάρχουν κάποια κενά στην ιστορία και τη ροή της, η ιστορία είναι λίγο τραβηγμένη απ' τα μαλλιά αλλά είναι ευφυέστατη και με μπόλικο γέλιο. Θα ήθελα επίσης να μαθω περισσότερα για κάποιους χαρακτήρες και όχι απλά να γίνει ένα "πέρασμα" τους.
Ενα αλληγορικό κείμενο με καυστικό χιούμορ που αναδεικνύει τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ψυχής όταν αυτή βιώνει τη στέρηση βασικων αγαθών (υλικών και μη).
Γρήγορες εναλλαγές σκηνικών, σχεδόν κινηματογραφικές, ιδανικές πάντως για κόμικ.
Σαν να διαβάζεις Αστερίξ & Οβελίξ με λίγες δόσεις Τζων Γκρηκ όπου εμφανίζονται γκεστ σταρς ο Φαντομας και ο Hell rider......
προτείνεται λοιπόν για καλοκαιρινές αναγνώσεις!
August 27, 2022
Όπως είπε και ο αγαπημένος μου βιβλιοπώλης που μου το πρότεινε " ο ορισμός του καλοκαιρινού βιβλίου".
August 18, 2020
Ατμοσφαιρικό, μυστηριώδες, ξεκαρδιστικό. Αυτό είναι το Ομπλίκ. Ένα αμάλγαμα δοσμένο με τέτοια λογοτεχνική αρτιότητα που το καθιστά ακατόρθωτο να αποτύχει.
Το εν λόγω βιβλίο διηγείται την ιστορία του απομονωμένου, δυσπρόσιτου Ομπλίκ, ενός νησιού στα δυτικά παράλια της Γαλλίας, που για πολλοστή φορά οδηγείται στον αποκλεισμό λόγω των αντίξοων καιρικών συνθηκών της θάλασσας του Ιρουάζ. Ωστόσο αυτή τη φορά η κατάσταση είναι διαφορετική, καθώς μια σειρά τραγελαφικών γεγονότων οδηγεί στην ανεξέλεγκτη εξάντληση των προμηθειών του ήδη άγονου και αφιλόξενου νησιού. Η κλιμακούμενη κρίση οδηγεί σταδιακά στην αποσταθεροποίηση της κατά τα άλλα φιλήσυχης τοπικής κοινωνίας, ξεδιπλώνοντας έτσι πτυχές της που μέχρι τότε ηταν άγνωστες, και δίνοντας τόπο σε χαρακτήρες με αμφίβολες προθέσεις.
Το Ομπλίκ είναι ένα βιβλίο στο οποίο η ατμοσφαιρική διήγηση, με ποιητικές πολλές φορές προεκτάσεις, εναλλάσσεται με το λιτό, αδίστακτο χιούμορ του συγγραφέα, δημιουργώντας ένα μείγμα που κρατάει τον ��ναγνώστη συνεχώς σε "επιφυλακή" για τη συνέχεια. Με ευθύτητα και χωρις περιστροφές τον ξεναγεί στο απόμερο νησί, τους παράξενους και συνάμα αξιαγάπητους κατοίκους, που ομως μερικές φορές εύχεσαι να τους γνώριζες λίγο καλύτερα. Οι απολαυστικές περιγραφές και οι μικρές ιστορίες που παρεμβάλλονται των βασικών γεγονότων δίνουν χρώμα και βάθος στη διήγηση, αφήνοντας ωστόσο στον αναγνώστη την επιθυμία για περισσότερα. Το "ταξίδι" φτάνει στο τέλος του καταλήγοντας με (ίσως υπερβολικά) ξεκάθαρο τρόπο στο απόσταγμα της ιστορίας, που παρότι πλαισιωμένο με χιούμορ παραμένει ανατριχιαστικά διαχρονικό.
Ένα βιβλίο εξαιρετικά απολαυστικό και ευανάγνωστο, που δεν μπορεί παρά να σε αφήσει με χαμόγελο κάθε φορά που το κλείνεις. Δεν προσποιείται και δεν διστάζει να πει αυτό που θέλει. Ένα βιβλίο που δεν παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά, και ούτε το ενδιαφέρει στο κάτω κάτω. Ένα βιβλίο που διαβάζεται...σανερό! Αυτό είναι το Ομπλίκ.
