What do you think?
Urbex History. Fukushima
Druga książka twórców kanału Urbex History
Witajcie na następnej wyprawie tym razem zabierzemy was do Japonii, a głównym celem naszej podróży będzie skażona strefa w Fukushimie.
Japończycy mówią, że czas w tym miejscu zatrzymał się 11 marca 2011 roku, kiedy tsunami wywołane przez największe od 140 lat trzęsienie ziemi doprowadziło do awarii reaktorów w elektrowni atomowej Fukushima Daiichi. Miasta i wioski w promieniu kilkudziesięciu kilometrów opustoszały. Przykrył je opad z radioaktywnej chmury.
Jak jest tam teraz, prawie dekadę później? Czy już można czuć się bezpiecznie? Czy mieszkają tam ludzie? Jak wysoka jest radiacja? Wyrusz z nami do miejsca, którego nazwa u wielu wywołuje zimny dreszcz, i stań naprzeciw uszkodzonych reaktorów.
Jednak emocje nie opadną jak wskazówki dozymetrów, a wyprawa nie dobiegnie końca wraz z historiami opowiedzianymi nam przez mieszkańców skażonej strefy. Zanim wrócimy do domu, wejdziemy jeszcze razem do miasta duchów, przedrzemy się przez las Aokigahara, zwany lasem samobójców, i zobaczmy świętą górę Japończyków wulkan Fudżi (aktywny, choć śpi już ponad 300 lat!).
Poznaj Fukushimę, o jakiej nie przeczytasz w żadnym przewodniku, i zobacz Japonię naszymi oczami.
Witajcie na następnej wyprawie tym razem zabierzemy was do Japonii, a głównym celem naszej podróży będzie skażona strefa w Fukushimie.
Japończycy mówią, że czas w tym miejscu zatrzymał się 11 marca 2011 roku, kiedy tsunami wywołane przez największe od 140 lat trzęsienie ziemi doprowadziło do awarii reaktorów w elektrowni atomowej Fukushima Daiichi. Miasta i wioski w promieniu kilkudziesięciu kilometrów opustoszały. Przykrył je opad z radioaktywnej chmury.
Jak jest tam teraz, prawie dekadę później? Czy już można czuć się bezpiecznie? Czy mieszkają tam ludzie? Jak wysoka jest radiacja? Wyrusz z nami do miejsca, którego nazwa u wielu wywołuje zimny dreszcz, i stań naprzeciw uszkodzonych reaktorów.
Jednak emocje nie opadną jak wskazówki dozymetrów, a wyprawa nie dobiegnie końca wraz z historiami opowiedzianymi nam przez mieszkańców skażonej strefy. Zanim wrócimy do domu, wejdziemy jeszcze razem do miasta duchów, przedrzemy się przez las Aokigahara, zwany lasem samobójców, i zobaczmy świętą górę Japończyków wulkan Fudżi (aktywny, choć śpi już ponad 300 lat!).
Poznaj Fukushimę, o jakiej nie przeczytasz w żadnym przewodniku, i zobacz Japonię naszymi oczami.
320 pages, Paperback
First published August 23, 2020
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
August 20, 2020
Książka Urbex History jest dla mnie ogromnym zaskoczeniem. Sięgając po nią, nie spodziewałam się lektury, która tak mnie wciągnie. Udało się uwiecznić prawdziwą Fukushimę niemal dekadę po straszliwej tragedii, która się tam wydarzyła. I to nie tylko przez pryzmat opuszczonych budynków, ale też ludzi, którzy do nich powrócili. To brak sztucznie tworzonych kontrowersji, a szczera prawda przepuszczona przez wrażliwość autorów zrobiła na mnie największe wrażenie i wpłynęła na tak pozytywną ocenę tej książki.
To dużo dobrej lektury, kolejne ciekawe spojrzenie na Japonię, tym razem oczami osób, które nie interesują się nią na co dzień. To dobry przykład dla wielu, że do odmiennej kultury można i należy podchodzić z otwartą głową i szacunkiem.
