Tortu

by Selçuk Baran

Selçuk Baran’ın yedi öykü kitabı daha önce Yapı Kredi Yayınları’ndan Ceviz Ağacına Kar Yağdı (2008) adıyla tek ciltte toplanmıştı. Bütün öyküleri şimdi gözden geçirilerek, yazar fotoğraflarının bulunduğu kapaklarla ayrı ayrı basılıyor.

Selçuk Baran’ın öykü kitapları dizisinde yer alan Tortu (1984) beş öyküden oluşuyor: “Ablam”, “Arif Hikmet Bey”, “Konak”, “Zekiye”, “Tortu”.

Yalnızlık ve umutsuzluk dolu öykülerinde düşsel, şiirli bir hava yaratmakta başarı gösterdiği kabul edilen Selçuk Baran, Behçet Necatigil’den Vedat Günyol’a, Füsun Akatlı’dan Selim İleri’ye, Hulki Aktunç’tan İbrahim Yıldırım’a, İnci Aral’dan Behçet Çelik’e pek çok yazarın övgüyle üstünde durduğu, ancak günümüz okuru tarafından daha fazla keşfedilmeyi bekleyen bir yazar.

“İşte böyle... Kırmızı gül bile yetişmeyen, kadınları oya işlemek istemeyen bir kasabada oturuyorduk. Bazı bahçelerde hemencecik geçen pembe güller olurdu. Güzel kokarlardı ama koparıp su dolu bir bardağa koymaya gelmezdi; hemen yapraklarını dökerlerdi.”

Genres: Turkish, Turkish Literature, Fiction, Short Stories

104 pages, Paperback

Published July 1, 2020

About the author

Selçuk Baran (Ankara, 7 Mart 1933 – 4 Kasım 1999) Ankara Kız Lisesi’ni ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni üstün derecelerle bitirdi. Aynı fakültenin Banka ve Ticaret Hukuku Enstitüsü’nde kurs müdürlüğü yaptı (1958-68). 1995’ten sonra bu enstitünün yayın müdürüydü. 1987-93 yıllarında TRT İstanbul Radyosu’nda radyo oyunları yazdı. “Türkân Hanım” adlı oyunu Devlet Tiyatrosu’nda sahnelendi. İlk öyküsü (Çocuğun Biri) 1968’de Yeditepe dergisinde çıktı. Yalnızlık ve umutsuzlukla örülü öykülerinde düşsel, şiirli bir hava yarattı. Behçet Necatigil “Keskin, belirgin çizgilerden kaçınarak, dikkat isteyen, belirsiz yaşantı parçalarını birleştiriyor; çağrışım ve yorumlara açılma gücü için okuyucudan katkılar bekleyen bir ‘iç hayat’ görünümleri çiziyor” saptamasında bulundu. Selçuk Baran’dan kalan günlük, mektup ve yayımlanmamış yazıları yakın dostu Ülkü Uluırmak derledi: Haziran’dan Kasım’a (2007).Haziran ile 1973 TDK Öykü Ödülü’nü kazandı; Bir Solgun Adam ile 1974 Milliyet Yayınları Roman Yarışması’nda mansiyon aldı; Anaların Hakkı ile 1978 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı Adnan Özyalçıner’le paylaştı; Bozkır Çiçekleri ile 1979 Milliyet Yayınları Roman Yarışması’nda mansiyon aldı.