Το εν λόγω βιβλίο διηγείται την ιστορία του απομονωμένου, δυσπρόσιτου Ομπλίκ, ενός νησιού στα δυτικά παράλια της Γαλλίας, που για πολλοστή φορά οδηγείται στον αποκλεισμό λόγω των αντίξοων καιρικών συνθηκών της θάλασσας του Ιρουάζ. Ωστόσο αυτή τη φορά η κατάσταση είναι διαφορετική, καθώς μια σειρά τραγελαφικών γεγονότων οδηγεί στην ανεξέλεγκτη εξάντληση των προμηθειών του ήδη άγονου και αφιλόξενου νησιού. Η κλιμακούμενη κρίση οδηγεί σταδιακά στην αποσταθεροποίηση της κατά τα άλλα φιλήσυχης τοπικής κοινωνίας, ξεδιπλώνοντας έτσι πτυχές της που μέχρι τότε ηταν άγνωστες, και δίνοντας τόπο σε χαρακτήρες με αμφίβολες προθέσεις.
Το Ομπλίκ είναι ένα βιβλίο στο οποίο η ατμοσφαιρική διήγηση, με ποιητικές πολλές φορές προεκτάσεις, εναλλάσσεται με το λιτό, αδίστακτο χιούμορ του συγγραφέα, δημιουργώντας ένα μείγμα που κρατάει τον ��ναγνώστη συνεχώς σε "επιφυλακή" για τη συνέχεια. Με ευθύτητα και χωρις περιστροφές τον ξεναγεί στο απόμερο νησί, τους παράξενους και συνάμα αξιαγάπητους κατοίκους, που ομως μερικές φορές εύχεσαι να τους γνώριζες λίγο καλύτερα. Οι απολαυστικές περιγραφές και οι μικρές ιστορίες που παρεμβάλλονται των βασικών γεγονότων δίνουν χρώμα και βάθος στη διήγηση, αφήνοντας ωστόσο στον αναγνώστη την επιθυμία για περισσότερα. Το "ταξίδι" φτάνει στο τέλος του καταλήγοντας με (ίσως υπερβολικά) ξεκάθαρο τρόπο στο απόσταγμα της ιστορίας, που παρότι πλαισιωμένο με χιούμορ παραμένει ανατριχιαστικά διαχρονικό.
Ένα βιβλίο εξαιρετικά απολαυστικό και ευανάγνωστο, που δεν μπορεί παρά να σε αφήσει με χαμόγελο κάθε φορά που το κλείνεις. Δεν προσποιείται και δεν διστάζει να πει αυτό που θέλει. Ένα βιβλίο που δεν παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά, και ούτε το ενδιαφέρει στο κάτω κάτω. Ένα βιβλίο που διαβάζεται...σανερό! Αυτό είναι το Ομπλίκ.
June 25, 2025
Τι να σχολιάσω για το Ομπλικ που να μην έχει ήδη αναφερθεί; Σε κάνει να δακρυσεις από τα γέλια , να προβληματιστείς , και να συγκινηθείς. Ξεκινάς την ανάγνωση με άπειρα γέλια και σίγουρα δε μπορείς να μαντέψεις τη συνέχεια.Σε σημεία νόμιζα οτι διαβαζα Τομ Ρομπινς. Θα θελα πολύ να γινόταν να κλείσω εισιτήριο για Ομπλικ , να δω όλα αυτά τα τρελά που περιγράφει ο Λάζαρος Αλεξάκης ! Ένα πράγμα μόνο με απογοήτευσε( αν και ήμουν σίγουρη από την αρχή ), διάβαζεται σε μια μέρα και η απόλαυση κρατάει τόσο λίγο!
June 11, 2022
Το πρώτο πράγμα που μπορεί να πει κανείς, είναι ότι το βιβλίο είναι έξυπνο.
Αυτό πηγάζει κυρίως από τη χειμαρρώδη φαντασία του συγγραφέα, που εισάγει (πραγματικά) πολλά επεισόδια και χαρακτήρες.
Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι είναι κάπως τετριμμένοι, προσωπικά με κέρδισαν περισσότεροι οι δεύτεροι χαρακτήρες - όπως γίνεται συχνά σε μια κωμική ιστορία.
Στα πρώτα κεφάλαια ο ασταμάτητος ρυθμός των αστείων (π.χ. σχετικά με τη φτωχή ποιότητα των πρώτων υλών στο Ομπλίκ) ίσως κουράζει και κάνει το βιβλίο να μοιάζει περισσότερο με φάρσα.
Από τη μέση και μετά, όπου η πλοκή "σοβαρεύει", αυτός ο ρυθμός αντίστοιχα ομαλοποιείται.
Η κύρια πλοκή, παρότι ολισθαίνει ελαφρώς στον επικίνδυνο δρόμο του διδακτισμού, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, και όχι προφανής τη στιγμή που ξεκινάει - σε αντίθεση με άλλα reviews προσωπικά βρήκα ιδανικό τόσο τον τρόπο με τον οποίο ξεκινάει, όσο και τη χρονική στιγμή.
Κυρίως όμως έχει καλά δουλεμένη κλιμάκωση, και πετυχαίνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη στα κρίσιμα σημεία.
