What do you think?
Rate this book
Robert Kreft #2
Blizna
Po każdej traumie zostaje blizna...
W noworoczny poranek w sypiącym się pomieszczeniu gospodarczym zespół śledczych odnajduje zwłoki młodej kobiety. Dwadzieścia kilometrów dalej inna dziewczyna budzi się na tylnej kanapie rozbitego samochodu, należącego do Błażeja Urygi. W jaki sposób się tam znalazła i co łączy te sprawy? Dokąd prowadzą zbrodnie, które wkrótce wstrząsną całym miastem?
Dwadzieścia pięć lat wcześniej komisarz Robert Kreft przekonał się, jak niewiele dzieli dzieciństwo od przedwczesnej dorosłości. Mimo upływu lat Kreft wciąż nie uporał się z samobójczą śmiercią matki. Teraz, gdy koszmar powraca po latach, komisarz znów musi zmierzyć się ze swoimi demonami.
Blizna to opowieść o tym, że przeszłość kroczy za człowiekiem niczym cień, odciska się pieczęcią na skórze i wspomnieniach. To historia o złych wyborach, o rozmywaniu się winy, kary czy ról ofiary i kata, ale także o dążeniu do prawdy, które sprawia ból, rujnuje życie, odziera ze złudzeń. I o ranach, które mimo upływu czasu nie chcą się zabliźnić.
W noworoczny poranek w sypiącym się pomieszczeniu gospodarczym zespół śledczych odnajduje zwłoki młodej kobiety. Dwadzieścia kilometrów dalej inna dziewczyna budzi się na tylnej kanapie rozbitego samochodu, należącego do Błażeja Urygi. W jaki sposób się tam znalazła i co łączy te sprawy? Dokąd prowadzą zbrodnie, które wkrótce wstrząsną całym miastem?
Dwadzieścia pięć lat wcześniej komisarz Robert Kreft przekonał się, jak niewiele dzieli dzieciństwo od przedwczesnej dorosłości. Mimo upływu lat Kreft wciąż nie uporał się z samobójczą śmiercią matki. Teraz, gdy koszmar powraca po latach, komisarz znów musi zmierzyć się ze swoimi demonami.
Blizna to opowieść o tym, że przeszłość kroczy za człowiekiem niczym cień, odciska się pieczęcią na skórze i wspomnieniach. To historia o złych wyborach, o rozmywaniu się winy, kary czy ról ofiary i kata, ale także o dążeniu do prawdy, które sprawia ból, rujnuje życie, odziera ze złudzeń. I o ranach, które mimo upływu czasu nie chcą się zabliźnić.
- GenresAudiobook
464 pages, Paperback
First published September 2, 2020
60 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
September 7, 2020
Dead Bodies Everywhere*
Właśnie skończyłem lekturę drugiej części przygód komisarza Krefta i powiem szczerze mam lekko mieszany uczuć. I to nie dlatego, że ta książka jest zła, o nie. Ba! To bardzo dobry kawałek kryminału. Wolę jednak, kiedy poszczególne tomy danego cyklu o jakimś policjancie, komisarzu, detektywie są osobnymi sprawami. Nie spojlerując – bardzo, ale to bardzo jestem zły, że muszę czekać na trzeci tom. Żarski to nie Mróz – Jego książki, jak już pokazał przy Śladzie to kawał dobrej pisarskiej roboty.
Jak się pewnie już domyśliliście, nie można czytać Blizny jako osobnej powieści, jest niejako kontynuacją pierwszej części, jeśli nie za sprawą kryminalnej zagadki, to na pewno życiorysami i całą otoczką dotyczącą naszych bohaterów. Robert Kreft jest nadal nieco zbyt enigmatyczną postacią, fabularnie powieść obraca się wokół jego życiorysu, historii – przeszłości i, dość powiedzieć, demonów z wczesnej młodości. Błażej Uryga – policjant z tej samej drużyny, choć niestety bardziej zaczyna przypominać „mniej doskonałego” partnera Chmielarzowego Mortki w całym natężeniu bombardującego go niefartu i swoistej patologii – wysuwa się tu nieśmiało na prowadzenie jeśli chodzi o uwagę narratora. Autor nieco więcej uwagi poświęcił też kobietom w swojej powieści. Pozornie drugoplanowa partnerka Krefta i jej sytuacja rodzinna wobec wspólnego życia staje się także udziałem Krefta – z całym dobrodziejstwem inwentarza. Do tego dokładamy szefową z jej problemami rodzinnymi i mamy obyczajową otoczkę kryminału. Co ciekawe, nie przeszkadza w odbiorze całości, a podobnie jak w pierwszej części nadaje smaku powieści. Dzięki temu każdy bohater ma krew i kości, a cała powieść jest jeszcze bardziej wciągająca.
