What do you think?
Rate this book
Δεκαεπτά κλωστές
Το αγριότερο άγνωστο έγκλημα της Ελλάδας.
Μια πραγματική ιστορία που συντάραξε τα Κύθηρα το 1909. Μια συναρπαστική κατάδυση στον ψυχισμό ενός ανθρώπου που είχε όσα ήθελε στη ζωή του, που βασιζόταν στην αποδοχή των γύρω του και τους το ανταπέδιδε απλόχερα. Όμως η ξαφνική απόρριψη, η συνεχιζόμενη αδικία εναντίον του και ένας ολόκληρος κόσμος που καταρρέει γύρω του τον στρέφουν ενάντια σε όλους και τον οδηγούν στο πιο ειδεχθές έγκλημα που έγινε ποτέ στην Ελλάδα.
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, για τη μοίρα και τα παιχνίδια που παίζει εναντίον μας, για τα αόρατα νήματα που ορίζουν τη ζωή μας αλλά και τη δύναμη που πρέπει να βρούμε για να την ορίσουμε εμείς οι ίδιοι. Για την ηθική μιας κοινωνίας που μπορεί να καταστρέψει ανθρώπινες ζωές στον βωμό της κανονικότητας της αγέλης, που βασίζεται στο κουτσομπολιό, την κριτική και την κακόβουλη τάση των ανθρώπων να αναζητούν εξιλαστήρια θύματα.
Παράλληλα, γι’ αυτή την ηθική που διαμορφώνει ο καθένας προσωπικά, όπως και ήρωας του βιβλίου, ο Καστελάνης, που τον οδηγεί στα ολέθρια αποτελέσματα απέναντι σε μια κοινωνία που τον αντιμάχεται.
«Τότε κατέβηκαν από τον ουρανό οι δεκάδες ιστορίες που ο Καστελάνης είχε ακούσει στη φυλακή, στο λιμάνι και τα καταγώγια. Σαν πύρινες γλώσσες σε μια δαιμονική επιφοίτηση έμπαιναν στο μυαλό του οι ζωές των ανθρώπων που είχε γνωρίσει. Με αστραπιαία ταχύτητα φίλτραρε με τον νου του τις πιο σκληρές και άδικες. Πόρνες, χαμίνια, μικροαπατεώνες, όλοι όσοι είχαν δει το απάνθρωπο πρόσωπο της κοινωνίας που τους είχε οδηγήσει σε μια ζωή φτώχειας, εγκλήματος και αποκλεισμού, χωρίς να την έχουν πραγματικά επιλέξει οι ίδιοι. Οι γλώσσες έγλειφαν κάθε χαραμάδα του μυαλού του και του ψιθύριζαν σαν Σειρήνες: "Εκδικήσου!"
Άρχισε να ψιχαλίζει. Οι λεπτές στάλες της βροχής δρόσισαν τον Καστελάνη μέσα στην κάψα του φονικού. Αναμείχθηκαν με τον ιδρώτα του και κυλούσαν επάνω στο πρόσωπό του, γεμίζοντάς το με φρικιαστικές χωμάτινες ραβδώσεις από τη σκόνη που είχε καθίσει πάνω του όσο περπατούσε στις ερημιές. Η όψη του έγινε πιο τρομακτική.
Τώρα χόρευε μες στην ψιχάλα έναν απόκρυφο δαιμονικό χορό. Τα ουρλιαχτά και ο απαλός ήχος της βροχής ήταν η μουσική στον χορό του. Δεν χτυπούσε πλέον στο ψαχνό, όμως το διασκέδαζε αφάνταστα. Οι γλώσσες στο μυαλό του τον επευφημούσαν και του έλεγαν να συνεχίσει με το ίδιο πάθος.»
Μια πραγματική ιστορία που συντάραξε τα Κύθηρα το 1909. Μια συναρπαστική κατάδυση στον ψυχισμό ενός ανθρώπου που είχε όσα ήθελε στη ζωή του, που βασιζόταν στην αποδοχή των γύρω του και τους το ανταπέδιδε απλόχερα. Όμως η ξαφνική απόρριψη, η συνεχιζόμενη αδικία εναντίον του και ένας ολόκληρος κόσμος που καταρρέει γύρω του τον στρέφουν ενάντια σε όλους και τον οδηγούν στο πιο ειδεχθές έγκλημα που έγινε ποτέ στην Ελλάδα.
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, για τη μοίρα και τα παιχνίδια που παίζει εναντίον μας, για τα αόρατα νήματα που ορίζουν τη ζωή μας αλλά και τη δύναμη που πρέπει να βρούμε για να την ορίσουμε εμείς οι ίδιοι. Για την ηθική μιας κοινωνίας που μπορεί να καταστρέψει ανθρώπινες ζωές στον βωμό της κανονικότητας της αγέλης, που βασίζεται στο κουτσομπολιό, την κριτική και την κακόβουλη τάση των ανθρώπων να αναζητούν εξιλαστήρια θύματα.
Παράλληλα, γι’ αυτή την ηθική που διαμορφώνει ο καθένας προσωπικά, όπως και ήρωας του βιβλίου, ο Καστελάνης, που τον οδηγεί στα ολέθρια αποτελέσματα απέναντι σε μια κοινωνία που τον αντιμάχεται.
«Τότε κατέβηκαν από τον ουρανό οι δεκάδες ιστορίες που ο Καστελάνης είχε ακούσει στη φυλακή, στο λιμάνι και τα καταγώγια. Σαν πύρινες γλώσσες σε μια δαιμονική επιφοίτηση έμπαιναν στο μυαλό του οι ζωές των ανθρώπων που είχε γνωρίσει. Με αστραπιαία ταχύτητα φίλτραρε με τον νου του τις πιο σκληρές και άδικες. Πόρνες, χαμίνια, μικροαπατεώνες, όλοι όσοι είχαν δει το απάνθρωπο πρόσωπο της κοινωνίας που τους είχε οδηγήσει σε μια ζωή φτώχειας, εγκλήματος και αποκλεισμού, χωρίς να την έχουν πραγματικά επιλέξει οι ίδιοι. Οι γλώσσες έγλειφαν κάθε χαραμάδα του μυαλού του και του ψιθύριζαν σαν Σειρήνες: "Εκδικήσου!"
Άρχισε να ψιχαλίζει. Οι λεπτές στάλες της βροχής δρόσισαν τον Καστελάνη μέσα στην κάψα του φονικού. Αναμείχθηκαν με τον ιδρώτα του και κυλούσαν επάνω στο πρόσωπό του, γεμίζοντάς το με φρικιαστικές χωμάτινες ραβδώσεις από τη σκόνη που είχε καθίσει πάνω του όσο περπατούσε στις ερημιές. Η όψη του έγινε πιο τρομακτική.
Τώρα χόρευε μες στην ψιχάλα έναν απόκρυφο δαιμονικό χορό. Τα ουρλιαχτά και ο απαλός ήχος της βροχής ήταν η μουσική στον χορό του. Δεν χτυπούσε πλέον στο ψαχνό, όμως το διασκέδαζε αφάνταστα. Οι γλώσσες στο μυαλό του τον επευφημούσαν και του έλεγαν να συνεχίσει με το ίδιο πάθος.»
266 pages, Paperback
First published September 1, 2020
40 people are currently reading
645 people want to read
About the author
Πάνος Δημάκης
5 books59 followersΟ Πάνος Δημάκης κατάγεται από τα Βέρβενα, ένα ορεινό χωριό της Κυνουρίας στην Αρκαδία.
Από την Κάπα Εκδοτική κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο «Το Βερβενιώτικο Ιδίωμα» το 2018. Μια προσπάθεια συγκέντρωσης 2.700 λέξεων που συναντάμε στην παράδοση των Βερβένων Αρκαδίας.
Εργάστηκε στις Εκδόσεις Καζαντζάκη ως φιλόλογος και επιμελητής για δύο χρόνια. Ασχολήθηκε και με τη μετάφραση, μεταφράζοντας στην Αγγλική το βιβλίο του Ν.Καζαντζάκη “Καπετάν Μιχάλης”.
Ολοκλήρωσε ένα ετυμολογικό λεξικό της αγγλικής με ασκήσεις, που απευθύνεται σε αυτούς που θέλουν να μάθουν λεξιλόγιο μέσω των ετυμολογικών ριζών των λέξεων, ώστε να μην το απομνημονεύουν στείρα και παπαγαλίστικα αλλά να το εσωτερικεύουν και να το κάνουν κτήμα τους.
Από την Κάπα Εκδοτική κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο «Το Βερβενιώτικο Ιδίωμα» το 2018. Μια προσπάθεια συγκέντρωσης 2.700 λέξεων που συναντάμε στην παράδοση των Βερβένων Αρκαδίας.
Εργάστηκε στις Εκδόσεις Καζαντζάκη ως φιλόλογος και επιμελητής για δύο χρόνια. Ασχολήθηκε και με τη μετάφραση, μεταφράζοντας στην Αγγλική το βιβλίο του Ν.Καζαντζάκη “Καπετάν Μιχάλης”.
Ολοκλήρωσε ένα ετυμολογικό λεξικό της αγγλικής με ασκήσεις, που απευθύνεται σε αυτούς που θέλουν να μάθουν λεξιλόγιο μέσω των ετυμολογικών ριζών των λέξεων, ώστε να μην το απομνημονεύουν στείρα και παπαγαλίστικα αλλά να το εσωτερικεύουν και να το κάνουν κτήμα τους.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 107 reviews
April 28, 2023
✒️True crime στο είδος, αφορά στυγερά εγκλήματα (πολλαπλών επιπέδων) που διεπράχθησαν στα Κύθηρα το 1909.
Ξεκινώντας την ανάγνωση,χρειάστηκα λίγο χρόνο μέχρι να συνηθίσω τη γραφή - μου φάνηκε σαν ο συγγραφέας να είχε λίγο τρακ και να αμφιταλαντευόταν ανάμεσα στο "παραθέτω την ιστορία και τα πραγματικά γεγονότα " και στο "προσπαθώ να τη δώσω ως μυθιστόρημα". Όμως, βρήκε γρήγορα τα πατήματά του και πριν το καταλάβω, το βιβλίο με βύθισε στην πνιγηρή σκοτεινιά του.
Ακολουθώντας τη ζωή του Καστελάνη,χωνόμαστε μέχρι το λαιμό στην παθογένεια της κοινωνίας των αρχών του 20ου αιώνα,στις δυσκολίες και στους αγώνες της, ενώ ταυτόχρονα οι καταστάσεις είναι τόσο οικίες και αναγνωρίσιμες, που κυριολεκτικά θα μπορούσαν να εκτυλίσσονται μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. (Αυτή είναι και η "μαγεία"του true crime σαν είδος, έτσι δεν είναι;)
Ακόμη λοιπόν κι αν δεν φαινόταν αυτό στις πρώτες σελίδες, ο συγγραφέας κατάφερε να βάλει τον αναγνώστη στα παπούτσια όλων των εμπλεκομένων με μεγάλη επιτυχία, και τουλάχιστον για μένα, το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό.Διαβάστε το, κι αν είναι εύκολο, διαβάστε το χωρίς να ψαχουλέψετε κριτικές που περιέχουν σπόιλερ 😉.