Reviews

[Hulyacln · Rating 4 out of 5]

‘Elimizde kalanlar yaşadığımız günlerin bir tortusudur. Şu gün ne veriyor bilmiyoruz. Yıllar sonra tortusunu tadınca bileceğiz.’
.
Öykü demişler Tortu’ya. Benim içinse hüzünlü bir hayatın özeti. Hüzün dediğimde yüzünüzü düşürmeyin hemen.
Her hüzün kötü müdür ki? Yok mudur adımlarınızı hızlandıran, başınızı yerden kaldıran, yanınızdakine inandıran hüzünler?
Varmış..
.
Selçuk Baran okuduğum ikinci eserinde de altını çizdiğim pek çok cümle verdi bana. Bize sunulanlara inat yaşamanın da mümkün olduğunu göstererek.
Tabii geride bıraktığı tortusuyla. Elime aldığım gibi bitiveren samimi sayfalarıyla –

[Polat Özlüoğlu · Rating 4 out of 5]

Öykü değil daha çok roman bütünlüğü taşıyan bir kitaptı. Tertemiz bir dil, düşsel bir anlatım, kırsaldan şehre, fabrikalara, konaklara doğru hayal ve umut peşinde koşan karakterlerin çarkların arasında kaybolma, hayatta kalma hikayeleriydi. Gençlikten ihtiyarlığa, ilk aşktan sevdaya, aile ilişkilerinden yalnızlığa, hüzne sürüklenen küçük insanların büyük ve incelikli hikayeleri. Selçuk Baran'ı yeniden keşfedelim.

[Ecem · Rating 5 out of 5]

"Karım sevdiği adamı bıraktı. Şimdi o sevgiden arta kalan tortuyu taşıyor yüreğinde. Beni, öteli adamı sevdiği gibi sevemeyen bir kadına duyduğum aşk, büyüden, yaratıcılıktan yoksundur artık. Ben de bir tortu taşıyorum yüreğimde. Ama ikimiz de yakınmıyoruz. Çünkü bizim gibi olanlar, gerçek hüznü yaşayanlar sizin anlayacağınız, yakınmayı bilmezler. Bizim gibi toptan bir vazgeçişe başvurmak zorunda kalanlar yakınmayı bilmezler; başkaldırmayı da. Elimizde kalanlar yaşadığımız günlerin bir tortusudur. Şu gün ne veriyor, bilmiyoruz. Yıllar sonra tortusunu tadınca bileceğiz."

Merhaba ahali! Tortu benim Selçuk Baran'dan okuduğum ilk kitap. Nasıl bu zamana kadar duymamışım adını bilmiyorum. Beni tamamen şok etti.

Tortu için öykü demişler ama öyle değil. Her bölüm aynı karakterler var aslında. Halim'in ablasıyla ilişkisi, iş hayatı, aşkı, kısacası bütün hayatını okuyoruz. Halim karakterini çok sevdim. Hikaye sizi tamamrn içine alıyor zaten ama konuların birbirine bağlanış şekilleri çok güzeldi. 98 sayfalık bir kitabın bu kadar etkileyici oluşu da Selçuk Baran'ın başarısı zaten.

Çağdaş Türk edebiyatı gerçekten bir hazine ahali. Tıpkı çağdaş dünya edebiyatı gibi bir okyanus dolusu kitap var ama eğer güzel bir kitaba denk gelirseniz, ki bu hiç de zor değil, tadından yenmiyor. Selçuk Baran okumaya devam edeceğim, neyse ki elimde bir öykü kitabı bir de romanı var. Onun kaleminden okuyacak daha bir sürü kitabın oluşu beni heyecanlandırıyor. Yazarın kişiliği de ilginç aslında. Bir ödül töreninde sadece "Söyleyebileceğim her şey kitabımdadır." demiş, harika değil mi? Muhakkak tanışmalısınız. Bence bir hazine bulduk.

[Başak 🐥 · Rating 4 out of 5]

çok özlemişim bu dili ben, nasıl keyif aldım anlatamam.
küçük bir alıntı bırakıp gidiyorum: "elimizde kalanlar yaşadığımız günlerin bir tortusudur. şu gün ne veriyor, bilmiyoruz. yıllar sonra tortusunu tadınca bileceğiz."