Ta książka to w końcu na pewno też gratka dla fanów Urbex History, bo mogą dzięki niej zajrzeć za kulisty tworzenia programu, trochę lepiej poznać jego twórców (i naczytać się całe mnóstwo ich przekomarzań) i pobyć z nimi nieco dłużej, niż kilkanaście minut filmu. Ci, którzy natomiast ich nie znają – być może, tak jak ja, zainteresują się urbexem. Polecam!
Więcej na blogu: https://azjatyckapolka.wordpress.com/...
To dużo dobrej lektury, kolejne ciekawe spojrzenie na Japonię, tym razem oczami osób, które nie interesują się nią na co dzień. To dobry przykład dla wielu, że do odmiennej kultury można i należy podchodzić z otwartą głową i szacunkiem.
Ta książka to w końcu na pewno też gratka dla fanów Urbex History, bo mogą dzięki niej zajrzeć za kulisty tworzenia programu, trochę lepiej poznać jego twórców (i naczytać się całe mnóstwo ich przekomarzań) i pobyć z nimi nieco dłużej, niż kilkanaście minut filmu. Ci, którzy natomiast ich nie znają – być może, tak jak ja, zainteresują się urbexem. Polecam!
Więcej na blogu: https://azjatyckapolka.wordpress.com/...
February 6, 2021
Kolejna moja książka z cyklu URBEX HISTORY. Po pierwszej części spodziewałem się, w jaki sposób zapewne zostanie napisana kolejna część i ... niestety nie pomyliłem się.
Sama tematyka tragedii w Fuhushimie bardzo ciekawa, jednak wstawki "humorystyczne" i przekomarzanie się chłopaków między sobą nadały książce wyłącznie objętości. Gdyby tak zredukować te wstawki, to książka zostałaby odchudzona przynajmniej w 1/3.
Przyznam, że trochę męczyłem się z tą pozycją. Przeczytałem kilka stron i odkładałem, później znowu wracałem. Całość zajęła mi z miesiąc.
Z pewnością dobrze jest obejrzeć filmiki chłopaków na YT, gdyż w moim odczuciu, książka pozostawia pewien niedosyt.
Sama tematyka tragedii w Fuhushimie bardzo ciekawa, jednak wstawki "humorystyczne" i przekomarzanie się chłopaków między sobą nadały książce wyłącznie objętości. Gdyby tak zredukować te wstawki, to książka zostałaby odchudzona przynajmniej w 1/3.
Przyznam, że trochę męczyłem się z tą pozycją. Przeczytałem kilka stron i odkładałem, później znowu wracałem. Całość zajęła mi z miesiąc.
Z pewnością dobrze jest obejrzeć filmiki chłopaków na YT, gdyż w moim odczuciu, książka pozostawia pewien niedosyt.
April 14, 2021
Kapitalna książka! Jeszcze lepsza niż pierwsza. Czekam na trzecią
November 22, 2021
Ledwo dobrnąłem do połowy. Gniot.
January 25, 2023
Ich filmy na YT dużo ciekawsze niż książka.
June 29, 2023
Chłopaków obserwuję na YouTubie od wielu lat. Teraz, po kilku latach powrócili do Fukushimy i zaczęli nagrywać nowe materiały, więc zdecydowałem się sięgnąć po książkę, tak, żeby wypełnić sobie wszystkie luki i dowiedzieć się czegoś więcej.
No i chłopaki, co żeście uczynili? Z naprawdę ciekawej, ale i ciężkiej tematyki zrobiliście kompendium żartów i żarcików przeplatanych z kłótniami na co drugiej stronie, odwracając uwagę od tego, co najważniejsze. Pod koniec byłem już na tyle zobojętniały na te wszystkie dogryzki, że nawet nie pamiętam, o czym rozmawiali. Jeżeli miałbym to jakoś podzielić, to prawdopodobnie wyglądałoby to tak:
- do strony 20 - ciężki temat, dużo żartów, spoko, przyjemnie się czyta
- od strony 70 - chwila zwątpienia, 'czy ja chce brnąć w to dalej?'