5/5
Ξεκινώντας την ανάγνωση,χρειάστηκα λίγο χρόνο μέχρι να συνηθίσω τη γραφή - μου φάνηκε σαν ο συγγραφέας να είχε λίγο τρακ και να αμφιταλαντευόταν ανάμεσα στο "παραθέτω την ιστορία και τα πραγματικά γεγονότα " και στο "προσπαθώ να τη δώσω ως μυθιστόρημα". Όμως, βρήκε γρήγορα τα πατήματά του και πριν το καταλάβω, το βιβλίο με βύθισε στην πνιγηρή σκοτεινιά του.
Ακολουθώντας τη ζωή του Καστελάνη,χωνόμαστε μέχρι το λαιμό στην παθογένεια της κοινωνίας των αρχών του 20ου αιώνα,στις δυσκολίες και στους αγώνες της, ενώ ταυτόχρονα οι καταστάσεις είναι τόσο οικίες και αναγνωρίσιμες, που κυριολεκτικά θα μπορούσαν να εκτυλίσσονται μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. (Αυτή είναι και η "μαγεία"του true crime σαν είδος, έτσι δεν είναι;)
Ακόμη λοιπόν κι αν δεν φαινόταν αυτό στις πρώτες σελίδες, ο συγγραφέας κατάφερε να βάλει τον αναγνώστη στα παπούτσια όλων των εμπλεκομένων με μεγάλη επιτυχία, και τουλάχιστον για μένα, το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό.Διαβάστε το, κι αν είναι εύκολο, διαβάστε το χωρίς να ψαχουλέψετε κριτικές που περιέχουν σπόιλερ 😉.
5/5
October 16, 2021
Έντονο, αληθινό και σίγουρα μετά από ένα σημείο διαβάζεται απνευστί. Ένα τρομερό έγκλημα . Ένα βιβλιο με ηθογραφικά και ψυχογραφικά στοιχεία ταυτόχρονα. Μου άρεσε πολύ.
February 25, 2021
" Δεκαεπτά κλωστές"
"Εκείνος που δεν μπορεί να ζει μέσα στην κοινωνία με τους άλλους είναι είτε θηρίο είτε Θεός"
Οι δεκαεπτά κλωστές είναι ένα μυθιστόρημα, ντυμένο με θρύλους στην εποχή των κάστρων, των παρατσουκλιων, της κλειστής κοινωνίας, που ξετυλίγεται στις σελίδες του σαν αρχαία τραγωδία.
Ο συγγραφέας σαν άλλος παραμυθάς αφηγείται με λυρισμό, με πλούσιο λεξιλόγιο, με μία χροιά σκοτεινής γραφής και με φιλοσοφική διάθεση τη ζωή του Αντώνη Καστελανη.
Από τις πρώτες σελίδες ο αναγνώστης, θα αισθανθεί ότι ζει μέσα σε ένα παραμύθι.
Ένα σκοτεινό παραμύθι όπου, με την κάθε λέξη και παράγραφο ζωντανεύει μπροστά στα μάτια του ένας θρύλος.
Ο συγγραφέας στήνει εις βάθος τη μικρογραφία της ζωής του Α.Καστελανη. Πλάθει με μαεστρία την ατμόσφαιρα της μικρής κοινωνίας του νησιού. Την ντοπιολαλιά, τα ήθη και τα έθιμά αλλά και την πιο σκληρή πλευρά της.
Το βιβλίο ξεκινά πολύ δυναμικά, βάζοντας άμεσα τον αναγνώστη στα θεμέλια της ιστορίας. Στην ουσία αυτό το βιβλίο είναι μία βιογραφία για το χρονικό μιας ζωής και των εγκλημάτων, που παρέρχονται.
Τη βιογραφία του Αντώνη Καστελανη. Ξεκινώντας από τη μικρή του ηλικία και φτάνοντας μέχρι και τη δύση της ζωής του.
Ο συγγραφέας βήμα - βήμα μας παρουσιάζει τον άνθρωπο εγκληματία.
Έναν άνθρωπο γεμάτο όνειρα και συναισθήματα, που κάποιες συγκυρίες πού ευδοκιμούν στις μικρές κοινωνίες άλλαξαν τα πάντα.
Και το βιβλίο σε αυτό το κομμάτι έχει σταθεί περισσότερο. Στο κακό, που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι μία μικρής κοινωνίας σε κάποιο συνάνθρωπό τους από φθόνο και ζήλια.
Το βιβλίο ξεκινά πολύ δυναμικά. Μετά το πρώτο κεφάλαιο η ροή γίνεται πολύ αργή.
Υπάρχουν στιγμές, που η ιστορία χωλαίνει.
Στα περισσότερα κεφαλαία τα συναισθήματα και οι σκέψεις επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά αλλάζοντας μόνο τις λέξεις. Και κάπου εκεί η δυναμικότητα της αρχής χαλαρώνει και έχει μια βραδυπορια.
Σε κάθε αρχή νέου κεφαλαίου αυτό αλλάζει για κάποιες σελίδες. Είναι οι στιγμές, πού έρχονται νέα πρόσωπα στην ιστορία και υπάρχει νέα εξέλιξη αλλά λίγο πιο μετά συνεχίζει η βραδυπορια.
Στα τελευταία δύο κεφάλαια η ροή αλλάζει και εξελίσσεται πιο γρήγορα, και πιστεύω ότι είναι το κομμάτι που θα κρατήσει περισσότερο τον αναγνώστη καθώς εκεί μπορούμε να δούμε και όλη τη δράση του Α. Καστελανη.
Όμως, πέρα από αυτά τα αρνητικά στοιχεία, που εγώ εντόπισα, το βιβλίο έχει πολλές αρετές για να σε κρατήσει.
Μία από αυτές είναι η γραφή.
Είναι άκρως κινηματογραφική και τόσο έντονη. Έχει στοιχεία φιλοσοφικής διάθεσης που κάποιος ίσως θα πιστεύε ότι είναι κομμάτια αρχαίας τραγωδίας και όμως όχι.
Εγώ το μυθιστόρημα αυτό το βίωσα σαν ένας περιπλανώμενος παραθεριστης, σαν να ήμουν σε ένα διαφορετικό κόσμο μέσα από ένα ντοκιμαντέρ, σε μία άλλη εποχή. Και αυτό το κομμάτι είναι όλη η μαγεία του βιβλίου.
Ακόμα και στα σημεία που υπάρχει η βραδυπορια, το βιβλίο σε κρατάει.
Γιατί σε βάζει στον κόσμο της κοινωνίας του νησιού. Σου δίνει το στίγμα των ανθρώπων του για το πώς εκείνοι σκέφτονται και αντιδρούν σε κάποιες καταστάσεις που σε κάποιους έχουν αντίκτυπο την ίδια τους τη ζωή και σε κάποιους άλλους ευδοκιμούν.
Ο συγγραφέας σχεδιάζει το παζλ της ηθογραφίας του νησιού κομμάτι-κομμάτι και το προσφέρει στον αναγνώστη με πλούσιο λεξιλόγιο και με όμορφες δυνατές εικόνες.
Δίνει κομμάτι-κομμάτι την εποχή εκείνη χωρίς να κουράζει και σε κάθε σελίδα έχει να σου δώσει και ένα καινούργιο στοιχείο.
Εμβαθύνει ακόμη περισσότερο όμως, στον άνθρωπο Αντώνη Καστελανη. Τοποθετεί τις σκέψεις του αναγνώστη με την ψυχογραφηση του δίνοντάς του ένα ολοκληρωμένο προφίλ για να κρίνει τον άνθρωπο - φονιά Αντώνη Καστελανη.
Βήμα-βήμα μας ξεναγεί στη ζωή του. Μας μιλάει για τα όνειρά του, για τις προσδοκίες του, για τις δύσκολες στιγμές του, για τους πόθους του και για εκείνη την αποφράδα μέρα που άλλαξαν όλα. Και φυσικά και το μετά από την κατρακύλα μέχρι και την τελευταία μέρα της ζωής του. ο συγγραφέας έχει πάει ένα βήμα παραπάνω και έχει δώσει και πολλά στοιχεία εκείνης της εποχής για τους νόμους της φυλακής και για την γκιλοτίνα. που μετά την επανάσταση του 21 εμφανίστηκε και στις φυλακές της Ελλάδας.
Οι δεκαεπτά κλωστές, είναι ένα πολύ δυνατο βιβλίο.
Ο συγγραφέας έχει κάνει μία άρτια δουλειά & πολύ έρευνα για το πόνημα του.
Και για αυτό αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο στο βιβλίο αυτό.
Όσο για το εξώφυλλο του βιβλίου.
Ταιριάζει απόλυτα με την αγριότητα που έχει ο άνθρωπος αυτός.
Γιατί όλο το βιβλίο περιστρέφεται γύρω από το στίγμα αυτού του ανθρώπου. Εμένα προσωπικά με επηρέασε περισσότερο η τελευταία φωτογραφία που υπάρχει στο βιβλίο που απεικονίζει τη σύλληψη του παρά το πρόσωπο που υπάρχει στο εξώφυλλο.
Πραγματικά είναι μία αξιόλογη δουλειά και πιστεύω ότι αξίζει την προσοχή όλων μας γιατί έχει ενδιαφέροντα κομμάτια να σταθούμε. 😊
"Εκείνος που δεν μπορεί να ζει μέσα στην κοινωνία με τους άλλους είναι είτε θηρίο είτε Θεός"
Οι δεκαεπτά κλωστές είναι ένα μυθιστόρημα, ντυμένο με θρύλους στην εποχή των κάστρων, των παρατσουκλιων, της κλειστής κοινωνίας, που ξετυλίγεται στις σελίδες του σαν αρχαία τραγωδία.
Ο συγγραφέας σαν άλλος παραμυθάς αφηγείται με λυρισμό, με πλούσιο λεξιλόγιο, με μία χροιά σκοτεινής γραφής και με φιλοσοφική διάθεση τη ζωή του Αντώνη Καστελανη.
Από τις πρώτες σελίδες ο αναγνώστης, θα αισθανθεί ότι ζει μέσα σε ένα παραμύθι.
Ένα σκοτεινό παραμύθι όπου, με την κάθε λέξη και παράγραφο ζωντανεύει μπροστά στα μάτια του ένας θρύλος.
Ο συγγραφέας στήνει εις βάθος τη μικρογραφία της ζωής του Α.Καστελανη. Πλάθει με μαεστρία την ατμόσφαιρα της μικρής κοινωνίας του νησιού. Την ντοπιολαλιά, τα ήθη και τα έθιμά αλλά και την πιο σκληρή πλευρά της.
Το βιβλίο ξεκινά πολύ δυναμικά, βάζοντας άμεσα τον αναγνώστη στα θεμέλια της ιστορίας. Στην ουσία αυτό το βιβλίο είναι μία βιογραφία για το χρονικό μιας ζωής και των εγκλημάτων, που παρέρχονται.
Τη βιογραφία του Αντώνη Καστελανη. Ξεκινώντας από τη μικρή του ηλικία και φτάνοντας μέχρι και τη δύση της ζωής του.
Ο συγγραφέας βήμα - βήμα μας παρουσιάζει τον άνθρωπο εγκληματία.
