Toetanchamon, een zeer bekend historisch figuur waar ik nu al wat boeken over heb gelezen, rijkt nog steeds mijn aandacht; wat mij leidde tot dit boek. Aan de hand van de titel ging het over de farao Toetanchamon, zijn grafontdekking en het graf zelf. Helaas is dit niet volledig het geval, ook al werd dat dus beweert in de titel. Misschien is het mijn fout dat ik de achterkant niet doorgrondig heb gelezen, maar een boek vernoemen naar Toetanchamon terwijl er maar 13 pagina’s in totaal over Toetanchamon’s personalia zelf gaan is absurd en in mijn ogen een manier om meer aandacht te trekken voor het boek; wat dus gewerkt is.
Maar negativiteit der zijde, dit boek heeft een verschrikkelijk goed beeld gevormd over oud-Egypte, haar cultuur, haar kunst, haar geschiedenis en haar vijanden/bondgenoten. Nooit heb ik zo’n boek gelezen die zo diep in gaat over oud-Egypte in alle aspecten ervan. Helaas is het wel zo dat het boek een beetje gehaast geschreven is, en je dus vlot door die onderwerpen heen zal gaan. De schrijf-stijl is ook niet zo pakkend, het voelt meer alsof ik een voortgezet onderwijs geschiedenis boek lees dan een werkelijk geschiedenis boek, het is voor mij gewoon iets te simpel en het mist personaliteit.
Zoals ik al zei is de titel niet helemaal waar. Het begin van het boek gaat eerst over andere tombes, graven en de langzame chronologische volgorde in tijd van hoe de uitgravingen bij de Vallei der Koningen begonnen. Daarna krijg je een lang hoofdstuk over de ontdekking van het graf van Toetanchamon en alle spullen die zich hierin plaatsvonden, met foto’s! Als je een boek leest met interesse in het archeologische aspect van Oud-Egypte, dan raad ik dit boek wel aan voor je.
Dit deel van het boek is in mijn mening het beste deel van het boek, en het heeft mijn volledige aandacht zeker gekregen.
Omdat dit boek het meest recent geschreven boek is dat ik heb gelezen over Oud-Egypte, heeft het ook de nieuwste theorieën en conclusies. Dit maakt het boek, in mijn mening, ook wat meer betrouwbaar met haar informatie, theorieën en conclusies. Harrison praat over de recentste onderzoeken en gaat hierop verder in, zoals het DNA onderzoek van Toetanchamon, het onderzoek van zijn skelet wat leidde tot meerdere conclusies en theorieën over zijn fysieke gezondheid en staat, en dus zijn familie stamboom (voornamelijk wie zijn ouders zijn, sinds dat dus is onderzocht met DNA).
Het boek was vlot te lezen, en doormiddel van de velen foto’s was de informatie en referenties die hij gaf beter te begrijpen.
Ik vind het persoonlijk heel fijn om foto’s te hebben bij geschiedenis boeken, het opent een beter beeld en trekt ook aandacht voor nieuwere lezers over Oud-Egypte (zoals ik).
Ik betwijfel mij nog over wat ik nou precies vind van dit boek, en ik kan deze gevoelens niet goed uitdrukken met het vijf-sterren systeem. Daarom heb ik dit boek dus niet beoordeeld met die sterren.
Wel een aanrader voor iedereen die nieuw is met Oud-Egypte, maar wellicht een beetje een tegenvaller voor iedereen die zich al een langere tijd inleest over dit tijdperk.