Specjalnie nie chcę zwracać zbytnio uwagi na fabule, a skupić się na osobistych wrażeniach. Nie mogę i nie powinienem przecież opowiadać książki. Intryga kryminalna z umiejscowieniem bohaterów i stopniowe odkrywanie kart z delikatnym wskazaniem czytelnikowi drogi dedukcji to znowuż bardzo dobra robota Przemysława Żarskiego.
Napięcie jednak jest nieco mniejsze niż w torpedującym czytelnika Śladzie. Bliźnie rzeczywiście bliżej do powieści kryminalnej, w której akcja rozwija się powoli, niespiesznie, przy czym Żarski zadbał by każdy element znalazł swoje miejsce. Powieść nie ma luk logicznych, każdy bohater ma historię, która gdzieś znajduje swój mniejszy lub większy finał. Mimo, że akcja nie pędzi – od książki ciężko się oderwać. Jest inaczej niż w pierwszym tomie, ale pamiętajmy – to kontynuacja. Pierwsze wrażenie (bardzo dobre zresztą) mamy już za sobą.
Właśnie dlatego, że to dobrze sklejona powieść, konstrukcyjnie, fabularnie, dopracowana pod względem faktów i wszystkiego czego potrzebuje dobry kryminał – czuję lekki niedosyt. Nie jest to powieść zamknięta – mimo tego jak dobrze jest napisana, wolałbym wyjaśnienia pewnych kwestii już teraz, a nie czekania z tym do następnego tomu. Zabrakło mi tutaj ze 30 stron stanowczego zamknięcia fabuły. Nie mogę się doczekać trzeciej części ale… z drugiej jednak strony, na dobrze dopracowaną historię trzeba i powinno się poczekać.
Ciekawe jest jednak (znów do tego wrócimy), że polscy „kryminaliści” bardzo dużą wagę przykładają do warstwy obyczajowej. Do dramatów, do rozwodów, do brutalności patologicznych relacji rodzinnych. Ale to jest chyba osobny temat do literackich rozważań.
Podsumowując, Przemysław Żarski to Autor całkiem dobrego cyklu kryminalnego. Nie popada w megalomanię, nie tworzy własnej legendy pisarskiej i odnoszę wrażenie, że po prostu chce dać czytelnikowi dobrą książkę.
Jeśli tak, to póki co osiąga swój cel.
*biorąc pod uwagę ilość zwłok powstających w powieści na bieżąco, piosenka zespołu KoRn idealnie wpasowuje się w klimat powieści i to nie tylko z powody tytułu! :)
Książkę otrzymałem z klubu recenzenta nakanapie.pl
07.09.2020 r.
Właśnie skończyłem lekturę drugiej części przygód komisarza Krefta i powiem szczerze mam lekko mieszany uczuć. I to nie dlatego, że ta książka jest zła, o nie. Ba! To bardzo dobry kawałek kryminału. Wolę jednak, kiedy poszczególne tomy danego cyklu o jakimś policjancie, komisarzu, detektywie są osobnymi sprawami. Nie spojlerując – bardzo, ale to bardzo jestem zły, że muszę czekać na trzeci tom. Żarski to nie Mróz – Jego książki, jak już pokazał przy Śladzie to kawał dobrej pisarskiej roboty.
Jak się pewnie już domyśliliście, nie można czytać Blizny jako osobnej powieści, jest niejako kontynuacją pierwszej części, jeśli nie za sprawą kryminalnej zagadki, to na pewno życiorysami i całą otoczką dotyczącą naszych bohaterów. Robert Kreft jest nadal nieco zbyt enigmatyczną postacią, fabularnie powieść obraca się wokół jego życiorysu, historii – przeszłości i, dość powiedzieć, demonów z wczesnej młodości. Błażej Uryga – policjant z tej samej drużyny, choć niestety bardziej zaczyna przypominać „mniej doskonałego” partnera Chmielarzowego Mortki w całym natężeniu bombardującego go niefartu i swoistej patologii – wysuwa się tu nieśmiało na prowadzenie jeśli chodzi o uwagę narratora. Autor nieco więcej uwagi poświęcił też kobietom w swojej powieści. Pozornie drugoplanowa partnerka Krefta i jej sytuacja rodzinna wobec wspólnego życia staje się także udziałem Krefta – z całym dobrodziejstwem inwentarza. Do tego dokładamy szefową z jej problemami rodzinnymi i mamy obyczajową otoczkę kryminału. Co ciekawe, nie przeszkadza w odbiorze całości, a podobnie jak w pierwszej części nadaje smaku powieści. Dzięki temu każdy bohater ma krew i kości, a cała powieść jest jeszcze bardziej wciągająca.