Συνολικά νομίζω ότι είναι μια ιστορία που μοιάζει αρκετά με γαλλική κωμική ταινία, με τα θετικά και τα αρνητικά της.
Κάποιες τρύπες στην πλοκή, ορισμένα αστεία είναι εξωφρενικά και θα μπορούσαν να λείπουν, όμως κρατάει τον αναγνώστη, τον κάνει να πάρει το μέρος του "καλού" (παρότι αισθάνεσαι ότι κάνει πολύ "εύκολο") και τελικά είναι ευχάριστο και σε πολλά σημεία αστείο - κάτι καθόλου προφανές για κωμωδία, και ειδικά σε μέγεθος μυθιστορήματος.
Αυτό πηγάζει κυρίως από τη χειμαρρώδη φαντασία του συγγραφέα, που εισάγει (πραγματικά) πολλά επεισόδια και χαρακτήρες.
Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι είναι κάπως τετριμμένοι, προσωπικά με κέρδισαν περισσότεροι οι δεύτεροι χαρακτήρες - όπως γίνεται συχνά σε μια κωμική ιστορία.
Στα πρώτα κεφάλαια ο ασταμάτητος ρυθμός των αστείων (π.χ. σχετικά με τη φτωχή ποιότητα των πρώτων υλών στο Ομπλίκ) ίσως κουράζει και κάνει το βιβλίο να μοιάζει περισσότερο με φάρσα.
Από τη μέση και μετά, όπου η πλοκή "σοβαρεύει", αυτός ο ρυθμός αντίστοιχα ομαλοποιείται.
Η κύρια πλοκή, παρότι ολισθαίνει ελαφρώς στον επικίνδυνο δρόμο του διδακτισμού, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, και όχι προφανής τη στιγμή που ξεκινάει - σε αντίθεση με άλλα reviews προσωπικά βρήκα ιδανικό τόσο τον τρόπο με τον οποίο ξεκινάει, όσο και τη χρονική στιγμή.
Κυρίως όμως έχει καλά δουλεμένη κλιμάκωση, και πετυχαίνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη στα κρίσιμα σημεία.
Συνολικά νομίζω ότι είναι μια ιστορία που μοιάζει αρκετά με γαλλική κωμική ταινία, με τα θετικά και τα αρνητικά της.
Κάποιες τρύπες στην πλοκή, ορισμένα αστεία είναι εξωφρενικά και θα μπορούσαν να λείπουν, όμως κρατάει τον αναγνώστη, τον κάνει να πάρει το μέρος του "καλού" (παρότι αισθάνεσαι ότι κάνει πολύ "εύκολο") και τελικά είναι ευχάριστο και σε πολλά σημεία αστείο - κάτι καθόλου προφανές για κωμωδία, και ειδικά σε μέγεθος μυθιστορήματος.
April 2, 2023
Απρόσμενα όμορφο, ευφυές και διασκεδαστικό.
Το χιούμορ ιδιαίτερο και το πλαίσιο της ιστορίας αρκετά ενδιαφέρον.
Επιτέλους, ένα ελληνικό "pageturner" που διαβάζεται χωρίς μεγάλες απαιτήσεις και ενοχές.
Και, ίσως με ένα απ' τα καλύτερα εξώφυλλα των τελευταίων ετών.
Το χιούμορ ιδιαίτερο και το πλαίσιο της ιστορίας αρκετά ενδιαφέρον.
Επιτέλους, ένα ελληνικό "pageturner" που διαβάζεται χωρίς μεγάλες απαιτήσεις και ενοχές.
Και, ίσως με ένα απ' τα καλύτερα εξώφυλλα των τελευταίων ετών.
June 23, 2021
Μια περιπέτεια σε ένα αλόκοτο νησί. Ευχάριστη ανάγνωση με έξυπνο χιούμορ και επικές περιγραφές. Θα το ήθελα σε graphic novel κάποια στιγμή.
August 17, 2020
Ομπλίκ.... Αυτό ακριβώς! Θα μπορούσε σαν λέξη να χρησιμοποιείται για καταστάσεις περίεργες, απρόσμενες, αυτές που λες: δε γίνονται αυτά ρε φίλε..... Ή: ε δεν είναι δυνατόν....
Κι όμως όταν πάρεις και διαβάσεις το Ομπλίκ, θα δεις ότι όλα γίνονται.... Θα δεις πως το άγνωστο, γίνεται γνωστό, πως ο άνθρωπος γίνεται ζώο, πως ο ασήμαντος γίνεται σημαντικός..... Και άλλα τέτοια περίεργα!
Φαντάσου τώρα μέσα σ'ολα αυτά να βάλεις και δόσεις γέλιου.... Γίνεται? ΝΑΙ... ΣΤΟ ΟΜΠΛΊΚ ΓΊΝΕΤΑΙ!