Έναν άνθρωπο γεμάτο όνειρα και συναισθήματα, που κάποιες συγκυρίες πού ευδοκιμούν στις μικρές κοινωνίες άλλαξαν τα πάντα.
Και το βιβλίο σε αυτό το κομμάτι έχει σταθεί περισσότερο. Στο κακό, που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι μία μικρής κοινωνίας σε κάποιο συνάνθρωπό τους από φθόνο και ζήλια.
Το βιβλίο ξεκινά πολύ δυναμικά. Μετά το πρώτο κεφάλαιο η ροή γίνεται πολύ αργή.
Υπάρχουν στιγμές, που η ιστορία χωλαίνει.
Στα περισσότερα κεφαλαία τα συναισθήματα και οι σκέψεις επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά αλλάζοντας μόνο τις λέξεις. Και κάπου εκεί η δυναμικότητα της αρχής χαλαρώνει και έχει μια βραδυπορια.
Σε κάθε αρχή νέου κεφαλαίου αυτό αλλάζει για κάποιες σελίδες. Είναι οι στιγμές, πού έρχονται νέα πρόσωπα στην ιστορία και υπάρχει νέα εξέλιξη αλλά λίγο πιο μετά συνεχίζει η βραδυπορια.
Στα τελευταία δύο κεφάλαια η ροή αλλάζει και εξελίσσεται πιο γρήγορα, και πιστεύω ότι είναι το κομμάτι που θα κρατήσει περισσότερο τον αναγνώστη καθώς εκεί μπορούμε να δούμε και όλη τη δράση του Α. Καστελανη.
Όμως, πέρα από αυτά τα αρνητικά στοιχεία, που εγώ εντόπισα, το βιβλίο έχει πολλές αρετές για να σε κρατήσει.
Μία από αυτές είναι η γραφή.
Είναι άκρως κινηματογραφική και τόσο έντονη. Έχει στοιχεία φιλοσοφικής διάθεσης που κάποιος ίσως θα πιστεύε ότι είναι κομμάτια αρχαίας τραγωδίας και όμως όχι.
Εγώ το μυθιστόρημα αυτό το βίωσα σαν ένας περιπλανώμενος παραθεριστης, σαν να ήμουν σε ένα διαφορετικό κόσμο μέσα από ένα ντοκιμαντέρ, σε μία άλλη εποχή. Και αυτό το κομμάτι είναι όλη η μαγεία του βιβλίου.
Ακόμα και στα σημεία που υπάρχει η βραδυπορια, το βιβλίο σε κρατάει.
Γιατί σε βάζει στον κόσμο της κοινωνίας του νησιού. Σου δίνει το στίγμα των ανθρώπων του για το πώς εκείνοι σκέφτονται και αντιδρούν σε κάποιες καταστάσεις που σε κάποιους έχουν αντίκτυπο την ίδια τους τη ζωή και σε κάποιους άλλους ευδοκιμούν.
Ο συγγραφέας σχεδιάζει το παζλ της ηθογραφίας του νησιού κομμάτι-κομμάτι και το προσφέρει στον αναγνώστη με πλούσιο λεξιλόγιο και με όμορφες δυνατές εικόνες.
Δίνει κομμάτι-κομμάτι την εποχή εκείνη χωρίς να κουράζει και σε κάθε σελίδα έχει να σου δώσει και ένα καινούργιο στοιχείο.
Εμβαθύνει ακόμη περισσότερο όμως, στον άνθρωπο Αντώνη Καστελανη. Τοποθετεί τις σκέψεις του αναγνώστη με την ψυχογραφηση του δίνοντάς του ένα ολοκληρωμένο προφίλ για να κρίνει τον άνθρωπο - φονιά Αντώνη Καστελανη.
Βήμα-βήμα μας ξεναγεί στη ζωή του. Μας μιλάει για τα όνειρά του, για τις προσδοκίες του, για τις δύσκολες στιγμές του, για τους πόθους του και για εκείνη την αποφράδα μέρα που άλλαξαν όλα. Και φυσικά και το μετά από την κατρακύλα μέχρι και την τελευταία μέρα της ζωής του. ο συγγραφέας έχει πάει ένα βήμα παραπάνω και έχει δώσει και πολλά στοιχεία εκείνης της εποχής για τους νόμους της φυλακής και για την γκιλοτίνα. που μετά την επανάσταση του 21 εμφανίστηκε και στις φυλακές της Ελλάδας.
Οι δεκαεπτά κλωστές, είναι ένα πολύ δυνατο βιβλίο.
Ο συγγραφέας έχει κάνει μία άρτια δουλειά & πολύ έρευνα για το πόνημα του.
Και για αυτό αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο στο βιβλίο αυτό.
Όσο για το εξώφυλλο του βιβλίου.
Ταιριάζει απόλυτα με την αγριότητα που έχει ο άνθρωπος αυτός.
Γιατί όλο το βιβλίο περιστρέφεται γύρω από το στίγμα αυτού του ανθρώπου. Εμένα προσωπικά με επηρέασε περισσότερο η τελευταία φωτογραφία που υπάρχει στο βιβλίο που απεικονίζει τη σύλληψη του παρά το πρόσωπο που υπάρχει στο εξώφυλλο.
Πραγματικά είναι μία αξιόλογη δουλειά και πιστεύω ότι αξίζει την προσοχή όλων μας γιατί έχει ενδιαφέροντα κομμάτια να σταθούμε. 😊
July 22, 2025
Η πρώτη λογοτεχνική, μυθιστορηματικού χαρακτήρα, προσπάθεια του συγγραφέα ξεκίνησε με αυτό το τρομερό έγκλημα.
Νομίζω πως διάλεξε κάτι πολύ δύσκολο. Να ζωντανέψει έναν χαρακτήρα του οποίου το δολοφονικό ένστικτο τον οδηγεί σε μια απίστευτη βαναυσότητα.
Θέλει μεγάλη μαεστρία και ταλέντο....
Η εξιστόρηση των γεγονότων είναι γοητευτική όσο και όλο το σκηνικό της ζωής των Κυθήρων του 1900.
Το ότι δεν με κέρδισε το βιβλίο οφείλεται καθαρά στο λογοτεχνικό κομμάτι, στο οποίο ο συγγραφέας δεν κατάφερε να με πείσει σε ο, τι αφορούσε τον χαρακτήρα και τις προθέσεις του ήρωα.
Νομίζω είναι πολύ άκαιρο και παλιακό πλέον, δεχομενοι τόσες πληροφορίες για το πώς δομείται ένας χαρακτήρας, να συγκλίνουμε στο ότι η κακή κοινωνία, το κουτσομπολιό, η ζήλια, η τσιγκουνιά, ο φθόνος μεταβάλλουν έναν ήρεμο άνθρωπο, ένα πρόβατο σε δολοφόνο...
Πολύ επιφανειακό, μονοδιάστατο και με αρκετά κλισέ.
Η αγριότητα του εγκλήματος ωστόσο αποτυπώνεται και συγκλονίζει.
Νομίζω πως διάλεξε κάτι πολύ δύσκολο. Να ζωντανέψει έναν χαρακτήρα του οποίου το δολοφονικό ένστικτο τον οδηγεί σε μια απίστευτη βαναυσότητα.
Θέλει μεγάλη μαεστρία και ταλέντο....
Η εξιστόρηση των γεγονότων είναι γοητευτική όσο και όλο το σκηνικό της ζωής των Κυθήρων του 1900.
Το ότι δεν με κέρδισε το βιβλίο οφείλεται καθαρά στο λογοτεχνικό κομμάτι, στο οποίο ο συγγραφέας δεν κατάφερε να με πείσει σε ο, τι αφορούσε τον χαρακτήρα και τις προθέσεις του ήρωα.
Νομίζω είναι πολύ άκαιρο και παλιακό πλέον, δεχομενοι τόσες πληροφορίες για το πώς δομείται ένας χαρακτήρας, να συγκλίνουμε στο ότι η κακή κοινωνία, το κουτσομπολιό, η ζήλια, η τσιγκουνιά, ο φθόνος μεταβάλλουν έναν ήρεμο άνθρωπο, ένα πρόβατο σε δολοφόνο...
Πολύ επιφανειακό, μονοδιάστατο και με αρκετά κλισέ.
Η αγριότητα του εγκλήματος ωστόσο αποτυπώνεται και συγκλονίζει.
January 29, 2024
3,5*
Εντάξει για την ιστορία δεν έχω να πω και πολλά, είναι άκρως ενδιαφέρουσα και το ότι είναι πραγματική την κάνει ακόμα πιο ιδιαίτερη!
Η γραφή του Δημάκη (αδυναμία στο chase και στα podcasts του) δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε, ίσως γιατί ήταν κάπως "παλιακή" στο μεγαλύτερο μέρος του, αν μπορώ να το θέσω έτσι. Σίγουρα θα διάβαζα όμως και επόμενη δουλειά του!
Η ανάγνωση του βιβλίου κυλάει σα νεράκι και σίγουρα αξίζει μια ευκαιρία.
Αναμένω να δω και τη σειρά σύντομα!
Εντάξει για την ιστορία δεν έχω να πω και πολλά, είναι άκρως ενδιαφέρουσα και το ότι είναι πραγματική την κάνει ακόμα πιο ιδιαίτερη!
Η γραφή του Δημάκη (αδυναμία στο chase και στα podcasts του) δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε, ίσως γιατί ήταν κάπως "παλιακή" στο μεγαλύτερο μέρος του, αν μπορώ να το θέσω έτσι. Σίγουρα θα διάβαζα όμως και επόμενη δουλειά του!
Η ανάγνωση του βιβλίου κυλάει σα νεράκι και σίγουρα αξίζει μια ευκαιρία.
Αναμένω να δω και τη σειρά σύντομα!
August 19, 2022
Η υπόθεση είναι πραγματικά εντυπωσιακή - μου κάνει εντύπωση πως δεν την είχε ανακαλύψει κάποιος άλλος ως τώρα.
Η πλοκή είναι επίσης σωστά δοσμένη - κάποιες κοιλιές εμείς στην αρχή μάλλον δικαιολογούνται.
Σε κάποιες σελίδες δε είναι page turner, για μένα ήταν εκεί που αρχίζουν και συμβαίνουν διάφορα δεινά στον ήρωα.
Παρόλα αυτά, η γραφή είναι πολύ αδύναμη. Στο επίμετρο ο συγγραφέας αναφέρει ότι σκόπευε να κάνει μια μυθιστόρηματικη ιστορία και όχι μια αναφορά, όμως τελικά συμβαίνει το αντίθετο. Δε μπορείς πχ να λες "ηταν 55χρονος, υπερήλικας για την εποχή". Κάτι τέτοιο αμέσως αμέσως βγάζει τον αναγνώστη από την ιστορία, και μετατρέπει το βιβλίο σε glorified ρεπορτάζ. Το ίδιο και όλες οι πληροφορίες που τις δίνει στον αναγνώστη έξω από την αφήγηση, ή στην καλύτερη με διάλογο που είναι αφήγηση μέσα σε εισαγωγικά
Το τελευταίο κεφάλαιο το βρήκα κάπως πιο ανεκτό, και το τέλος μου άρεσε, παρότι είναι από τα σημεία που η πλοκή χάνει - θα ήθελα να το δώσει πιο αργά. Τελικά νομίζω ότι η ιστορία είναι για να γίνει best seller & blockbuster, αλλά χρειαζόταν πιο δυνατή γραφή
Η πλοκή είναι επίσης σωστά δοσμένη - κάποιες κοιλιές εμείς στην αρχή μάλλον δικαιολογούνται.