Specjalnie nie chcę zwracać zbytnio uwagi na fabule, a skupić się na osobistych wrażeniach. Nie mogę i nie powinienem przecież opowiadać książki. Intryga kryminalna z umiejscowieniem bohaterów i stopniowe odkrywanie kart z delikatnym wskazaniem czytelnikowi drogi dedukcji to znowuż bardzo dobra robota Przemysława Żarskiego.
Napięcie jednak jest nieco mniejsze niż w torpedującym czytelnika Śladzie. Bliźnie rzeczywiście bliżej do powieści kryminalnej, w której akcja rozwija się powoli, niespiesznie, przy czym Żarski zadbał by każdy element znalazł swoje miejsce. Powieść nie ma luk logicznych, każdy bohater ma historię, która gdzieś znajduje swój mniejszy lub większy finał. Mimo, że akcja nie pędzi – od książki ciężko się oderwać. Jest inaczej niż w pierwszym tomie, ale pamiętajmy – to kontynuacja. Pierwsze wrażenie (bardzo dobre zresztą) mamy już za sobą.
Właśnie dlatego, że to dobrze sklejona powieść, konstrukcyjnie, fabularnie, dopracowana pod względem faktów i wszystkiego czego potrzebuje dobry kryminał – czuję lekki niedosyt. Nie jest to powieść zamknięta – mimo tego jak dobrze jest napisana, wolałbym wyjaśnienia pewnych kwestii już teraz, a nie czekania z tym do następnego tomu. Zabrakło mi tutaj ze 30 stron stanowczego zamknięcia fabuły. Nie mogę się doczekać trzeciej części ale… z drugiej jednak strony, na dobrze dopracowaną historię trzeba i powinno się poczekać.
Ciekawe jest jednak (znów do tego wrócimy), że polscy „kryminaliści” bardzo dużą wagę przykładają do warstwy obyczajowej. Do dramatów, do rozwodów, do brutalności patologicznych relacji rodzinnych. Ale to jest chyba osobny temat do literackich rozważań.
Podsumowując, Przemysław Żarski to Autor całkiem dobrego cyklu kryminalnego. Nie popada w megalomanię, nie tworzy własnej legendy pisarskiej i odnoszę wrażenie, że po prostu chce dać czytelnikowi dobrą książkę.
Jeśli tak, to póki co osiąga swój cel.
*biorąc pod uwagę ilość zwłok powstających w powieści na bieżąco, piosenka zespołu KoRn idealnie wpasowuje się w klimat powieści i to nie tylko z powody tytułu! :)
Książkę otrzymałem z klubu recenzenta nakanapie.pl
07.09.2020 r.
November 17, 2022
Znacznie lepsza część od pierwszej.
January 15, 2021
Po według mnie mega udanym w pierwszym tomie, czyli #ślad, przyszedł czas na drugi. Dwie kobiety. Jedna martwa, druga porzucana w samochodzie. Co łączy te dwie sprawy?
.
Niestety drugi tom był według mnie słabszy od poprzednika. Nie do końca też zrozumiałam o co chodzi w tej całej historii. obecnie nawet nie mogę sobie przypomnieć o czym była ta historia (czytałam parę miesięcy temu), więc Według mnie to najlepiej obrazuje z czym mamy tu do czynienia. Wydaje mi się że ten typ dobra książka tak na raz, wakacyjną porą i do zapomnienia. (5/10⭐)
.
Niestety drugi tom był według mnie słabszy od poprzednika. Nie do końca też zrozumiałam o co chodzi w tej całej historii. obecnie nawet nie mogę sobie przypomnieć o czym była ta historia (czytałam parę miesięcy temu), więc Według mnie to najlepiej obrazuje z czym mamy tu do czynienia. Wydaje mi się że ten typ dobra książka tak na raz, wakacyjną porą i do zapomnienia. (5/10⭐)
May 14, 2021
Świetna kontynuacja serii z Robertem Kreftem w której dowiadujemy się więcej o głównym bohaterze a także odkrywamy brudy zamiecione pod dywan.
Tym razem byłam jeszcze bardziej wciągnięta niż ostatnio. Muszę powiedzieć że po dłuższym rozpatrzeniu i wzięciu pod uwagę wsyztskich okoliczności, uważam, że ta seria trafi do mojej topki kryminałów w tym roku. Nie dość że historia zaskakuje w wielu momentach, to sposób w jaki prowadzona jest fabuła i jak autor pociągnął historie na zbudowanych fundamentach, rozbraja mój umysł.