[Funda Coşkun · Rating 5 out of 5]

az önce bitirdiğim ve hislerim hala tazeyken hakkında yazmak istediğim kitap. suat derviş'i ilk kez okuduğumda da aynı bu heyecanı ve mutluluğu hissetmiştim türk edebiyatı'nda böylesine güçlü bir kadın yazarın olduğunu yeni öğrenmenin coşkusuyla. ve yine aynı utancı hissettim bu zamana kadar selçuk baran'ı okumamış ve bilmemiş olmakla. türk edebiyatı dünyanın en büyük kadın yazarlarına sahip edebiyatı gözümde bu iki kocaman kadın sayesinde, hislerin bu derece naif işlenebildiği başka kalemleri okumadım şu zamana kadar.

tortu, küçük bir kasabada başlayıp önce şehire daha sonra da sürgüne dayanan hikayelerden. alışıldık bir hikayesi varmış gibi gözükse de 98 sayfalık bir öyküye belki yüzlerce sayfa süren romanlardaki karakterlerin devasalığı ve canlılığını sığdırmayı başarmış selçuk baran. kitap her paragrafıyla sizi yaşatmak istediği atmosferin içerisine sokmayı başarıyor, fazladan kullanılmış tek bir kelime yok. duru ve sürükleyici bir anlatım kitaba hakim, bir sonraki sayfayı hızlı hızlı çevirmek isteyebileceğiniz bir heyecana kapılıyorsunuz özellikle kitabın ortalarına doğru.

büyük adamların hayatlarına boyun eğmek istemeyen küçük ama özgür insanların hayatını eksene alınmış tortu'da. Arif Hikmet Bey'i anlatmaya başladığı andan itibaren hepimizin hayatımızın bir döneminde rastladığı otoriter/ düzenden yana bir portre ve yaşayabilmek için kendine buyurulanları düzenden saymayan bir kadın arasındaki savaş kitabın içine gömülmüş. çok katmanlı ve defalarca okunursa tatlanacak bir metin olmuş.

mutlaka mutlaka mutlaka okunmalı, film izletmiş gibi hissettiren kitaplardan.

[Barış · Rating 4 out of 5]

Çok güzeldi demekten öte başka ne söyleyebilirim diye düşünüyorum. Bir çeşit manifesto gibi. Ütopik bir hikaye. Bir yanıyla gerçek, bir yanıyla değil. Mini bir 1984.

[Irem Tatar · Rating 4 out of 5]

Selçuk Baran'ın az ile çoğu anlatmasını çok seviyorum. Birbirinin devamı olan öyküler bizi ülkenin 1970'ler atmosferine misafir ediyor.

[Yaprak · Rating 5 out of 5]

Tortu, Selçuk Baran'ın okuduğum dördüncü kitabı. Kapağında öykü yazıyor olsa da bence dört bölümden oluşan bir roman bu. Hikaye ve olay örgüsü birbirini takip ediyor çünkü. Kitap hayatta bir yer edinebilme kaygısı bulunan Halim'i anlatıyor esasında. 80'lerde yazılıp yayınlandığı için dönemin atmosferini, sistem eleştirisini hissetmemek mümkün değil. Tıpkı Bozkır Çiçekleri'nde olduğu gibi kırılgan karakterlere karşı güçlü, iki yüzlü karakterler var Tortu'da da. Selçuk Baran'ın da nedense kırılgan bir karakter olduğunu düşünüyorum okurken hep. Bence yazarı ilk kez okuyacaksanız Bozkır Çiçekleri ya da bu kitapla başlayabilirsiniz. Ben Anaların Hakkı ile başlamıştım. Düşününce çok da iyi bir karar olmamış.

[Ebru Türkyılmaz · Rating 4 out of 5]

Erken yazılmış bir hikayesi var gibi geldi bana. Sanki döneminin ilerisinde bir anlatımı, bu döneme daha yakın bir derdi, atmosferi var diye düşündüm. Mekan belki eski bir Anadolu kasabası, ama genel hatlarıyla yeni yazılmış bir öykü kadar modern.
Keyifle okudum.