Σε κάποιες σελίδες δε είναι page turner, για μένα ήταν εκεί που αρχίζουν και συμβαίνουν διάφορα δεινά στον ήρωα.
Παρόλα αυτά, η γραφή είναι πολύ αδύναμη. Στο επίμετρο ο συγγραφέας αναφέρει ότι σκόπευε να κάνει μια μυθιστόρηματικη ιστορία και όχι μια αναφορά, όμως τελικά συμβαίνει το αντίθετο. Δε μπορείς πχ να λες "ηταν 55χρονος, υπερήλικας για την εποχή". Κάτι τέτοιο αμέσως αμέσως βγάζει τον αναγνώστη από την ιστορία, και μετατρέπει το βιβλίο σε glorified ρεπορτάζ. Το ίδιο και όλες οι πληροφορίες που τις δίνει στον αναγνώστη έξω από την αφήγηση, ή στην καλύτερη με διάλογο που είναι αφήγηση μέσα σε εισαγωγικά
Το τελευταίο κεφάλαιο το βρήκα κάπως πιο ανεκτό, και το τέλος μου άρεσε, παρότι είναι από τα σημεία που η πλοκή χάνει - θα ήθελα να το δώσει πιο αργά. Τελικά νομίζω ότι η ιστορία είναι για να γίνει best seller & blockbuster, αλλά χρειαζόταν πιο δυνατή γραφή
April 16, 2023
Στην αρχή δυσκολεύτηκα να μπω στην ιστορία. Το άφησα στην 50 σελίδα και το έβαλα στην άκρη για μία εβδομάδα. Του εδωσα μια δεύτερη ευκαιρία πριν 4,5 ώρες. Και μόλις το τελείωσα. Με ρούφηξε.
Πολύ καλό. Θα ξανά διαβάσω Δημάκη.
Πολύ καλό. Θα ξανά διαβάσω Δημάκη.
Read
March 2, 2024Αληθινή, συγκλονιστική, πεσιμιστική ιστορία.
January 30, 2024
‘Εκείνος που δεν μπορεί να ζει μέσα στη κοινωνία με τους άλλους είναι είτε θηρίο είτε θεος.’
Πως γίνεται ένας ήσυχος ευγενικός και συνεσταλμένος άνθρωπος να γίνει ένας στυγερός δολοφόνος;
Ο Πανος Δημάκης κανοντας μια δυναμική είσοδο στο χώρο της λογοτεχνίας,μας μεταφερει στα Κυθηρα του 1909 με μια αληθινη ιστορία στην οποία μας μιλα για την ζωή του Αντώνη Καστελανη, Αντώνη Γερακιτη το πραγματικό του όνομα, και για το πως έφτασε στο αγριο εγκλημα.
Μέσω του μυθιστορήματος μας διηγείται την ζωή του Αντώνη,έναν νεαρό τσαγκάρη,ο οποίος κατεφερε να έχει όλα όσα ονειρεύοταν στη ζωή του πετυχημενη δουλειά και έρωτα.
Η μοίρα όμως παίζει τα δικά της παιχνίδια και τα αόρατα νήματα που κίνησαν καποιοι αδικα εναντίον του γίνονται η αιτία ν’αλλαξει εντελως η ζωή και ο χαρακτήρας του.
Μας ταξιδεύει με ομορφες παρομοιώσεις περιγραφες τοπίων,ποιητική λυρική γραφή τοσο όσο ώστε να μη κουραζει τον αναγνωστη.
Με περίτεχνο τρόπο φωτογραφίζει την νοοτροπία εκείνης της εποχής,οπως το τι θα πει ο κόσμος,την ηθική μιας μικρής κλειστής κοινωνίας το ποσό εύκολα βασιζονται στα κουτσομπολιά και την έλλειψη της ενσυναίσθησης.
Διεισδύει αρκετά βαθειά στο χαρακτηρα και την ψυχολογική κατάσταση του πρωταγωνιστη.
Το κεφάλαιο που απογειώνει την εξέλιξη της ιστορίας είναι αυτό στο οποίο περιγράφει τις σκηνές του εγκλήματος με τόση παραστατικότητα μεν αλλά χωρίς να νιώσεις ότι δεν αντέχεις να συνεχίσεις να διαβαζεις.
Μια συγκλονιστική ιστορία !
Πως γίνεται ένας ήσυχος ευγενικός και συνεσταλμένος άνθρωπος να γίνει ένας στυγερός δολοφόνος;
Ο Πανος Δημάκης κανοντας μια δυναμική είσοδο στο χώρο της λογοτεχνίας,μας μεταφερει στα Κυθηρα του 1909 με μια αληθινη ιστορία στην οποία μας μιλα για την ζωή του Αντώνη Καστελανη, Αντώνη Γερακιτη το πραγματικό του όνομα, και για το πως έφτασε στο αγριο εγκλημα.
Μέσω του μυθιστορήματος μας διηγείται την ζωή του Αντώνη,έναν νεαρό τσαγκάρη,ο οποίος κατεφερε να έχει όλα όσα ονειρεύοταν στη ζωή του πετυχημενη δουλειά και έρωτα.
Η μοίρα όμως παίζει τα δικά της παιχνίδια και τα αόρατα νήματα που κίνησαν καποιοι αδικα εναντίον του γίνονται η αιτία ν’αλλαξει εντελως η ζωή και ο χαρακτήρας του.
Μας ταξιδεύει με ομορφες παρομοιώσεις περιγραφες τοπίων,ποιητική λυρική γραφή τοσο όσο ώστε να μη κουραζει τον αναγνωστη.
Με περίτεχνο τρόπο φωτογραφίζει την νοοτροπία εκείνης της εποχής,οπως το τι θα πει ο κόσμος,την ηθική μιας μικρής κλειστής κοινωνίας το ποσό εύκολα βασιζονται στα κουτσομπολιά και την έλλειψη της ενσυναίσθησης.
Διεισδύει αρκετά βαθειά στο χαρακτηρα και την ψυχολογική κατάσταση του πρωταγωνιστη.
Το κεφάλαιο που απογειώνει την εξέλιξη της ιστορίας είναι αυτό στο οποίο περιγράφει τις σκηνές του εγκλήματος με τόση παραστατικότητα μεν αλλά χωρίς να νιώσεις ότι δεν αντέχεις να συνεχίσεις να διαβαζεις.
Μια συγκλονιστική ιστορία !
June 23, 2024
Πολύ ωραια ιστορια
εξαιρετική έκδοση
Ωραιοι και δυνατοί χαρακτήρες, και πολύ καλογραμμένο.
Μακαρι να απουσιαζαν και τα (λιγα ευτυχώς) σημεία που γίνεται προσπαθεια ωστε η γραφη να είναι λόγια και εξεζητημένη, τα οποια και χαλουν το όλον.
εξαιρετική έκδοση
Ωραιοι και δυνατοί χαρακτήρες, και πολύ καλογραμμένο.
Μακαρι να απουσιαζαν και τα (λιγα ευτυχώς) σημεία που γίνεται προσπαθεια ωστε η γραφη να είναι λόγια και εξεζητημένη, τα οποια και χαλουν το όλον.
December 29, 2025
Το «17 κλωστές» με κέρδισε από την αρχή με τη σκοτεινή, έντονη ιστορία του και τον γρήγορο ρυθμό του. Διαβάζεται απνευστί και η ψυχολογική σκιαγράφηση του ήρωα κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος.
Αυτό που με ξένισε κάπως είναι η εκτεταμένη χρήση μεταφορών, που σε ορισμένα σημεία κάνει τη γλώσσα υπερβολικά φορτωμένη και αποσπά στιγμιαία την προσοχή από τη δύναμη της ίδιας της αφήγησης.
Παρά αυτή την επιφύλαξη, πρόκειται για ένα δυνατό βιβλίο που θέτει σημαντικά ερωτήματα για την κοινωνία και την ευθύνη της.
3+/5
Αυτό που με ξένισε κάπως είναι η εκτεταμένη χρήση μεταφορών, που σε ορισμένα σημεία κάνει τη γλώσσα υπερβολικά φορτωμένη και αποσπά στιγμιαία την προσοχή από τη δύναμη της ίδιας της αφήγησης.
Παρά αυτή την επιφύλαξη, πρόκειται για ένα δυνατό βιβλίο που θέτει σημαντικά ερωτήματα για την κοινωνία και την ευθύνη της.
3+/5
April 4, 2021
Στα Κύθηρα, το νησί που έζησε ο Αντώνης Καστελανης γίνεται το μεγαλύτερο έγκλημα στα χρονικά της Ελληνικής κοινωνίας.
Ένα οδοιπορικο στη ζωή του ήρωα και σε μια άλλη εποχή. Περασμένη ή όχι και τόσο;
Ο Αντώνης ειναι ένας ήσυχος άνθρωπος που γίνεται αγρίμι, όταν η κοινωνία τον αδικεί. Μεσα από μια κινηματογραφική αφήγηση ο Παναγιώτης Δημάκης πλάθει την ατμόσφαιρα που επικρατεί στο νησί. Άνθρωποι απλοί που δεν διστάζουν να γίνουν δικαστές και να καταδικάσουν έναν συνάνθρωπό τους ακόμα και αν δεν έχει δώσει ποτέ δικαιώματα.
Συγκλονιστικό το γεγονός ότι ακόμα και στο έγκλημα τρέχουν, για να μάθουν λεπτομέρειες και όχι για να βοηθήσουν.
Σα να μην άλλαξε τίποτα από τότε.
Η γλώσσα του βιβλίου είναι πολύ προσεγμένη.
Έχει μερικές περιγραφές παραπάνω αλλά δε με πείραξαν και τόσο. Σε άλλους μπορεί να φανούν λίγο κουραστικές.
Η μαύρη λεπτομέρεια στο βιβλίο μαζί με τη φωτογραφία και το εξώφυλλο δείχνουν την προσεγμένη δουλειά.
Θα κλείσω με μια υπέροχη φράση που μου έμεινε και ένα μεγάλο μπράβο!!!
"Πένθος. Μία λέξη με την ίδια ρίζα με το πάθος. Και οι δύο από το ρήμα "πάσχω". Στο πένθος και στο πάθος οι άνθρωποι πάσχουν και πασχίζουν να επιβιώσουν, να ξεπεράσουν αυτή τη μαύρη κόκκινη γραμμή που βρίσκεται μπροστά τους... Πόνεσε, για να μην ξεχνάς"...
Εύχομαι τα καλύτερα και περιμένω το επόμενο!
Ένα οδοιπορικο στη ζωή του ήρωα και σε μια άλλη εποχή. Περασμένη ή όχι και τόσο;
Ο Αντώνης ειναι ένας ήσυχος άνθρωπος που γίνεται αγρίμι, όταν η κοινωνία τον αδικεί. Μεσα από μια κινηματογραφική αφήγηση ο Παναγιώτης Δημάκης πλάθει την ατμόσφαιρα που επικρατεί στο νησί. Άνθρωποι απλοί που δεν διστάζουν να γίνουν δικαστές και να καταδικάσουν έναν συνάνθρωπό τους ακόμα και αν δεν έχει δώσει ποτέ δικαιώματα.