W tej części bardziej skupiamy się na tym co działo się w przeszłości i co spowodowało lawinę nagłych zdarzeń. Kreft jest rozdarty pomiędzy swoimi traumatycznymi wspomnieniami a zaufaniem obecnych przyjaciół.
W trakcie całego zamieszania staje także były partner jego obecnej dziewczyny.
Czy uda mu się przezwyciężyć wsyztskie okoliczności? Czy podda się i odda sprawę innemu wydziałowi?
Tak jak już pisałam przy pierwszym tomie, styl pisania i sposób prowadzenia historii przez autora, bardzo mi się podoba. W trakcie czytania cofamy się w czasie w miejscach które naprowadzają nas na znaczenie danych wydarzeń z życia głównego bohatera. Uwielbiam takie zabiegi w książkach bo automatycznie czuję się bardziej zaangażowana w książkę i cała fabułę. Dzięki temu również możemy stworzyć więź z bohaterami i poznać ich od zupełnie innej strony niż widnieje w teraźniejszości.
Mamy tu kilka zwrotów akcji o których nie miałam pojęcia. Podczas czytania zauważyłam sporo tajemniczych postaci, które ujawniają swoje tożsamości dopiero pod koniec sprawy i to sprawiło że daną książkę po prostu wciagnelam na raz. Nie mogłam oderwać się od akcji bo ilekroć próbowałam, koniec rozdziału zapraszał mnie do dalszego czytania. A potem weź tu człowieku normalnie funkcjonuj 😅
Końcówka wprawiła że chciałam przenieść się w czasie aż do premiery trzeciego tomu. To w jakim momencie i jakim wydarzeniem skończył się ten tom, sprawiło że dosłownie krzyknęłam. Ja się pytam, dlaczego muszę czekać tak długo? Ja chciałabym wiedzieć juuuuuuż.
Generalnie bardzo wam tę serię polecam. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu tej serii gdzie mam nadzieję wsyztskie sprawy poukładają się w całość i będziemy mieć wszystko pokazane, czarno na białym.
Tymczasem życzę wam miłego i zaczytanego dnia kochani ♥️🌟
Tym razem byłam jeszcze bardziej wciągnięta niż ostatnio. Muszę powiedzieć że po dłuższym rozpatrzeniu i wzięciu pod uwagę wsyztskich okoliczności, uważam, że ta seria trafi do mojej topki kryminałów w tym roku. Nie dość że historia zaskakuje w wielu momentach, to sposób w jaki prowadzona jest fabuła i jak autor pociągnął historie na zbudowanych fundamentach, rozbraja mój umysł.
W tej części bardziej skupiamy się na tym co działo się w przeszłości i co spowodowało lawinę nagłych zdarzeń. Kreft jest rozdarty pomiędzy swoimi traumatycznymi wspomnieniami a zaufaniem obecnych przyjaciół.
W trakcie całego zamieszania staje także były partner jego obecnej dziewczyny.
Czy uda mu się przezwyciężyć wsyztskie okoliczności? Czy podda się i odda sprawę innemu wydziałowi?
Tak jak już pisałam przy pierwszym tomie, styl pisania i sposób prowadzenia historii przez autora, bardzo mi się podoba. W trakcie czytania cofamy się w czasie w miejscach które naprowadzają nas na znaczenie danych wydarzeń z życia głównego bohatera. Uwielbiam takie zabiegi w książkach bo automatycznie czuję się bardziej zaangażowana w książkę i cała fabułę. Dzięki temu również możemy stworzyć więź z bohaterami i poznać ich od zupełnie innej strony niż widnieje w teraźniejszości.
Mamy tu kilka zwrotów akcji o których nie miałam pojęcia. Podczas czytania zauważyłam sporo tajemniczych postaci, które ujawniają swoje tożsamości dopiero pod koniec sprawy i to sprawiło że daną książkę po prostu wciagnelam na raz. Nie mogłam oderwać się od akcji bo ilekroć próbowałam, koniec rozdziału zapraszał mnie do dalszego czytania. A potem weź tu człowieku normalnie funkcjonuj 😅
Końcówka wprawiła że chciałam przenieść się w czasie aż do premiery trzeciego tomu. To w jakim momencie i jakim wydarzeniem skończył się ten tom, sprawiło że dosłownie krzyknęłam. Ja się pytam, dlaczego muszę czekać tak długo? Ja chciałabym wiedzieć juuuuuuż.
Generalnie bardzo wam tę serię polecam. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu tej serii gdzie mam nadzieję wsyztskie sprawy poukładają się w całość i będziemy mieć wszystko pokazane, czarno na białym.
Tymczasem życzę wam miłego i zaczytanego dnia kochani ♥️🌟
April 21, 2022
Po każdej traumie zostaje blizna…
Nic więcej o treści książki nie napiszę, bo to drugi tom i chcę uniknąć spoilerów.