Όμως αυτό που θα καταλάβεις στο τέλος είναι ότι όλοι παίρνουν αυτό που τους αξίζει.....!
Ο Λάζαρος έγραψε κάτι από το Λάζαρο.... Έχοντας διαβάσει προηγούμενη δουλειά του, αλλά και λόγω ελαφράς γνωριμίας, προσωπικά, διαβάζοντας έβαζα μια δόση Λάζαρου σε κάθε χαρακτήρα του βιβλίου. Είναι κι ένας λόγος που δύσκολα θα ενταχθεί σε μια κατηγορία.... Είναι απλά... Ομπλίκ! 😏 Καλό διάβασμα!
Κι όμως όταν πάρεις και διαβάσεις το Ομπλίκ, θα δεις ότι όλα γίνονται.... Θα δεις πως το άγνωστο, γίνεται γνωστό, πως ο άνθρωπος γίνεται ζώο, πως ο ασήμαντος γίνεται σημαντικός..... Και άλλα τέτοια περίεργα!
Φαντάσου τώρα μέσα σ'ολα αυτά να βάλεις και δόσεις γέλιου.... Γίνεται? ΝΑΙ... ΣΤΟ ΟΜΠΛΊΚ ΓΊΝΕΤΑΙ!
Όμως αυτό που θα καταλάβεις στο τέλος είναι ότι όλοι παίρνουν αυτό που τους αξίζει.....!
Ο Λάζαρος έγραψε κάτι από το Λάζαρο.... Έχοντας διαβάσει προηγούμενη δουλειά του, αλλά και λόγω ελαφράς γνωριμίας, προσωπικά, διαβάζοντας έβαζα μια δόση Λάζαρου σε κάθε χαρακτήρα του βιβλίου. Είναι κι ένας λόγος που δύσκολα θα ενταχθεί σε μια κατηγορία.... Είναι απλά... Ομπλίκ! 😏 Καλό διάβασμα!
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 10, 2023
📖 Χάλια είναι, μην το διαβάσετε. Θα σας δημιουργήσει κρίση γέλιου 😂🤣 που θα οδηγήσει σε αφόρητο στομαχόπονο (το 6πακ δεν αποκλείεται από τις παρενέργειες), θα σας φέρει ακατάσχετη ακράτεια (κοινώς θα κατουρηθείτε πάνω σας), 💧🌊 θα γίνετε ρεζίλι στην παραλία , το τρένο ή οπου αλλού το διαβαζετε, αφού θα είστε σαν τον τρελό του χωριού που χασκογελάει μοναχός του. Πολύ χάλια όμως! ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ❗ Εγώ προειδοποίησα. Παναπιώ σαβότκα και να φάω τσιπς σαμπατάτας τώρα. Εσεις κάντε οτι σας φωτίσει ο Θεός. 😇
June 28, 2025
Μια σπουδή πάνω στην τρέλα των ανθρώπων από μια σατυρική και χιουμοριστικη πλευρά. Ακόμα ψάχνω ποιο μέρος είναι αυτό πάντως. Και επίσης δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι μένουν σε μέρη τα οποία είναι τόσα εχθρικά προς τον ίδιο τον άνθρωπο και δεν φεύγουν.
October 5, 2024
Μα τι περίεργο βιβλίο.
Αρχίζει η ιστορία με μερικούς παππούδες που αποφασίζουν να γιορτάσουν τα γενέθλιά τους όποτε να ‘ναι και καταλήγει σε μια απίστευτη ταινία δράσης λες και βγήκε από τα “Fast & Furious”. Σε αυτή την ιστορία, ότι μπορεί να συμβεί, θα συμβεί. Ότι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά.
Είναι μια αλλόκοτη σανκομεντί σε ένα νησί με τους πιο ότι να ‘ναι χαρακτήρες που πίνουν “γιατί όχι τσάι” και τρώνε... τα κρουασάν...
Αρχίζει η ιστορία με μερικούς παππούδες που αποφασίζουν να γιορτάσουν τα γενέθλιά τους όποτε να ‘ναι και καταλήγει σε μια απίστευτη ταινία δράσης λες και βγήκε από τα “Fast & Furious”. Σε αυτή την ιστορία, ότι μπορεί να συμβεί, θα συμβεί. Ότι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά.
Είναι μια αλλόκοτη σανκομεντί σε ένα νησί με τους πιο ότι να ‘ναι χαρακτήρες που πίνουν “γιατί όχι τσάι” και τρώνε... τα κρουασάν...
January 2, 2024
Απλά εξαιρετικό, πανεξυπνο και πρωτότυπο. Το λάτρεψα!!
Displaying 1 - 24 of 24 reviews