Unha mestra que loita contra a desigualdade e os prexuízos sociais nunhas circunstancias difíciles. Un escritor de novelas policiais, residente en Londres, que descobre unha verdade sorprendente entre os papeis do legado da súa nai. Unha moza que persiste nun noivado secreto e prohibido. Un emigrante galego na Arxentina que non esquece a súa orixe mentres anda en procura do éxito económico. Un historiador que, arrastrado pola violencia dos acontecementos, lembra os momentos cruciais da súa vida. Estes son algúns dos personaxes que compoñen unha trama na que a normalidade é só a apariencia baixo a que se ocultan misterios inquietantes. "Todo canto fomos" é unha novela que percorre máis de un século da historia galega para devolvernos o relato dun pasado que segue alentando no presente.
As primeiras 300 pax mais menos están ben aínda que son presentacións de personaxes. Algo lento. Pero logo nas seguintes está toda a chicha cando se ve toda a desfeita da dereita española na guerra civil e anos posteriores. É diferente no sentido que ves dende unha perspectiva moi detallada dende dentro.
Meses despois da morte da súa nai, un escritor de novelas policiacas afincado en Londres recibe uns cadernos con información sobre a súa nai e a súa familia. Esta novela é o libro no que escritor reflicte o que liu nesas notas. Xosé Monteagudo aproveita este recurso para contarnos feitos relevantes de historia de Galicia a través da vida de 4 xeracións dunha mesma familia. Ademáis das personaxes ficticias, na novela tamén aparecen personaxes reais como Alexandre Bóveda ou Castelao. As vivencias íntimas e históricas se mesturan durante toda a historia. Non narra só feitos históricos, senón tamén situacións nas que a xente a cotío se viu envolta durante diferentes momentos históricos, como a emigración a suramérica, a campaña en prol do estatuto de autonomía de Galicia, o encarcelamento durante a guerra civil ou a persecución posterior durante a dictadura. Un libro que disfrutei moito polo estilo claro no que está escrito, e porque foi unha forma entretida de entrever algúns feitos relevantes da nosa historia recente.
3.5 Moi ben documentado e interesante como están estructurados os capítulos dos diferentes POV, cortos e ao punto. Tardei un pouco en caer que eran todos a mesma familia, pero agradoume a sorpresa. Interesoume ver como estaban as cousas en Galicia durante o século pasado, pero a narración fixo que non me encariñase cos personaxes, estaban a distancia.
Encantoume cómo relaciona is destintos tempos Pero gustaríame máis se o sufrimiento das mulleres frisase de ser coma un recordó , explica moi ven o que sufrió o pai e o marido pero a maestra unja das protagonista principios queda deslucido
Encantoume, fai moito que non lía con tanto entusiasmo. A estructura, a forma de narralo, o saber que malia que todo é inventado basouse nun pasado todavía moi presente para todos en Galiza. Grazas.