Jakie to było dobre! Mocne, intensywne, dynamiczne i aboslutnie nieodkładalne. Pochłonęłam tę historię - dosłownie.
Nic więcej o treści książki nie napiszę, bo to drugi tom i chcę uniknąć spoilerów.
Jakie to było dobre! Mocne, intensywne, dynamiczne i aboslutnie nieodkładalne. Pochłonęłam tę historię - dosłownie.
August 31, 2020
Z twórczością Przemysława Żarskiego spotkałam się pierwszy raz kiedy w księgarniach pojawiła się książka "Ślad". Już wtedy miałam nieodparte wrażenie, że kolejny polski pisarz raczy nas kryminałami, a już wiemy, że u nas w tym gatunku książki są naprawdę dobre! Czy z "Blizną" również tak jest? Zaraz Wam opowiem!
Jest to przede wszystkim kontynuacja pierwszego tomu, a co za tym idzie, wypadałoby znać poprzednią część przed sięgnięciem po tę.
W tej części po raz kolejny spotykamy się z komisarzem Robertem Kreftem i myślę, że każdy, kto zna "Ślad" z ogromną przyjemnością z tym panem się przywita :)
Tym razem Robertowi przyszło zmierzyć się z demonami przeszłości... nadal nie może sobie poradzić z tym, że jego matka postanowiła popełnić samobójstwo. Nie potrafi przepracować, zapomnieć tej traumy. A po każdej traumie zostaje blizna... tak właśnie głosi początkowy opis powieści. Myślicie, że faktycznie tak jest?
Z drugiej strony mamy zbrodnię. W końcu nie ma prawdziwego, mocnego kryminału bez zagadkowej śmierci! I każdy, absolutnie każdy miłośnik porządnego kryminału będzie zadowolony, gwarantuję. Otóż, w pomieszczeniu gospodarczym, które prawdę powiedziawszy cudem się nie rozpadło, zostają znalezione zwłoki młodej kobiety. Nieco dalej, na kanapie samochodu zostaje znaleziona inna dziewczyna, która nie ma pojęcia jak się tam znalazła. Czy coś może łączyć te dwie kobiety? Czy zbrodnie, które wstrząsają całym miastem są powiązane? Musicie przeczytać!
Ta książka nie jest tylko typowym kryminałem. Autor zagłębia się bardziej w historie, przemyślenia swoich bohaterów. Pokazuje, że nie chodzi tylko o morderstwo, śledztwo, ale również o to, co dzieje się w głowie każdej z osób, które opisuje. Na tapetę brany jest główny bohater, czyli Robert Kreft. Przemysław Żarki przekazuje bardzo ważne przesłanie poprzez swoją powieść. Pokazuje, że każdego kiedyś dogoni przeszłość i każdy będzie musiał się z nią zmierzyć bez względu na to, jaka nie była.
W "Bliźnie" znajdziecie ogrom uczuć, smutku, bicia się z własnymi myślami. Dowiecie się jak ciężko poradzić sobie z tym, co człowiek potrafi skrzętnie ukrywać, chcąc najzwyczajniej w świecie zapomnieć. To opowieść o tym, jak każdy wybór wpływa na człowieka. Jakie role odgrywają poszczególni ludzie bo przecież jeden dla drugiego może być katem... a wtedy, niestety, po przeciwnej stronie jest ofiara.
Podoba mi się niezwykle to, że tytuł ma swoje znaczenie, a właściwie jest główną składową fabuły. Uwielbiam wyrazistych bohaterów, którzy nie są nieskazitelni, idealni, ale właśnie zmagają się z własnymi problemami, jak każdy z nas. I tym razem Robert okazał się świetnie wykreowaną postacią, która nie jest tylko genialnym komisarzem, a ma również swoje problemy, niezabliźnione rany na sercu i umyśle.
Panie Przemysławie, to była niezwykła przyjemność móc przeczytać Pana kolejną książkę i proszę o więcej gdyż widać ogromny postęp. Wyraźnie widać, że się Pan pisarsko rozwija i z niecierpliwością można czekać na kolejną książkę, bo przypuszczam, że będzie jeszcze lepsza.
Wydawnictwu serdecznie dziękuję za egzemplarz. Zajmie honorowe miejsce na półce wśród moich ulubionych kryminałów.
Jest to przede wszystkim kontynuacja pierwszego tomu, a co za tym idzie, wypadałoby znać poprzednią część przed sięgnięciem po tę.