(Z sympatii do ekipy brnąłem)
- od strony 200 - skończcie już, najlepiej nie rozmawiajcie, a jak już, to o tym, po co tam jesteście
No i nagle pojawiają się ostatnie rozdziały, w których wybierają się do Aokigahary. Historię lasu znałem, wiedziałem, za co jest głównie rozpoznawalny. W każdym razie w tym momencie dziękuje chłopakom, że oddali temu wszystkiemu szacunek a ich 'śmieszne' teksty ograniczyli do minimum. Później oczywiście pojawiło się Tokio i zwieńczenie ich podróży.
Chwilę po lekturze i zastanowieniu się stwierdziłem, że rozdziały o Aokigaharze i Tokio były najciekawsze, a to przecież książka traktująca o Fukushimie! Więc co tu się stało?
Pomijając to, że bez ich żenujących czasami rozmów książka zajmowała by może nie 350 stron, a 150, pojawiło się wiele ciekawostek dotyczących elektrowni i okolic. Pojawiły się krowy z białymi plamkami, pomieszczenia jakby czekające na mieszkańców, zostawione w takim samym stanie, jak przed tragedią. Całość, tu ogromny plus, opatrzona pięknymi zdjęciami, na których na bieżąco widzimy to, o czym pisze ekipa. Kolejny duży plus dla Emila, który nie raz ratował im skórę, a jego znajomość języka była nieoceniona. Szkoda, że nie dowiedzieliśmy się o nim czegoś więcej w samej książce, ale przeprowadzono z nim wywiad i wstawiono na jego kanał na YouTube, więc dla zainteresowanych czytelników - można sobie przedłużyż całą przygodę.
Książkę poleciłbym głównie fanom UrbexHistory, bo jest wiele ciekawszych pozycji traktujących o Fukushimie.
No i chłopaki, co żeście uczynili? Z naprawdę ciekawej, ale i ciężkiej tematyki zrobiliście kompendium żartów i żarcików przeplatanych z kłótniami na co drugiej stronie, odwracając uwagę od tego, co najważniejsze. Pod koniec byłem już na tyle zobojętniały na te wszystkie dogryzki, że nawet nie pamiętam, o czym rozmawiali. Jeżeli miałbym to jakoś podzielić, to prawdopodobnie wyglądałoby to tak:
- do strony 20 - ciężki temat, dużo żartów, spoko, przyjemnie się czyta
- od strony 70 - chwila zwątpienia, 'czy ja chce brnąć w to dalej?'
(Z sympatii do ekipy brnąłem)
- od strony 200 - skończcie już, najlepiej nie rozmawiajcie, a jak już, to o tym, po co tam jesteście
No i nagle pojawiają się ostatnie rozdziały, w których wybierają się do Aokigahary. Historię lasu znałem, wiedziałem, za co jest głównie rozpoznawalny. W każdym razie w tym momencie dziękuje chłopakom, że oddali temu wszystkiemu szacunek a ich 'śmieszne' teksty ograniczyli do minimum. Później oczywiście pojawiło się Tokio i zwieńczenie ich podróży.
Chwilę po lekturze i zastanowieniu się stwierdziłem, że rozdziały o Aokigaharze i Tokio były najciekawsze, a to przecież książka traktująca o Fukushimie! Więc co tu się stało?
Pomijając to, że bez ich żenujących czasami rozmów książka zajmowała by może nie 350 stron, a 150, pojawiło się wiele ciekawostek dotyczących elektrowni i okolic. Pojawiły się krowy z białymi plamkami, pomieszczenia jakby czekające na mieszkańców, zostawione w takim samym stanie, jak przed tragedią. Całość, tu ogromny plus, opatrzona pięknymi zdjęciami, na których na bieżąco widzimy to, o czym pisze ekipa. Kolejny duży plus dla Emila, który nie raz ratował im skórę, a jego znajomość języka była nieoceniona. Szkoda, że nie dowiedzieliśmy się o nim czegoś więcej w samej książce, ale przeprowadzono z nim wywiad i wstawiono na jego kanał na YouTube, więc dla zainteresowanych czytelników - można sobie przedłużyż całą przygodę.
Książkę poleciłbym głównie fanom UrbexHistory, bo jest wiele ciekawszych pozycji traktujących o Fukushimie.
January 2, 2023
Fukushima. Chyba wszyscy słyszeliśmy o tym miejscu i raczej nikt z nas nie zapomni wydarzeń z marca 2011. Ale jak to wygląda teraz?