[Çiler Erkan · Rating 5 out of 5]

Selçuk Baran kitaplarını çok seviyorum. İçime işledi yine, yüreğime oturdu. Kısacık ama o kadar dolu bir öykü ki. Tavsiyemdir.

[ayşe · Rating 3 out of 5]

3.5

[Zeynep Sarhan · Rating 5 out of 5]

Selçuk Baran'ın öykülerini okumaya devam ediyorum. İyi ki yolum kesişmiş onunla.

[Nazli · Rating 5 out of 5]

Çok nahif, çok derinlerde bir yerlere dokunan bir kitap... Öykü kitabı değil, öykü başlıkları ile ayrılmış bölümlerden oluşan bütün bir hayat öyküsü.. Nefis bir anlatım.

[İrem · Rating 5 out of 5]

Selçuk Baran’ı tanımakta ve okumakta bu kadar geç kaldığım için çok üzgünüm. Böylesi yalın ve sade üslupla, göze çok çarpmayan bir hayatı bulunduğu yerden çıkartarak politik bir şekilde ele alması çok hoşuma gitti. Bey’in yarattığı iktidar atmosferini parçalamak, karşı koymak için süslü teorilere ihtiyaç duymadan başarması beni etkiledi.

[çiçek · Rating 4 out of 5]

o kadar guzel bir kitapti ki... zekiyeyi de halimi de cok sevdim hikayelerini kalplerinde tasidiklari tortuyu... her karakterin kendi hikayesiyle bagdastiracak bir seyim oldugunu fark ettim. okurken hep uzerimde bir burukluk vardi ama keske daha uzun olsaymis gercekten cokbegendim

[eslem · Rating 5 out of 5]

selçuk baranın yazdığı her şeyi okumam gerek. "biliyor musun, dünya çok kocaman. milyonlarca insan yaşıyor çevremizde. biz onlardan ayrıyız. ikimiz beraber olunca, böyle neşeli olunca, kimse bir şeycikler yapamaz bize. ama biz birbirimizi incitirsek o zaman kötü işte. o zaman bizi ele geçirirler. ben seni hiç incitmem, dedi yavaşça, yüzü pembeleşmişti. sana kıyamam, öyle iyisin ki. o zaman tamam. o zaman korkulacak bir şey yok." (sayfa 91)

[zehra · Rating 5 out of 5]

çok, çok güzeldi. "gerçek" dünyanın gerçekliğini sorgulatan, insanlığımızı unuttuğumuzu hatırlatan hikayeler. selçuk baran'ın hayatın bir anından çekip aldığı hikayelerden oluşuyor ancak birbiriyle bağlantılılar. halim'in başlangıcından sonuna.

[Ozcan · Rating 5 out of 5]

📌 Yani parasızlık sorunu olmayınca, insanı kıskıvrak bağlayan töreler olmayınca, gülmek ayıp sayıldığından insan zamanla gülmeyi unutmazsa ve çok istediği şeyler gerçekleştiğinde bile artık istediği gibi gülmeyi beceremeyecek duruma, düşmezse... Çocuklarına da gülmeyi öğretememekten korkmazsa... Bütün bunlar olmayınca insan nasıl yaşar? Ölesiye yorulmadan geçen bir günün sonunda neler düşünür insan? Geleceği güven altındaysa... Sakın yanlış anlama. Bir derdim yok benim. Kocam, çocuklarım var çok şükür. Daha ne olsun ki?.. Ama başka türlü bir hayat vardır elbette. Gerçek hayatı anlat bana. Herkesin her şeyi bildiği dünyada hayat nasıldır? Buralarda yaşlılar hayat bir düştür, dünya yalandır, derler. Yalan olmayan bir dünya buldun mu orada? Düş olmayan, gerçek olan bir hayat... Anlatsana...
.
.
📚📝✒️
İlksöz: Belki de, tortularıyla bile olsa, küçük de olsa kendi dünyamızı kurmak mümkün.