W tej części po raz kolejny spotykamy się z komisarzem Robertem Kreftem i myślę, że każdy, kto zna "Ślad" z ogromną przyjemnością z tym panem się przywita :)
Tym razem Robertowi przyszło zmierzyć się z demonami przeszłości... nadal nie może sobie poradzić z tym, że jego matka postanowiła popełnić samobójstwo. Nie potrafi przepracować, zapomnieć tej traumy. A po każdej traumie zostaje blizna... tak właśnie głosi początkowy opis powieści. Myślicie, że faktycznie tak jest?
Z drugiej strony mamy zbrodnię. W końcu nie ma prawdziwego, mocnego kryminału bez zagadkowej śmierci! I każdy, absolutnie każdy miłośnik porządnego kryminału będzie zadowolony, gwarantuję. Otóż, w pomieszczeniu gospodarczym, które prawdę powiedziawszy cudem się nie rozpadło, zostają znalezione zwłoki młodej kobiety. Nieco dalej, na kanapie samochodu zostaje znaleziona inna dziewczyna, która nie ma pojęcia jak się tam znalazła. Czy coś może łączyć te dwie kobiety? Czy zbrodnie, które wstrząsają całym miastem są powiązane? Musicie przeczytać!
Ta książka nie jest tylko typowym kryminałem. Autor zagłębia się bardziej w historie, przemyślenia swoich bohaterów. Pokazuje, że nie chodzi tylko o morderstwo, śledztwo, ale również o to, co dzieje się w głowie każdej z osób, które opisuje. Na tapetę brany jest główny bohater, czyli Robert Kreft. Przemysław Żarki przekazuje bardzo ważne przesłanie poprzez swoją powieść. Pokazuje, że każdego kiedyś dogoni przeszłość i każdy będzie musiał się z nią zmierzyć bez względu na to, jaka nie była.
W "Bliźnie" znajdziecie ogrom uczuć, smutku, bicia się z własnymi myślami. Dowiecie się jak ciężko poradzić sobie z tym, co człowiek potrafi skrzętnie ukrywać, chcąc najzwyczajniej w świecie zapomnieć. To opowieść o tym, jak każdy wybór wpływa na człowieka. Jakie role odgrywają poszczególni ludzie bo przecież jeden dla drugiego może być katem... a wtedy, niestety, po przeciwnej stronie jest ofiara.
Podoba mi się niezwykle to, że tytuł ma swoje znaczenie, a właściwie jest główną składową fabuły. Uwielbiam wyrazistych bohaterów, którzy nie są nieskazitelni, idealni, ale właśnie zmagają się z własnymi problemami, jak każdy z nas. I tym razem Robert okazał się świetnie wykreowaną postacią, która nie jest tylko genialnym komisarzem, a ma również swoje problemy, niezabliźnione rany na sercu i umyśle.
Panie Przemysławie, to była niezwykła przyjemność móc przeczytać Pana kolejną książkę i proszę o więcej gdyż widać ogromny postęp. Wyraźnie widać, że się Pan pisarsko rozwija i z niecierpliwością można czekać na kolejną książkę, bo przypuszczam, że będzie jeszcze lepsza.
Wydawnictwu serdecznie dziękuję za egzemplarz. Zajmie honorowe miejsce na półce wśród moich ulubionych kryminałów.
September 23, 2020
Po pierwszym bardzo satysfakcjonującym spotkaniu z komisarzem Robertem Kreftem i zakończeniu, które zostawiło mnie z apetytem na więcej, z przyjemnością sięgnęłam po drugą część cyklu. I mogę Wam powiedzieć, że się nie zawiodłam. Ba, jestem zachwycona.
Tym razem Kreft musi zmierzyć się nie tylko z psychopatycznym mordercą, ale również własnymi demonami. Tylko on podejrzewa jakie jest drugie dno popełnionych okrutnych zbrodni i domyśla się prawdziwego znaczenia dostarczanych makabrycznych przesyłek. Jak daleko się posunie, ile zaryzykuje, by uchwycić obietnicę poznania prawdy o swej bolesnej przeszłości?
Napięcie, towarzyszące każdej niepokojącej zbrodni, podsycają przemyślenia głównego bohatera i podróż do jego młodości obarczonej sekretem, którym nie podzielił się dotąd z nikim. Sekretem, który niczym blizna, jest z nim zawsze przypominając o przeszłości, bez względu na to, jak bardzo chciałby zatrzeć ją w swojej pamięci. Sekretem, który odciska swe niezatarte piętno i determinuje całe jego dorosłe życie.
Wpleciona w znakomicie poprowadzony wątek kryminalny obyczajowa strona powieści, potęguje odczuwane względem bohaterów emocje. Problemy związane z nierozliczoną przeszłością, rozpadem małżeństwa, czy przemocą domową odczuwałam, jakby dotyczyły osób mi najbliższych.
