Henny Vrienten leeft voor de muziek. Bij het grote publiek is hij bekend van Doe Maar, maar als solo-artiest schreef hij misschien nog wel meer liedteksten dan voor Doe Maar. En dat doet hij nog steeds. Nu zijn allernieuwste cd, Tussen de regels, recent verscheen bij platenlabel TopNotch, vormt dat een mooie aanleiding de balans op te maken en al zijn liedjes te verzamelen in één complete uitgave. Verdeeld over zeven albums schreef hij meer dan zeventig liedjes, beïnvloed door de levensfase waarin hij zich bevond. Zo stond op zijn eerste soloplaat ‘Bedmensen’, geschreven in de periode vlak na het uit elkaar gaan van Doe Maar, toen Vrienten zijn huis niet meer uit durfde en liefst de hele dag in bed bleef liggen. Op zijn tweede soloalbum, zeven jaar later, staat onder andere ‘Blij en bang’, over de euforie van het geluk dat hij ervoer en tegelijkertijd de angst het weer te verliezen. Tot en met het lied ‘Carnaval’ op zijn nieuwste album, een optimistisch lied over de dood. In korte, vrolijk geschreven toelichtingen zal Vrienten elke fase waarin een nieuw album vorm kreeg belichten. Zijn leven in liedjes ontvouwt zich zo in poëtische teksten, van toen naar nu.
Henny Vrienten was een Nederlandse zanger, bassist en componist. Hij werd bij het grote publiek bekend als zanger van de band Doe Maar.
Biografie Vrienten groeide op in Tilburg. In de jaren zestig speelde hij in diverse beatgroepen, waaronder de in Tilburg en omstreken bekende band Les Cruches. Begin jaren zeventig werd Vrienten door Boudewijn de Groot gevraagd als lid van zijn begeleidingsband; daarin speelde hij voor het eerst samen met Ernst Jansz, die ook lid van Doe Maar zou worden. Later nam hij nog enkele platen op onder de pseudoniemen Ruby Carmichael (1974) en Paul Santos (1977).
In 1980 trad Vrienten toe tot Doe Maar, als vervanger van Piet Dekker. Nadat deze band in 1984 stopte, maakte Vrienten enkele soloalbums en nam hij onder andere een plaat op met Herman Brood (Als je wint). Vrienten legde zich meer en meer toe op het schrijven van filmmuziek, waarvoor hij in 1996 een Zilveren Harp ontving. Tussen 1988 en 1990 deed hij tevens een aantal theatertournees met The Magnificent 7.
In 1997 zong Vrienten met Def P. een duet op de track 'Onkwetsbaarheid is Eenzaamheid' op het Osdorp Possealbum Geendagsvlieg. Datzelfde jaar schreef Vrienten de muziek voor de serie Kongo.
Na het overlijden van Harry Bannink in 1999 nam Vrienten diens taak over als componist van liedjes voor Het Klokhuis, een Nederlands televisieprogramma voor de jeugd en Sesamstraat. Eerder dat jaar had hij al de cd Harry Bannink zingt! geproduceerd.
In 2006 maakte Vrienten samen met dj Junkie XL (JXL) het campagnelied van de Partij van de Arbeid voor de Tweede-Kamerverkiezingen, 'Neem mijn hand'. In hetzelfde jaar verscheen Nacht, een duet-album. Het jaar daarop schreef Vrienten de muziek van alle nummers van een musicalversie van Ciske de Rat, op één nummer na, de van de filmversie overgenomen titelsong 'Ik voel me zo verdomd alleen'.
In 2007 schreef Vrienten de muziek voor de animatieserie Wensdroom getekend door Jola Hesselberth. Hierop wordt in 2008 een kindertheaterstuk gebaseerd getiteld Ik wil alles van Alexander Schreuder.
In januari 2008 staat Vrienten met het orkest Holland Symfonia in een aantal theaters met een eerbetoon aan Bannink, genaamd In de Ban van Bannink. In augustus 2008 wordt er een live registratie van dit eerbetoon op cd uitgebracht.
In augustus 2008 verscheen 'Aardige jongens', een album gemaakt met vrienden Frank Boeijen en Henk Hofstede. In deze bezetting gaan ze samen op tournee.
In september 2008 ging Vrientens hoogmis in première in de Janskerk te Utrecht. De teksten zijn van onder andere Augustinus en een tekstgroep van de EUG Oekumenische Studentengemeente. In een interview met Trouw had Vrienten gezegd ooit nog eens een hoogmis te willen schrijven. Die wens is in vervulling gegaan.
24 januari 2009 wordt de gedichtenbundel Zwaan Kleef Aan uitgegeven.
In 2013 maakt hij samen met regisseur Erik de Bruyn een documentaire over bekende Nederlandse gitaristen. Aanleiding hiervoor is de show Gitaarjongens die eenmalig in Carré is gehouden. In de documentaire komen onder anderen Jan Akkerman, Anne Soldaat en Daniël Lohues voor.
Eigenlijk een bundeltje met de liedjesteksten van Henny. Ietwat overbodig, misschien, omdat ik ze allemaal van buiten ken. Maar toch. Blij dat ik het heb. Want wat zijn die teksten bij momenten mooi, in al hun eerlijke eenvoud. Henny blijft een held en een inspiratie. Dank je, lieve, mooie mens.