Tortu bir öykü kitabı olarak tanımlansa da birbirinden bağımsız öyküler yerine aynı kişinin hayatından beş farklı zaman diliminde yaşananları kendi dilinden aktarıyor. Anlatıcı, annesi ölünce ablasıyla birlikte halasına taşınan, ablasını annesi yerine koyan bir erkek. Ergenlik dönemi ile başlayan ilk hikâyeden sonra izleyen hikâyelerde farklı zaman dilimlerinde kurgu devam ediyor. Ne hikâye adlarını vereceğim ne de hikâyelerin içeriklerinden bahsedeceğim, kitabın tadı kaçmasın size kalsın.

Selçuk Baran hikâyelerinde görülen, bireyin öne çıkışı, toplumdan uzaklaşma, kaçış temaları bu hikâyelerde de var olsa da başrolü toplumsal gerçekçilik ile paylaşıyor sanki. Sanki Sevgi Soysal ve hatta Oğuz Atay'ın (ömrü yetseydi yarım kalan Eylembilim'i, yazmayı tasarladığı Türkiye'nin Ruhu'nu düşünürsek) yaşadığı o dönüşümü Selçuk Baran da yaşıyor. İyi bir hayat için hak arama, daha iyi bir toplum konuları da kurguya yedirilmiş. Ama yine toplumun sınırlamalaından kaçan (hem anlatıcı hem de ablası) bireyler hikâyenn kahramanları.

Buna ayrı paragraf açmalıyım. Son bölüme yani beşinci hikâyeye kadar ilk dört hikâyenin içerdiği kurgusal bütünlük normal/sıradan bir okuma bırakıyor okuyucu üzerinde. Ama o son bölüm son hikâye var ya offff ki ne offff. Tortu adli bu son hikâye okuduğunuz ilk dört hikâyeyi sıradanlıktan çıkartıp öyle değerli bir hâle getiriyor ki okuyunca göreceksiniz. Pek az yaptığım bir şeydir ve sayılıdır, çok sevdiğim bölümü/sayfaları döner tekrar okurum. İşte bu son bölümü de bitirince biraz soluklanıp tekrar dönüp baştan okudum. Neredeyse tüm bölümün altını çizdim. Bana o son bölümde sunduğu kurguya bayıldım. İlk dört hikâye bitince hikayenin sonu ne olabilir ki deyip bildik bir son beklerken o son hikâye ile beni bir kucakladı, sardı sarmaladı, içimi yumuşacık yaptı. İşte, dedim, hayat bu...
.
Selçuk Baran külliyat yolculuğunda bir kitap daha bitti. Sırada roman Bozkır Çiçekleri var. Bu arada Tortu'yu herkese öneririm, hayatımızdaki tortularla yaşayabilme imkânını kaçırmayın. Sağlıcakla. Kitapla.
.
.
.
Sonsöz(ler)
📌 Bana gerçek hayatın ne olduğunu soruyordun. Bu soruna cevap verebilirim şimdi. Gerçek hayat, insanın doğru bulduklarını yapabildiği bir hayattır.
.
📌 Elimizde kalanlar yaşadığımız günlerin bir tortusudur. Şu gün ne veriyor, bilmiyoruz.
Yıllar sonra tortusunu tadınca bileceğiz.
.
.
.