Συγκλονιστικό το γεγονός ότι ακόμα και στο έγκλημα τρέχουν, για να μάθουν λεπτομέρειες και όχι για να βοηθήσουν.
Σα να μην άλλαξε τίποτα από τότε.
Η γλώσσα του βιβλίου είναι πολύ προσεγμένη.
Έχει μερικές περιγραφές παραπάνω αλλά δε με πείραξαν και τόσο. Σε άλλους μπορεί να φανούν λίγο κουραστικές.
Η μαύρη λεπτομέρεια στο βιβλίο μαζί με τη φωτογραφία και το εξώφυλλο δείχνουν την προσεγμένη δουλειά.
Θα κλείσω με μια υπέροχη φράση που μου έμεινε και ένα μεγάλο μπράβο!!!
"Πένθος. Μία λέξη με την ίδια ρίζα με το πάθος. Και οι δύο από το ρήμα "πάσχω". Στο πένθος και στο πάθος οι άνθρωποι πάσχουν και πασχίζουν να επιβιώσουν, να ξεπεράσουν αυτή τη μαύρη κόκκινη γραμμή που βρίσκεται μπροστά τους... Πόνεσε, για να μην ξεχνάς"...
Εύχομαι τα καλύτερα και περιμένω το επόμενο!
September 23, 2020
Εμπνευσμένο από ένα πραγματικό έγκλημα του 20ου αιώνα, το βιβλίο αναδεικνύει πως ο κοινωνικός αποκλεισμός μπορεί να φτάσει κάποιον σε αποτρόπαιες πράξεις.
Διαβάστε αναλυτικά την άποψή μου στο blog μου.
Διαβάστε αναλυτικά την άποψή μου στο blog μου.
April 13, 2021
"Εκείνος που δεν μπορεί να ζει μέσα στην κοινωνία με τους άλλους είναι είτε θηρίο είτε Θεός".
Ο Πάνος Δημάκης με το πρώτο του μυθιστόρημα, το οποίο είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα και αφορά σε ένα από τα πιο στυγερά και ειδεχθή εγκλήματα που έγιναν στην Ελλάδα το 1909, κάνει μία δυναμική είσοδο στα λογοτεχνικά δρώμενα και είμαι σίγουρη ότι στο μέλλον θα μας απασχολήσει πάρα πολύ.
Ένα μυθιστόρημα το οποίο διαδραματίζεται στα Κύθηρα και αφηγείται τη ζωή του Αντώνη Καστελάνη και πώς αυτός οδηγήθηκε στο έγκλημα.
Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες μυθιστορηματικούς χαρακτήρες που αν και πρόκειται για αληθινό πρόσωπο , δίνει τη δυνατότητα στο συγγραφέα να μεταφέρει στον αναγνώστη την άγνωστη ζωή του ήρωα αλλά και πως αυτός οδηγήθηκε στο αποτρόπαια πράξη , φωτογραφίζοντας ταυτόχρονα την κοινωνία εκείνης της εποχής αλλά και το τι μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο στην πιο απεχθή πράξη.
Εδώ κάπου θα πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα καθώς ο συγγραφέας κάνει μία βαθιά κατάδυση στην ψυχοσύνθεση τόσο του κεντρικού πρωταγωνιστή όσο και όλων όσων πλαισιώνουν τον κοινωνικό του περίγυρο.
Φωτογραφίζει με περίτεχνο τρόπο τη νοοτροπία εκείνης της εποχής, και τη ζωή του κεντρικού ήρωα που περνάει σαν κινηματογραφική ταινία μπροστά από τα μάτια μας.
Ο Καστελάνης είναι ένας νεαρός τσαγκάρης και λυράρης, που οδηγήθηκε στο έγκλημα προδομένος από όλους φτάνοντας σε μία απόφαση που μέχρι και σήμερα στιγματίζει τα Κύθηρα.
Ο Πάνος Δημάκης τολμά και κάνει την υπέρβαση σε αυτό το βιβλίο καθώς δεν περιγράφει μόνο τη ζωή του Καστελάνη αλλά μέσα από φιλοσοφικές και ψυχολογικές αναλύσεις καταδεικνύει το πώς μπορεί μία ανθρώπινη κοινωνία να στρέψει κάποιον στο έγκλημα.
Δεν δίνει άφεση στον δράστη αλλά καταγράφει όλα αυτά που μπορούν να μετατρέψ��υν έναν άνθρωπο σε θηρίο.
Σπάει το απόστημα της κλειστής κοινωνίας, φτύνει το δηλητήριο που σπέρνει μία κλειστή κοινωνία, που μολύνει τον αέρα και νεκρώνει τα πάντα.
Έναν βρώμικο κόσμο που βάζει φθηνό άρωμα για να κρύψει την μπόχα του και τη δυσωδία του.
Αν και έχουν περάσει πάνω από 110 χρόνια, διαβάζοντας κανείς το βιβλίο θα αναλογισθεί ότι τελικά δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα στις συντηρητικές και κλειστές κοινωνίες.
Με τρόπο περίτεχνο, με γραφή που απογειώνει την εξέλιξη και την ιστορία, άλλοτε πασπαλισμένη με λυρική και ποιητική χροιά και άλλοτε με ποιο φιλοσοφική διάθεση στήνει τη μικρογραφία εκείνης της εποχής και την κλειστή κοινωνία του νησιού.
Κορυφαία στιγμή του βιβλίου η σκηνή της αποτρόπαιας πράξης.
Δεν διστάζει ο συγγραφέας να πνίξει με αίμα το βιβλίο προσπαθώντας να γίνει όσο περισσότερο παραστατικός μπορεί για να αποτυπώσει την απάνθρωπη πράξη που συγκλόνισε την Ελλάδα.
Το βιβλίο από την πρώτη σελίδα ξεκινά πολύ δυνατά δίνοντας σου το στίγμα εκείνης της εποχής, την ψυχολογική κατάσταση την οποία έχει επέλθει ο ήρωας αλλά ταυτόχρονα περιγράφει και τις ομορφιές του τόπου.
Η Δεκαεπτά Κλωστές είναι από εκείνα τα βιβλία που ο κάθε αναγνώστης διαβάζοντας το θα έρθει αντιμέτωπος με τους δικούς του προβληματισμούς κόντρα στην ηθική, ίσως συμπονέσει αλλά είμαι σίγουρη ότι στο τέλος θα δικάσει.
Ένα άριστο ψυχογράφημα από μία εξαιρετική πένα που έχει να μας δώσει πολλά στο μέλλον.
Ο Πάνος Δημάκης με το πρώτο του μυθιστόρημα, το οποίο είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα και αφορά σε ένα από τα πιο στυγερά και ειδεχθή εγκλήματα που έγιναν στην Ελλάδα το 1909, κάνει μία δυναμική είσοδο στα λογοτεχνικά δρώμενα και είμαι σίγουρη ότι στο μέλλον θα μας απασχολήσει πάρα πολύ.
Ένα μυθιστόρημα το οποίο διαδραματίζεται στα Κύθηρα και αφηγείται τη ζωή του Αντώνη Καστελάνη και πώς αυτός οδηγήθηκε στο έγκλημα.
Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες μυθιστορηματικούς χαρακτήρες που αν και πρόκειται για αληθινό πρόσωπο , δίνει τη δυνατότητα στο συγγραφέα να μεταφέρει στον αναγνώστη την άγνωστη ζωή του ήρωα αλλά και πως αυτός οδηγήθηκε στο αποτρόπαια πράξη , φωτογραφίζοντας ταυτόχρονα την κοινωνία εκείνης της εποχής αλλά και το τι μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο στην πιο απεχθή πράξη.
Εδώ κάπου θα πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα καθώς ο συγγραφέας κάνει μία βαθιά κατάδυση στην ψυχοσύνθεση τόσο του κεντρικού πρωταγωνιστή όσο και όλων όσων πλαισιώνουν τον κοινωνικό του περίγυρο.
Φωτογραφίζει με περίτεχνο τρόπο τη νοοτροπία εκείνης της εποχής, και τη ζωή του κεντρικού ήρωα που περνάει σαν κινηματογραφική ταινία μπροστά από τα μάτια μας.
Ο Καστελάνης είναι ένας νεαρός τσαγκάρης και λυράρης, που οδηγήθηκε στο έγκλημα προδομένος από όλους φτάνοντας σε μία απόφαση που μέχρι και σήμερα στιγματίζει τα Κύθηρα.
Ο Πάνος Δημάκης τολμά και κάνει την υπέρβαση σε αυτό το βιβλίο καθώς δεν περιγράφει μόνο τη ζωή του Καστελάνη αλλά μέσα από φιλοσοφικές και ψυχολογικές αναλύσεις καταδεικνύει το πώς μπορεί μία ανθρώπινη κοινωνία να στρέψει κάποιον στο έγκλημα.
Δεν δίνει άφεση στον δράστη αλλά καταγράφει όλα αυτά που μπορούν να μετατρέψ��υν έναν άνθρωπο σε θηρίο.
Σπάει το απόστημα της κλειστής κοινωνίας, φτύνει το δηλητήριο που σπέρνει μία κλειστή κοινωνία, που μολύνει τον αέρα και νεκρώνει τα πάντα.
Έναν βρώμικο κόσμο που βάζει φθηνό άρωμα για να κρύψει την μπόχα του και τη δυσωδία του.
Αν και έχουν περάσει πάνω από 110 χρόνια, διαβάζοντας κανείς το βιβλίο θα αναλογισθεί ότι τελικά δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα στις συντηρητικές και κλειστές κοινωνίες.
Με τρόπο περίτεχνο, με γραφή που απογειώνει την εξέλιξη και την ιστορία, άλλοτε πασπαλισμένη με λυρική και ποιητική χροιά και άλλοτε με ποιο φιλοσοφική διάθεση στήνει τη μικρογραφία εκείνης της εποχής και την κλειστή κοινωνία του νησιού.
Κορυφαία στιγμή του βιβλίου η σκηνή της αποτρόπαιας πράξης.
Δεν διστάζει ο συγγραφέας να πνίξει με αίμα το βιβλίο προσπαθώντας να γίνει όσο περισσότερο παραστατικός μπορεί για να αποτυπώσει την απάνθρωπη πράξη που συγκλόνισε την Ελλάδα.
Το βιβλίο από την πρώτη σελίδα ξεκινά πολύ δυνατά δίνοντας σου το στίγμα εκείνης της εποχής, την ψυχολογική κατάσταση την οποία έχει επέλθει ο ήρωας αλλά ταυτόχρονα περιγράφει και τις ομορφιές του τόπου.
Η Δεκαεπτά Κλωστές είναι από εκείνα τα βιβλία που ο κάθε αναγνώστης διαβάζοντας το θα έρθει αντιμέτωπος με τους δικούς του προβληματισμούς κόντρα στην ηθική, ίσως συμπονέσει αλλά είμαι σίγουρη ότι στο τέλος θα δικάσει.