Trójka odważnych z kanału YT Urbex History na początku 2019 roku wyrusza w podróż życia (a przynajmniej dla mnie byłaby to taka podróż) do miejsca katastrofy. Muszę przyznać, że poniekąd ja tę podróż również odbyłam, bo książka napisana jest tak, że czytelnik ma wrażenie, że siedzi z chłopakami w samochodzie (wehikule raczej - pozdro dla kumatych ;) ) i prowadzi zabawną pyskówkę. Wierzcie mi, takich tam wiele i one tam są potrzebne. Po co? Żeby rozładować atmosferę. Widok szczątków czyjegoś świata nie może być przyjemny, a Kuba, Łukasz i Konrad potrafią wprowadzić nutkę radości do tej, bądź co bądź, ponurej historii. Zaznaczyć jednak trzeba, że nie ujmują tą nutką powagi sytuacji. Niektóre opowieści i zdjęcia robią ogromne wrażenie i zostaną ze mną na długo. Genialnym pomysłem było umieszczenie na koniec rozdziałów kodów QR do filmów na YouTube. Obejrzenie filmu po przeczytaniu wspomnień chłopaków jest jeszcze większym przeżyciem.
Muszę przyznać, że takie książki to nie do końca mój klimat, ale Fukushima to na tyle ciekawy temat, że chciałam przeczytać. Wciągnęłam prawie 400 stron w dwa wieczory, nie mogłam się oderwać. Czyta się to trochę jak powieść przygodową, a przy tym z każdą stroną rośnie świadomość, że to nie jest fikcja. Chłopaki po prostu znaleźli złoty środek i przedstawili tę podróż w najlepszy możliwy sposób.
Nie powiem Ci jak wygląda Fukushima teraz, bo to trzeba przeczytać i zobaczyć. I ja Cię gorąco do tego zachęcam. W czasach korony masz szansę na niezwykłą podróż, tego nie można przegapić :)
Trójka odważnych z kanału YT Urbex History na początku 2019 roku wyrusza w podróż życia (a przynajmniej dla mnie byłaby to taka podróż) do miejsca katastrofy. Muszę przyznać, że poniekąd ja tę podróż również odbyłam, bo książka napisana jest tak, że czytelnik ma wrażenie, że siedzi z chłopakami w samochodzie (wehikule raczej - pozdro dla kumatych ;) ) i prowadzi zabawną pyskówkę. Wierzcie mi, takich tam wiele i one tam są potrzebne. Po co? Żeby rozładować atmosferę. Widok szczątków czyjegoś świata nie może być przyjemny, a Kuba, Łukasz i Konrad potrafią wprowadzić nutkę radości do tej, bądź co bądź, ponurej historii. Zaznaczyć jednak trzeba, że nie ujmują tą nutką powagi sytuacji. Niektóre opowieści i zdjęcia robią ogromne wrażenie i zostaną ze mną na długo. Genialnym pomysłem było umieszczenie na koniec rozdziałów kodów QR do filmów na YouTube. Obejrzenie filmu po przeczytaniu wspomnień chłopaków jest jeszcze większym przeżyciem.
Muszę przyznać, że takie książki to nie do końca mój klimat, ale Fukushima to na tyle ciekawy temat, że chciałam przeczytać. Wciągnęłam prawie 400 stron w dwa wieczory, nie mogłam się oderwać. Czyta się to trochę jak powieść przygodową, a przy tym z każdą stroną rośnie świadomość, że to nie jest fikcja. Chłopaki po prostu znaleźli złoty środek i przedstawili tę podróż w najlepszy możliwy sposób.
Nie powiem Ci jak wygląda Fukushima teraz, bo to trzeba przeczytać i zobaczyć. I ja Cię gorąco do tego zachęcam. W czasach korony masz szansę na niezwykłą podróż, tego nie można przegapić :)
August 19, 2024
Fajna książka. Czasami trochę uciążliwy humor i docinki. Dla fanów urbexa pewnie nie lada gratka. Dla mnie trochę mniej
Displaying 1 - 8 of 8 reviews