[veganur · Rating 5 out of 5]

Selçuk Baran’ı daha önce nasıl duymamışım kendime şaşırdım açıkçası. Şahane bir kısa roman. Distopik ve gerçekçi bir hikaye. Saflık, teslimiyet, başkaldırı, hakimiyet, sevgi, yabancılaşma, yalnızlık, köy, kent… birçok şey var. kısa ve öz.
Kapağında öykü yazdığı için farklı hikayelerden oluşuyor sanmıştım ama tek bir hikaye var aslında.
Zekiye karakterinin sahneye çıkmasıyla anlatıcı Halim’in içten içe onu rahatsız eden ama dile getiremediği durumların dile gelişine de tanık oluyoruz. Yeni sorgulamalar yaşıyor Halim. Dürüstlük, ahlak, kölelik, emek, aşk, vb.
Çorak bırakılmış bir kasabanın insanlarının hayata tutunmak için yaşamlarını bir fabrika sahibine teslim etmiş olmaları, gönüllü kölelikleri. Çok tanıdık ve yürek burkucu. Kimi çok memnun kimi değil. Memnun olmayanlardan kimi hasta kimi de kaçış planı içerisinde; 80’li yılların Türkiye’sinde ve onların bulunduğu koşullarda ne kadar olabilirse öyle oluyor bu kaçış. Biraz hüzünlü, zor bir hayat ama onlara ait.
Kitaptan birkaç alıntı:
“Benimkisi böyle bir hayat işte. Dibe çökmüş bir hayat. Bunun için ağır. Bunun için hüzünlü. Ama benim hayatımdır; benim, bizim hayatımızdır.” -s98 Tortu
“Şimdi uzaktan bakınca, kent hayatını şöyle bir düşününce diyorum ki, herkes hapı yutmuş durumda. Neyse ki, kimse sezinlemiyor bunu. Hapı yuttuğumuzun farkında olmadıkça her şey iyi ve güzel. Bir an kuşku duyarsanız, kendinizi çalışmaya verirsiniz, para kazanmakla avunursunuz, televizyon seyreder, içki, sigara içersiniz. Böylece tüm korkularınızı bastırırsınız. Bastırdığnızı sanırsınız.” -s95 Tortu
“Fabrikanın arkasındaki toprak tepelere giden ağaçlık yolda şöyle bir yürüyeyim, dedim. Ortalık iyice karanlıktı. Çevrede kimseler yoktu. Fabrikadan uzaklaştıkça başımı alıp gitmek, yürümek yürümek, hatta hiç geri dönmemek istedim.” -s71

[Gözde Nur · Rating 5 out of 5]

şimdi o sevgiden arta kalan tortuyu taşıyor yüreğinde..
o kadar güzeldi kiii...uzun zaman sonra bir öykü kitabından böylesi bir keyif aldım belki de tam bir öykü kitabı olmadığındandır. kitap birbirinden kopuk olmayan beş ayrı hikayeden oluşuyor ve bu hikayenin kahramanlarının kendi hayatlarından kopuşunu anlatıyor. kendilerine dayatılan sisteme ayak uyduranlar ve bu sisteme baş kaldıranlar olarak her şeyden vazgeçmek zorunda bırakılan, hayattan kopan insanların hikayesi ama bu kopmada halim ve zekiye için her şeyden vazgeçmek zorunda kalmak yeni bir bağ oluyor..biz ikimiz tek başınayız, ötede başkaları var ama biz birlikte oldukça, en çok birlikte olmaya önem verdikçe, kimse, hayatın kendisi bile alt edemez bizi demek cesaretini birbirlerinde bularak yüreklerinde, yaşadıkları günlerden kalan tortuyla birbirlerine bağlanıyorlar..

Selçuk Baran'dan okuduğum ilk kitabım oldu ama son olmayacağından eminim..bu harika insanın dünyasından siz de kendinizi mahrum bırakmayın ve bir an önce tanışın..

[Mustafa Doğru · Rating 3 out of 5]

İnsan geriye dönüp baktığında içinde bulunduğu hayatı belirleyen belki de geçmişinde aldığı bir kaç karar. Selçuk Baran'ın Tortu kitabını da ben bu eksen üzerinde okudum. Halim'in sade yaşantısında çevresiyle beraber oluşturduğu değerleri ve savrulduğu yaşantısına konuk oluyoruz. En temel insanı duyguları bile öğrenirken Halim'in saflığı ve masumiyeti çok güzel bir dil ile anlatılmış. İnsan dönüp baktığında kendisinin benimsediği bir çok duyguyu oluştururken hayatında neleri feda ettiğini düşündürüyor.