Ένα άριστο ψυχογράφημα από μία εξαιρετική πένα που έχει να μας δώσει πολλά στο μέλλον.
February 21, 2023
"Πένθος. Μια λέξη με την ίδια ρίζα με το πάθος. Και οι δύο από το ρήμα πάσχω. Στο πένθος οι άνθρωποι πάσχουν και πασχίζουν να επιβιώσουν, να ξεπεράσουν αυτή τη μαυροκόκκινη γραμμή που βρίσκεται μπροστά τους. Όμως, συχνά στέκονται πάνω της και απολαμβάνουν το μαρτύριο. Αγκαλιάζουν το πένθος και το αφήνουν να κυβερνάει την υπόλοιπη ζωή τους. Αγκαλιάζουν τον πόνο και τον κάνουν σώμα τους γιατί ο πόνος είναι μνήμη. Πόνεσε για να μην ξεχνάς! Η θλίψη, η ανάμνηση της θλίψης δεν αφήνει τους χαμένους να βουλιάξουν μέσα στη λάσπη της λήθης.’’
Και εκεί που χάζευα φωτογραφίες στο Instagram, πέφτω σε μια φωτογραφία φίλης, με το εν λόγω βιβλίο. Ωπ λέω τι είναι αυτό; Ψάχνω για την υπόθεση και βρίσκω ότι αφορά την πραγματική ιστορία του αγριότερου ομαδικού εγκλήματος εν έτει 1908 στα Κύθηρα. Συνεχίζω την αναζήτηση για τον συγγραφέα και βρίσκω ότι είναι παίκτης του τηλεπαιχνιδιού ‘’The chase’’ με το προσωνύμιο ‘’γεράκι’’, μιλάει οκτώ (8) γλώσσες και έχει φτιάξει και μία δικιά του (!!!) και επιμελητής στις εκδόσεις Καζαντζάκη! Δεύτερο ‘’ωπ’’ και γραμμή για το βιβλιοπωλείο. ¨Όταν έφτασα στο βιβλιοπωλείο η αγαπημένη μου βιβλιοπώλισσα μου λέει ‘’ πάρτο και μην ρωτάς’’.
Την ιστορία καλό είναι να μην την γνωρίζετε πριν το διαβάσετε, άλλωστε κάποιο λόγο έχει ο συγγραφέας και την αποκρύπτει από το οπισθόφυλλο. Αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι ότι πρόκειται για ένα πολύ σκληρό βιβλίο που κάποια κεφάλαια θα δυσκολευτείτε να τα τελειώσετε. Πώς ένα τυχαίο γεγονός αλλά κυρίως η κοινωνία μπορεί να μεταμορφώσει ένα φιλήσυχο άνθρωπο σε παρανοϊκό δολοφόνο; Πόσο σοβαρά πρέπει να παίρνουμε τις φήμες και τα κουτσομπολιά για γεγονότα που δεν έχουν διασταυρωθεί; Πόσο εύκολα καταδικάζουμε και κρίνουμε κάποιον, τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό και ποιανού το αφήγημα τελικά το θεωρούμε γεγονός;
Το 17 κλωστές είναι Must Read και άκρως διδακτικό γιατί διαβάζοντας, ένιωθα ότι η πραγματική ιστορία που περιγράφει, επαναλαμβάνεται στις ημέρες μας συνεχώς στα δελτία ειδήσεων.
Και εκεί που χάζευα φωτογραφίες στο Instagram, πέφτω σε μια φωτογραφία φίλης, με το εν λόγω βιβλίο. Ωπ λέω τι είναι αυτό; Ψάχνω για την υπόθεση και βρίσκω ότι αφορά την πραγματική ιστορία του αγριότερου ομαδικού εγκλήματος εν έτει 1908 στα Κύθηρα. Συνεχίζω την αναζήτηση για τον συγγραφέα και βρίσκω ότι είναι παίκτης του τηλεπαιχνιδιού ‘’The chase’’ με το προσωνύμιο ‘’γεράκι’’, μιλάει οκτώ (8) γλώσσες και έχει φτιάξει και μία δικιά του (!!!) και επιμελητής στις εκδόσεις Καζαντζάκη! Δεύτερο ‘’ωπ’’ και γραμμή για το βιβλιοπωλείο. ¨Όταν έφτασα στο βιβλιοπωλείο η αγαπημένη μου βιβλιοπώλισσα μου λέει ‘’ πάρτο και μην ρωτάς’’.
Την ιστορία καλό είναι να μην την γνωρίζετε πριν το διαβάσετε, άλλωστε κάποιο λόγο έχει ο συγγραφέας και την αποκρύπτει από το οπισθόφυλλο. Αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι ότι πρόκειται για ένα πολύ σκληρό βιβλίο που κάποια κεφάλαια θα δυσκολευτείτε να τα τελειώσετε. Πώς ένα τυχαίο γεγονός αλλά κυρίως η κοινωνία μπορεί να μεταμορφώσει ένα φιλήσυχο άνθρωπο σε παρανοϊκό δολοφόνο; Πόσο σοβαρά πρέπει να παίρνουμε τις φήμες και τα κουτσομπολιά για γεγονότα που δεν έχουν διασταυρωθεί; Πόσο εύκολα καταδικάζουμε και κρίνουμε κάποιον, τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό και ποιανού το αφήγημα τελικά το θεωρούμε γεγονός;
Το 17 κλωστές είναι Must Read και άκρως διδακτικό γιατί διαβάζοντας, ένιωθα ότι η πραγματική ιστορία που περιγράφει, επαναλαμβάνεται στις ημέρες μας συνεχώς στα δελτία ειδήσεων.
December 16, 2020
Υπέροχο ψυχογράφημα!!! Αγαπημένο βιβλίο!!!
November 22, 2023
Συγκλονιστικό από την αρχή μέχρι το τέλος...
August 30, 2023
Ο Αντώνης Γερακίτης ή όπως τον γνώριζαν οι κάτοικοι των Κυθήρων Καστελάνης ήταν ένας νέος, εργατικός, φιλότιμος και καλόψυχος άνθρωπος που ζούσε από την τέχνη της τσαγκαρικής. Η αγάπη του για το αντικείμενο αλλά και η όρεξη του για δουλειά τον έκαναν σύντομα γνωστό και στα γύρω χωριά και ο κόσμος άρχισε να εκτιμά την δουλειά του. Ως χαρακτήρας ήταν εσωστρεφής και κατάφερε μέσω της λύρας του να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του. Βασικό του μέλημα ήταν να χαροποιεί τους γύρω του.
Τα αγνά του αισθήματα όμως δεν τα εκτίμησαν οι συνάνθρωποι του γιατί η ζήλεια και ο φθόνος τους έκαναν χαιρέκακους και επέλεξαν να τον οδηγήσουν στο τέρμα. Οι ανυπόστατες φήμες γύρω από το όνομά του τον έφεραν αντιμέτωπο με την μοναξιά, το ποτό, την φυλακή και τον ξεπεσμό.
Ο Πάνος Δημάκης μας μεταφέρει στα Κύθηρα το 1909 τότε που έλαβε χώρα ένα φρικιαστικό έγκλημα που έμεινε στα στενά όρια του νησιού. Αναλύει τις ψυχολογικές μεταπτώσεις του ήρωα του. Πορεύεται με τις σκέψεις, τις αγωνίες και τα αδιέξοδα που του παρουσιάστηκαν και το πως από την εντιμότητα οδηγήθηκε στην παρανομία σε μία φάση που δεν υπήρχε κανένα σημείο διαφυγής προς την εσωτερική του κάθαρση.
Στα θετικά του αναγνώσματος είναι ότι ο συγγραφέας μένει ουδέτερος στα γεγονότα και δεν πέφτει στην παγίδα να εκβιάσει το συναίσθημα. Η γραφή του είναι άρτια. Μου άρεσε που οι περιγραφές που είχαν σχέση με την φύση ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με την ψυχολογία του Καστελάνη. Επίσης έμαθα τα ήθη και τα έθιμα της τότε εποχής.
Έκανα ένα ταξίδι στα Κύθηρα με την μοναδική πένα του Πάνου Δημάκη και μου κίνησε το ενδιαφέρον να επισκεφτώ το νησί και να γνωρίσω κάθε σημείο που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα.
Οι δεκαεπτά κλωστές είναι ένα δυνατό ψυχογράφημα που καταφέρνει να προβληματίσει τον αναγνώστη και να τον κάνει να αναλογιστεί για διάφορα θέματα όπως είναι η ηθική και η υπόληψη.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
Τα αγνά του αισθήματα όμως δεν τα εκτίμησαν οι συνάνθρωποι του γιατί η ζήλεια και ο φθόνος τους έκαναν χαιρέκακους και επέλεξαν να τον οδηγήσουν στο τέρμα. Οι ανυπόστατες φήμες γύρω από το όνομά του τον έφεραν αντιμέτωπο με την μοναξιά, το ποτό, την φυλακή και τον ξεπεσμό.
Ο Πάνος Δημάκης μας μεταφέρει στα Κύθηρα το 1909 τότε που έλαβε χώρα ένα φρικιαστικό έγκλημα που έμεινε στα στενά όρια του νησιού. Αναλύει τις ψυχολογικές μεταπτώσεις του ήρωα του. Πορεύεται με τις σκέψεις, τις αγωνίες και τα αδιέξοδα που του παρουσιάστηκαν και το πως από την εντιμότητα οδηγήθηκε στην παρανομία σε μία φάση που δεν υπήρχε κανένα σημείο διαφυγής προς την εσωτερική του κάθαρση.
Στα θετικά του αναγνώσματος είναι ότι ο συγγραφέας μένει ουδέτερος στα γεγονότα και δεν πέφτει στην παγίδα να εκβιάσει το συναίσθημα. Η γραφή του είναι άρτια. Μου άρεσε που οι περιγραφές που είχαν σχέση με την φύση ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με την ψυχολογία του Καστελάνη. Επίσης έμαθα τα ήθη και τα έθιμα της τότε εποχής.
Έκανα ένα ταξίδι στα Κύθηρα με την μοναδική πένα του Πάνου Δημάκη και μου κίνησε το ενδιαφέρον να επισκεφτώ το νησί και να γνωρίσω κάθε σημείο που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα.
Οι δεκαεπτά κλωστές είναι ένα δυνατό ψυχογράφημα που καταφέρνει να προβληματίσει τον αναγνώστη και να τον κάνει να αναλογιστεί για διάφορα θέματα όπως είναι η ηθική και η υπόληψη.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
February 14, 2024
Σε μια ιδιαίτερα σκληρή αληθινή ιστορία που συνέβη στα Κύθηρα αρχές του περασμένου αιώνα μας ταξιδεύει αυτό το βιβλίο. Ο συγγραφέας με την μοναδική λυρική γραφή του καταφέρνει να μετατρέψει αυτή την αστυνομική ιστορία σε ένα πολύ δυνατό κοινωνικό δράμα . Και να σκεφτείτε οτι πρόκειται για την πρώτη του απόπειρα στην λογοτεχνία. Θερμά συγχαρητήρια!