Zakończenie ponownie zostawia czytelnikowi smakowitą przystawkę do dania głównego, które autor zaserwuje nam w części trzeciej. I już wiedząc czego mogę oczekiwać po piórze Przemysława Żarskiego, kolejny raz nie mogę się wręcz doczekać ciągu dalszego. Zachęcam do czytania w kolejności chronologicznej, w przeciwnym razie możecie nie być w stanie uchwycić ważnych powiązań i kontynuowanych wątków.
Tym razem Kreft musi zmierzyć się nie tylko z psychopatycznym mordercą, ale również własnymi demonami. Tylko on podejrzewa jakie jest drugie dno popełnionych okrutnych zbrodni i domyśla się prawdziwego znaczenia dostarczanych makabrycznych przesyłek. Jak daleko się posunie, ile zaryzykuje, by uchwycić obietnicę poznania prawdy o swej bolesnej przeszłości?
Napięcie, towarzyszące każdej niepokojącej zbrodni, podsycają przemyślenia głównego bohatera i podróż do jego młodości obarczonej sekretem, którym nie podzielił się dotąd z nikim. Sekretem, który niczym blizna, jest z nim zawsze przypominając o przeszłości, bez względu na to, jak bardzo chciałby zatrzeć ją w swojej pamięci. Sekretem, który odciska swe niezatarte piętno i determinuje całe jego dorosłe życie.
Wpleciona w znakomicie poprowadzony wątek kryminalny obyczajowa strona powieści, potęguje odczuwane względem bohaterów emocje. Problemy związane z nierozliczoną przeszłością, rozpadem małżeństwa, czy przemocą domową odczuwałam, jakby dotyczyły osób mi najbliższych.
Zakończenie ponownie zostawia czytelnikowi smakowitą przystawkę do dania głównego, które autor zaserwuje nam w części trzeciej. I już wiedząc czego mogę oczekiwać po piórze Przemysława Żarskiego, kolejny raz nie mogę się wręcz doczekać ciągu dalszego. Zachęcam do czytania w kolejności chronologicznej, w przeciwnym razie możecie nie być w stanie uchwycić ważnych powiązań i kontynuowanych wątków.
June 15, 2021
Bardzo dobra książka, na pewno jest dużo lepsza od części pierwszej. Nie ma tylu rozwlekłych opisów a akcja jest bardzo dynamiczna i czyta się to naprawdę przyjemnie. Jedno natomiast nie podobało mi się i to bardzo. Niczym w tanim filmie klasy b na samym końcu to złodupiec wyjaśnia naszemu bohaterowi swoje motywy. Bardzo tego nie lubię, z samej treści powinno to wynikać i taki zabieg wydaje się brakiem pomysłu autora na finał. Nie licząc tego zgrzytu jest to bardzo ale bardzo dobra książka.
#147#24#2021
#147#24#2021
September 20, 2020
😳😱🤯🤔 co za książka! Blizna to druga część serii o Robercie Krefcie i, moim skromnym zdaniem, jest dużo lepsza od pierwszej części.
Na pierwszym planie mamy nowe śledztwo, morderstwo i porwanie młodych kobiet, w które uwikłany jest Uryga.
A na drugim mam sprawy sprzed 25 lat, samobójstwo matki Kreft i bullying wymierzony w Krefta i dwoch jego kolegów z dzieciñstwa.
Książka od początku mnie wciągnęła i trzymała w napięciu. W tej części było więcej Krefta, czego mi brakowało w pierwszej części, tutaj Kreft był zdecydowanie centralną postacią książki. Dowiadujemy się więcej o jego przeszłości, ale też zdajemy sobie sprawę, że zostajemy z większą ilością pytań niż odpowiedzi! W Bliźnie też postać Urygi jest lepsza, bo w pierwej części był dla mnie bardzo irytujący i cieciowaty.
Mogłabym się rozpisywać, ale końiec końców jest taki że to jest bardzo dobry i warty polecenia kryminał!! Ale polecam przeczytanie pierwszej części (Ślad) zanim zaczniecie Blizne, bo są ze sobą powiązane i to ułatwi Wam zrozumienie postaci i sprawy!
Mam nadzieję, że kolejny tom niedługo się ukarze bo zakończenie było 🤯🤯🤯 major cliffhanger !!!
May 12, 2022
Główną zaletą drugiego tomu z komisarzem Robertem Kreftem jest fakt, że zmusza do sięgnięcia po trzeci tom trylogii.
Zbrodnie są paskudne, motywy sprawcy/ów wiążą się z przeszłością prawie wszystkich bohaterów, na czele z policjantami, którzy wodzeni są za nos i błądzą jak dzieci we mgle. I tyle.