When a person looks back, maybe a few decisions he made in the past that determine the life he lives in. I also read the book Tortu by Selçuk Baran on this axis. We are guests of Halim's values that he created with his environment in his simple life and the life that he was thrown around. While learning even the most basic human emotions, Halim's purity and innocence are described in a very beautiful language. When you look back, it makes you think about what you sacrificed in your life while creating many feelings that you have adopted.

[sunn · Rating 4 out of 5]

İlk bölümünü okuyup beğenmeyip günlerce bıraktığım ve elime almadığım bir kitap olmuştu. Ön yargı ile yaklaştım bu kitap güzel değil bu tarz sevmiyorum dedim. Bu tarzdan kastım ise köyde geçmesi ve baş karakterin ablasının nişansız bir adamla yaşamaya başlaması ataerkil düzenden oluşan hayatları. Giriş böyleydi ve çok yanlış bir fikre kapılmışım kenara bırakarak. Tekrardan elime aldım ve sadece 2 seferde bitirdiğim bir kitap oldu. Meğersem konu çok başkaymış ön yargımın kurbanı olmuşum. Yazarın dili çok akıcıydı, karakterin iç dünyası, kurduğu cümleler çok güzeldi ve merak duygusu kitabı okuttu. Kısa ve öz, uzatılmamış tam tadında yazılmış bir kitap kendisi. Sevdim ve yazarın diğer kitaplarını da merak etmeme sebep oldu. Çünkü kısa ve öz kitaplara zaman zaman hepimizin ihtiyacı oluyor. Hem dinlenmek hem de dinlenirken de kitap okuyabilmek için.

[Güzin Tanyeri · Rating 4 out of 5]

İçinde görece eski bir zamanın, aşinalığın, eski hikayenin ve eski hikayeciliğin tadı olan -zaten 77de yazılmış- bir kitap. Yazıldıktan çok sonra "moda" olacak "birbiriyle bağlantılı, bütünlük taşıyan öyküler" kitabı. En çok genç kızların işledikleri oyaların "ayıp" şeyler çağrıştıran isimleriyle gözlerin açılmasını sevdim. İçinde büyük büyük duygular yok, düzene karşı gelen, bunu da mutlu olacakları hayatı seçebilmek, yaşamak için yapan insanlar var. Mutlu son da yok, yazarın deyimiyle "sevgiden arta kalan tortu" var. 3,5tan 4 veriyorum, çünkü duygusal biriyim, ama Füruzan da okumuş biri.

[Ggurtop · Rating 5 out of 5]

Selçuk Baran hanımı keşfettiğim ve onun ruhundan ellerine dökülen düşünceleri ilk tanıdığım kitap oldu Tortu. İçinde başlık başlık belirtilen öyküler aslında toplam olarak bakıldığında ufak çaplı bir roman. Keyifle ve oldukça hüzünlendiğim kısımları oldu. Toplumdan, çevreden ve gereksizce aklımıza kazınan eril düşünceden minik minik bahsedilmişti. En sevdiğim ve beni etkileyen devam öyküsü kitaba adını veren ; Tortu.
Yaşantılarımızdan, eski sevgilerden ve gülüşlerden kalan tortular ile yaşıyoruz değil mi? Okuyun, okutturun, Selçuk Hanım'ı tanıyın.