Υ.Γ. Το συστήνω ανεπιφύλακτα
Υ.Γ. Το συστήνω ανεπιφύλακτα
August 13, 2023
Εμπνευσμένος από αληθινά γεγονότα στα Κύθηρα, ο συγγραφέας μας μιλά για την μικρή ελληνική κοινωνία του τότε, η οποία δυστυχώς θυμίζει ακόμα την ελληνική νοοτροπία του σήμερα. Ζήλια, φθόνος, κακία και μίσος απέναντι στον συνάνθρωπο που επιτυγχάνει. Ψέμματα, κουτσομπολιά και φήμες που μπορούν καταστρέψουν όσα κάποιος κατάφερε σε δευτερόλεπτα. Θλίψη που μετατρέπεται σε οργή. Οργή που μετατρέπεται σε εκδίκηση. Έτσι και ο κεντρικός ήρωας ζει με την αδικία που πέφτει στους ώμους του, συμβιώνει με τους δικούς του δαίμονες για χρόνια, στους οποίους τελικά υποτάσσεται και διαπράττει ένα έγκλημα που θα μείνει στην ιστορία. Το βιβλίο διαβάζεται απνευστί. Απλοϊκοί διάλογοι και ουσία χωρίς φανφάρες, η ιστορία είναι συγκλονιστική για να σε κρατήσει, και κάθε λίγο να κουνάς το κεφάλι σου στεναχωρημένος με την ανθρώπινη σκατοψυχιά και κατάντια. Ανυπομονώ να δω το adaptation στην οθόνη.
June 8, 2023
Άραγε οι άνθρωποι γεννιόμαστε τέρατα ή Άγιοι και εξελισουμε τον εαυτό μας σε Κάτι διαφορετικό απο αυτό που έχουν γράψει οι Μοιρες με βάση τις συγκυρίες της ζωής? Αρκεί μόνο η καλοσύνη ενός ανθρώπου για να είναι αποδεκτός απο τη κοινωνία? Πόσο εύκολο είναι να περάσεις απο τη λογική στη παράνοια?
Σε μια κοινωνία που διψούσε (και παντα διψαει )για κουτσομπολιά και λαικα δικαστήρια, βρισκόμαστε θεατές στην τραγική ιστορία του Καστελάνη, ο οποίος αδικήθηκε κατάφωρα απο την κοινωνία των Κυθήρων και Οχι μόνο, λόγω των ψεμάτων και των σκανδάλων που δημιούργησαν άλλοι εν αγνοία του.
Η ιστορία ενός ανθρώπου που δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, τον έβλαψαν πολλοί. Πολύ. Ώσπου στο τέλος έγινε αυτό που ψευδώς τον κατηγορούσαν. Ενα τέρας,το οποίο διέπραξε ένα απο τα πιο ειδεχθή εγκλήματα στην Ελλάδα.
Σε μια κοινωνία που διψούσε (και παντα διψαει )για κουτσομπολιά και λαικα δικαστήρια, βρισκόμαστε θεατές στην τραγική ιστορία του Καστελάνη, ο οποίος αδικήθηκε κατάφωρα απο την κοινωνία των Κυθήρων και Οχι μόνο, λόγω των ψεμάτων και των σκανδάλων που δημιούργησαν άλλοι εν αγνοία του.
Η ιστορία ενός ανθρώπου που δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, τον έβλαψαν πολλοί. Πολύ. Ώσπου στο τέλος έγινε αυτό που ψευδώς τον κατηγορούσαν. Ενα τέρας,το οποίο διέπραξε ένα απο τα πιο ειδεχθή εγκλήματα στην Ελλάδα.
January 14, 2024
Διάβασα το βιβλίο αυτό με έναν κόμπο στο στομάχι και ένα σφίξιμο στην καρδιά σε όλη την διάρκεια. Πέρα από την συγκλονιστική γραφή που σε καθηλώνει με την απλότητα της και με το ιδίωμα από τα Κύθηρα να σε ταξιδεύει επιτόπου στο νησί, η μεταφορά στην εποχή και η ατμόσφαιρα καθιστούν το βιβλίο must read και κατάλληλο για οπτικοποίηση, οπότε ανυπομονώ και για την δουλειά του Τσαφουλια. Η κοινωνία έχει πράγματι την δύναμη να σε μετατρέψει από πρόβατο σε λύκο και το αντίθετο και δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτή την δύναμη.
May 31, 2025
«Τα μάτια της χαμογελούσαν σαν φρέσκα αμύγδαλα.» ??
Η γραφή σε κάποια σημεία ήταν περίεργη, όπως με την παραπάνω φράση, δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Κάποιες φορές ήταν σαν μυθιστόρημα, άλλες φορές ήταν σαν να μας εξιστορούσε απλά το γεγονός. Ο ρυθμός της ιστορίας μου φάνηκε αρκετά αργός στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου. Το γεγονός σίγουρα συγκλονιστικό.
Η γραφή σε κάποια σημεία ήταν περίεργη, όπως με την παραπάνω φράση, δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Κάποιες φορές ήταν σαν μυθιστόρημα, άλλες φορές ήταν σαν να μας εξιστορούσε απλά το γεγονός. Ο ρυθμός της ιστορίας μου φάνηκε αρκετά αργός στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου. Το γεγονός σίγουρα συγκλονιστικό.
January 21, 2025
Η γραφή είναι το πιο αδύναμο σημείο του βιβλίου, καθώς και ότι ο συγγραφέας δεν έχει αποφασίσει αν παραθέτει γεγονότα ή γράφει μυθιστόρημα.
Η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα όμως.
Η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα όμως.
October 8, 2022
Δεκαεπτά κλωστές, Πάνος Δημάκης.
Διαβάζοντας το, έμεινα με το στόμα ανοιχτό σε πολλά σημεία. Ενώ αφού το ολοκλήρωσα, έπαθα αυτό το "δεν ξέρω τι να διαβάσω μετά από αυτό", πράγμα που μου συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια.
Πρόκειται για πραγματική ιστορία που διαδραματίζεται στα Κύθηρα στις αρχές του 20ου αι. Θαύμασα τη γλώσσα που χρησιμοποιεί, την ντοπιολαλιά, όπου χρειάζεται, το σωστό ψυχογραφημα που έχει κάνει στους ήρωες, πρωταγωνιστές και μη. Δίνει όλο το ηχόχρωμα της εποχής, τη νοοτροπία, τα στεγανά που περιορίζουν τους πνευματικούς ορίζοντες και τις επιλογές που κρατούν τους ανθρώπους στάσιμους. Ενώ είναι μεγάλο για το θέμα που πραγματεύεται, δε βρήκα τίποτα που να περισσεύει. Δίνει τις απαραίτητες πληροφορίες,χωρίς να κουράζει και χωρίς να πλατιάζει. Πολύ καλοδουλεμένο από άποψη γλώσσας και δομής, καταφέρνει να σε μεταφέρει στην εποχή, τη στιγμή, στο καθετί που συμβαίνει.
Από άποψη περιεχομένου, είναι εντυπωσιακό ότι έχει πάρει ένα δημοσιογραφικό γεγονός και το έχει μετατρέψει σε λογοτεχνία. Το έχουμε ξαναδεί αυτό (με πρώτο από όλους τον Τρούμαν Καπότε στο "Εν ψυχρώ"), αλλά συνήθως η γλώσσα είναι περισσότερο δημοσιογραφική και λιγότερο λογοτεχνική• εδώ, όμως, το ανάγνωσμα ρέει απολαυστικά.
Η ιστορία είναι μια ιστορία από αυτές που λέγονται δύσκολα, αλλά ο συγγραφέας βρίσκει (και εφευρίσκει) έναν τρόπο νηφάλιο να την παρουσιάσει, παίρνοντας την κατάλληλη απόσταση, ενώ δίνει μεγάλη προσοχή και βαρύτητα στον ψυχισμό των ηρώων. Κατορθώνει, δε, χωρίς ίχνος διδακτισμου, να δώσει μια έμμεση διάλεξη για το φαύλο κύκλο της βίας, μέσω της πτώσης του κεντρικού ήρωα, πρώτα στα μάτια των συντοπιτών και έπειτα και σε αυτά του αναγνώστη. Το μυθιστόρημα αυτό μου έφερε στο νου την κοινωνιολογική προσέγγιση του "Χελντερ Καμάρα", που είχα διαβάσει πριν από πολλά χρόνια, τότε που στα νεανικά μου μάτια είχε φανεί σαν αποκάλυψη πως οιαδήποτε μορφή βίας μπορεί να μετουσιωθεί σε οιαδήποτε μορφή βίας. Αν η ψυχή δε δουλευτεί σωστά, αν κάποιος δε σπάσει τον κύκλο, τότε θα παραμένει φαύλος ες αεί.
Πολλά μπράβο στο συγγραφέα, γιατί δε λιμνάζει στην αυτοαναφορικοτητα ή την ομφαλοσκοπηση.
Διαβάζοντας το, έμεινα με το στόμα ανοιχτό σε πολλά σημεία. Ενώ αφού το ολοκλήρωσα, έπαθα αυτό το "δεν ξέρω τι να διαβάσω μετά από αυτό", πράγμα που μου συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια.
Πρόκειται για πραγματική ιστορία που διαδραματίζεται στα Κύθηρα στις αρχές του 20ου αι. Θαύμασα τη γλώσσα που χρησιμοποιεί, την ντοπιολαλιά, όπου χρειάζεται, το σωστό ψυχογραφημα που έχει κάνει στους ήρωες, πρωταγωνιστές και μη. Δίνει όλο το ηχόχρωμα της εποχής, τη νοοτροπία, τα στεγανά που περιορίζουν τους πνευματικούς ορίζοντες και τις επιλογές που κρατούν τους ανθρώπους στάσιμους. Ενώ είναι μεγάλο για το θέμα που πραγματεύεται, δε βρήκα τίποτα που να περισσεύει. Δίνει τις απαραίτητες πληροφορίες,χωρίς να κουράζει και χωρίς να πλατιάζει. Πολύ καλοδουλεμένο από άποψη γλώσσας και δομής, καταφέρνει να σε μεταφέρει στην εποχή, τη στιγμή, στο καθετί που συμβαίνει.
Από άποψη περιεχομένου, είναι εντυπωσιακό ότι έχει πάρει ένα δημοσιογραφικό γεγονός και το έχει μετατρέψει σε λογοτεχνία. Το έχουμε ξαναδεί αυτό (με πρώτο από όλους τον Τρούμαν Καπότε στο "Εν ψυχρώ"), αλλά συνήθως η γλώσσα είναι περισσότερο δημοσιογραφική και λιγότερο λογοτεχνική• εδώ, όμως, το ανάγνωσμα ρέει απολαυστικά.
Η ιστορία είναι μια ιστορία από αυτές που λέγονται δύσκολα, αλλά ο συγγραφέας βρίσκει (και εφευρίσκει) έναν τρόπο νηφάλιο να την παρουσιάσει, παίρνοντας την κατάλληλη απόσταση, ενώ δίνει μεγάλη προσοχή και βαρύτητα στον ψυχισμό των ηρώων. Κατορθώνει, δε, χωρίς ίχνος διδακτισμου, να δώσει μια έμμεση διάλεξη για το φαύλο κύκλο της βίας, μέσω της πτώσης του κεντρικού ήρωα, πρώτα στα μάτια των συντοπιτών και έπειτα και σε αυτά του αναγνώστη. Το μυθιστόρημα αυτό μου έφερε στο νου την κοινωνιολογική προσέγγιση του "Χελντερ Καμάρα", που είχα διαβάσει πριν από πολλά χρόνια, τότε που στα νεανικά μου μάτια είχε φανεί σαν αποκάλυψη πως οιαδήποτε μορφή βίας μπορεί να μετουσιωθεί σε οιαδήποτε μορφή βίας. Αν η ψυχή δε δουλευτεί σωστά, αν κάποιος δε σπάσει τον κύκλο, τότε θα παραμένει φαύλος ες αεί.