Zbrodnie są paskudne, motywy sprawcy/ów wiążą się z przeszłością prawie wszystkich bohaterów, na czele z policjantami, którzy wodzeni są za nos i błądzą jak dzieci we mgle. I tyle.
August 21, 2023
Zaczęłam od drugiej części, bo pierwsza podobno dużo słabsza, i pochłonęłam w dwa dni. Właśnie tego potrzebowałam, zgrabnie napisany i wciągający kryminał.
June 29, 2024
Do końca trzyma w napięciu. Odbrazu mam ochotę sięgnąć po kolejną część, ponieważ książka kończy się w takim momencie…
April 12, 2021
Za mną druga część z serii o Komisarzu Krefcie i muszę przyznać, że jestem zawiedziona.
Nie chodzi tu bynajmniej o fabułę i książkę samą w sobie co o zakończenie.
Nie lubię kiedy po 400 stronach tkania intryg, wzbudzania w czytelniku ciekawości i niepewności na sam koniec autor pokazuje nam środkowy palec, bo w zasadzie dalej nie wiemy nic i trzeba czekać na kolejną książkę 😔.
Wiem, że to częsty zabieg u autorów ale jeszcze nigdy nie wkurzyło mnie to, aż tak bardzo. Jakoś wydaje mi się, że inni autorzy robią to subtelniej niż Pan Żarski 😜
Poza tym odnoszę wrażenie, że wszystko w tej książce było ZA, za dużo i za bardzo, o ile lubię zagmatwane historię to w tym wypadku trochę mnie to chyba przerosło 😅😅.
Gdybym miała porównywać Bliznę do poprzedniej części to moim skromnym zdaniem Ślad wypadł zdecydowanie lepiej. Jakieś to dla mnie było wszystko spójniejsze i bardziej poukładane niemniej jednak jak już wyjdzie trzecia część, która wszystko wyjaśni być może odszczekam to wszystko 😁.
Nie chodzi tu bynajmniej o fabułę i książkę samą w sobie co o zakończenie.
Nie lubię kiedy po 400 stronach tkania intryg, wzbudzania w czytelniku ciekawości i niepewności na sam koniec autor pokazuje nam środkowy palec, bo w zasadzie dalej nie wiemy nic i trzeba czekać na kolejną książkę 😔.
Wiem, że to częsty zabieg u autorów ale jeszcze nigdy nie wkurzyło mnie to, aż tak bardzo. Jakoś wydaje mi się, że inni autorzy robią to subtelniej niż Pan Żarski 😜
Poza tym odnoszę wrażenie, że wszystko w tej książce było ZA, za dużo i za bardzo, o ile lubię zagmatwane historię to w tym wypadku trochę mnie to chyba przerosło 😅😅.
Gdybym miała porównywać Bliznę do poprzedniej części to moim skromnym zdaniem Ślad wypadł zdecydowanie lepiej. Jakieś to dla mnie było wszystko spójniejsze i bardziej poukładane niemniej jednak jak już wyjdzie trzecia część, która wszystko wyjaśni być może odszczekam to wszystko 😁.
June 23, 2021
Okeeeej, to było lepsze niż "Ślad". Jednak styl autora nadal do mnie nie przemawia, przeszkadza mi sposób prowadzenia narracji. No niestety nie polubimy się z autorem.
Tutaj był lepszy pomysł na fabułę, ciekawsza sprawa kryminalna i skupienie się na innych postaciach niż Kreft - brawo! Bardzo polubiłam Rybicką, świetnie mi się szło przez jej historię. jak dla mnie ona mogłaby być główną bohaterką. Sorry Kreft, ale nużysz mnie...
Przeszkadza mi mocno niedokończona sprawa z życia prywatnego Krefta. Ciągnie się to od pierwszej części i nadal nic nie wiemy. Rozumiem, ze to seria, ale ja lubię dostać całą historię w danej książce - to nie przeszkadza w tworzeniu serii :)
Tutaj był lepszy pomysł na fabułę, ciekawsza sprawa kryminalna i skupienie się na innych postaciach niż Kreft - brawo! Bardzo polubiłam Rybicką, świetnie mi się szło przez jej historię. jak dla mnie ona mogłaby być główną bohaterką. Sorry Kreft, ale nużysz mnie...
Przeszkadza mi mocno niedokończona sprawa z życia prywatnego Krefta. Ciągnie się to od pierwszej części i nadal nic nie wiemy. Rozumiem, ze to seria, ale ja lubię dostać całą historię w danej książce - to nie przeszkadza w tworzeniu serii :)
Displaying 1 - 16 of 16 reviews