[Fatma Zehra Sunay · Rating 4 out of 5]

Selçuk Baran'dan okuduğum ikinci kitap Tortu oldu. 1977'de yazmış... Öykü etiketiyle çıkmış ama içindeki beş öykü aynı karakterin, Halim'in çocukluktan başlayan hayat hikâyesini anlatıyor okura. Bu yönüyle öyküden çok kısacık bir romana benziyor. Taşradan kente göç, işçi sınıfının ezilmesi, sonradan varlıklı olan ailelerin görünmeyen mutsuzlukları gibi temalar ağırlıkta. Tüm öykülerde bir hüzün hakim. Yazarın hayatı da hüzünlü bir hayat zaten.

[Fatma Zehra Sunay]

Selçuk Baran'dan okuduğum ikinci kitap Tortu oldu. 1977'de yazmış... Öykü etiketiyle çıkmış ama içindeki beş öykü aynı karakterin, Halim'in çocukluktan başlayan hayat hikâyesini anlatıyor okura. Bu yönüyle öyküden çok kısacık bir romana benziyor. Taşradan kente göç, işçi sınıfının ezilmesi, sonradan varlıklı olan ailelerin görünmeyen mutsuzlukları gibi temalar ağırlıkta. Tüm öykülerde bir hüzün hakim. Yazarın hayatı da hüzünlü bir hayat zaten.

[Duygu · Rating 4 out of 5]

halim’in ve zekiye’nin içlerinde kalanlar, kucağındaki korun, yanıp dönüştüğü külün var olduğunun kanıtı olduğunu söyleyen suzan’ı hatırlattı bana.

belki mutlu bir hikaye değildi ama onların hikayesiydi, kendi seçimlerini yapabildikleri, kimin ahlaklı olduğunu kendi terazilerinde değerlendirebildikleri, kendi istedikleri zaman konuşabildikleri bir hikaye.

“elimizde kalanlar yaşadığımız günlerin bir tortusudur. şu gün ne veriyor, bilmiyoruz. yıllar sonra tortusunu tadınca bileceğiz.”

[Feyz A · Rating 3 out of 5]

of neden metrolarda hayatın gerçeklerini şakşak suratıma vuran kitaplar okuyorum ki
ilk defa selçuk baran okumam ve televizyon izler gibi olaylara şahit olduğumu söyleyebilirim
bugünlerim için bi alıntı
''...Bir kürsüye çıkıp insanları yargılamak nasıl bir şeydir, dedim. Çünkü bana sorarsanız Tanrı bile yargılamaz insanı. Onun kürsüye çıkmasına gerek yok. Ben bu konuda söylenenlere inanmıyorum. Çünkü ''Tanrı bağışlayıcıdır'' denmiştir, öyleyse? Bağışlayan, yargılamaz.''

[Özlem Baygül · Rating 4 out of 5]

Selçuk Baran'ı ilk kez okudum ve çok beğendim kalemini. Hüzne boğmadan hüznü hissettiren, samimi, yalın öykülerdi. Aslında birbirinden bağımsız müstakil öyküler değillerdi, bir roman gibiydi. Karakterleri sevdim ve okumaktan keyif aldım. Sadece son hikayede Halim'in ablasından da bahsedilsin isterdim, ya da bu kadar geri planda kalmamasını.
"Elimizde kalanlar yaşadığımız günlerin bir tortusudur. Şu gün ne veriyor, bilmiyoruz. Yıllar sonra tortusunu tadınca bileceğiz." syf.97

[Ezgi Kaymak · Rating 5 out of 5]

Dili sade ve anlatımı çok yalındı. Kısa bir öykü olmasına rağmen roman okumuşum gibi bir etki bıraktı. Bir Yeşilçam filmi izler gibi okudum. Anadolu’dan şehre göç, köylünün şehir yaşamıyla imtihanı, fakir ama bilge olmaları, fabrika sahibinin köylüye yaptığı zorbalıklar gibi temaları işlemesi bana Yaşar Kemal’in işlediğine benzer bir çaresizlik duygusunu andırdı. Oldukça derin ve hüzünlü aynı zamanda da umutluydu.