Πολλά μπράβο στο συγγραφέα, γιατί δε λιμνάζει στην αυτοαναφορικοτητα ή την ομφαλοσκοπηση.
July 15, 2025
Τοποθετημένη στο γραφικό νησί των Κυθήρων, η αληθινή ιστορία εγκλήματος μας συστήνει έναν ταπεινό και καλόκαρδο τσαγκάρη που γίνεται το απόλυτο θύμα ψευδών κατηγοριών που αμαυρώνουν τη φήμη του και διαλύουν την ειρηνική του ύπαρξη, μετατρέποντάς τον σε στυγερό δολοφόνο χωρίς ίχνος ελέους.
Καθώς η πλοκή ξεδιπλώνεται αργά-αργά, γινόμαστε μάρτυρες των καταστροφικών συνεπειών των κατηγοριών, καθώς η τοπική κοινωνία στρέφεται εναντίον του, αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει τη ζωή του στο χωριό και ν' αναζητήσει παρηγοριά στην πολύβουη πόλη του Πειραιά. Παρόλα αυτά, η ζωή στη μεγάλη πόλη δεν εξελίσσεται όπως περιμένει. Φυλακίζεται άδικα, η οργή του μεγαλώνει και, αναπόφευκτα, η επιστροφή στο χωριό συνοδεύεται από εκδίκηση.
Ο πρωταγωνιστής της θλιβερής ιστορίας, Καστελάνης, θα μπορούσε να απολαμβάνει μια απολύτως ευτυχισμένη ζωή, αλλά όλες οι πιθανότητες ήταν εναντίον του και, αρχικά τουλάχιστον, χωρίς δική του υπαιτιότητα. Ένα λάθος, ένα ψέμα, μια ψεύτικη κατηγορία, μερικές φορές μπορεί να καταστρέψει τον πιο αθώο, τον πιο ανυποψίαστο άνθρωπο και πριν τη δική του καταδίκη, να οδηγήσει στο θάνατο τους λάθος ανθρώπους.
Οι άνθρωποι πάντα θα κρίνουν τους άλλους, πάντα θα ζηλεύουν και θα μιλάνε για τις ζωές των άλλων για ν' αποφύγουν να χρησιμοποιήσουν την ενέργειά τους για να γίνουν οι ίδιοι καλύτεροι. Φυσικά, ο φόνος δεν είναι η λύση, αλλά όταν κάποιος είναι απελπισμένος, ποτέ δεν ξέρεις τι τροπή μπορεί να πάρει η αδικία μέσα στο μυαλό του.
Δυστυχώς, μια αληθινή ιστορία ζωής.
Καθώς η πλοκή ξεδιπλώνεται αργά-αργά, γινόμαστε μάρτυρες των καταστροφικών συνεπειών των κατηγοριών, καθώς η τοπική κοινωνία στρέφεται εναντίον του, αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει τη ζωή του στο χωριό και ν' αναζητήσει παρηγοριά στην πολύβουη πόλη του Πειραιά. Παρόλα αυτά, η ζωή στη μεγάλη πόλη δεν εξελίσσεται όπως περιμένει. Φυλακίζεται άδικα, η οργή του μεγαλώνει και, αναπόφευκτα, η επιστροφή στο χωριό συνοδεύεται από εκδίκηση.
Ο πρωταγωνιστής της θλιβερής ιστορίας, Καστελάνης, θα μπορούσε να απολαμβάνει μια απολύτως ευτυχισμένη ζωή, αλλά όλες οι πιθανότητες ήταν εναντίον του και, αρχικά τουλάχιστον, χωρίς δική του υπαιτιότητα. Ένα λάθος, ένα ψέμα, μια ψεύτικη κατηγορία, μερικές φορές μπορεί να καταστρέψει τον πιο αθώο, τον πιο ανυποψίαστο άνθρωπο και πριν τη δική του καταδίκη, να οδηγήσει στο θάνατο τους λάθος ανθρώπους.
Οι άνθρωποι πάντα θα κρίνουν τους άλλους, πάντα θα ζηλεύουν και θα μιλάνε για τις ζωές των άλλων για ν' αποφύγουν να χρησιμοποιήσουν την ενέργειά τους για να γίνουν οι ίδιοι καλύτεροι. Φυσικά, ο φόνος δεν είναι η λύση, αλλά όταν κάποιος είναι απελπισμένος, ποτέ δεν ξέρεις τι τροπή μπορεί να πάρει η αδικία μέσα στο μυαλό του.
Δυστυχώς, μια αληθινή ιστορία ζωής.
February 17, 2025
Πραγματικά εξαιρετικό! Η γραφή του Πάνου Δημάκη είναι συναρπαστική και καθηλωτική από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Δεν πρόκειται απλώς για μια εξιστόρηση των γεγονότων, αλλά για μια βαθιά εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής, των κοινωνικών προκαταλήψεων και της αδικίας, που μπορούν να οδηγήσουν έναν άνθρωπο στα άκρα. Ο τρόπος που χτίζει τους χαρακτήρες των ηρώων (και κυρίως του Καστελάνη) και αποδίδει την εποχή, είναι μοναδικός, ενώ η αγωνία κορυφώνεται αριστοτεχνικά, κρατώντας τον αναγνώστη σε συνεχή ένταση.
Για μένα, το πιο ιδιαίτερο στοιχείο είναι ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας σε κάνει να δεθείς με τον πρωταγωνιστή, αρχικά να τον συμπαθήσεις, να μπεις στη θέση του και στη συνέχεια να νιώσεις την απόγνωση και τις αδικίες που βιώνει, μέχρι τελικά να βρεθείς να στέκεσαι σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αποστροφή και την κατανόηση, όταν ο Καστελάνης φτάνει στο σημείο να διαπράξει τα εγκλήματα.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα!!
Για μένα, το πιο ιδιαίτερο στοιχείο είναι ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας σε κάνει να δεθείς με τον πρωταγωνιστή, αρχικά να τον συμπαθήσεις, να μπεις στη θέση του και στη συνέχεια να νιώσεις την απόγνωση και τις αδικίες που βιώνει, μέχρι τελικά να βρεθείς να στέκεσαι σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αποστροφή και την κατανόηση, όταν ο Καστελάνης φτάνει στο σημείο να διαπράξει τα εγκλήματα.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα!!
January 12, 2025
Μου το έφεραν δώρο την Πρωτοχρονιά. Στην αρχή δεν το είδα με καλό μάτι, αφού δεν διαβάζω συχνά Έλληνες συγγραφείς. Όσο διάβαζα, όμως, τόσο ήθελα να δω πως εκτυλίσσεται η ιστορία του Καστελάνη.
Πρόκειται για αληθινή ιστορία, έναν αληθινό φονο στα Κύθηρα στις αρχές του 20ου αιώνα. Το κύριο θέμα του, όμως, είναι το παντοτινό ερώτημα "τι θα πει ο κόσμος" και οι συνέπειες που έχει σε έναν άνθρωπο. Στην υπόληψη του, στην οικογένεια του, στο επάγγελμα του. Ένα ερώτημα που μερικούς τους ακολουθεί μέχρι και σήμερα και τους επηρεάζει ίσως το ίδιο.
Βάζω 5 αστέρια στο βιβλίο, καθώς καλογραμμένο, με σασπένς και μια βαθύτερη ψυχολογική σκοπιά της ανθρώπινης σκέψης, με μια δόση υπερβολής που, όμως, του ταιριάζει.
Πρόκειται για αληθινή ιστορία, έναν αληθινό φονο στα Κύθηρα στις αρχές του 20ου αιώνα. Το κύριο θέμα του, όμως, είναι το παντοτινό ερώτημα "τι θα πει ο κόσμος" και οι συνέπειες που έχει σε έναν άνθρωπο. Στην υπόληψη του, στην οικογένεια του, στο επάγγελμα του. Ένα ερώτημα που μερικούς τους ακολουθεί μέχρι και σήμερα και τους επηρεάζει ίσως το ίδιο.
Βάζω 5 αστέρια στο βιβλίο, καθώς καλογραμμένο, με σασπένς και μια βαθύτερη ψυχολογική σκοπιά της ανθρώπινης σκέψης, με μια δόση υπερβολής που, όμως, του ταιριάζει.
February 29, 2024
Το βρήκα μοναδικό και για κάποιο λόγω με συνεπήρε.
Μου φαίνεται αδιανόητο από πού ξεκίνησε αυτός ο άνθρωπος και πως κατέληξε.
Υπήρχαν σημεία που δεν μπορούσα να δεχτώ την ποιότητα της κοινωνίας στην οποία ζούσε και το πώς λειτουργούσαν όλοι οι ηθικολόγοι της εποχής.
Φυσικά και δεν μπορείς να δώσεις το παραμικρό ελαφρυντικό στο ειδεχθές έγκλημα τού, ΑΛΛΑ αυτό που ακόμα και στις μέρες μας γίνετε στις μικρές -επαρχιακές- κυρίως περιοχές είναι αδιανόητο.
Όπως πολύ εύστοχα τονίζει ο συγγραφέας, ανθρωπακια έτοιμα να "δολοφονήσουν" έναν άνθρωπο για να νιώσουν οι ίδιοι καλύτερα για τον εαυτό τους χωρίς καμία επιθυμία να βελτιωθούν οι ίδιοι μπορούν τελικά να καθορίσουν τις ζωές των άλλων.
Θερμά συγχαρητήρια στον κ. Δημάκη για την προσέγγιση.
Μου φαίνεται αδιανόητο από πού ξεκίνησε αυτός ο άνθρωπος και πως κατέληξε.
Υπήρχαν σημεία που δεν μπορούσα να δεχτώ την ποιότητα της κοινωνίας στην οποία ζούσε και το πώς λειτουργούσαν όλοι οι ηθικολόγοι της εποχής.
Φυσικά και δεν μπορείς να δώσεις το παραμικρό ελαφρυντικό στο ειδεχθές έγκλημα τού, ΑΛΛΑ αυτό που ακόμα και στις μέρες μας γίνετε στις μικρές -επαρχιακές- κυρίως περιοχές είναι αδιανόητο.
Όπως πολύ εύστοχα τονίζει ο συγγραφέας, ανθρωπακια έτοιμα να "δολοφονήσουν" έναν άνθρωπο για να νιώσουν οι ίδιοι καλύτερα για τον εαυτό τους χωρίς καμία επιθυμία να βελτιωθούν οι ίδιοι μπορούν τελικά να καθορίσουν τις ζωές των άλλων.
Θερμά συγχαρητήρια στον κ. Δημάκη για την προσέγγιση.
Displaying 1 - 30 of 107 reviews